گشته خزان نوبهار من

Mardane Khoda - Shahram Nazeri

پوران با نام اصلی «فرح‌دخت عبّاسی طاقانی» متولد 1312 در دههٔ ۳۰ یکی از مشهورترین خوانندگانی ایران بود و این شهرت خود را تا اواسط دههٔ ۵۰ همچنان حفظ کرد. با نام «بانوی ناشناس» و سپس «بانو شاپوری» (نام خانوادگی همسر اول) و بعد از آن با نام مستعار «پوران» پا در وادی هنر گذاشت او خواهرزادهٔ بانو روح بخش دیگر خواننده ایرانی آن دوران است. پس از طی تحصیلات در دبیرستان اسدی و هنرستان عالی موسیقی با نام بانو ناشناس در صفحهٔ گرامافون می‌خواند که پس از آشنایی و ازدواج با همسر اول خود نام خانوادگی او را به عنوان نام مستعار خود برگزید. بعد از جدایی عباس شاپوری (ویولون‌نواز و آهنگساز) به همسری حبیب روشن زاده (مفسر ورزشی تلویزیون) در آمد که این ازدواج دوم نیز منجر به طلاق شد. دو فرزند به نام‌های امید و آرزو روشن زاده از او باقی مانده‌است.


بیا که بریم به مزار ملاممدجان
سیل گل لاله زار با ما دلبرجان
بیا که بریم به مزار ملاممدجان
سیل گل لاله زار با ما دلبرجان
 
برو با یار بگو  یار تو آمد
گل نرگس خریدار تو آمد
گل نرگس خریدار تو آمد
 
برو با یار بگو چشم تو روشن
هممان یار وفادار تو آمد
همان یار وفادار تو آمد
 
بیا كه بریم به مزار ملا ممدجان
سیل گل لاله زار با ما دلبر جان
سیل گل لاله زار با ما دلبرجان
 
بیا ای یار که مجنون تو هستم
خراب لعل مجنون تو هستم
خراب لعل مجنون تو هستم
 
نمی بوسم لب پیمانه می
پریشان و جگر خون تو هستم
پریشان و خون جگر تو هستم
 
بیا كه بریم به مزار ملا ممدجان
سیل گل لاله زار با ما دلبر جان
سیل گل لاله زار با ما دلبرجان


پوران در سال ۱۳۶۹ زمانی که برای دیدن نوه اش به ایران آمده بود به علت ابتلا به بیماری سرطان درگذشت و در امامزاده طاهر کرج به خاک سپرده شد.

ملا ممد جان-پوران

 وقتی در سال ۱۳۲۳ ایران تحت اشغال متفقین بود. بعد از ظهر یکی از روزهای تابستان در خیابان، شاهد حرکات دور از نزاکت بعضی از سربازان خارجی با مردم بودم و از ناراحتی نمی‌دانستم چه کنم، بی اختیار راه انجمن موسیقی را که تازه تأسیس شده بود، پیش گرفتم. وقتی خالقی مرا دید گفت: چرا ناراحتی؟ واقعه را برایش تعریف کردم. او گفت ناراحتی فایده‌ای ندارد بیا کاری کنیم و سرودی بسازیم. این بود که سرود ای ایران خلق گردید.

نخستین اجرای آن، در ۲۷ مهرماه ۱۳۲۳ در تالار دبستان نظامی دانشکدهٔ افسری در خیابان استانبول دو شب متوالی برگزار شد. سرود ای ایران آنقدر اثر کرد که شنوندگان تکرار آن را خواستار شدند و سه بار تجدید شد. استقبال و تاثیر این سرود باعث شد که وزیر فرهنگ وقت، هیئت نوازندگان را به مرکز پخش صدا دعوت کرد تا صفحه‌ای از آن ضبط و همه روزه از رادیو تهران پخش شود. اجرای اولیه این اثر ملی نایاب است. اجرای دیگر، مربوط به سال‌های ۱۳۳۷ تا ۱۳۴۲ در برنامه گلها است که غلامحسین بنان این سرود را خواند. در سال ۱۳۵۰ نیز اُپرای راديویی این سرود با همکاري ارکستر بزرگ راديو تلويزيون ملی ايران با رهبری فرهاد فخرالدینی و خوانندگی اسفندیار قره‌باغی انجام گرفت. دو اجرای دیگر از این اثر نیز یکی با صدای حسین سرشار و دیگری با صدای رشید وطن‌دوست موجود است.

