" عروسک " 
شعر ، اجرا ، بیت ، میکس ، کاور : تارون
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
نه
این دل هیچ خشنودی نمی خواد 
دست برداشت اون نفسی که بهش بود معتاد 
کشید غمی تو این تن 
به زیبایی دوست داشتن من 
جوری لگد مهر رو کوبید نموند هیچ سخن 
کل وجود منه روز سیاه رو گرفت مثل زهر 
عشق تیره این دوشیزه رعنای شهر 
اگه توصیه فنا رفتنم رو می دادن 
بجا گذرت از پیش من 
با کله می رفتم به اون گور بدون غم
هیف این دل معصومی که گریه کرده روشو کم 
تیکه های شکستش رو خودش تنهایی کرده جمع

منه ندار 
خلوت کنین بزنم زیر زار
بی تو مست محزونم ، آهای ای نگار 
جور کنین واسه این گلو ، پایه و دار 
اسیر این دل بی تابم 
یه باغ بی گلم 
احدی بی توقعم 
که باد تو رو کشید و نیفتاد دستت به دستم 
از این که تو وقت خوابم بیدارم 
یه بی عرضه بی چاره ام 
درمونم بودی الان تو شدت بیمارم 

بابا هر کجا خودمو کشیدم 
این حس و حالت منو تو خودش برد 
مثل هروئینی که سر تا پا منو خورد 
کشید منو به عمق بلا 
تو اتاق تاریک مات تا فردا 
رسیدم به اوج حسرت 
حسرتی که منو کرد بدبخت 
آهای عروسک 
میشم مترسکی به امید تو 
تو این جاده بی کس من ، طلوع شو 
به مزرعه پلید و نحس من ، بکش آتش رو 

این جونور های بیرون فقط نیاز جنسیشونو می پرستن 
به تو با پول و ادعا حقه می بستن 
برگرد محکم کن بغلم 
امضا تو بکش تو دفتر زندگیم
دستمو بگیر نیفته دست این جونورا 
صورتت رو بدوز به صورتم ، نیفته چشم این بی شرفا
آشغال های تباهی بی خدا 

این چهره 
می بینی که از درد افتاده 
نه از کوه نه از شکوه 
نشته مثل آدم بی روح 
تو ارتفاع وحشتی از پل 
که نسیمی کرده حرکتش رو ستوه 
این تو فکر قتل نفسه 
نه تو فکر زاری مادر 
نه تو فکر آبروی آخر 
خون دلم ، خون 
توانی نمونده تو جون 
من و پای سرد تو انتظار خاتون 
همونی که بغلم کرد تو بارون 
من ، پای این عشق می موندم حتی اگه می شد فقر 
جنگ بود ، می شدم برات سنگر 
نمی زاشتم ببینه اون چشمات ضرر
دستم رو میگرفتی می شدیم از غم و غصه پرپر 

شاید تو رو دیگه هیچ وقت نبینم 
دیگه کنارت نشینم 
رنگی بودن زندگی رو به چشم نگریم 
هرشب از خدا می خوام که خواب به خواب برمو نمیرم.


Aroosk

" خواب " 
شعر ، اجرا ، بیت ، میکس ، کاور : تارون

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

تنمو میدیدم بدون اثر
افتاده تو آسفالت مثل خبر
شب سیاه، صدا ها خفه 
کابوس کوچه ، بی هیچ نفر
بدنم فلج شده مثل خاکستر 
مثل وحشت تو چشمای یک جونور
اسیرم تو تقدیر مبهم امور
می چرخه فضا توی وهم فوتور 
یهو خیره شدم به سایه کشیده شده روی زمین 
تنم سرد تر از گوشت بچه بریده شده تو زمستون سنگین 
انگار زنده زنده به زور بخوان کنن تدفین 
تو چهره عزادارا نباشه یه حس غمگین 
نفس نفس دلم پره هراس 
دیدم دستی یقم رو گرفت از فراس 
سرد و بی صدا مثل یه راز 
مثل سنگی که میره به دل دریا از نظر باز
کشید منو به ته تاریکی 
دیوارا حس تعذیب و باریکی 
در باز شد و تابید نور کوری 
یه راهرو پره دود و کبودی 
کشید به اتاق حس مرده کشون کشون 
اونجایی که جنازه های بی گناه هستن مهمون 
یهو هیکل دار شد نشون 
هفت جدمو جلو چشم کشوند
بوی تعفن ، رو میز لکه زرد 
دست و پام سرد 
خیره کمند 
مثل قصری که خون زده بند 
یهو دیدم دستش رو انداخت گردنم 
فهمیدم نفهمه به نفس کشیدنم
داغی طناب گره به تن سردم 
کشید بالا ، از کل عمرم کندم (نه) 
افتاد گلویم به آغوش مرگ وحشی 
مرگ وحشی (نه) 
مثل رقص تو گرداب مستی 
گرداب مستی (نه) 
مستی و مستی (نه) 
مثل فریاد تو دل پستی 
دل پستی (نه) 
پستی و پستی (نه) 

آویزون از دار 
مثل برگ طلاق 
نعره چاق 
صدام تو مرداب 
مثل فرار کلمه از کتاب 
گم تو تلاب 
سوال بی جواب 
کی میکشم بیرون از این خواب ؟ 
فریاد میکشم صدام به صدام میخوره 
یه سیاهی بی نهایت 
قد و قامت 
اندازه قیامت 
چشامو میخونه 
مرگ مثل یه شاعر شعرمو نوشت و خوند 
طناب شد قلم ، رو گلوم کشید یه خط کبود 

الان اینجا ، باد برده خاطره ها رو 
زمان یه سایه هست که گم کرده راهو
زمین یه قبره ، آسمون یه پارچه سیاه 
من یه قصه تموم ، تو عالمی پر از گناه . 

(یه سوال بی جواب 
 من بیداربودم یا خواب ؟؟
اگه این یه خوابه ، پس چرا درد من بیداره ؟؟ )

Khab

*حروم لقمه* 

شعر/اجرا: تارون 
آهنگساز/میکسر: تارون
طرح جلد: تارون

Taron