"Zeroin (Loop for Lou)"
Written and produced by Kristian Abe L. Dalao

Zeroin (Loop for Lou)

"Bukas na Liham Para sa Aking Landlady"
Written and produced by Kristian Abe L. Dalao



Bukas na Liham Para sa Aking Landlady

Maalat-Alat, Manamis-Namis
Roel Cruz

Dito. Dito sa may mga basag na kabibeng sari saring kulay, na parang bahagharing sinalpok ng naghihimutok na bus sa Skyway, dito ka biglang nag-emote at inamin mo, habang panakaw kong sinusulyap at tinatakam ang kutis mong mala-balat ng talaba’t nakukumutan ka ng hanging dagat at nahehele ang iyong nagluluksang kaluluwa ng himig ng mga mahinahong kundiman ng kabigang alon, kapag nabu-burn out ka na sa pagturo ng malikhaing pagsusulat sa mga gunggong mong mga estudyanteng walang alam kundi lumikha ng Harry Potter erotica, ang kaisa-isang panalangin mo sa Diyos ay sana isang araw gumising ka sa isang tahimik na lugar sa may baybayin, tulad nito, at pag dilat ng iyong mga mga mata’y biglang ikaw na si Ariel, ang munting sirena.

At dito, sa may mga bubog ng makukulay na kabibi na parang panis na sapin-saping ginahasa ng mga lasing na askal, dito ka biglang lumingon sabay tanong, “Ikaw na ba ang Principe Eric ko?”

Dito. Dito ko naisip na biglang tumiwalag sa sampung taong ligaw na diskarteng hipon na akala ko’y aayon sa himig ng damdamin mo — mabagal, maingat at maselang pagbabalat at paghimay sa sari sari mong mga kagustuhan — at kinasa ang aking mga kamandag na mistulang alimango. Nagtagpo ang ating mga labi, ang ating mga kaluluwa, ang ating mga laman loob, nagtagpo’t nag dikit, nagbuhol na parang dalawang dikyang nag scuba diving sa karagatang gawa sa Elmer’s glue.

At dito, dito sa tabi ng mga naulilang kabibi at nagkikislapang anik anik sa buhangin na tipong ebak gawa sa bituin galing sa nabundat na kalangitan, dito kita pinuwersa pahiga, at kasabay ng iyong hagulgol naging isa ang bawa’t tamis at alat, pait at anghang, ng ating mga katawan.
__________________________________________

"Sketches of the Seaside at Night" (mono)*
a. Wave
b. Shell

Written and produced by Kristian Abe L. Dalao

*All samples/warped cut-ups are from a 24-second field recording of the sea, a beachfront band covering U2's "With or Without You," and drifting voices from a sea of humanity one summer night. The part titles/labels are inspired by Shinkichi Takahashi's "Shell." (The track was once called "Takahashi" as a working title.)


Sketches of the Seaside at Night (mono)