بعد از انقلاب ۵۷ چند نفر به جرم همکاری در تهیه این سرود زندانی شدند و خواندن آن جرم به حساب آمد اما پس از مدتی از آن برای تهییج سربازان در جنگ ایران و عراق استفاده شد و خواندن آن آزاد گردید

اي ايران، اي مرز پرگهر

به تصریح همسرش، بنان بهترین اثر خود را  "کاروان" می دانست و می گفت: "کاروان را برای بعد از مرگم خوانده ام"



همه شب نالم چون ني! كه غمي دارم
دل و جان بردي  اما نشدي يارم
با ما بودي ، بي ما رفتـــــــي.
چو بوي گل به كجا رفتي؟
تنها ماندم ! تنها رفتي!

چو كاروان رود،فغانم از زمين بر آسمان رود
دور از يــــــــــــــــــارم ، خون مي بـــــــــــــــــــارم
فتادم از پا به ناتوانی ، اسير عشقم ، چنان كه داني
رهائي از غم نمي توانـــم 
تو چاره اي كن كه ميتواني

گــــــــر ز دل برآرم آهــــــــــي 
آتش از دلـــــــــم خيــــــزد
چون ستاره از مژگانم
اشك آتشين ريـزد.
چو كـــــاروان رود
فغانم از زمين 
بــــــــر آسمان رود
دور از يارم خون مي بارم

نه حريفي تا با او غــم دل گويم
نه اميدي در خاطر كه تو را جــــــــوبم
اي شادي جــــان! سرو روان!كز بر ما رفتي،
از محفل ما ، چون دل ما 
سوي كجــــــــــــا رفتي؟
تنها ماندم ، تنهـــــــــا رفتي
چــــو بوي گل به كجا رفتي؟
به كجائي غمگســار من؟ 
فغان زار من بشنو و باز آ!
از صبا حكايتي ز روزگار من بشنو وباز آ !
باز آ سوي رهي! 
چون روشني از ديده ما رفتي
با قافله باد صبـــــــــــــــا رفتي
تنها ماندم ، تنهــا رفتی.......


کاروان - بنان

(( سلطان قلبها ))
این آهنگ را با ریتم 3/4 بنوازید.
در ضرب اول نت پایه هر آکورد را با انگشت شست روی سیم های باس به صدا در می آورید
و دو ضرب بعدی را روی سیم های زیر و رو به پایین می زنید.
هر سه ضرب این ریتم دارای زمان مساوی سیاه هستند.
(Am) یه دل میگه برم برم                          یه دلم (A) میگه (Dm) نرم نرم
طاقت (Am) نداره دلم دلم                         (Esus) بی تو چه (E) کنم (Fdim) (E)
پیش عشق (Am) ای زیبا زیبا                    (A) خیلی کوچیکه (Dm) دنیا دنیا
با یاد (Am) توام هرجا هرجا                        (E) تر کت (Am) نکنم
سلطان (A) قلبم تو (Dm) تو هستی تو هستی
(G) دروازه های (C) دلم را شکستی
(F) پیمان یاری به قلبم (Dm) تو بستی
با من (E) پیوستی (E7) ای (Am) ای
اکنون (Am) اگر از تو (Dm) دورم به هر جا
(G) بر یار دیگر (C) نبندم دلم را
(F) سرشارم از آرزو (Dm) و تمنا
ای (E) یار (Am) زیبا

سلطان قلبها - عارف

(تولد ۱۱ اسفند ۱۳۰۱، تهران)، فرزند مهندس محمد حنانه، موسس دبیرستان ایرانشهر، پس از پایان دورهٔ ابتدایی دبستان در هنرستان موسیقی به تحصیل مشغول شد. در آن زمان، هنرستان موسیقی ده نفر از موسیقیدانان را از چکسلواکی برای آموزش به هنر آموزان هنرستان استخدام کرده بود که مرتضی حنانه آموختن هورن را زیر نظر رودولف اوربانتس آغاز نمود.وی بعدها به عنوان «هورنیست» اول ارکستر سمفونیک تهران شناخته شد.

