Vocal & SFX: Faraz Abdolahi
Piano & Accordion: Alireza Ajami Bakhtiarvand
Violon: Amirmasoud Eghbali
Cover art: Ela Rafiei

You Shined (Tabidehi)/تابیده ای

Performance at Persian Sound City
12th June 2025

Piano Solo
Piano: Sepand Yekrang Safakar

اجرای شهر صدای پارسیان
بیست دوم خرداد هزار چهارصد و چهار

سولوی پبانو
پیانو: سپند یکرنگ صفاکار

4th Improvisation-Piano Solo|بداهه‌سازی‌یِ چهارم-سولوی پیانو

Performance at Persian Sound City
12th June 2025

2nd Improvisation
Kamancheh: Amin Naseri
Piano: Sepand Yekrang Safakar

اجرای شهر صدای پارسیان
بیست دوم خرداد هزار چهارصد و چهار

بداهه‌سازی‌یِ دوم
کمانچه: امین ناصری
پیانو: سپند یکرنگ صفاکار

2nd Improvisation-Duet|بداهه‌سازی‌یِ دوم-دوئت

Performance at Persian Sound City
12th June 2025

A performance of 4th Portrait
Kamancheh: Amin Naseri
Piano: Sepand Yekrang Safakar

اجرای شهر صدای پارسیان
بیست دوم خرداد هزار چهارصد و چهار

بر اساس پیکر چهارم
کمانچه: امین ناصری
پیانو: سپند یکرنگ صفاکار

Fourth Portrait-Duet|پیکر چهارم-دوئت

Performance at Persian Sound City
12th June 2025

1st Improvisation
Kamancheh: Amin Naseri
Piano: Sepand Yekrang Safakar

اجرای شهر صدای پارسیان
بیست دوم خرداد هزار چهارصد و چهار

بداهه‌سازی‌یِ اول
کمانچه: امین ناصری
پیانو: سپند یکرنگ صفاکار

1st Improvisation-Duet|بداهه‌سازی‌یِ اول-دوئت

Little Backpack

Vocals: Ghawgha
Poem: Ramin Mazhar
Piano: Anja Lauvdal
Percussion: Mariana Sangita
Orchestral arrangement & score: Inger Hannisdal
With: Norwegian Chamber Orchestra
Conductor: Pekka Kuusisto

Recorded at: Norwegian Opera & Ballett
Recording producer, mixing & mastering: Jørn Pedersen
Recording engineer: Åsgeir Grong

Artwork: maladroit.and.confused 
Cover design: Kiana Habibi

Traditional melody derived from “Naci en Alamo” (Dionysios Tsaknis),
adapted from Emel / Amal Mathlouthi’s “Naci en Palestina”.

Little Backpack | بیکِ کوچک

«ایران نامه»
به یک نفس به یک نگاه گره زنم دو دست خود به دست یار
به یک نفس به یک سخن به یک درود و همچو رود پر خروش
به سوی تو روان شویم همان که وحشتت از اوست همان شویم!
گر سیاهی شوی به شب خزی یا همچو موشی به لانه ات
گر تو قطره شوی درون بحر همچو ماهی درون نهر
تو را قسم که این دو چشم به اشک پر ز خون چشم هر جوان
کند عیان مکان تو دهد نوید به مردمان شکست تو
شب فرار رسیده است که راه تو گریختن است همین و بس؟
گر تو پنهان شوی چو سوزن درون کاه نهان شوی
گر پشیمان شوی برای جان اشک تمساح نشان دهی
این را بدان که پیش از این ز قبل تو و بعد تو به هر زمان
نشان و خط، کشیده اند برایمان بس حاکمان
ولی اثر چه مانده است ز آفت و تاخت و تاز جانیان؟
که سهمتان از این زمین به حدّ خاک گورتان فقط همین!
قسم به دشت های سبز تا داغ ترین رگ های پر از غبار و درد
به قلّه های واژگون بر پیکر دریاچه های نیلگون
شکستم همی به این خاک و رستم همی
به چرخ زمان نشستم و بر خاستم همی!
این ایران نامه است! این ایران نامه است! این ایران نامه است!

«The Book of Iran»
In a single breath, in a single glance,
I bind my two hands to the hands of a beloved.
In one breath, in one word, in one salute,
and like a roaring river
we surge toward you
we become the very one you fear!
If you turn to darkness and creep into the night,
or like a mouse retreat into your hole;
if you become a drop within the sea,
or like a fish within a stream
I swear by these two eyes, filled with tears,
by the blood-shot eyes of every youth,
they will reveal your hiding place,
they will announce your defeat to the people.
Has the night of escape arrived,
that your only path is flight, nothing more?
If you hide like a needle buried in hay,
if you conceal yourself from sight;
if you repent to save your life
and shed crocodile tears
Know this: before you and after you, in every age,
many rulers draw red lines for us.
But what remains of the scourge,
of the raids and ravages of the criminals?
Your share of this land is no more
than the dust of your grave, only that!
I swear by the green plains,
by the hottest veins filled with dust and pain;
by the overturned peaks
upon the bodies of turquoise lakes
I was broken upon this soil,
and I rose again upon it.
I sat upon the wheel of time
and I rose, again and again!
This is Iran-nâmeh!


