ترانه شبهای تهران در شمار معروفترین ترانه های دهه 1330 می باشد که بانو پروانه(همسر  مجید وفادار) آن را اجرا کرده و از خواننده های معروف آن زمان می باشد.

شب‌های تهران، می‌کند پنهان
صحنۀ بسیار، از چشم انسان.
زین شب‌های تار، مانده یادگار
راز بی‌شمار، بهر عاشقان.

هرشب این سرزمین پر ز ماجراست
یک‌سو عیش و طرب، یک‌سو رنج و تعب
برخیزد همه شب غوغای تهران
قلب یار بی‌قرار، کام او رواست
عاشق در همه حال، باشد فکر وصال
بر او داده مجال، شب‌های تهران

یاران جام باده بر دست دارند
هر شب چون ماه و پروین بیدارند
ای که چون من بیداری
مستی خود یاد آری
چون شنوی بانگ مستان
منتظری روز آید، عقدۀ دل بگشاید
این شب غم یابد پایان.

شب‌های تهران، می‌کند پنهان
صحنۀ بسیار، از چشم انسان.
زین شب‌های تار، مانده یادگار
راز بی‌شمار، بهر عاشقان.

شب های تهران - پروانه

تصنیف به سوی تو با صدای کورس سرهنگ زاده
آهنگساز: مجید وفادار
شعر: عبدالله الفت

به سوی تو، به شوق روی تو، به طرف کوی تو
سپیده‌دم آیم، مگر تو را جویم، بگو کجایی؟
نشان تو، گه از زمین گاهی، ز آسمان جویم
ببین چه بی‌پروا، ره تو می‌پویم، بگو کجایی؟

کی رود رخ ماهت از نظرم نظرم
به غیر نامت کی نام دگر ببرم
اگر تو را جویم، حدیث دل گویم، بگو کجایی؟
به دست تو دادم، دل پریشانم، دگر چه خواهی؟
فتاده‌ام از پا، بگو که از جانم، دگر چه خواهی؟

یک دم از خیال من، نمی‌روی ای غزال من
دگر چه پرسی ز حال من
تا هستم من، اسیر کوی توام، به آرزوی توام
اگر تو را جویم، حدیث دل گویم، بگو کجایی؟

به سوی تو

با صدای داریوش رفیعی
بە سوی تو
بطرف کوی تو
بە پای جان آیم
بە آرزوی تو
مگر تو را جویم، کە جانفزایی
نشان تو، گە از زمین گاھی، ز آسمان جویم
رهی عجب پویم، ره تو میپویم، بگو کجایی؟
کی بە جز بە راە تو راە دگر گذرم؟
بە غیر نام تو، نام دگر نبرم
بە دیدەی حیران، خموش و سرگردان، بە جستجویم
بیا بەسوی من، بیا بەسوی من، بیا بەسویم
بیا بەسوی من، فرشتەخوی من، فرشتە رویم
تویی در خیال من، باز آرامیدە غزال من، باز آرامیدە غزال من
تویی در خیال من، بازآرامیدە غزال من، بازآرامیدە غزال من
ای جان بر لب، بیا کە بار دگر،  ببینمت یک نظر
بەدیدەی حیران، خموش و سرگردان، به جستجویم
بیا بەسوی من، بیا بەسوی من، بیا بەسویم
بیا بەسوی من، فرشتەخوی من، فرشتە رویم