May Kape Pa Sa Labi
ni Roel Cruz

Nung sinabi kong “Miss I’d like a Caffé Americano please,” ang gusto ko talaga sabihin, “Miss Universe, I know it’s me you’ve been looking for.” Nung sinabi kong “Sabi ko na nga ba Pinay ka e,” ang gusto ko talaga sabihin, “Alam mo super bagay tayo.”  Nung sinabi kong “Oo nga e, malungkot din sumabak sa ibang bansa,” ang gusto ko talaga sabihin, “Ako ang prince charming mo at buburahin ko lahat ng iyong kalungkutan.” Nung sinabi kong “Oo ba, sige” pagtapos mo akong ayain sa botanical gardens na sabi mo paborito mong lugar at dun ka pumupunta pag nabibigatan ka na sa pinapasan mong kalungkutan, ang gusto ko talaga sabihin, “Holy Fucker oo ba, sige!!!” Nung sinabi kong “Uy sorry ha” matapos makiskis ng braso ko ang kaliwang suso mo habang umiiwas tayo sa mga bumababang pasahero sa Orchard station, ang gusto ko talaga sabihin, “Kung may sariling consciousness ang braso ko, pwede na syang mamatay ngayon at pumunta sa langit.” Nung sinabi kong “Parang kislap ng bituin ang ngiti mo,” ang gusto ko talaga sabihin, “Gusto na kita tikman at promise tutuparin ko lahat ng fantasies mo kasi mukhang masarap chumupa yang mga labi mo e.” Nung sinabi kong “Ayos lang yan, ang ganda ng mga flowers dito…” ang gusto ko talaga sabihin, “Uy teka lang, pakiulit nga yung sinabi mong ginawa sayo ng tatay mo nung Grade 3 ka…” Nung sinabi kong “Mahirap talaga iwanan ang mga sugat ng nakaraan kaso kelangan natin pakawalan kesa kaladkarin buong buhay,” ang gusto ko talaga sabihin, “Anak ng teteng, kung nakalimutan ko na nga yung ginawa sakin ng Tito Jesser ko nung grade 5 ako’t di ako naka-ebak ng maayos ng isang linggo, e di kaya mo din kalimutan yang baggage na yan.” Nung sinabi kong “Sige, para mas makapag usap tayo ng matino” pagtapos mo ako ayain umakyat sa apartment mo, ang gusto ko talaga sabihin, “Hay salamat, let’s get it on na!” Nung sinabi kong “Uy astig may vinyl ka ng Kid A at The Velvet Underground & Nico,” ang gusto ko talaga sabihin, “Taaaanginaaaa astig ka pakasal na tayo!!!” Nung sinabi kong “Ahhhh talaga…” matapos mo sabihing yun yung dalawang album na pinapakinggan mo paulit ulit kapag nalulunod ka na sa matinding kalungkutan,” ang gusto ko talaga sabihin, “Anak ng tutyang naman o, ayan nanaman e…” Nung sinabi kong “Sige okey lang kung di ka pa ready” matapos kang tumayo bigla mula sa sofa at alukin na pagtimpla ako ng kape nung sinubukan kong halikan ka, ang gusto ko talaga sabihin, “Alam mo pa-hard to get ka pa, di lang naman ikaw ang hottie na barista sa Singapore e!” At nung sinabi kong “Uhmmm sige mauna na ako kasi maaga pa pasok ko bukas” habang humahagulgol ka na sa may lababo, ang gusto ko talaga sabihin, “Malapit na matapos shift ni Mila, yung barely legal receptionist sa condo ko. Mas may mapapala ako dun.” At nung sinabi kong “Bukas daan ulit ako sa coffee shop nyo” habang bitbit ko na yung mga plaka nina Lou at Thom palabas ng pinto,” ang gusto ko talaga sabihin, “Ayos papakinggan ko to habang ruma-right on kami ni Mila para di ko na rin maisip yung ginawa sa pwet ko ng Tito ko mula grade 5 hanggang 4th year high school na seriously di ko na talaga naaalala at peksman wala talagang naging epekto sa kung pano ako mag-handle ng intimacy.” 
________________________________
"May Kape Pa Sa Labi"
To Kumiko
Written and produced by Kristian Abe L. Dalao

"May Kape Pa Sa Labi" contains a sample of a between-FM-stations static, which filters the whole track or on which the composition of the track was based (as opposed to being just an accidental piece in the sound) as Dalao considers this transmission more compelling than what most FM stations play and refer to as "music." 
The video, with a slightly remixed version of the track, can be viewed online at http://youtu.be/FK3Un2cD-bA.



