Het verlies van kinderen loopt als een rode draad door het leven van cabaretier Freek de Jonge. Zijn ouders verloren een tweeling, kort na de geboorte. Freek’s zoon Jork overleed plotseling toen hij drie maanden oud was. En op 7-jarige leeftijd stierf zijn kleindochter Maggie, als gevolg van een aangeboren hartkwaal.
 
“Dat was heel, heel ingrijpend”, vertelt Freek de Jonge aan presentator Kefah Allush. Op een of andere manier greep haar dood hem meer aan die van zijn eigen zoon. ”Ze was mijn eerste kleinkind. Zeer open en levendig. Een engeltje dat even naar de aarde was gestuurd om liefde en geluk te brengen.”
Zijn verdriet zette hij om in een prachtig liedje. “Naar wie gaat mijn verdriet? Met wie kan ik erover praten? Wie wil mijn zorgen kennen, en wie niet?”, draagt Freek de Jonge voor. 
 
Met zijn eigen dood zou de cabaretier wel vrede hebben. Hij heeft een ‘schitterend’ leven gehad, waar hij ‘dik tevreden’ mee is. Maar klaar met het leven? Dat is hij op zijn 75e nog lang niet. “Ik denk niet dat ik het definitieve woord gesproken heb, als ik mijn ogen sluit. Ik blijf natuurlijk ergens midden in een zin steken. En dat was het dan.”

Freek De Jonge  - 2020/01/27

“Dit is het begin van het einde. Ik ga dood, binnen afzienbare tijd.” Dat is het eerste wat fluitiste Berdien Stenberg dacht, toen ze tien jaar geleden de diagnose uitgezaaide borstkanker kreeg. 
 
De muzikant, die wereldberoemd werd met het nummer Rondo Russo, vertelde niemand dat ze ziek was, op een handjevol naasten na. “Op die manier kon ik gewoon mijn dingen blijven doen. Als je de ziekte met iedereen deelt, wil iedereen zijn medeleven tonen. Dat maakt dat je je de hele dag patiënt voelt.”
 
Toen na een jaar alle behandelingen achter de rug waren, werd ze bang. “Wat nou als het terugkomt? Ik werd een hypochonder. Bij ieder hoestje dacht ik: ‘oh, nou zit het in mijn longen.’ Die angst vrat aan mij.”  
 
Schrijven hielp haar om met de angst te leren omgaan. Dat resulteerde in het boek ‘Hallo allemaal, mijn moeder die is kaal’, over het jaar waarin ze borstkanker had. Een van de belangrijkste lessen die ze heeft geleerd van haar ziekte, is ‘dat je als een gek moet leven’. “Mens, leef! Vandaag is vandaag, nu duurt maar even, en morgen is nog maar de vraag.”

Berdien Stenberg - 2020/02/03

Al op jonge leeftijd leerde wetenschapsjournalist Diederik Jekel dat het leven opeens afgelopen kan zijn. Op zijn zeventiende moest hij met spoed naar het ziekenhuis vanwege zijn suikerziekte. Onderweg in de ambulance raakte hij in coma, om daar twee dagen later pas weer uit te komen.

“Toen ik wakker werd op de intensive care, lag er naast mij een vrouw die heel hard hoestte. Zij heeft het uiteindelijk niet gered. Ik besefte toen: Ik kom hier nog wel levend vandaan, maar het had ook heel anders af kunnen lopen”, vertelt hij aan presentator Kefah Allush.
Dat besef dringt opnieuw tot Diederik Jekel door als hij op zijn 21e een goede vriend verliest bij een duikongeluk. “Juist omdat het leven zomaar voorbij kan zijn, moet je er iets van maken. Ik probeer de wereld daarom iets mooier te maken dan dat ik hem aantrof.” 

Mocht hij morgen ineens overlijden, dan is zijn leven goed geweest. “Ik ben trots op wat ik heb bereikt in mijn werk. En dankbaar voor wel 45 dingen.” Of hij vervolgens begraven wil worden of gecremeerd, maakt hem niets uit. “Want ik ga er toch niet bij zijn.”

Diederik Jekel 2020/02/10

‘Je staat hier 47 jaar te vroeg met die kist’, reageert rapper Gers Pardoel, als Kefah Allush met zijn bekende gele Fiat en kist komt aanrijden. ‘Ik denk namelijk dat ik 85 word.’

Pardoel, die in 2011 doorbrak met zijn hit ‘Ik neem je mee’, was nog maar zeventien toen hij zijn moeder aan kanker verloor. ‘Mijn moeder was negen maanden ziek en helemaal afgetakeld. Hoe erg je je moeder daarna ook mist, ze was wel bevrijd’, vertelt hij hierover. Het zorgde er ook voor dat hij niet langer bang was voor de dood. ‘Ik vond de dood altijd heel beangstigend. Toen ik haar zag overlijden, zag ik de totale rust. Het was gewoon heel vredig. En ik dacht: als ik doodga, kom ik weer bij haar terecht. Dus dat is goed.’

