Deniz Mavisi - 18 Aralık 2019

küçük çaplı küsüratlara saklanıyor amansız hayallerim.

sözler:

ölüm düşüncesiyle kaplanan pürüpak zihinler. ölümün ışıltılı alevini kokluyorken gökler, eriyor buzdaglari kralliklara mesken. avlular inşa eder sevgiler dünyanın rıhtımında, sözlerin buruşuk parmak izleri, ilk vedanın ahlaksız tek hücreli sancıları. parıldayan bir su birikintisi, kırağılaşmış özlemi deryanın; ucunda nice bilinmezlik gezinen. ben, suç üstü yakalanan bir aşkın failiyim. suçum, kalbimin mihenk taşlarına oturtmak yüreğini. kanımı dökmek pahasına serzenişlere gebe bulunmak, gayem. sonunda bitap düşmek pahasına serildiğim kızıl ırmak kenarları, güneşle çağlayan soğuk ve büzülmüş bulutlar , yoğun toz bulutları ve nebulalar; karanlıklar ve kara delikler, kalp ve mahzen. yangın ve kar. sarı bilyeler, biri büyük biri küçük. gezegen misali. dünya ile güneş. kalpler darmadağın endişelerdir; umuda saklanan. kör hüzünler uzak mevsimlerin yağmurudur.

yazar&seslendirmen: mert sırakaya

ölüm düşüncesi - demo

Oyuncak ayıma yazdığım şarkı;;

Sözler:

çocukluk arkadaşım
hüzünlü gecelerin kahramanı
tüylerin var tüylerin var 
pamuk gibi tüylerin var
ısınıyor içim senle
sarılıyorken ellerine
resmederken hislerimi bulutlara
sakliyorken düşlerimi yağmurlara

tüylerin var tüylerin var
yumuşak, turuncu tüylerin var
gece uyutmayan bir sesin var

ellerin var minikler
ellerimde garipler
çok zaman için benimdi
gözlerinde serili hislerin

papyonu var boynunda
kelimeleri kalyonunda

düşleri var içinde
saklı bir yerlerde

tüyleri var onun en güzel rüya odur
tüyleri var onun en güzel hisler onun

yazar&seslendirmen: mert sırakaya 

tüylü - demo

ben yarında doğdum bugünde öldüm
dünlerimde yaşadım kır atları üstünde
ölümün şakaklarında sakladım kör zehrini
yaşadım binbir marifetle, geceme doğduğun
günlerin de bir sebebi yok muydu
anla artık çetrefilli bir yol bu gittiğin
olan oldu, alma fazla ciddiye
yaşamak işini

bugün de doğdu güneş göz kapaklarında, eridi buzullar
demokrasiler de darbelerle reziller ki
onlar da saklamıştı içine kör hüzünleri...

artık anla kavuşmak süslü bir cümle artık
tenim soğudu ölümün uçurumlarında
hiç yok mu kaygım
oysa seni seçen biri vardı yokluğunda da

ve ben yoklaştım her nefeste
denizlerimi kuruttuğun her çetin kafeste
çöllere de yağmur yağması talebiyle
ölüler de mutludur eğer gitmek marifetse

artık anla, benim mekanım göz kapakların
hayır değiller, bense burjuvayım kar kaplı ikliminde
mevsimler saklıyorken ismini
benim kinim alevlendi yaktı gölgeni
ve dönmeyecek dünya,
sen sevmedikçe benliğini.

dönme artık, savaşlar da silahsız
kelimelere bağlı yolları zindanların
esirler ve alakasız bir resim sergisi...
iyiye karşı kötünün bitmeyen mücadelesi..

yoktun anla, kayıp bir dizesin rıhtımda
kalıyorum satırların meltemleriyle karşı karşıya

yoktun anla, olmasan da iyi böyle
kayıp bir yaşam ve tezahüratı
özgürlük marşı, tutsak ütopyalarda.

gökkubbeyi sarsar feryadı gariplerin
saf duyguları öldürmek ihaneti
yoktun yanımda
kuru gürültülerle kanser olduğumda
ve beklerken güneşi yokluğundan
doğmuyordu güneş rıhtımından...

