Nostalgi Nameh

Shaneh (feat. Arash Mitooei, Estive Avanesian, Villem Rootalu & Taavi Toomsalu)

▨ نام شعر: وقت باریدن
▨ شاعر: هوشنگ چالنگی
▨ با صدای: هوشنگ چالنگی
▨ پالایش و تنظیم: شهروز کبیری
ـــــــــــــــــ
 وقت باریدن باران ای دوست
هرکسی تنهاست
توی تنهایی
پسری را باران شاعر کرد
دختری را گریاند
پشت این پنجره، من می‌شنوم
ریزش باران، تنهایی را می‌خوانَد
ریزش باران، تنهایی را می‌گوید


وقت باریدن باران بود
که کسی را از از مرز
باد با خود آورد!
وقت باریدن باران بود
که جوانی لاغر ظاهر شد در کوچه
و زنی نادم شد
وقت باریدن باران بود.
▨ 
هوشنگ چالنگی
بیست و پنجم مهر ماه ۱۳۴۶
از کتاب مجموعه کامل اشعار هوشنگ چالنگی چاپ افراز صفحه ۲۳۵

هوشنگ چالنگی | وقت باریدن

DOOD

Shab-e-Nazok

Engeneering

Baghsomal

درباره‌ی این اثر، به قلم رامتین نظری‌جو می‌خوانیم: «آلبوم پيش رو دومين مجموعه‌‌ای‌ست که به‌صورت رسمی از مجموعه‌‌ ريل‌های شخصیِ استاد فقيد فرامرز پايور، موجود در آرشيو مؤسسه‌ی فرهنگی‌ـ‌‌  هنری ماهور، منتشر می‌شود. در اين مجموعه، برخلاف آلبوم پيشين که صرفاً شامل تک‌نواز‌ی‌های استاد پايور بود، قطعاتی هم به‌صورت هم‌نوازی و هم گروه‌نوازی موجود است که همه‌ی آن‌ها در مجموعه‌ی حاضر برای نخستين ‌بار منتشر می‌شوند

Pieces by Farâmarz Payvar

Zarbi-ye Hejaz

Zarbi-ye Hejaz/Pieces by Farâmarz Payvar

به‌اصفهان‌رو یکی از دل‌نشین‌ترین تصنیف‌های سده‌ی اخیر در آواز اصفهان است؛
با شعرِ محمدتقی بهار،
آهنگ‌سازیِ علی‌اکبر شهنازی،
و اجرای جاودانه‌ی تاج اصفهانی با نوازندگی:
جلیل شهناز (تار)، حسن کسائی (نی)، مرتضی محجوبی (پیانو)، جهانبخش پازوکی (ویلن) و جهانگیر بهشتی (تنبک).

داستان شکل‌گیری این تصنیف به سال ۱۳۱۲ بازمی‌گردد؛
زمانی که بهار در دوره‌ی تبعیدش در اصفهان اقامت داشت.
در همان روزها، علی‌اکبر شهنازی نیز به اصفهان سفر می‌کند و در دیداری که میان این دو شکل می‌گیرد،
شهنازی رنگی تازه در بیات اصفهان می‌نوازد و می‌گوید می‌توان آن را سنگین‌تر و آوازی‌تر اجرا کرد.
بهار نیز بر همان ملودی شعری می‌سُراید—آغازی بر یکی از کلاسیک‌ترین تصانیف موسیقی ایرانی.
 
آنابل‌بند در این بازآفرینی در قالب گاه‌نشرِ رادیو گل‌های صفر،
با بهره‌گیری از هوش مصنوعی می‌کوشد نسخه‌ای ارکسترال و شنیداری دوباره از این اثر ماندگار بسازد—


این مجموعه شامل چهار قطعه است:
Track 1 — Intro | مقدمه‌ی به اصفهان رو
Track 2 — Let's Go to Esfahan | به اصفهان رو (نسخه‌ی آوازی): بازخوانی ارکسترال با تمرکز بر بخش نخست شعر:

به اصفهان رو که تا بنگری بهشت ثانی
به زنده‌رودش سلامی ز چشم ما رسانی
ببر از وفا کنار جلفا به گل‌چهرگان سلام ما را
شهر با شکوه
قصر چهلستون
کن گذر به چهارباغش
گر شد از کفت
یار بی‌وفا
کن کنار پل سراغش

Track 3 — Let’s Go to Esfahan (Another Version):
 برداشتی دیگر از به اصفهان رو، که در مایه‌ی بیات شیراز آغاز می‌شود و در بیات اصفهان ادامه می‌یابد و قسمت دوم شعر را در برمی‌گرد

گر شد از کفت
یار بی‌وفا
کن کنار پل سراغش
بنشین در کُرّیاس، یادِ شاه‌عباس
بستان از دلبر می
بستان پی‌درپی، می از دستِ وی—تا کی؟ تا بتوانی
جز شادی در دهر کدام است؟
غیر از می هر چیز حرام است
ساعتی در جهان، خرم بودن
بی‌غم بودن، بی‌غم بودن
با بُتی دلستان محرم بودن، با هم بودن، همدم بودن
ای بت اصفهان، ز آن شرابِ جلفا
ساغری در ده ما را
ما غریبیم، ای مَه—بر غریبان رحمی کن، خدا را



Track 4 — Outro
برداشتی دیگر از قطعه‌ی مقدمه

Baghsomal

Arash Sobhani

Recent comments

Naghme Sahragard

Related tracks