Zijn verdriet schreef hij van zich af in zijn liedjes. Daarbij ging het ook over de relatie met zijn vader, die stevig onder druk kwam te staan. ‘Ik was echt heel boos en ik schold zonder remmen. Maar mijn vader was ook aan het rouwen. Hij miste mijn moeder ook en hij probeerde er het beste van te maken. Via het nummer ‘Dankbaarheid’ bood ik mijn excuus aan.’

Gers Pardoel - 2020/02/17

Vrolijkheid en optimisme kleuren haar karakter, zegt ze zelf. Maar Tineke de Nooij (78) belandde in een diep dal na de dood van haar man Peter in 2018. Ze praat er openhartig over met Kefah Allush in een nieuwe aflevering van De Kist.
 
“Tot mijn verbazing ging het een hele tijd slecht met me”, vertelt Tineke. “Mijn man heeft zoveel jaar in het verpleeghuis gezeten, het was een lijdensweg. Ik dacht dus dat het een opluchting zou zijn. Maar na zijn dood had ik geen zin meer om mijn bed uit te gaan. Ik had nergens zin meer in en dacht: laat maar zitten.”
 
Langzaam krabbelde ze weer op, beschrijft ze. “Ik ben wel oud en krakkemikkig, maar ik heb fantastisch leuk werk, te gekke kinderen en hele fijne vrienden. Er komt een moment dat je dat ineens weer ziet.”
 
Ze breekt een lans voor zelfbeschikking waar het gaat om de dood, al beseft ze tegelijkertijd hoe lastig dit is. “Tot in den treure leg ik mijn kinderen uit wat ik wil. Maar stel dat ik gevonden word met een hersenbloeding en niet meer weet wie ik ben. Denk je dat mijn kinderen dan zeggen: ‘laat maar zitten’?”

Tineke De Nooij  - 2020/02/24

Nadenken over de dood doet cabaretier Bert Visscher liever niet te veel. ‘Laat de dood de tering krijgen’, zegt hij in gesprek met presentator Kefah Allush.  
 
Toch kan hij er soms niet omheen, bijvoorbeeld als zijn moeder overlijdt. ‘Ik heb toen flink liggen janken. Ik vond het verschrikkelijk en zo oneerlijk. Ze was nog maar 68 jaar, veel te jong.’
 
Zijn vader overlijdt zes jaar later. Bert is op dat moment in Italië en kan niet op tijd terug zijn. Dat zit Bert nog altijd dwars. ‘Ik had hem nog een keer in de ogen willen kijken, zijn hand willen vasthouden.’ Die nacht gebeurt er iets wonderlijks: in zijn slaap slaakt hij een oerkreet van verdriet. ‘Ik had nog dagenlang last van mijn keel.’
 
Vorig jaar werd de komiek met zijn eigen kwetsbaarheid geconfronteerd. Hij kreeg last van paniekaanvallen. Medicijnen, gesprekken met een psycholoog en een minder volle agenda, hielpen hem er weer bovenop. ‘Ik besef nu terdege dat ik breekbaar kan zijn.’
 
Als hij dan toch moet nadenken over hoe hij het liefste dood zou willen gaan, is er wel een favoriet scenario. ‘Op Schiermonnikoog, zittend op een bankje, uitkijkend over zee, met een glaasje Merlot in de hand.’

Bert Visscher - 2020/03/02

Voor oud-profvoetballer John de Wolf is 2020 een bijzonder jaar. Hij hoopt 58 te worden, de leeftijd waarop zijn vader overleed. ‘Dat is natuurlijk wel een dingetje’, zegt hij in gesprek met presentator Kefah Allush.
 
Toen zijn vader overleed, was John net te laat om afscheid te kunnen nemen. ‘Daar heb ik heel lang problemen mee gehad. Ik snapte niet waarom hij niet op mij gewacht had. Maar de laatste jaren heb ik er meer vrede mee gekregen.’
 
Het gemis is nog altijd groot, maar wel minder dan in de eerste jaren na zijn overlijden. ‘Ik kon het toen geen plek geven. Daarom ben ik ook gestopt met voetballen. Maar ook nu nog word ik emotioneel als ik aan mijn vader denk. Het was een fantastische, liefdevolle pa.’ 
 
Recent heeft John zijn moeder naar een verpleeghuis moeten brengen, omdat ze dement wordt. Over haar naderende dood wil hij liever nog niet nadenken. ‘Het lijkt me verschrikkelijk, als je allebei je ouders kwijt bent. Daarom geniet ik er nu nog van, dat ze er nog is.’

John De Wolf - 2020/03/09

Hier vind je alle gesprekken van het EO-programma 'De Kist', waarin Kefah Allush met inspirerende Nederlanders praat over het leven en over de dood.

#EO #DeKist #KefahAllush #NPO2

De Kist

Popular tracks