با شروع جنگ جهانی دوم و کشیده شدن آتش آن به ایران، هنرستان موسیقی تعطیل گردید. اما حنانه با کمک علاقه مندان دیگر نظیر غلامحسین غریب و حسن شیروانی و فریدون فرزانه کنسرت هایی به طور آزاد در سالن‌های انجمن‌های فرهنگی و هنری برپا نمود و پس از چندی با پیوستن پرویز محمود به این جمع پایه ارکستر سمفونیک تهران گذاشته شد.

در سال ۱۳۳۲ که جشن هزاره بوعلی سینا برگزار گردید، حنانه توانست آثار خود را در حضور شرق شناسانی که برای شرکت در جشن دعوت شده بودند با هم‌سرایی و ارکستر سمفونیک اجرا نماید و این اجرا چنان مورد توجه حضار قرار گرفت که آقای چرولی سفیر وقت ایتالیا، بورس هنری آن کشور را در اختیار وی قرار داد و حنانه برای تکمیل تحصیلات و مطالعات خود در رشته‌های مختلف هنری، به خصوص موسیقی به آن کشور عزیمت نمود. مرتضی حنانه در مرکز عالی موسیقی واتیکان به تحصیل پرداخت و در خصوص موسیقی مذهبی مقدس ایتالیا تحقیق نمود.در همین زمان موسیقی متن فیلم عروس دجله ساخته نصرت الله محتشم را ساخت. در زمان تحصیل در رم به همراه حسین سرشار و پروین زرین پور به کار دوبله فیلم های ایتالیایی به زبان فارسی پرداخت.پس از بازگشت از ایتالیا در سال ۱۳۴۲، علاوه بر تدریس «ارکستراسیون» و اداره کلاس هورن در هنرستان عالی موسیقی، به عضویت شورای عالی موسیقی رادیو ایران در آمد و در همین زمان بود که ارکستر سمفونیک رادیو ایران را به نام ارکستر فارابی پایه گذاری کرد. این ارکستر توانست آثار آهنگسازان ایران را مانند خود مرتضی حنانه، خانم شهینا، فریدون ناصری، فریدون فرزانه، مصطفی کسروی و سیروس شهردار را اجرا و ضبط نماید. در سال های 1348 و 1349 وی سرپرستی و اجرای سلسله برنامه های آموزشی تئوریک موسیقی ایرانی در تلویزیون را تحت عنوان" شناسایی موسیقی اصیل ایرانی" به همراه فرهنگ شریف، مرتضی نی داوود و حسین قوامی به عهده گرفت.

حنانه در سال ۱۹۶۵ از طرف رادیوی ایران و بنا به دعوت یونسکو، به «تریبون انترناسیونال آهنگسازان رادیو و تلویزیون» اعزام شد و در آنجا قطعاتی از «اوراتوریو» اثر خود را اجرا کرد که از رادیوی ایرلند و سوییس پخش شد. پس از افتتاح تلویزیون ایران، حنانه در سمت مشاور سرپرستی اقدام به تاسیس کلاس‌هایی برای تعلیم فنی خوانندگان نمود و ارکستر سازهای ایرانی را تشکیل داد.

وی در جشنواره شیراز قطعه «کاکوتی» را با ارکستر مجلسی تلویزیون اجرا کرد که موفق به دریافت جایزهٔ «گراند مانسیون اسپسیال» گشت. در جشنواره دوم نیز، قطعه «کاپریس برای پیانو و ارکستر» او به رهبری فرهاد مشکوة اجرا شد و سال ۱۳۵۰ موفق به اخذ جایزه بهترین آهنگساز برای فیلم فرار از تله به کارگردانی جلال مقدم می‌گردد.
اثر «کاپریس برای پیانو و ارکستر» مهمترین اثر استاد مرتضی حنانه است که در طول سی سال و بر مبنای آخرین دست آوردهای ایشان روی پلی فونی موسیقی ایران نوشته شده است. این اثر با ارکستر سمفونیک تهران و رهبری فریدون ناصری در سال ۱۳۶۹ و ارکستر مجلسی تلوزیون ملی ایران در سال ۱۳۴۷، اجرا شد اما ضبط نگردید. در نهایت به دلیل اینکه اجراهای این اثر هیچ وقت مورد تایید ایشان قرار نگرفت ( به نقل از ایشان درد بزرگ تکنیک اجرایی مانع آن بود) آن را «کاپریس لعنتی» نام نهادند.

