1785 - Souvenirs de la Cour brulée

1909 - In situ

1935 - Visite à l'Exposition universelle

1978 - Une machine à remonter le temps

1995 - Deux réverbères et un trou

2003 - Avis de recherche

1935 - Een bezoek aan de Wereldtentoonstelling

1995 - Twee straatlantaarns en een gat

1995 - Een paleis onder het plein

1995 - Een kleurrijke heilige

1995 - Een bedje van stro

1996 - Een brief uit de Dordogne

2000 - Monique de eerste bezoekster

2003 - Opsporingsbericht

2010 - Een nacht in het museum

2015 - D'écrire le Coudenberg

2015 - De Coudenberg beschreven

1910 - Un musée lapidaire

1910 - Een lapidair museum

1896. L’architecte Paul Saintenoy apporte les touches finales à une restitution des longues façades de l’Aula Magna. Il s’attarde sur la toiture qu’il agrémente de quelques ombres, celles des cheminées qui donnent du mouvement à la composition en suggérant une exposition du bâtiment au soleil. Il se lève et prend du recul pour contempler sa réalisation. Satisfait, il note le titre – Restitution de la salle du palais ducal de Bruxelles 1452-1459 bâtie par Guillaume Vogels pour Philippe le Bon –, puis il signe. Cela fait plusieurs années qu’il s’intéresse à l’histoire du quartier et du palais du Coudenberg. À tel point qu’il soutient ce projet fou qui ne verra jamais le jour : reconstruire l’Aula Magna dans le parc du Cinquantenaire ! C’est pourquoi il a entrepris de dessiner des élévations, des coupes et des plans de la grande salle d’apparat. Dessiner ce bâtiment dans ses proportions exactes était pourtant une gageure. 
Saintenoy a dû recomposer « l’architecture fantôme » d’un bâtiment détruit à la fin du 18e siècle, en s’accommodant d’une iconographie, certes abondante, mais constituée essentiellement de vues en perspective marquées par de nombreuses inexactitudes. Inconsciemment, son « désir de restitution » a sans doute aussi été guidé par les théories de l’architecture néogothique en vogue à la fin du 19e siècle…

1896 - Le désir de restitution

1869. Paul Saintenoy legt de laatste hand aan een reconstructie van de gevels van de Aula Magna. Hij blijft nog even stilstaan bij de weergave van bedaking, voegt nog wat schaduw toe aan de schoorstenen waarmee hij de compositie meer diepte verleent en de suggestie dat de zon over het gebouw schijnt. Hij staat recht, neemt wat afstand om zijn werk te beoordelen. En tevreden geeft hij het de titel: - Reconstructie van het hertogelijk paleis 1452-1459, gebouwd door Guillaume Vogels voor Filips de Goede - en zet er zijn naam onder.
Sinds meerdere jaren nu al houdt de geschiedenis van de wijk hem bezig. In die mate dat hij een project steunt dat nooit het daglicht zal zien, de reconstructie van de Aula Magna in het Jubelpark! Dat is de reden waarom hij begonnen is met het tekenen van gevelopstanden, plannen en doorsnedes van de statige zaal. Maar het gebouw in zijn exacte proporties weergeven is een hele uitdaging. 
Om de architectuur te doen “herrijzen” van een gebouw dat verdween op het einde van de 18de eeuw moet Saintenoy zich baseren op een iconografie die hoewel overvloedig hoofdzakelijk bestaat uit zichten en perspectieven die vele onjuistheden bevatten. En ongetwijfeld zal zijn “reconstructiedroom” ook nog eens onbewust beïnvloed zijn door de theorieën van de neogotiek, in de mode op het einde van de 19de eeuw.


1896 - Een reconstructiedroom

Popular tracks by Coudenberg