Iran-Nameh / ایران نامه

و بهار نیز می‌گذشت
و تابستان رسید و رفت و پاییز شد
و چشم خیره به یکسو نمانده بود و آهسته،
آهسته آهسته،
من گوشه‌های تازه می‌دیدم.
ابراهیم گلستان

نقاشی از سهراب سپهری

و آهسته، آهسته آهسته، من گوشه‌های تازه می‌دیدم.

متن کامل شعر را از لینک زیر بخوانید
http://echolalia.ir/insomnia/

نقاشی کاور: 
Let's talk - Gregory Radionov

اکولالیا

بی خوابی / محمد مختاری

سوگ
علیه فراموشی روزهای آغشته به خون
کلام : سیاوش کسرایی، محمد مختاری، فریدون مشیری، احمد شاملو، هوشنگ گلشیری، اخوان ثالث
موسیقی : مکس ریشتر
تولید : امیر جمشیدی
تقدیم به تمامی کشته شدگان راه آزادی

دانلود از کانال تلگرام : 
https://t.me/AmirJamshiddi/33

اشعار 

سیاوش کسرایی :
والا پیامدار محمد
گفتی که یک دیار هرگز به ظلم وجور نمی‌ماند برپا و استوار

محمد مختاری : 
تظاهرات تورم را طی می کنم در گذر دلالان
سر چهار راه صدای درشت میپرسد
ویدئو مخرب تر است یا بمب اتم؟؟؟
مسیح هم که بیاید انگار صلیبش را باید حراج کند
صدای زنگ فلز در دندانهای طلاوخارش کپک در لاله های گوش
نصیب نسلی که خیلی دیر رسیده است
زبان عزیز تر است اکنون یا دهان؟
که سنگ راه دهان را هزار بار تمرین کرده است

فریدون مشیری : 
نگاهت تلخ و افسرده ست.
دلت را خارخارِ ناامیدی سخت آزرده ست.
غمِ این نابسامانی همه توش و توانت را ز تن برده است!
تو با خون و عرق، این جنگلِ پژمرده را رنگ و رمق دادی.
تو با دست تهی با آن همه توفان بنیان کن در افتادی.
تو را این ابرِ ظلمت گسترِ بی رحمِ بی باران،
تو را این خشک سالی های پی در پی،
تو را از نیمه ره بر گشتن یاران،
تو را تزویر غمخواران،
ز پا افکند

محمد مختاری : 
نگاه میهنم پیرم کرده است
چراغ ماتم است گلایل
کسی توازن انسان و خاک را می خواهد برهم زند
صدای زنجره می گیرد
و کرم لای خط و گندم و شناسنامه وول می خورد
شمایل کدر مرگ
و هاله ای که گرداگردش بسته اند
نگاه نیم بسته بر دوایر فرا رونده
گلوی آفتاب و شیشه ای شکسته
که برق می زند
و خون روز و رودخانه در غبار و پلک های خسته
گم می شود

احمد شاملو :
گفتند:
«- نمی‌خواهیم
نمی‌خواهیم
که بمیریم!»
 
گفتند:
«- دشمنید!
دشمنید!
خلقان را دشمنید! »
 
چه ساده
چه به سادگی گفتند و
ایشان را
چه ساده
چه به سادگی
کشتند!
و مرگِ ایشان
چندان موهن بود و ارزان بود
که تلاشِ از پی زیستن
به رنج‌بارتر گونه‌یی
ابلهانه می‌نمود:
چرا که نمی‌خواستند
نمی‌خواستند
نمی‌خواستند
که بمیرند.

هوشنگ گلشیری :
آنقدر عزا بر سر ما ریخته‌اند که فرصت زاری کردن نداریم

اخوان ثالث : 
من اینجا بس دلم تنگ است
و هر سازی که می‌بینم بد آهنگ است
بیا ره توشه برداریم
قدم در راه بی برگشت بگذاریم
ببینیم آسمان هر کجا آیا همین رنگ است؟

سوگ

بعضی از شعرهای لورکا
به ترجمه و صدای محسن عمادی

1st Improvisation-Duet|بداهه‌سازی‌یِ اول-دوئت

Amin Naseri

Recent comments

soheil

Related tracks