هزار دستان - مرتضی حنانه

دستگاه : سه گاه – نوازنده ویولن : دکتر جهانشاه برومند – شعر: جهانبخش پازوکی

دسته‌هاي گل نهادن بر مزار من چه سود
در زمان بودنم يك شاخه گل دستم بده
...
زندگي تعارف نداره 
ديگه اين آخره كاره

اکبر گلپایگانی معروف به گُلپا (۱۰ بهمن ۱۳۱۲ تهران - ) از خوانندگان موسیقی سنتی و پاپ ایرانی است.

اکبر گلپایگانی در ۱۰ بهمن ۱۳۱۲ در محله تکیه زرگرهای تهران به دنیا آمد. خانواده وی هنرمند بودند به طوري که برادر ايشان استاد حسن گلپایگانی یکی از نوابغ موسیقی ایران محسوب می شوند و مجموعه گوشه های موسیقی ایرانی که با صدای ایشان ضبط شده است یکی از کاملترین مجموعه های گوشه های اصیل ایرانی می باشد و تدریس آواز ایشان از سال ۱۳۴۸ در آموزشگاه برادران معارفی(از نوازندگان آثار قمر الملوک)تا کنون با جدیتی مثال زدنی در حال انجام است. همسر وی گلرخ گرایلی نام دارد و دو فرزند دختر وی ساقی و ساغر نام دارند. یکی از برادران گلپا بنام محمد(برادر ناتني و از پدر يکي و از مادر جدا) در سالهای پس از انقلاب اسلامی، با نام هنری گلریز در ایران فعالیت موسیقی دارد.

دیگه این آخر کاره - گلپا

ایشان فارغ التحصیل شاخهٔ اپرا از کنسرواتوار عالی موسیقی تهران هستند. تحصیلات مقدماتی خود را در تهران گذراندند و نخستین درسهای آواز را نزد استاد نصرالله زرین پنجه در ردیف آوازهای ایرانی فراگرفتند. سپس به هنرستان عالی موسیقی رفتند. به علت داشتن صدای «لیریکو اسپینتو |Lyrico Espinto» نزد خانم اولین باغچه بان اپرا آموختند و بعد از آن برای تکمیل آموخته‌های خود به کشورهای ایتالیا، آلمان، و اتریش سفر کردند و از چندین آکادمی فارغ التحصیل شدند.



علاوه بر خوانندگی، پری زنگنه در سفر تحصیلی خود به ژاپن، متوجه استعداد خود در هنر گل‌آرایی هم شد و آن را فراگرفت و در بازگشت به ایران نمایشگاه‌های گل‌آرایی نیز برگزار کرد.

در سال ۱۳۵۰ در یک حادثهٔ رانندگی بینایی خود را از دست دادند. اما تنها پس از وقفهٔ کوتاهی به فعالیتهای خود ادامه دادند. صدای ایشان در محافل هنری مهم جهان از جمله تالار الیس تالی در لینکن سنتر نیویورک، هربست در سانفرانسیسکو، دانشگاه هاروارد در بوستون، سل گو در پاریس، هرکولس در مونیخ، و تالارهایی در سرتاسر ژاپن پخش شده است.

مسافرتهای ایشان در سرتاسر ایران به منظور آشنایی با موسیقی محلی ایران بوده است. از اجراهای معروف خانم زنگنه سولیست بودن در سمفونی شمارهی ۹ بتهوون است که توسط ارکستر سمفونی فورت لادردل در فلوریدا اجرا شد. بازسازی علمی ترانه‌های بومی و محلی ایران و اجرای آن به سبک کلاسیک از کارهای شاخص ایشان به شمار می‌رود.

ایشان برای کودکان چندین کتاب تالیف کردهاند و مقالات و ترانه‌های متعددی منتشر ساخته اند. فرهنگ جامع «آوای نامها از ایران زمین» که مهمترین نام نامه در زبان فارسی بشمار می‌رود، حاصل عمر ایشان است و تدوین آن حدود پنج سال به طول انجامیده است. از کتابهای دیگر ایشان می‌توان به «پری لالایی ها، سروده‌های پری زنگنه برای همه سالان» و «سخنی به خوشی: حرفهایی بزرگ در کتابی کوچک» اشاره کرد.