به سوی تو با صدای داریوش رفیعی

آهنگساز : روح الله خالقی
شاعر : بیژن ترقی
خواننده : بنان

تا بهار دلنشین آمده سوی چمن
ای بهار آرزو بر سرم سایه فکن
چون نسیم نوبهار بر آشیانم کن گذر
تا که گلباران شود کلبه ی ویران من
تا بهار زندگی آمد بیا آرام جان
تا نسیم از سوی گل آمد بیا دامن کشان
چون سپندم بر سر آتش نشان بنشین دمی
چون سرشکم در کنار بنشین ، نشان سوز نهان
تا بهار دلنشین آمده سوی چمن
ای بهار آرزو بر سرم سایه فکن
چون نسیم نوبهار بر آشیانم کن گذر
تا که گلباران شود کلبه ی ویران من
بازا ببین در حیرتم بشکن سکوت خلوتم
چون لاله ی تنها ببین بر چهره داغ حسرتم
ای روی تو آئینه ام عشقت غم دیرینه ام
بازا چو گل در این بهار ، سر را بنه بر سینه ام

بهار دلنشین - غلامحسین بنان

تصنیف به یاد صیاد
آواز : محمد معتمدی
آهنگ : جواد لشگری
تنظیم : مرتضی حنانه
شعر: دکتر هدایت الله نیر سینا
اجرای ارکستر ملی به رهبری استاد فرهاد فخرالدینی- اسفند ماه 1387 

به خدا ای صیادم مکن از دام آزادم
چو به دامت افتادم تن به بلا دادم

من بی پروا صیدی عاشق صیادم
ای آنکه نمی روی از یاد من نبر از یادم

جانا تو اگر ندهی داد من که دهد دادم
دور از تو دگر دل رسوای خود به که بسپارم

گر شد به فنا ز تو بنیاد من زتو دل شادم
مگر از خود شراب گل گون دهی چو فرهادم

به خدا ای صیادم مکن از دام آزادم
چو بدامت افتادم تن به بلا دادم
من بی پروا صیدی عاشق صیادم

پر زدم چون مرغی سوی تو
دام من شد تار موی تو

رو به کجا آرم من آن مرغ گرفتارم من کز دام تو جان نبرم
لاله این گلزارم داغی که ز دوری دارم زد شعله غم به برم

تصنیف به یاد صیاد با صدای محمد معتمدی

بارون میاد جرجر
گم شده راه بندر
ساحل شب چه دور
آبش سیاه و شور
ای خدا کشتی بفرست
آتیش بهشتی بفرست
جاده کهکشون کو؟
زهره ی آسمون کو؟
چراغ زهره سرده
تو سیاهیا می گرده
ای خدا روشنش کن
فانوس راه منش کن
گم شده راه بندر
بارون میاد جرجر
رو گنبد و رو منبر
لک لک پیر و خسته
بالای منار نشسته
لک لک ناز قندی
یه چیزی بگم نخندی
تو این هوای تاریک
دالون تنگ و باریک
وقتی که می پریدی
تو زهره رو ندیدی؟
عجب بلایی بچه!
از کجا میایی بچه؟
نمی بینی خواب جوجه م
حالش خراب جوجه م
از بس که خورده غوره
تب داره مثل کوره؟
تو این بارون شر شر
هوا سیاه زمین تر
تو ابر پاره پاره
زهره چی کار داره؟
زهره خانوم خوابیده
هیچکی اونو ندیده
بارون میاد جرجر
رو پشت بون هاجر
هاجر عروسی داره
تاج خروس داره
بارون میاد جرجر
رو خونه های بی در
چهار تا مرد بیدار
نشسته کنج دیفار
دیفار کنده کاری
نه فرش و نه بخاری
_مردا سلام علیکم!
زهره خانم شده گم
نه لک لک اونو دیده
نه هاجر ور پریده
اگه دیگه برنگرده
اوهو اوهو چه درده!
بارون ریشه ریشه
شب دیگه صب نمی شه!
_بچه ی خسته مونده!
چیزی به صب نمونده
غصه نخور دیوونه
کی دیده شب بمونه؟
زهره تابون اینجاس
تو گره مشت مرداس
وقتی که مردا پاشن
ابرا ز هم می پا شن
خروس سحر می خونه
خورشید خانم می دونه
که وقت شب گذشته
موقع کارو گشته
خورشید بالا بالا
گوشش به زنگ حالا...
بارون میاد جرجر
رو گنبد و رو منبر
رو پشت بون هاجر
رو خونه های بی در...
ساحل شب چه دوره
آبش سیاه و شوره
جاده کهکشون کو؟
زهره آسمون کو؟
خروسک قندی قندی!
چرا نوکتو می بندی؟
آفتابو روشنش کن
فانوس راه منش کن
گم شده راه بندر
بارون میاد جرجر...

