In deze podcast beschrijf ik hoe ik 18 maart heb beleefd.

Podcast / Utrecht 18 Maart 2019

In deze podcast beschrijf ik mijn eigen ervaring met hard drugs.

Podcast / Drugs

In deze podcast leg ik uit wat ik van Thierry Baudet vind, en hoe ik bij dit besluit gekomen ben.

Podcast / Thierry Baudet

In deze podcast belicht ik de andere kant van de syrische vluchteling

Podcast / Syrische Vluchteling

In deze podcast heb ik het over een tekst die ik geschreven heb naar alle homofoben a life. Ik hoop dat ze hierover nadenken

Podcast / Homofobie

In deze podcast probeer ik uit te leggen waarom het zo belangrijk is dat er nog heel veel onderzoeken gedaan moeten worden naar vaccinaties en deze niet meer zomaar bij iedereen ingespoten mogen worden.

Podcast / Anti Vaxx

Hi guys,
Ik ben Debby en deze podcast gaat over transgenders.
Vaak gaan mijn gedachten over de dingen die ik op social media tegenkom, en dan helemaal naar alle kortzichtige reacties op bepaalde zaken.. Vanmorgen werd ik wakker en las nogal aparte meningen over transgenders! Dus heb ik mijn pen gepakt en een tekst geschreven.. Ik hoop dat mensen hier over na gaan denken!

TRANSGENDERS

Je bent transgender als jouw gender identiteit of gender expressie niet overeenkomt met je biologische geslacht. 
Dit is een echt iets! 
En wordt echt niet zomaar door aandachtzieke mensen bedacht.

De namen die de maatschappij ondertussen heeft verzonnen raken doel. 
Er wordt geoordeeld en ‘tranny’ geroepen, zonder stil te staan bij een ander zijn/haar gevoel.

Het gevecht van binnen waar deze MENSEN hun leven lang al tegen strijden. 
Wordt verergerd door de maatschappij die ze vaak met hun hatelijke ondoordachte opmerkingen nog meer laten lijden.

Ze dagelijks vertellen dat ze gewoon in de spiegel moeten kijken. 
Of even hun broek laten zakken, want dan zal hun werkelijke geslacht wel blijken.

Maar welk werkelijk geslacht? 
Die van de transgender zelf? Of die van de maatschappij? 
Het realiteitsbeeld dat voor de transgender wordt bedacht? 
Dat is niet heel erg eerlijk volgens mij.

Wanneer gaat onze samenleving eindelijk eens inzien. 
Dat hun persoonlijke mening voor een transgender totaal niets uitmaakt. 
Het is namelijk heel vaak een gedeelde aangenomen mening bovendien. 
Die de transgenders na 1000x gehoord te hebben niet meer raakt.

Wanneer gaan wij snappen dat het bij transgenders puur draait om gevoel. 
Een uiterlijk is aan te passen of op te lappen, maar jouw emotie is gelinkt aan je werkelijke doel.

Een doel waarbij jouw gevoel altijd het belangrijkste is. 
Ookal snapt niemand waar jij door heen gaat. 
Ookal weet jij zeker : “Met mij is niks mis!” 
Toch voel je vaak alsof je in het gevecht alleen staat.

Maar eigenlijk zou geen enkel mens hoeven te vechten.
Niet tegen zichzelf en al helemaal niet tegen een maatschappij.
Geen enkel mens zou eigenlijk op moeten komen voor zijn/haar rechten. 
Want we zijn toch allemaal mensen met emotie en gevoel? 
We zijn toch allemaal vrij?

Dus laten we vanaf nu alle mensen gewoon als mensen aanspreken. 
We oordelen gewoon alleen over ons eigen persoon. 
Misschien zullen wij als maatschappij dan eindelijk empathie kweken. 
Misschien wordt transgender diversiteit dan eindelijk gewoon.



DB / www.justmythougts.nl

Podcast / Transgenders

Hi Guys, 
Vandaag zag ik een paar artikelen voorbij komen waarin het ging over verplicht vaccineren. Ik ben van mening dat je sws niemand iets kan verplichten over zijn eigen lichaam, maar er zijn blijkbaar heel wat mensen die hier anders over denken..Dus heb ik mijn pen gepakt en een stuk geschreven over waarom ik tegen verplicht vaccineren ben.