May Kape Pa Sa Labi

Alay Kay TD
ni Roel Cruz

“Kumapit ka ng mabuti,” magaspang na bulong ni Dame Janis kay Lolo Muddy sabay mabagal na tulak pahiga. “Huling byahe na ‘to.”
Isang malalim na hithit, at dahan dahang nasusunog na rolling paper at damo. Tila nakakabingi sa maliit na kwarto ka-duet ang pag ungol ng babae sa kamang balot ng naninilaw na bedsheet na basang basa ng malamig na pawis. Sa buntot dulo ng isa nanamang araw, isa nananamang linggo, buwan at taon—isang buhay—na ubod ng hirap bunuin. “Tahan na, Dixie,” malambing na pakiusap ng lalaki. Adik ka kasi ang pahabol, dinig lamang ng mga mapangunawa’t nabubulok nang kisame’t pader. Tahan na.
Halos isang buong araw na paikot ikot sa mga kasuluk-sulukan at kasingitsingitan ng bawa’t eskinita patungo sa bawa’t isang source sa Talaba, Andrea 1 at 2, Molino, TS Cruz, at balik ulit sa Talaba. Lahat walang hawak. Kung meron man, ayaw magpautang. Kahit piso. Hanggang umabot sa kahuli hulihang nais lapitan ng kahit sino mang gipit at nalulunod sa giyang nguni’t may kapiranggot pang kaayusan sa pag iisip: si Motherfucking Carter.
Bumalik ang alaala sa lalaki: ang paglabas ng babae mula sa lungga ni Carter na may bagong kining ang balat at galaw, nguni't pundi na ang mga mata. Dumoble ang lalim sa paghigop ng joint, pilit na binubura mula sa utak ang nangyari kani-kanina lang. Nagpagamit ka nanaman, para lang maka gamit, ang pinipigilang sigaw sa nanginginig na likod ng babae. Sige na ... kahit bitin may inabot namang dalawang Ate Vi at isang Ekis-Pinoy pamparaos. Balato para sa extra sevices na ginawa mo sa supertukmol na yun na kung anu man yung mga extra services na yun putanginanilanglahat ayoko na malaman. "Tulog na, Dixie. Tulog na."
Dikta ng pinaghalong yamot, bugnot, at buryong na balot ng apoy gawa sa walang katapusang kiskisan, yumuko ang lalaki at sinungkit ang sports bag mula sa ilalim ng kama. Sinaksakan ng koleksyon ng band shirts, dalawang maong na kupas, medyas, boxers, tisyu, mga matatamis pang alaala. At ng iba’t ibang maskara: runner, alipin, nobyo, kaakbay, kasambahay, taga-laba’t taga-luto, payaso, taga-masahe, gunggong. Lahat nagnanais nang lumaya. Mabilis na pagtakbo ng mga mata paikot sa kwarto, sabay biglang dukot sa pulang hardbound Letters to Sartre ni Dame Beaver mula sa bookshelf, na syang madalas ipabasa’t ipa-acting kapag di makatulog dahil sa pagka wasted. Kasunod ang Loksins Erum Viõ Engin vinyl ng múm, ang walang sawang karamay tuwing nagtatalik. At higit sa lahat, ang dilaw na payong. “Paalam na, Dixie.” Kupal ka akin lahat to e… “Paalam.”
Isang huling kabadong pag lingon sa orasan bago buksan ang pinto. Padating na ang mga alagad ni Doc Sixto na kaninang tanghali pa tinimbrehan. Sakto lang. Magtutungo sa templo ni Master MacDaddy para makapagpahinga’t mag isip; magmu-munimuni at magbabagong buhay. Bagong landas, simula sa 45-Day Silent Retreat ng Golden Order of the Sublime Eunuch Warriors. Matunog ang dating. Kung ano man yun.
"Patawad, Dixie. Patawad." Mahinahong pinindot ang CD player sa tabi ng pinto para patugtugin ang paboritong pampatulog. Track 5 ng left disc ng The Fragile. Paboritong hele na pampakalma’t pampalimot. Bago isara ang pinto, isang huling paalam: "Ulul mo, Trent. Kala mo kung sino ka kung magsalita. Magsama kayong dalawa."
_________________________________________________________

"Goodnight Guadix"
Written and produced by Kristian Abe L. Dalao
 
Thanks to K. for the keyboard, kretek joint, and found TV static. 