بارون - احمد شاملو

Afshin Meghrazi - Yek Ashegh

تو در فتنه از حد به در کردی
تو با من ز بد هم بدتر کردی
ز سوی نگاه تب آلودت
من تشنه را تشنه تر کردی

پس از آرزو ها
پس از جست جو ها
ندانی که ای مه چه ها کردم
تو را بین خوبان جدا کردم
صدا را به دل مبتلا کردم
ته کوچه نامت صدا کردم

خطا کردم ای مه خطا کردم
تو را با شبم آشنا کردم
خطا کردم ای مه خطا کردم
تو را با شبم آشنا کردم

تو درد مرا از درون میکشی
تو من را به موج جنون میکشی
به حرف تب و تاب و تن تنها
مرا تا رگ ارغنون میکشی

پس از آرزو ها
پس از جست جو ها
ندانی که ای مه چه ها کردم
تو را بین خوبان جدا کردم
صدا را به دل مبتلا کردم
ته کوچه نامت صدا کردم

خطا کردم ای مه خطا کردم
تو را با شبم آشنا کردم
خطا کردم ای مه خطا کردم
تو را با شبم آشنا کردم

Khata Kardam

Dang Show - Khata Kardam - خطا کردم

به تو گفتم منو عاشق نکن ديوونه ميشم
منو از خونه آواره نکن بي خونه ميشم
به تو گفتم!!!
نگفتم؟!!!
خطر کردي نترسيدي منو دلداده کردي
تو کردي هرچي با اين ساکته افتاده کردي
ديگه از کوچهء من راهه برگشتن نداري
منم دوست و منم دشمن کسي جز من نداري
به تو گفتم!!!
نگفتم؟!!!
نگفتم دل من بي اعتباره
اگه عاشق بشه پروا نداره
نمي فهمه خطر اين مرغ بيدل
قفس ميشکنه ميره تا ستاره
به تو گفتم!!!
نگفتم؟!!!
به تو گفتم اگه مستم کني مثل پرنده
ديگه از من نپرس مستيه عاشق چون و چنده
چنان دلسوخته ميزنم به اسمت زير آواز
که آوازهء من راهه فرارتو ببنده
به تو گفتم!!!

نگفتم؟!!!

[SariMusic.IR]

به تو گفتم، نگفتم؟! - Be To Goftam, Nagoftam

کلمات
نزار قبانی

اجرا: ماجده الرومی
***
وقتی به رقص‌ام می‌آورد کلمه‌هایی به من می‌گوید
کلمه‌هایی که مثل هیچ کلمه‌ی دیگری نیست
زیر بازویم را می‌گیرد
و مرا روی ابری می‌نشاند
و بارانی سیاه از روی مژه‌هایم
پایین می‌آید ... نم نم ... نم نم
با خودش می‌برد مرا ... می‌برد مرا
به عصری که ایوانش سرشار از عطر گل است
و من دختر بچه‌ای هستم در دست او
پری که نسیمی ریشه هایش را می‌برد.

