Ucut

Yencem Ben Seni sketch for vocal melody 2015

"De mens is maat van alle dingen. Van de dingen die zijn wat ze zijn en van de dingen die niet zijn wat ze niet zijn."

Septik

Eklektik(violinist: Ali Tolga Demirtas)

Als A, dan B; A, dus B.
Als A, dan B; niet B; dus niet-A.
Niet zowel A als B; A; dus niet-B.
Of A of B; A; dus niet-B.
Of A of B; niet A; dus B.

Lekton (Deniz Sukur)

Men kan bijna al het abstracte loochenen: recht, schoonheid, waarheid, goedheid, geest, God. Men kan den ernst loochenen. Het spel niet. Maar met het spel erkent men, of men wil of niet, den geest. Want het spel is, wat ook zijn wezen zij, niet stof. Het doorbreekt, reeds in de dierenwereld, de grenzen van het physisch bestaande. Het is ten opzichte van een gedetermineerd gedachte wereld van louter krachtwerkingen in den volsten zin des woords een superabundans, een overtolligheid. Eerst door het instroomen van den geest, die de volstrekte gedetermineerdheid opheft, wordt de aanwezigheid van het spel mogelijk, denkbaar, begrijpelijk. Het bestaan van het spel bevestigt voortdurend, en in den hoogsten zin, het supralogisch karakter van onze situatie in den kosmos. De dieren kunnen spelen, dus zij zijn reeds meer dan mechanismen. Wij spelen, en weten, dat wij spelen, dus wij zijn meer dan enkel redelijke wezens, want het spel is onredelijk.


Homo ludens

de gemakkelijk bevredigde maar nooit verzadigde behoefte aan banale verstrooiing, de zucht tot grove sensatie, de lust aan massavertoon. Op iets dieper liggend niveau sluiten daarbij aan: de levendige clubgeest met zijn aankleve van zichtbare onderscheidingsteekenen, formeele handgebaren, herkennings- en aankondigingsgeluiden (yell's, kreten, groetformules), het optrekken in marschpas en marschorde enz.. Een aantal eigenschappen, die psychologisch dieper geworteld liggen dan de genoemde, en die men eveneens het best onder den term puerilisme kan begrijpen, zijn het ontbreken van gevoel voor humor, het warmloopen op een woord, de verregaande ergdenkendheid en onverdraagzaamheid tegenover nietgroepsgenooten, de matelooze overdrijving in lof en blaam, de toegankelijkheid voor elke illusie die de eigenliefde of het beroepsbesef vleit. Veel van deze pueriele trekken vindt men ook in vroegere beschavingstijdperken ruimschoots vertegenwoordigd[3], doch nooit in de massaliteit en met de brutaliteit, waarmee zij in het openbare leven van heden zich breed maken. Het is hier niet de plaats voor een uitvoerig onderzoek naar de oorzaken en den groei van dit cultuurverschijnsel. Onder de factoren die er deel aan hebben behooren in ieder geval de intrede der halfontwikkelde massa's in het geestelijk verkeer, de verslapping der moreele standaarden en de al te groote geleidendheid, die techniek en organisatie aan de maatschappij verleend hebben. De adolescente geesteshouding, ongebreideld door opvoeding, vormen en traditie, tracht in elk domein de overhand te krijgen, en slaagt daarin maar al te zeer. Gansche gebieden van de openbare meeningsvorming worden beheerscht door het temperament van opgroeiende knapen en de wijsheid van de jongensclub

Gonomyia puer

Wie zich immers helemaal aan een bestaande oriëntatie heeft toevertrouwd,
kent niet de drang om zichzelf daadwerkelijk te gaan oriënteren in ruimte en tijd;
bestek en strekking van zijn leven zijn ondubbelzinnig vastgesteld doordat ze
samenvallen met de algemeen aanvaarde bestaansdefinitie van zijn cultuur. Het zijn
de aangepasten, de geruste realisten die nooit uit roeping een hoogte beklimmen om
het panorama, en nooit in wanhoop aan hun dood durven denken.
Maar wie afgedwaald is van de brede weg van zijn cultuur en niet langer kan
geloven in haar ruimte en in haar tijd, die zal proberen zich opnieuw te oriënteren
en op zoek gaan naar de ware ruimte en de ware tijd.

Bat-ik

One day I wrote her name upon the strand,
but came the waves and washed it away:
again I wrote it with a second hand,
but came the tide, and made my pains his prey.
Vain man, said she, that doest in vain assay,
a mortal thing so to immortalize.
for I myself shall like to this decay,
and eek my name be wiped out likewise.
Not so, (quoth I) let baser things devise,
to die in dust, but you shall live by fame:
my verse your virtues rare shall eternize,
and in the heavens write your glorious name.
Where whenas death shall all the world subdue,
our love shall live, and later life renew.

Ouroboros(Frekans)

On 12 July 1995, as the day wore on, the refugees in the compound could see VRS soldiers setting houses and haystacks on fire. Throughout the afternoon, Serb soldiers mingled in the crowd and summary executions of men occurred. In the late morning of 12 July 1995 a witness saw a pile of 20 to 30 bodies heaped up behind the Transport Building in Potočari, alongside a tractor-like machine. Another testified that he saw a soldier slay a child with a knife in the middle of a crowd of expellees. He also said that he saw Serb soldiers execute more than a hundred Bosnian Muslim men in the area behind the Zinc Factory and then load their bodies onto a truck, although the number and nature of the murders stand in contrast to other evidence on the Trial Record which indicates that the killings in Potočari were sporadic in nature. Soldiers were picking people out of the crowd and taking them away. A witness recounted how three brothers – one merely a child and the others in their teens – were taken out in the night. When the boys’ mother went looking for them, she found them with their throats slit.

That night, a Dutchbat medical orderly witnessed two Serb soldiers raping a young woman.

One survivor described the murder of a baby and the rape of women occurring in the close vicinity of Dutch U.N. peacekeepers who did nothing to prevent it. According to the survivor, a Serb told a mother to make her child stop crying, and when it continued to cry he took it and slit its throat, after which he laughed. Stories about rapes and killings spread through the crowd and the terror in the camp escalated. Several individuals were so terrified that they committed suicide by hanging themselves.

One of the survivors, Zarfa Turkovic, described the horrors of rapes as follows: "Two [Serb soldiers] took her legs and raised them up in the air, while the third began raping her. Four of them were taking turns on her. People were silent, no one moved. She was screaming and yelling and begging them to stop. They put a rag into her mouth and then we just heard silent sobs...."

Ferit Bilgin

Popular tracks