Verplicht vaccineren?
Hoe kan het zo zijn dat mensen blijkbaar gedwongen worden een kant te kiezen? 
Hoe kan het dat bepaalde dingen blijkbaar voor ons worden bepaald? 
Hoe is het mogelijk dat veel mensen hierbij hun zelfrespect moeten verliezen? 
Hoe kan het gebeuren dat je om je eigen mening tegenwoordig door de halve maatschappij wordt gehaat?

Hoe kan het dat wij mensen denken te kunnen oordelen over alles en iedereen? 
Zonder eerst goed naar onszelf te kijken? 
Zonder eerst te kijken naar de eigenaardigheden van jouw persoon alleen. 
In plaats van door je te richten op problemen van anderen, en zo je eigen onzekerheden blijft ontwijken.

Hoe kan het dat je niet meer mag beslissen over je eigen lichaam? 
Of over het lichaam van je eigen kind?
Als je ongecontroleerde vaccinaties weigert ben je ongehoorzaam. 
En niemand die naar jouw eigen ingelezen mening wil luisteren. Niemand die echt wil weten waarom jij dit eigenlijk vind.

Dat jij gelooft dat standaard vaccineren niet zomaar voor iedereen even goed is. 
Slaat de maatschappij je om je oren. 
Ze delen een oningelezen gedeelde mening waarin ze is verteld: “Zonder vaccinaties gaat alles mis”. 
Ze hebben nog nooit gehoord over homeopatisch ontsporen.

En dat dit voor veel kindjes na bepaalde vaccinaties nodig schijnt te zijn. 
Omdat hun lichaampjes de giftige reststoffen niet meer kon verwerken. 
Wordt dit de maatschappij niet verteld, de farmaceuten houden iedereen in de door hun bedachte schijn. 
Zodat de meeste mensen niets van de negatieve bijverschijnselen van vaccinaties merken.

Maar de meldingen bij het Lareb worden hoger elk jaar. 
Nog is er geen onafhankelijk onderzoek over vaccinaties te vinden.
Dit is dus bij vaccineren mijn enige bezwaar. 
Ik wil weten in hoeverre de reststoffen zich aan onze hersenen en lichaam binden.

Totdat ik een duidelijk antwoord heb op deze vraag. 
Zal ik nee zeggen tegen ongecontroleerd vaccineren! 
Ik zeg nee tegen het verplichten van vaccineren, wat ik las vandaag!
En ik zeg nee tegen alle mensen die tegen de echte waarheid hun rug toe keren!

DB / www.justmythoughts.nl

Podcast / Verplicht Vaccineren

Hey guys,
Ik ben debby en deze podcast gaat over zelfacceptatie. Ik heb de afgelopen dagen mijn gedachten vooral aan mijzelf gegeven en ben tot de volgende acceptatie voor mijzelf gekomen. Accepteer jij jezelf? 

ZELFACCEPTATIE

Ik ben boos! Nee eigenlijk ben ik razend!
Op alles en iedereen die mij ooit onrecht heeft aangedaan.
Daarom is het voor mij juist zo verbazend.
Om hun vrolijk verder te zien leven, terwijl ik nog steeds aan de zijlijn lijk te staan.

Door alle opmerkingen en meningen waar ik altijd naar geluisterd had.
Leefde ik niet meer mijn eigen leven.
Ik zag niet meer welke kwaliteiten ik werkelijk had.
En had nooit geleerd om liefde aan mezelf te geven.

Ik zag alleen nog de foute dingen.
Verwachtte altijd het ergste van iedereen.
Waardoor ik mezelf nog meer ging verdringen.
Ik zag alleen maar negativiteit in alles om mij heen.

Ik zag mijn leven als faling echt alles was verkeerd gegaan.
En ik kon er niks aan doen.
Het waren steeds andere mensen die mij die dingen hebben aangedaan.

Ik zag die ervaringen als straf die ik blijkbaar moest ondergaan.
Legde alle schuld volledig bij een ander neer.
Door nog steeds niet in mijzelf te willen staan.
Verloor ik mijn eigen ik steeds keer op keer.

Pas toen ik mij ging bevrijden, 
van alle negatieve meningen om mij heen.
Voelde ik mijn echte lijden, 
voelde ik mij heel klein en verschrikkelijk alleen.

Maar toen dat besef was gekomen.
Voelde ik een andere kracht.
Het besef van mijn eigen ikje dat naar boven begon te stromen.
Een besef waar ik nog nooit over had nagedacht.