از دست‌هایش هفت دایره به من می‌دهد
و بسته‌ای ترانه
به من آفتاب می‌دهد
تابستان و دسته‌ای چلچله‌
می‌گوید هدیه‌ی گران قیمتی هستم برایش
به اندازه هزاران هزار ستاره
می‌گوید من گنج‌ام ... گنج
و بهترین نقش و نگاری که تا امروز دیده

حرف‌هایی می‌گوید که گیجم می‌کند
آنقدر که رقص و قدم‌هایم را فراموش می‌کنم
کلمه‌هایی که تاریخ‌ام را عوض می‌کند
برای چند لحظه من را به زن تبدیل می‌کند
قصری رویایی برایم می‌سازد
که فقط زمانی کوتاه در آن زندگی می‌کنم
و باز بر می‌گردم به سمت میز خودم
بر می‌گردم
و هیچ چیزی ندارم
جز کلمات

کلمات - شعری از نزار قبانی با صدای ماجده

عشق خود حاشا مکن
با من چنین سودا مکن
این امشب و فردا مکن
شاید اگر امشب رود
فردا نیاید
شاید اگر امشب رود
فردا نیاید
عشق خود حاشا مکن
با من چنین سودا مکن
این امشب و فردا مکن
شاید اگر امشب رود
فردا نیاید
شاید اگر امشب رود
فردا نیاید
آتش بزن در سینه سودای هوس را
چون من اگر عاشق شدی بگذر ز دنیا
از عاشقی پروا مکن
این امشب و فردا مکن
شاید اگر امشب رود
فردا نیاید
شاید اگر امشب رود
فردا نیاید
راضی مشو فریاد من هر شب رود تا آسمانها
راضی مشو نامت فتد در بیوفایی بر زبانها
اکنون که من هستم وفا کن
فردای بی فردا رها کن
این امشب و فردا مکن
شاید اگر امشب رود
فردا نیاید
شاید اگر امشب رود
فردا نیاید
راضی مشو هر نیمه شب از سوز دل آهی بر آرد
راضی مشو بر چهره مهر و وفا داغی گذارد
در عشق من دل با خدا کن
فردای بی فردا رها کن
این امشب و فردا مکن
شاید اگر امشب رود
فردا نیاید
شاید اگر امشب رود
فردا نیاید

48 Marzieh Golden Songs, Vol. 1 - NexTaraneh

مرضیه - عشق خود حاشا مکن

تصنیف آزادی از #فرخی_یزدی آلبوم " چاووش دو " با صدای استاد #شهرام_ناظری و آهنگسازی #محمدرضا_لطفی

Shahram Shabpareh - Delam Tange

رامش - میتونی مشت من و وا بکنی

Balaban - Sari Gelin

Habib Meftahboushehri and Shahram Gholami (Yell) 1

آهنگساز :انوشیروان روحانی
شاعر:معینی کرمانشاهی
دستگاه:اصفهان

تو چون بودی با تو تنها بودم
تو خاموش و من هم گویا بودم

تو چون رفتی من سرا پا دردم 
کنون هیچم خاکستر سردم

نه آن ابرم که دهم به جهان ثمری
نه آن برقم که بود به سرم شرری
مگر دودم یارب

نه آن بادم که گلی شکفد ز دمم
نه آن بودم که خوشی بود از عدمم
چه نقشی بودم یا رب

سال اجرا :1346

الهه - بود و نبود

شاعر : جهانبخش پازوکی
آهنگ ساز : جهانبخش پازوکی
تنظیم : ناصر چشم آذر
خواننده: هوشمند عقیلی

امشب دلم می خواد تا فردا می بنوشم من
زیباترین جامه هایم را بپوشم من
با شوق رویت باغچه هامونو صفا دادم
امشب تا می شد گل توی گلدونها جا دادم
بعد از گسستن ها آن دل شکستن ها
فردا تو می آیی
بعد از جداییها آن بی وفاییها
فردا تو میآیی

از خونه ما نا امیدیها سفر کرده
گویا دعاهای من خسته اثر کرده

من روز و شب را می شمارم تا رسد فردا
آن لحظه خوب در آغوشت کشیدنها

فردا تو میایی - هوشمند عقیلی

خواننده: مرضیه
 آهنگ­ساز: همایون خُرّم
 شاعر: معینی کرمانشاهی
دستگاه: همایون (بیداد)