bir bayram sabahı çocuk olmaktı derdim
sen nerdeysen orada mutluyum derdin
sakla sözlerimi gelecektir mevsimi
elbet okuyacaksın sözsüz şiirlerimi
ve bir daha kimse
demeyecek sana akdeniz'in incisi..

fluswair - akdeniz'in incisi

vaaar içimde bir kor seninle yanan
göğün mavisini kucaklayan
bir perde yeşil gözlerinden buketlerle
o buketlerle kapında beklerim yağmurda

sisler şehri örter 
gözlerin hüznü siler
hayat senle yaşanır 
bunlar birbir aşılır 

yeter ki sen: bana gel 
ben sana turşu bile kurarım
ne oyunlar ne şarkılar
ne sözsüz şiirler yazarım

sen benim bir yanım göğe bakan 
durağı kimsesiz sözleri manasız
sen benim şiirim, redifi, kafiyesi
her şeyiyle bir bütün
sen benim edebiyatım
sen benim literatürümsün
sen bana ilham, sen bana gaye veren
sen benim birtanem.

birtanem (demo, 2022)

vaaar içimde bir kor seninle yanan
göğün mavisini kucaklayan
bir perde yeşil gözlerinden buketlerle
o buketlerle kapında beklerim yağmurda

sisler şehri örter
gözlerin hüznü siler
hayat senle yaşanır
bunlar birbir aşılır

yeter ki sen: bana gel
ben sana turşu bile kurarım
ne oyunlar ne şarkılar
ne sözsüz şiirler yazarım

sen benim bir yanım göğe bakan
durağı kimsesiz sözleri manasız
sen benim şiirim, redifi, kafiyesi
her şeyiyle bir bütün
sen benim edebiyatım
sen benim literatürümsün
sen bana ilham, sen bana gaye veren
sen benim birtanem.

birtanem

bu şiir:
yalnızca yaşlı atların
genç insanların insafına karşı vurulabildiği gece yarılarında
the cure-this is a lie eşliğinde okunacak-

kalbim
kanlı çakıl taşlarıyla dolu
seni çok özlüyorum, elan...

beni
alıp doktorlara götürüyorlar
haplar, otlar, boklar veriyorlar

bana
kendine bile hayrı olmayan
tek çocuklu ahırlar ve dualar veriyorlar

her gün
aklımda kalan
simsiyah gözlerine tutuna tutuna
yarı ölü bin bir halde
eve dönüyorum...
içimden küfür dolu kamyonlar geçip
cehenneme gidiyor
ya geri gel...
ya da seninle birlikte düşebileceğim
bir uçurum çiz ayakucuma...
seni özlüyorum, elan...

istediğin
o kaybolma makinesini yapamadım
yaşarken de biliyordun
yeteri kadar olan hiçbir şeyimiz yoktu
işçi çocuğuyduk
kalorifersiz evlerde
kesile kesile büyüdük biz

sen neden kayboldun, elan?

evet,
hala en çok sevdiğim yazar franz kafka
en çok sevdiğim film cennet sineması
ve en çok sevdiğim kadının adı hala elan...

artık seninle
bu dünyada kavuşmak için
hiçbir mekanımız yok, elan
bir odamız yok, bir aynamız yok,
benim bir kirli elim bile yok
senin artık hiç olmayacak olan avuçlarında...

her sabah
bir avuç külle yıkıyorum yüzümü
seni unutamadığım için
senden sonraki hayatımı da
hiç hatırlamayacağım
elmamız soğudu
hikayemiz karanlıktan korkuyordur
mermerden dikilmiş gelinlik bir giyip
gözleri görmeyen zamanlara gittin...

o sarhoş olmak dedikleri de bana yetmiyor
alkoller,kokainler
ve kutsal olan adlar da
bana yetmeyecek, elan
çünkü
en nedenli uyuşturucuyu bile
uyuşturabilecek kadar sensizim...

aslında, iyiyim
işlere girdim, çalıştım
para kazandım
kitaplar aldım
çalışmaktan okuyamadım
işlere girdim, çalıştım
paramı vermediler
canım parasızlıktan şiir yazmak istemedi

sen neden kayboldun, elan?

sen öldün biliyorum
seni ankara`da bir mezarlığa gömdüler
ben
son üç yıldır bunu biliyorum
türkiye cumhuriyeti ölüm tutanakları
son üç yıldır bunu biliyor
ama kalbim öldüğünü bilmiyor, elan
kalbim seni simsiyah özlüyor...

simsiyah kaşlarını özlüyorum, elan
ölmemeni özlüyorum
seni çok özlüyorum, elan...

