دلم برای باغچه می‌سوزد

کسی به فکر گل‌ها نیست
کسی به فکر ماهی‌ها نیست
کسی نمی‌خواهد
باور کند که باغچه دارد می‌میرد
که قلب باغچه در زیر آفتاب ورم کرده‌است
که ذهن باغچه دارد آرام‌آرام
از خاطرات سبز تهی می‌شود
و حس باغچه انگار
چیزی مجردست که در انزوای باغچه پوسیده‌ست.
حیاط خانه‌ی ما تنهاست
حیاط خانه‌ی ما
در انتظار بارش یک ابرِ ناشناس
خمیازه می‌کشد
و حوض خانه‌ی ما خالیست
ستاره‌های کوچکِ بی‌تجربه
از ارتفاع درختان به خاک می‌افتند
و از میان پنجره‌های پریده رنگ خانه‌ی ماهی‌ها
شب‌ها صدای سرفه می‌آید
حیاط خانه‌ی ما تنهاست.

پدر می‌گوید:
" از من گذشته‌ست
از من گذشته‌ست
من بار خودم را بردم
و کار خودم را کردم"
و در اتاقش، از صبح تا غروب،
یا شاهنامه می‌خواند
یا ناسخ التواریخ.
پدر به مادر می‌گوید:
لعنت به هر چه ماهی و هر چه مرغ
وقتی که من بمیرم دیگر
چه فرق می‌کند که باغچه باشد
یا باغچه نباشد
برای من حقوق تقاعد کافیست.

مادر تمام زندگیش
سجاده‌ایست گسترده
در آستانِ وحشتِ دوزخ
مادر همیشه در ته هر چیزی
دنبال جای پای معصیتی می‌گردد
و فکر می‌کند که باغچه را کفر یک گیاه
آلوده کرده‌است.
مادر تمام روز دعا می‌خواند
مادر گناهکار طبیعیست
و فوت می‌کند به تمام گل‌ها
و فوت می‌کند به تمام ماهی‌ها
و فوت می‌کند به خودش
مادر در انتظار ظهور است
و بخششی که نازل خواهد شد.
برادرم به باغچه می‌گوید قبرستان
برادرم به اغتشاش علف‌ها می‌خندد
و از جنازه‌های ماهی‌ها
که زیر پوست بیمار آب
به ذره‌های فاسد تبدیل می‌شوند
شماره برمی‌دارد
برادرم به فلسفه معتاد است
برادرم شفای باغچه را
در انهدام باغچه می‌داند.
او مست می‌کند
و مشت می‌زند به در و دیوار
و سعی می‌کند که بگوید
بسیار دردمند و خسته و مأیوس است
او ناامیدیش را هم
مثل شناسنامه و تقویم و دستمال و فندک و خودکارش
همراه خود به کوچه و بازار می‌برد
و ناامیدیش
آنقدر کوچک است که هر شب
در ازدحام میکده گم می‌شود.

و خواهرم که دوست گل‌ها بود
و حرف‌های ساده قلبش را
وقتی که مادر او را می‌زد
به جمع مهربان و ساکت آن‌ها می‌برد
و گاه‌گاه خانواده‌ی ماهی‌ها را
به آفتاب و شیرینی مهمان می‌کرد...
او خانه‌اش در آنسوی شهر است
او در میان خانه‌ی مصنوعیش
با ماهیانِ قرمزِ مصنوعیش
و در پناه عشق همسر مصنوعیش
و زیر شاخه‌های درختان سیب مصنوعی
آوازهای مصنوعی می‌خواند
و بچه‌های طبیعی می‌سازد
او
هر وقت که به دیدن ما می‌آید
و گوشه‌های دامنش از فقرِ باغچه آلوده می‌شود
حمام ادکلن می‌گیرد
او
هر وقت که به دیدن ما می‌آید
آبستن است.

حیاط خانه‌ی ما تنهاست
حیاط خانه‌ی ما تنهاست
تمام روز
از پشت در صدای تکه‌تکه‌شدن می‌آید
و منفجرشدن
همسایه‌های ما همه در خاک باغچه‌هاشان بجای گل
خمپاره و مسلسل می‌کارند
همسایه‌های ما همه بر روی حوض‌های کاشی‌شان
سرپوش می‌گذارند
و حوض‌های کاشی
بی آنکه خود بخواهند
انبارهای مخفی باروت‌اند
و بچه‌های کوچه‌ی ما کیف‌های مدرسه‌شان را
از بمب‌های کوچک پر کرده‌اند
حیاط خانه‌ی ما گیج است.