ساغرم شکست ای ساقی / رفته‌ام زِ دست ای ساقی 
در میانِ توفان
بر موج غم نشسته منم / در زورق شکسته منم / ای ناخدای عالم
تا نام من رقم زده ‌شد / یکباره مُهر غم زده ‌شد / بر سرنوشت آدم
ساغرم شکست ای ساقی / رفته‌ام ز دست ای ساقی
...................................
تو تشنه‌­ کامم کُشتی / در سراب ناکامی­ها / ای بلای نافرجامی­ها
نبرده لب بر جامی / می‌کِشم به‌دوش از حسرت / بارِ هستی و بدنامی­ها
بر موج غم نشسته منم / در زورق شکسته منم / ای ناخدای عالم
تا نام من رقم زده ‌شد / یکباره مُهر غم زده ‌شد / بر سرنوشت آدم
ساغرم شکست ای ساقی / رفته‌ام ز دست ای ساقی
...................................
حکایت از چه‌ کنم؟ شکایت از که‌ کنم؟
که خود به­دستِ خود، آتش بر دلِ خون­شدة نگران زده‌ام
...................................
بر موج غم نشسته منم / در زورق شکسته منم / ای ناخدای عالم
تا نام من رقم زده ‌شد / یکباره مُهر غم زده ‌شد / بر سرنوشت آدم

طاقتم ده - ساغرم شکست ای ساقی - مرضیه

 اسب کُرَنگی را دیدم
تو جنگلی تنها.
رفتم جلو با بوس و ناز،
کُرَنگوُ  زین کردم.

                              هی، هی، هی.
                              کُرَنگِ بلا،
                              تو یار قشنگ منی.

                                                       هی، هی، هی.
                                                       سمندِ  طلا،
                                                       تو اسب زرنگ منی.

                                                                          وقتی نشستم رو زینش،
                                                                                    یه‌هو  پرید اسبم.

اسبم گذشت از دشت و راه.
اسبم پرید از چاه.
پر زد، پرید از روی کوه،
رسید به ابر و ماه.

                              هی، هی، هی.
                              کُرَنگِ بلا،
                              تو یار قشنگ منی.

                                                      هی، هی، هی.
                                                      سمندِ  طلا،
                                                      تو اسب زرنگ منی.

                                                                         وقتی نشستیم روی ماه
                                                                                 یه نُقل بِهِش دادم. 

اسبم پرید از روی ماه.
اسبم گذشت از ابر.
پر زد، پرید از روی کوه.
رسید به دشت و راه.

                          هی، هی، هی.
                          کُرَنگِ بلا،
                          تو یار قشنگ منی.

                                                 هی، هی، هی.
                                                 سمندِ  طلا،
                                                تو اسب زرنگ منی.

                                                                       وقتی رسیدیم به جنگل
                                                                               یه گُل بهش دادم.

کُرَنگِ بلا

 ترنم قشنگه.
توش پر از پلنگه.
ترنم تُن میره،
                     تُن میره،
                                  تُن میره.

                                              شی‌فو ، شی‌فو، دود، دود،
                                              شی‌فو ، شی‌فو، دود.

ترنم کوچولوس.
توش پُر از آلبالوس.
ترنم تُن میره،
                     تُن میره،
                                  تُن میره.

                                              شی‌فو ، شی‌فو، دود، دود،
                                              شی‌فو ، شی‌فو، دود.

ترنم ملوسه
توش پُر از عروسه
ترنم تُن میره،
                    تُن میره،
                                 تُن میره.

                                              شی‌فو ، شی‌فو، دود، دود،
                                              شی‌فو ، شی‌فو، دود.

رو تاق ترنم،
یه آهو نِشسّه.
ترنم تو کوهه،
                     تُن تو دشته،
                                  تُن‌ راهه.

                                              شی‌فو ، شی‌فو، دود، دود،
                                              شی‌فو ، شی‌فو، دود.

