Δηλαδή αυτή τη στιγμή ζούμε σε μια κοινωνία μες στην οποία ο καθένας προσπαθεί να φάει όσον το δυνατόν περισσότερο με την γενικότατη έννοια του όρου είτε καπιταλιστής είναι, είτε απλώς μισθωτός· να μου αγοράσει ένα καλύτερο αυτοκίνητο ή κ.τ.λ., να πάει διακοπές αν θέλει, και αδιαφορεί για όλα τα άλλα.
Η μόνη αξία που υπάρχει, είναι η ανάπτυξη της παραγωγής και της οικονομίας.
Αυτή η αφηρημένη φράση, συγκεκριμένα μεταφράζεται : 
κάντε ο καθένας όσο μπορείτε περισσότερα λεφτά, αρκεί να μην παραβιάζετε, δήθεν, τους νόμους...
Εντάξει...κάντε όσο το δυνατόν περισσότερο λεφτά, αρκεί να μην παραβιάζετε τους νόμους..
Όχι διότι η μη παραβίαση των νόμων είναι ηθικό πρόσταγμα, αλλά διότι υπάρχουνε οι νόμοι.
- Ε,κι αν μπορώ να τους παραβιάσω και να κάνω λεφτά;
- Εντάξει, αν τους παραβιάσεις θα σε βάλουνε φυλακή.
- Ε, και ποιος θα με βάλει φυλακή; 
- Ο δικαστής
- Μα ο δικαστής κι ο ίδιος θέλει να κάνει λεφτά.
- Ναι, υπάρχει ο Άρειος Πάγος.
- Και γιατί οι Αρειοπαγίτες δεν θέλουν να κάνουν λεφτά, γιατί οι χωροφύλακες δεν θέλουν να κάνουν λεφτά, γιατί δεν μπορώ να διαφθείρω τον καθένα δηλαδή ; εν ονόματι τοίνος; 
Γιατί οι άνθρωποι οι οποίοι εργάζονται, ας πούμε, πρέπει να εργάζονται ευσυνείδητα;
- Διότι αν δεν εργάζονται ευσυνείδητα, θα τους διώξουμε.
- Εντάξει.

Δηλαδή ο μόνος φραγμός, στο να προσπαθεί να κάνει ο καθένας, ό,τι του κατεβαίνει, κι ότι θέλει και να πλουτίζει όσο το δυνατόν περισσότερο, είναι η απειλή της ποινικής κύρωσης.

Καστοριάδης

Ο κυρ Κορνήλιος

Διάλογος

Είναι μία ανάμνηση αρχέγονη
Ξυπνάει κάθε δειλινό 
 Ένας περίπατος μαζί Σου
Δεν ντρέπομαι
Κι εγώ ας είμαι γυμνός 

Καὶ ἤκουσαν τῆς φωνῆς Κυρίου τοῦ Θεοῦ περιπατοῦντος ἐν τῷ παραδείσῳ τὸ δειλινόν, καὶ ἐκρύβησαν ὅ τε Ἀδὰμ καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ ἀπὸ προσώπου Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἐν μέσῳ τοῦ ξύλου τοῦ παραδείσου.
Γένεσις 3:8

Νοσταλγία

Σύλβια

από κάτι που έστειλε μία φίλη από μία σειρά 

Όταν ένα υλικό έχει υγρή μορφή
Δεν έχει συγκεκριμένο σχήμα 
Αλλάζει με ευκολία 
Και προσαρμόζεται στο δοχείο του
Το ανθρώπινο σώμα αποτελείται κατά 70% από νερό

από τις εξομολογήσεις του Αυγουστίνου

Σε Σένα βρίσκεται η σταθερή αιτία
Όλων των ασταθών όντων
Σε Σένα όλα τα μεταβλητά έχουν
Τις αμετάβλητες ρίζες τους
Σε Σένα όλα τα άλογα και τα πρόσκαιρα 
Έχουν τον αιώνιο λόγο τους

Νερό

Άγνωστο

Το Φλαμενγκο Μιας Παραφωνης Διακοσμητικης Φλογερας

Διάλλειμα

Οδοιπορικό

Μια λούπα που γεννήθηκε στη λούπα

Όραμα

Γλυκὰ θὰ κοιμηθοῦμε σὰν παιδάκια
γλυκά. Κι ἀπάνωθέ μας θὲ νὰ φεύγουν,
στὸν οὐρανό, τ᾿ ἀστέρια καὶ τὰ ἐγκόσμια.
Θὰ μᾶς χαϊδεύει ὡς ὄνειρο τὸ κῦμα.
Καὶ γαλανὸ σὰν κῦμα τ᾿ ὄνειρό μας
θὰ μᾶς τραβάει σὲ χῶρες ποὺ δὲν εἶναι.
Ἀγάπες θά ῾ναι στὰ μαλλιά μας οἱ αὖρες,
ἡ ἀνάσα τῶν φυκιῶν θὰ μᾶς μυρώνει,
καὶ κάτου ἀπ᾿ τὰ μεγάλα βλέφαρά μας,
χωρὶς νὰν τὸ γρικοῦμε θὰ γελᾶμε.
Τὰ ρόδα θὰ κινήσουν ἀπ᾿ τοὺς φράχτες,
καὶ θά ῾ρθουν νὰ μᾶς γίνουν προσκεφάλι.
Γιὰ νὰ μᾶς κάνουν ἁρμονία τὸν ὕπνο,
θὰ ἀφήσουνε τὸν ὕπνο τους ἀηδόνια.
Γλυκὰ θὰ κοιμηθοῦμε σὰν παιδάκια
γλυκά. Καὶ τὰ κορίτσια τοῦ χωριοῦ μας,
ἀγριαπιδιές, θὰ στέκουνε τριγύρω
καί, σκύβοντας, κρυφὰ θὰ μᾶς μιλοῦνε
γιὰ τὰ χρυσὰ καλύβια, γιὰ τὸν ἥλιο
τῆς Κυριακῆς, γιὰ τὶς ὀλάσπρες γάστρες.
Τὸ χέρι μας κρατώντας ἡ κυρούλα,
κι ὅπως ἀργὰ θὰ κλείνουμε τὰ μάτια,
θὰ μᾶς διηγιέται ὠχρὴ σὰν παραμύθι
τὴν πίκρα τῆς ζωῆς. Καὶ τὸ φεγγάρι
θὰ κατέβει στὰ πόδια μας λαμπάδα
τὴν ὥρα ποὺ στερνὰ θὰ κοιμηθοῦμε
στὸ πράσινο ἀκρογιάλι τῆς πατρίδας.
Γλυκὰ θὰ κοιμηθοῦμε σὰν παιδάκια
ποὺ ὅλη τὴ μέρα ἔκλαψαν κι ἀποστάσαν.

Καρυωτάκης, Ὕπνος
Απαγγελία Χορν

Ama Variete

Popular tracks