De kleine ik die daar zo lang weggekropen was in de hoek.
Begon te schreeuwen om bevestiging.
Zij gaf het antwoord dat ik al zo lang zoek.
Volledige acceptatie was voor mij het belangrijkste ding.

Dus ben ik boos om de dingen die mensen mij hebben aangedaan?
Of de dingen die ze hebben gezegd?
Nee ik ben boos omdat zij mij nooit in mijn eigen ik lieten staan.
Mij nooit lieten geloven in mijn eigen recht.
Mij niet volledig accepteerde als de persoon die ik was.

Mij altijd vertelde dingen aan te moeten passen.
Mij altijd maar zagen als de clown, de paljas.
Maar nooit zagen dat mijn armen vol zaten met krassen.

Maar dat is het verleden, en dit denken stopt vandaag.
Ik heb namelijk van mezelf een beetje inzicht gekregen.
Het antwoord op mijn allergrootste vraag.
Het besef dat tot nu toe altijd voor mij werd verzwegen.

Vanaf nu zie ik alles als een levensles.
En kan alleen maar dankbaar zijn.
Dankbaar voor alle gevoelens die voelde als een mes.
En dankbaar voor al mijn geleden pijn. 

Die dingen hebben mij namelijk gemaakt tot wie ik nu ben.
Een krachtig en empathievol individu.
Een hele lieve vrouw die ik eigenlijk nog niet zo goed ken.
Maar waar ik zeker verandering in ga brengen vanaf nu.

DB/www.justmythoughts.nl

Podcast / Zelfacceptatie

Hey guys, 

Deze podcast gaat over wat ik vind van een united Nederland.
Momenteel erger ik mij weer groen en geel aan de vele reacties die ik op socialmedia tegenkom.. Ik heb een tekst geschreven waarin ik uitleg wat ik denk van een united Nederland. Deel dit als je het met mij eens bent!

UNITED NEDERLAND?

Als ik naar de media kijk vraag ik me af of het ooit nog gaat gebeuren. 
Dat we als 1 Nederland united naast elkaar gaan staan. 
Dat we mensen niet meer beoordelen alleen op kleuren. 
En elkaar willen gaan begrijpen en ook echt de communicatie met elkaar aan willen gaan.

Niet alleen maar blijven hameren op de verschillen die we zien. 
Niet meer mensen in hokjes willen zetten. 
Dus dat we niet meer generaliseren bovendien. 
En ook anderen nergens in willen beletten.

Dat we iedereen respecteren, gewoon zoals diegene is. 
Niet meer kijken naar afkomst, religie of geloof. 
Een keer gaan toegeven dat er veel fout is gegaan in de geschiedenis. 
Want als we zo door gaan komt er een steeds groter wordende kloof.

Van afstand, disrespect en haat. 
Er komen steeds meer groepen. 
Waarin heel slecht over elkaar wordt gepraat. 
En waar mensen echt de raarste dingen naar elkaar roepen.

Ik snap niet hoe je zo kan denken. 
Ik snap niet hoe mensen zo kortzichtig kunnen zijn. 
Ik snap niet hoe je moedwillig mensen kan krenken. 
Ik snap niet dat je mensen niets anders toe kan wensen dan innerlijke pijn. 

De pijn van nooit geaccepteerd te worden voor degene die je bent. 
Het gevoel te hebben altijd een kant te moeten kiezen. 
Niet trots kunnen zijn op hetgene dat je altijd hebt gekend.
Het gevoel te hebben jezelf in de wil van de maatschappij te verliezen.

Mensen met een Nederlandse identiteitsbewijs zijn volgens mij allemaal Nederlanders. Hoe kan het dan zo zijn dat eigenlijk iedereen die niet wit is meteen wordt uitgemaakt voor buitenlanders?

Wanneer is het tijd voor een united Nederland? 
Met iedereen naast elkaar. 
Wanneer gaan wij werken aan die gezamenlijke band?
En zien we gelijkenissen in plaats van verschillen, en gaan we elkaar accepteren en vinden we niet alles meer raar?

Ik kan niet wachten op die tijd en hoop dat die snel gaat komen. 
Maar zolang er nog steeds over alles geoordeeld wordt kan ik van een united Nederland alleen nog maar dromen.

Podcast/United Nederland

Via mijn podcasts vinden mijn gedachten een weg naar de wereld.

Just my thoughts