#‏شمارۀ90‬
«طرح تُــرنـــج» 
ـ___________
. 
راجع به افتخارخانم در جوانی‌اش، بالاِشاره عرض کنم:
- صورت‌ش، کُرک‌پوش و مهتابی. بالا‌بلند و غریب‌قامت. عجیب نازُک‌میان. آهیانه، بس باریک‌استخوان. دست‌ها، لاغر و رگ‌پیچ. کفِ‌دست‌هاش، همیشه تر! 
. 
- خودش، محصولِ وصلتِ اقران. گذرانده در پستوی مادینه، در یک عُزلتِ بی‌روزن. بالیده به گرم‌خانۀ فامیل. برآمده از سنّت یک ایل. خانه‌پروردی دُردانۀ پدر. 
. 
- خنده‌اش، کوتاه. یک «هاهِ» فروخورده. لب‌هاش، نرم‌تنی سیاه‌خون. تُرد و تَرَک‌خورده. گریه‌اش، صامت و تَر. 
. 
- سکسکه، یک‌بار به عمرش. فین؟ هرگز نکرده است. هیچ‌گاه سرفه نکرد. رفتار، حاکی از بی‌حالی. ترجیح‌اش، سکوت، گویی که سوگوارِ مصیبتی کهن. 
. 
- مشغلۀ محبوب، زُل‌زدن به انگشتری‌اش با زمرّد زرد. حینِ مشقِ‌قالی‌کردن، کلمه‌باختن‌، ساختنِ شعر‌. در نشان‌دادن‌شان به‌این‌و‌به‌آن، یک‌عمر دوبه‌شکّ! 
. 
- دست‌خط، ریز‌ریز، نرم و بی‌ادا. سوادِ نامه‌اش، بافتۀ صد عنکبوت. فهرستِ بازارش در شب‌‌عید‌قربان، مخطوطی از طومارهای بحرالمیّت. 
. 
- مزاج‌اش، سودایی، یحتمل حَشَری. کسی چه می‌داند! 
. 
- زبان، شمشیرِ پوشیده. کلام‌اش، به‌کنایه. سخن‌اش، سرد. یک طفلِ دیرجوش و پیش‌رس. کودکی خوددار و زبان‌آور. سخن‌گفتن‌اش، نجوای بالینِ محتضران، زمزمۀ دسیسه‌چینان نه. غضب‌اش، دیررس، ولی دیرپا و زخمه‌زن. 
. 
- به پیرانه‌سر، امّا گاه می‌شد که صدایش از فرطِ تدبیر، از شدّت مکر، رنگِ تصنّع بگیرد به خودش، ولی فقط گاهی. 
. 
- والی‌آخر!
.
.
.
ـ___________________________________
[1] {حقیقتاً مردمان قدیم به چه مشغولیاتی می‌گذرانده‌اند؟ لعنتی‌ها آخر چه می‌کردند؟
. 
یک‌جواب‌اش این: هیچ می‌دانید خواندنِ یک کتاب، تنها یک کتاب، مثلاً خواندنِ یکی از همین عجایبُ‌الغرایب‌نامه‌ها، یا ورق‌زدنِ تکّه‌ای از هزارافسان، زیرِ نورِ «لمپا» و «گردسوز،» چه برسرِ یک آدم می‌آورده است؟ بیچاره‌اش می‌کرد، آقاجان! بیچاره!}

طرح ترنج

در این فصل می‌بینیم:

ایوان‌ایوانوویچ چه می‌خواست،
چگونه مباحثه میان ایوان‌ایوانوویچ و ایوان‌نیکیفوروویچ درگرفت،
و آخروعاقبت این مباحثه به کجا کشید

Gogol/Tale of How Ivan Ivanovich Quarreled with Ivan Nikiforovich/Farsi/Part2

داستان «یک حادثۀ دردناک،» نوشتۀ جیمزجویس،  از مجموعۀ «دوبلینی‌ها» .

این اجرا از روی ترجمۀ صالح‌حسینی‌ست.

Joyce -A Painful Case

تکّۀ آغازینِ فصلی از یک داستان دردستِ‌تحریر.

فراغت

پیرو گفتگو با علی‌بزرگیان، دربارۀ ترجمه‌های صالح‌حسینی.

بنده تازه شروع به خواندن این اثر کرده‌ام. این تکّۀ ضبط‌شده یک «روخوانی» است، اجرا نیست.

MobyDick1

نمایشنامۀ دشمن مردم، اثر ایبسن، ترجمۀ میرمجیدعمرانی.

مشقِ نمایشنامه‌خوانی‌ست؛ ترجمۀ خوبی هم نیست.

Ali Bâyâyi

Popular tracks