ایشان هم اکنون در حال نوشتن کتابی با عنوان «شما هم با من آواز بخوانید» هستند. از فعالیتهای وسیع اجتماعی خانم زنگنه در جهت بهبود وضعیت نابینایان می‌توان به برگزاری کنسرت به نفع سازمانهای فرهنگی نابینایان در سراسر ایران و جهان اشاره کرد. خانم زنگنه عنوان بین‌المللی «سفیر حسن نیت» را دریافت کرده اند و از جمله مسئولیتهای ایشان، ریاست روابط فرهنگی و اجتماعی نابینایان ایران بوده است. در سالهای پس از انقلاب، فعالیت‌های او در ایران به کنسرت‌هایی ویژه بانوان اختصاص دارد.

پری شاه‌یلانی پس از ازدواج با حسین زنگنه، صاحب شرکت تاکسی ایر، به نام پری زنگنه شناخته شد. آنها دو دختر داشتند اما بعد از حادثه رانندگی از یکدیگر جدا شدند.


گنجشکک اشی مشی با صدای پری زنگنه

غلام کویتی‏‌پور در سال ۱۳۳۷ در خرمشهر بدنیا آمد. از سال اول راهنمائی وارد رشته موسیقی شد و به خاطر صدای خوبش از طرف دبیرستان به پیشاهنگی معرفی می شود. برادر بزرگتر او مشوق وی در موسیقی بوده است. در سال ۱۳۵۶ به خوانندگی مذهبی روی آورد و در ایام محرم در مراسم عزاداری می خواند. در سال ۱۳۶۶ ازدواج می کند. او از مداحان معروف در زمان جنگ ایران و عراق بود که از نوحه‌های معروف آن زمان می توان به «غریبانه» و «چنگ دل» و «دل پریشانم» اشاره کرد. همچنین وی به مناسبت آزادسازی خرمشهر نوحه حماسی معروف «ممد نبودی ببینی» را به یاد شهید محمد جهان آرا خواند. او خود را نه مداح بلکه حماسه خوان می داند

ممد نبودی ببینی - کویتی پور

عشق و هوس - ایرج و احسان

شبهای گلوبندک چه ناتمومه 
 همه کنار هم تو قهوه خونه
یه استکان چایی از دست صادق 
خستگی کارو از تن می رونه 
 گپ زدنای تلخ با کل محمد 
از بی وفایی دوره زمونه 
آه غم مشتی تو دود سیگار 
از اون ته های دل به آسمونه 
شهرا می شه آباد با دستای ما 
 چه جاده ها می سازیم چه قدرا خونه 
 نصیب مون اما از این همه هیچ 
 نه خونه ای داریم و نه آشیونه 
 غریب و تو غربت دور از ولایت 
 شعریه که صادق همش می خونه 
واسه زن و فرزند دلا شده تنگ 
 از دوری شون پنهون اشکها روونه 
 به زیر لب پرسید یکی با حسرت 
از ماها چی بعدها می خواد بمونه 
جواب دادش یاور کی گفته دنیا 
 به کام ما این جور تلخ باید بمونه 
این شبای سرد چله بزرگه 
با همه یلداییش باز بی دوومه 
 شبهای گلوبندک چه ناتمومه 
 همه کنار هم تو قهوه خونه 
یه استکان چایی از دست صادق
خستگی کار رو از تن می رونه 

شبهای گلوبندک  - رسول نجفیان

سیمین غانم در سال ۱۳۲۳ از پدری تهرانی و مادری ساروی در شهر تنکابن زاده شد.[۱] او از ۹ سالگی در جشن‌های مدرسه می‌خواند. غانم در سال ۱۳۴۱ در مسابقه‌های آموزشگاه‌های ایران در رشتهٔ آواز اول شد. نخستین اجرای تلویزیونی سیمین غانم ترانهٔ موج خروشان با تنظیم استاد مرتضی حنانه و تهیه عباس زندی در سال ۱۳۴۷ بود. سیمین غانم فعالیت رسمی خود را از ۲۵ سالگی و در سال ۱۳۴۸ آغاز کرد. او دوره موسیقی سنتی و ردیف را زیر نظر استاد محمود کریمی گذراند. مدتی نیز نزد استاد مرتضی حنانه قواعد موسیقی و سلفژ را آموخت و با استاد علی تجویدی نیز در زمینه موسیقی کار کرد.[۲]

قلک چشات، نحستین ترانه او در سبک جدید بود. این ترانه در ایران مدت‌ها اولین صفحهٔ روز بود. شعر این ترانه سروده سعید دبیری است و آهنگ آن را فریبرز لاچینی ساخته است. معروف‌ترین ترانه سیمین غانم گل گلدون من نام دارد که سروده فرهاد شیبانی و ساخته فریدون شهبازیان است.