Goodnight Guadix

Sakay Na
ni Roel Cruz 

Quiapo? Sasakay ba ako? Sabi ni Master MacDaddy bawal daw pumunta sa mga lugar kung saan “nagkalat ang mga immoral na tao at malalaswang bentahin.” Anong oras na ba? Maaga pa … 5pm … 10pm pa curfew namin para umabot sa Family Circle Time. Tangina, eto nanaman, namimigay nanaman ako ng mga pamphlet at kinukumbinse ang mga nanahimik na tao sa lansangan na maniwala sa 69-point agenda towards “enlightened transcendent consciousness” at sumali sa Universal Cosmic Alliance ng Pamilyang Di Matitibag. Sa totoo lang, kung hindi si Sister Running Waters ang nag recruit sakin nung gabing nilapitan nya ako sa Dunkin’ Donuts, di ako sasali sa bwakananginang kulto na yan e. Ay … kulto ba sinabi ko? Este, “Universal Cosmic Alliance Ek-Ek” pala. Haaay. Si Sister Running Waters … kaya ko lang naman sinakyan mga far-out na gospel ni Master MacDaddy kasi gusto ko masakyan si Sister Running Waters. Sakyan, hanggang abutin ng tilaok ng dalawang daang manok ni Master MacDaddy. Alam nyo nya yun. Sinubukan ko naman mag da-moves e. Kaso sa dami nyang dinakdak, “Brother Pag May Usok May Apoy, may vow of celibacy tayo…” lang naintindihan ko. Tangina ang ibig sabihin lang naman nun, si Master MacDaddy lang ang pwedeng kumangkang sa lahat ng babaeng kasapi sa Family. Kahit si Sister Tortured Muse nasasawsawan yun kada linggo e. Takpan ko lang ng dyaro ng mukha nya, sasakyan ko din yang si Sister Tortured Muse. Sa lagay kong to kahit si Mother Supreme Poetry sasakyan ko na rin. Basta patay ang ilaw. May katas pa yun kahit papano sigurado. Sakyan ko lang mga nakakaburyong na teorya nung dalawang yun tungkol sa The Righteous Way Towards Artistic Sublimity. Ganun lang naman e. Ang pinaka-imortanteng batas na di kasali sa 69-point agenda: kelangan mo sumakay para maka-sakay. Maka-sakay. Alam nyo na yun. Pangangailangan ni Master Manoy na sabi ni Master MacDaddy makakadungis lang daw sa soul ko at magpapatagal sa transcendence process ko. Ulul. O inyo na tong mga pamphlet na ‘to. Siguro naman may basurerong makakabasa nito pag dampot nya kung san ko tinapon, tas may bagong member na kami. E di mission accomplished. Sige na. Game. Sakay na’ko papuntang Quiapo at maghahanap ng masasakyan na nakakalat sa bawa’t kanto. Tas makiki-CR nalang ako kung saan man para sabunan o kahit hilamusan lang etits ko para di maamoy ni Master MacDaddy pagbalik ko sa Temple pag Daily Bodily Purification Exam time na. O nga, sa Quiapo. Baka andun pa si Mila, dati kong suki. Kelangan ko lang tiisin walang katapusan at walang saysay nyang mga kwento tungkol sa mga pinapanood nyang teleserye. Right on lang. Dun sya nag-iinit e. Sabi ko nga diba? Kelangan sumakay para maka-sakay. Alam nyo na yun.
________________________________________________________
"Sakayan"
Written and produced by Kristian Abe L. Dalao
2015 Smogada Records

Sakayan

Ang Mga Nagkasala (John Llewd + Sarah 4ever)
ni Roel Cruz

Miyerkules. 8:58 ng gabi. Nakatingin sa naninilaw na tiles sa loob ng fourth cubicle ng men’s CR sa Center Stage Theater ng Mall of Asia. Pang labintatlong last-minute check kung mahigpit na talaga ang pagka-kapit ng homemade bomb sa harness na naka pulupot sa aking katawan. Tulad ng nakalahad sa online manifesto ni Ted Kaczynski. Isang malalim na buntong hininga. Isang huling pagbalik tanaw sa mga naganap nung nakaraang Sabado.
 