Elan - Jan Ender Can (2025)

sana bu mektubu kan ışığında yazıyorum
geçmişi geri getirmenin hayvanat bahçesinde
küçük çocukların kaybettiği kelimelerle yazıyorum

hala aklındaysam, delir!
ve beni kurtar

bir kadından
başka bir kadına giderken
yalan söylemeyen adamların bıraktığı
o izi bırakmayacağım sana

benim tutkum
en fazla beni tutar, beni öldürür
ya da Hamburg Limanı'nda bir Portekizli bıçaklar
aramızdaki her şeyi öldürür

sana bu mektubu kan ışığında yazıyorum
karşılıklı birbirlerinin yüzüne bakarak
ölümsüzlük bilincine ulaşan iki aynanın
kaçınılmaz sonuydu hüznümüz

avucumun içinde
avucunu dinlemeye gelen bir berberin sıkıntısı var
o otel defterindeki gece gürültüsü
sürekli adımızı çağırıyor
biliyorum
şimdi bomboş dünya
bu kış, kışla yıkılmazdır
ve ölüm
ancak ölümle ölçülür

her şeye rağmen unutmuyorum
tırnaklarını kesebilen her hayvanın
kendine insan dediği şu hayatta
bir gün bir kitap olması için
yarınlara yalvardığım bir filmdin sen

sana bu mektubu kan ışığında yazıyorum
geride kalan suyun ağladığını göreceksin
kırmızı yaprakları vardı gözyaşının
ve kötü tütünler ve kimsesizlik ve ben
karanlıktan çıkartıyoruz gölgeni
gölgen,
zamanı kullanmayan bakışlarımı görüyor

şimdi kırmızı şarabı hatırlatan
makedon şarkıları gibi
söz ver bana
bir cinayetten bir şairin görünüşüyle
bir şairden bir cinayetin görünüşü neredeyse aynı
sonra hiç kağıtsız intihar akşamlarında
kara kalemlere tutunup kara kara ağlarım
diri diri unutup gidersin beni
ödeşiriz, söz ver

sana bu mektubu kan ışığında yazıyorum
biliyorsun
aşka dair ölüm geçirmez bir cevap getirdiğin için
kalbimi kalbinde bir samuray kılıcı gibi taşıdım
ama bilmez bunu
onların damarlarında İngiliz Birlikleri dolaşan
ibne barları,Başbakanı ve Tanrısı

sana bu mektubu kan ışığında yazıyorum
her çocuğun hayatı boyunca dinlediği bütün masalların
şehre çarparak yırtıldığı bir an vardı
dönünceye kadar bekle beni
çünkü aşk,
bu şiiri doğururken ölebilir
birilerini öldürebilir
dönünceye kadar
gözlerimdeki mülksüzlük açık tutacak kapılarını
mezar taşı olmayan rahminin yerini değiştirme
bekle beni

sana bu mektubu kan ışığında yazıyorum
üzülme
hep çölle konuşmak isterdin
konuştun, hiçbir hayat aynanın değildir
konuştun, hayranlıkla okunan yaralar hep açık kalır
konuştun, bu aşk, bu şehrin ölümünü ölmeyecek

sana bu mektubu kan ışığında yazıyorum
benim tutkum hiçbir yüzyılın
en fazla tutar, beni öldürür
ya da Hamburg Limanı'nda bir Portekizli bıçaklar
aramızdaki her şeyi öldürür

Jan Ender CAN

Hamburg Limanında Ölüm - Jan Ender Can (2025)

Poet & Songwriter & Developer

Profilimdeki tüm kayıtların telif hakkı bana aittir. İzinsiz kullanımı yasaktır.

https://Instagram.com/fluswair

fluswair

Popular tracks