سیمین غانم » گل گلدون من

و اما مناجاتي كه استاد شجريان در مثنوي افشاري مي خوانند نيز براي گوش هاي روزه دار در هنگام افطار كاملا آشنا و صميمي است . اين قطعه با اشعار محمدجلال الدين رومي ( مولانا ) و از مثنوي معنوي مي باشد .
اين دهــان بستي دهــاني باز شـــد
كـو خـورنده‌ي لــقمـه هاي راز شـــد 
لــب فـروبــند از طـعـام و از شـــــــراب
ســـوي خوان آسـمــاني كن شـــتاب 
گـر تــو اين انبان ز نـان خــالي كـــني
پـر زگـــوهــــر هـــاي اجــــلالي كـــني
 طــفل جـان از شـير شــيطان بــاز كن
بــــعـــد از آنـــش بـا مـــلك انـــباز كــن 
چند خوردي چرب و شيرين از طـعــام
امـــتحـــان كــن چـــند روزي با صــيام
 چــند شــب ها خواب را گشتي اسير
يــك شـــبي بــيدار شــو دولـــت بـگير 
مثنوي معنوي - مولوي

مثنوی افشاری- شجریان

چشمها را باید شست - سهراب - یلدای1390

شاهرخ شاهید خواننده ایرانی در سال ۱۳۳۲ در تهران متولد شد. از سنین کودکی فعالیت هنری خود را با برنامه کودک در رادیو ایران شروع کرد و پس از آن با موسیقی آشنا شد. به هنگام انقلاب ۱۳۵۷ ایران به کشور آمریکا مهاجرت کرد و در شهر لس آنجلس مقیم شد.

تورو خدا بَد بیاری رو

پـــــا بَد روزگازی رو
اُون همه یـادگاری رو
ماشین دودی سواری روی رو
گاری آب شـــاهی رو
نون یه چارَک ،سه شاهی رو
آخ ،مادَرم اصل کاری رو
گذاشتمو گذشتم ،اُومدمو بَر نگشتم
اُومدمو اینجا موندم ،خودمو بیخود سوزوندم

 
آخه همه بدبیاریام ،شب تا سَحَر بیداریام
این همه بـیقراریام ،هقهق ِ گریه زاریام
واسه اینه که وطن میخوام
پَرچَمشــــــو ،کفن میخوام
واسه اینه که وطن میخوام
پَرچَمشـــــو ،کفن میخوام

تورو خدا بَد بیاری رو

پـــــا بَد روزگازی رو
اُون همه یـادگاری رو
ماشین دودی سواری روی رو
گاری آب شـــاهی رو
نون یه چارَک ،سه شاهی رو
آخ ،مادَرم اصل کاری رو
گذاشتمو گذشتم ،اُومدمو بَر نگشتم
اُومدمو اینجا موندم ،خودمو بیخود سوزوندم

آخه همه بدبیاریام ،شب تا سَحَر بیداریام
این همه بـیقراریام ،هقهق ِ گریه زاریام
واسه اینه که وطن میخوام
پَرچَمشــــــو ،کفن میخوام
واسه اینه که وطن میخوام
پَرچَمشـــــو ،کفن میخوام


یادگاری - شاهرخ

غزل ۲۷۷- فکر بلبل همه آن است که گل شد یارش

فکر بلبل همه آن است که گل شد یارش
گل در اندیشه که چون عشوه کند در کارش

دلربایی همه آن نیست که عاشق بکشند
خواجه آن است که باشد غم خدمتگارش

جای آن است که خون موج زند در دل لعل
زین تغابن که خزف می‌شکند بازارش

بلبل از فیض گل آموخت سخن ور نه نبود
این همه قول و غزل تعبیه در منقارش

ای که در کوچه معشوقه ما می‌گذری
بر حذر باش که سر می‌شکند دیوارش

آن سفرکرده که صد قافله دل همره اوست
هر کجا هست خدایا به سلامت دارش

صحبت عافیتت گر چه خوش افتاد ای دل
جانب عشق عزیز است فرومگذارش

صوفی سرخوش از این دست که کج کرد کلاه
به دو جام دگر آشفته شود دستارش

دل حافظ که به دیدار تو خوگر شده بود
نازپرورد وصال است مجو آزارش

afshari_2000

Popular tracks