من از زمانی که قلب خود را گم کرده‌است می‌ترسم
من از تصور بیهودگی این همه دست
و از تجسم بیگانگی این همه صورت می‌ترسم
من مثل دانش‌آموزی
که درس هندسه‌اش را
دیوانه‌وار دوست می‌دارد تنها هستم
و فکر می‌کنم که باغچه را می‌شود به بیمارستان برد
من فکر می‌کنم...
من فکر می‌کنم...
من فکر می‌کنم...
و قلب باغچه در زیر آفتاب ورم کرده‌است
و ذهن باغچه دارد آرام‌آرام
از خاطرات سبز تهی می‌شود.

از مجموعه‌ی ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد(۱۳۴۲)

دلم برای باغچه می‌سوزد. شعر از فروغ فرخزاد

My Root

My Root - Dariush Azar - Ardalan Sarafraz

Death of the Oak

Death of the Oak - Yekta Roshan - Ehsan Beyraghdar

A Laments For Existence[Klaus Gesing & Hesam Inanlou]

سه غزل از شیون فومنی (۸۱، صدای ناهید)

آرام …

چشم‌اندازی دیگر 


با کلیدی اگر می‌آئی
تا به دستِ خود
از آهنِ تفته
قفلی بسازم.
 
گر باز می‌گذاری در را،
تا به همتِ خویش
از سنگ‌پاره‌سنگ
دیواری برآرم. ــ
 
باری
دل
در این برهوت
دیگرگونه چشم‌اندازی می‌طلبد.
 
                                                                              □□□
 
قاطع و بُرّنده
تو آن شکوه‌پاره پاسخی،
به هنگامی که
اینان همه
نیستند

 جز سؤالی
خالی
به بلاهت.
 
                                                                              □□□
 
هم بدان‌گونه که باد
در حرکتِ شاخ‌ساران و برگ‌ها، ــ
از رنگ‌هایِ تو
سایه‌ئی‌شان باید
گر بر آن سرند
که حقیقتی یابند.
 
هم به گونه‌یِ باد
ــ که تنها
از جنبشِ شاخ‌ساران و برگ‌ها ــ
 
و عشق
ــ کز هر کُناکِ تو ــ
 
                                                                              □□□
 
باری
دل
در این برهوت
دیگرگونه چشم‌اندازی می‌طلبد.



احمد شاملو
مجموعه‌ی ققنوس در باران
خردادِ ۱۳۴۵

چشم‌اندازی دیگر ...

شکفتن سنگ - محمد مختاری (صدای مارال، برای زنان ایران)

پارادوکس با کامبیز حسینی : 

این برنامه در هرج و مرج خبری این روزها و با توجه به اینکه ایران به جوش آمده و کشته ندادند که سازش کنند!

در لابه‌لای روزها و شب های تکرار نشدنی این مدت،‌ برای ۲۵ دقیقه سرش را از توی موبایلش در می‌آورد و تلاش دارد که اگر جوابی برای این سؤال ندارد حداقل یک سرکی بکشد ببیند می‌تواند حدس و گمان بزند و یا نه!‌

چی میشه به نظر تو؟

پارادوکس - چی میشه به نظر تو؟

. اجرای خصوصی خرداد ۱۳۹۹ آواز: #افسانه_جهانگیری، #نازلی_جهانگیری سه‌تار: #محسن_بیگی.

در بخش نخست این پادکست برنامه‌ی «گل‌ها» را در دهه‌ی ۱۳۳۰ و ۱۳۴۰ بررسی کردیم تا زمانی که در سال ۱۳۵۱ مدیریت «گل‌ها» به هوشنگ ابتهاج سپرده شد. در بخش چهارمِ این پادکست، برنامه‌ی «گل‌ها» در دوران ابتهاج را مرور کرده و همچنین به سهم قابل توجه موسیقی در جشن‌های هنر شیراز و تأثیرگذاری این رویداد تاریخی در عرصه‌ی موسیقی ایران می‌پردازیم.

موسیقی ایران از گل‌ها تا انقلاب ۵۷، بخش چهارم

دور هم شعر بخونیم؟

شعر همیشه برای من شبیه مرهم و پارچه‌ایه که رو زخم‌هام می‌ذارم.
اگه شما هم التیامی در شعر خوندن پیدا می‌کنین گاهی، دعوتتون می‌کنم که اون شعر رو با من و دنبال‌کننده‌های این اکانت به اشتراک بذارین. برای شاید کمی التیام جمعی.
Dorehamsher2@gmail.com

سه غزل از شیون فومنی (۸۱، صدای ناهید)

دورهم شعر

Recent comments

daanial

Soheila Ndl

Related tracks