پیش راننده‌شَم
یه خرگوش نِشسّه.
ترنم تو کوهه،
                     تُن تو دشته،
                                  تُن راهه .

                                              شی‌فو ، شی‌فو، دود، دود،
                                              شی‌فو ، شی‌فو، دود.

ترن قشنگ من

 جای آهو،
           دشت و بیابون.
                             دُمش ریز،
                                          سُمش تیز،
                                                        شاخِش چه نازه.

جای خرگوش،
                 بیشه و هامون.
                                    چه با هوش
                                                  چه خوشگل
                                                                گوشش درازه.

جای بلبل،
             گلزار و گلشن.
                              پرش نرم،
                                         خودش ریز،
                                                      صداش قشنگه.

جای گنجیشک،
                    کوچه و برزن.
                                   تنش گرم،
                                               نوکش تیز،
                                                            زبر و زرنگه.

جای اردک،
             کنار برکه.
                         خوش‌آواز،
                                     عروسه،
                                              پنجه‌ش حنایی.

جای ماهی،
               میون دریا.
                            بُلوره،
                                    بی‌آواز،
                                            برقش طلایی.

جای «شیر»ه،
                  پهنای جنگل.
                                  چه بی‌باک،
                                                 چه قُلدُر،
                                                           چه قُلچُماقِه.

جای «فیل»ه،
                هر جای جنگل.
                                  چه پر زور،
                                             چه گُنده،
                                                        قَدِ اُتاقه.

جای میمون،
               شاخ درخته.
                               رَسَن باز.
                                          هنرمند،
                                                  جنگل نشینه.

جای آدم،
           دنیای خوشگل.
                              این خوشگل،
                                               ستاره‌س،
                                                           اسمش زمینه.
این ستاره
             با آب و خاکش
                                تو هر چی
                                            ستاره‌س
                                                         مثل نگینه

جای آهو

بازَم گُل نرگس،
               اومد به خونه.
               به کوچه اومده،
               نعنا و پونه.

                                                   بیا گُلِ ریحون دارم،
                                                   دیگه نوروز تو راهه.
                                                   بیا رنگین‌کمون دارم،
                                                   دیگه نوروز تو راهه.

               پرستو برگشته،
               لونه می‌سازه.
               لونه‌شو گوشه‌ی
               ایوون می‌سازه.

                                                   بیا گُلِ ریحون دارم،
                                                   دیگه نوروز تو راهه.
                                                   بیا رنگین‌کمون دارم،
                                                   دیگه نوروز تو راهه.

               اسب سفیدِشُو
               سرما زین کرده.
               باد و بارونِ‌شو
               تو خورجین کرده.

                                                   بیا گُلِ ریحون دارم،
                                                   دیگه نوروز تو راهه.
                                                   بیا رنگین‌کمون دارم،
                                                   دیگه نوروز تو راهه.

               خورشید خانم پنجه‌ش،
               گرم و طلایی.
               تو باغ درختارُو،
              چراغون کرده.

                                                   بیا گُلِ ریحون دارم،
                                                   دیگه نوروز تو راهه.
                                                   بیا رنگین‌کمون دارم،
                                                   دیگه نوروز تو راهه.

نوروز تو راهه

 یه سگ قُلدُر داره،
                      همسایه‌ی ما.
                                      اسم سگش «گُرگی»یِ
                                                                    از اون بلاهاس.

اون یکی همسایه‌مون،
                             یه گربه داره.
                                            اسم گربه‌ش «نازی»یِ
                                                                         از اون خوشگلاس.

«نازی» یه بچه داره،
                         به اسم «ملوس».
                                               از اون آتیشپاره‌ها،
                                                                       از اون شیطوناس.

گربه‌های کوچه‌مون
                        از ترس «گرگی»
                                            جاشون سر درختو ُ
                                                                    رو پشت بوناس.

«ملوس» از ترس «گرگی»،
                                   رفته رو درخت.
                                                   «گرگی» میخواد درختوُ
                                                                                از جا درآره.