Umuwi tayo galing sa tiangge ng pirated DVDs at excited kang ipa-panood sakin ang favorite movie of all time mo. It Takes A Man And A Woman tampok ang tambalang John Lloyd at Sarah. Right on.
 
Nairita ka nung nangilabot buong katawan ko sa unang dialogue palang ni Laida Magtalas dahil naunawaan ko bigla kung saan mo napulot yung nakakatindig-balahibong tono ng pananalita mo. Nabwiset ka sa kada bulusok ng matinding hangin mula sa ilong ko bilang sagot sa bawat plot twist ng pelikulang parang awa ng Diyos di matapos tapos. Nagalit ka sa nakakabingi kong halakhak at matinding pag iyak sa kakatawa nang nagumpisa na ang classic airport scene na nakatatak na sa bawat sulok ng aking subconsciousness at tiyak na bibitbitin hanggang sa ataul. Naurat ka nung nabuga ko sa mukha mo ang Jollibee root beer float na hinihigop ko nung bigla mong sinabi na essential sa bawat romantic comedy ang mga scene na tulad nun, di gaya ng mga gawa ni Woody Allen na nakakaburyong lang. At solid na naburat ka nung sinabi ko na yung ₱586,597,839 na kinita nung pelikula worldwide ay sana dinonate nalang ng mga tumangkilik sa “Pahintulutang Mamahinga sa Libingan ng Mga Bayani Ang Bangkay Ni Chiquito Movement.”
 
Di na tayo nagkita mula noon. Di ka na sumagot sa aking mga text o tawag. Hinahanap hanap ko parin ang mga walang kasing tibay at kasing bangis na oras na ruma-right on tayo hanggang sa dulo ng mundo't huling tagaktak ng pawis sa pwet. Sana mapatawad mo ako.

Pang labing apat na last-minute check sa harness. Isang huling sulyap sa seating plan ng cinema kung saan kasalukuyang ginaganap ang “Star Studded Celebrity Bonanza ng Bayan” upang ipagdiwang ang 20th anniversary ng Star Cinema. Isang huling halik sa litrato ni Mila, ang childhood sweetheart kong ngayo’y underground porn star na. Isang huling malamim na buntong hininga bago lumabas sa cubicle. Takdang oras na.
 
Lahat ng nagkasala dapat managot. Ang dalawang bidang ugok, bawat producer, director, manager, agent, talent scout, makeup artist, taga masahe, taga kamot ng likod, taga tanggal ng tutyang at burnik, taga timpla ng kape, taga bitbit ng bag, taga pulbos ng paang inaalipunga, lahat ng presidente at officers ng bawat fans club. Lahat dapat managot.
 
Lahat. Di lang ako.

________________________________________

"Rumaright On/Umisteady"
Written and produced by Kristian Abe L. Dalao
2015 Smogada Records

Samples used (with extract length in seconds):
"Now's the Time (The Hucklebuck)" from the Essence of Charlie Parker (2 s)
"Partita No. 2 in D minor - 5. Ciaccona" from Bach: Sonatas and Partitas for Solo Violin (5 s)
"Ada Ada Dongen" from Degung Bali (3 s)
"Phonetic Alphabet - NATO" from the Conet Project (5 s)

Ugong Rider photograph by Kumiko

Rumaright On/Umisteady

Written and produced by Kristian Abe L. Dalao
Recorded and mixed at Smogada Studio (Pasig, Philippines)
2016 Industria Pasikina

Paperbag Venus photo by Fing


Motel Wood

Written and produced by Kristian Abe L. Dalao
2016 Smogada Records

Found Piano Improvisation No. 4

"Takipsilim"
Written and produced by Kristian Abe L. Dalao
2016 Smogada Records

Takipsilim

Excursions in Ugong is a sound project of Kristian Dalao.

Excursions in Ugong

Popular tracks