-     «ملوس» داره می‌لرزه ،
مثل برگ بید.
«گرگی» خونش به جوشه،
آتیش می‌باره .

-     « ملوس» مثل ماهیه،
گرگی» نهنگه.
«ملوس» مثل شکاره،
«گرگی» تفنگه.

-     « نازی » اگه برسه
      اونوخ می‌بینه
      گربه‌یی که مادره
      چه جور می‌جنگه.

-     «نازی» از رو پشتِ بون،
      پرید رو دیوار.
      مثل یه ببر از دیوار،
      پرید تو باغچه.

-     «گرگی» اگه زرنگی،
      وقت فراره.
      شمشیر توُ غلاف کن،
      بزن به کوچه.
      موهای «نازی‌خانم»
      مثل سوزن شد.
      پنجه‌های خوشگلش
      گُرزِ صد من شد.

رسید یهِ پنجه زد
                    تو پُوزِ «گُرگی»
                                     دنیا به چشم «گرگی»
                                                                  قدِ ارزن شد.

«گُرگی» تو یه ثانیه،
                        رسید توپخونه.
                                         دور میدون چرخیدوُ،
                                                                 خورد به قورخونه.

توپخونه با قورخونه‌ش،
                           به اون گندگی،
                                              به چشم «گرگی» شدن
                                                                               گود زورخونه.

مناره‌ی پامنار
                  تو چشم «گرگی»،
                                         یه قرقره شده بود،
                                                                براش می‌رقصید.

چنار پاچنارم،
                 با شاخ و برگش،
                                     یه فرفره شده بود،
                                                            دورش می‌چرخید.

«گرگی» این‌همه نناز،
                          به زور و هوشت،
                                              اگه اسمت «گرگی»یِ
                                                                           یا که نهنگه.

این حرفو زنگوله کن
                        بزن به گوشِ‌ت:
                                          «گربه‌ای که مادره،
                                                                  ماده پلنگه.»

گربه‌ای که مادره

گنجیشکِ من پر زد و رفت.
          به لونه‌شون سر زد و رفت.
                                                       تو دشت و تو بیابون،
                                                       می‌باره برف و بارون.

          گنجیشکِ من تنها رفته.
          به کوه و صحرا رفته.
                                                       تو دشت و تو بیابون،
                                                       می‌باره برف و بارون.

          گنجیشک اشی‌مشی،
          می‌ترسم مریض بشی.
                                                       تو دشت و تو بیابون،
                                                       می‌باره برف و بارون.

          تنت گرم و بارون سرده،
          پَرت نرم و سرما درده.
                                                       تو دشت و تو بیابون،
                                                       می‌باره برف و بارون.

          آبت کم بود یا دونه‌ت؟
          برگرد و بیا خونه‌ت.
                                                       تو دشت و تو بیابون،
                                                       می‌باره برف و بارون.
 

گنجیشک و برف و باران

 عروسک‌جون، عروسک‌جون
                                   دیگه شب شد، لالا.
                                                           به قربون دو چشمونت،
                                                                                        لالا کن، لالا.

دلم می‌خواد تو خواب ناز
                               بِری باغ آسمون،
                                                   شب‌چراغون خدا روُ
                                                                           تو آسمون ببینی.

ستاره گل و پولک،
                       ستاره‌ها مرواری.
                                           مرواری و گل و پولک
                                                                    از آسمون بچینی.

دلم می‌خواد تو خواب ناز
                             کبوتر شی، عروسک.
                                                     از روی اون ایوون پاشی،
                                                                                   رو بون ما بشینی.

گُلپونه شی، دُردونه شی
                            کنار چشمه‌سارون.
                                                شاپرک شی، عروسک‌جون،
                                                                                 رو پونه‌ها بشینی.

از خدا من نه گل می‌خوام،
                               نه کبوتر، نه پونه.
                                                   عروسک‌جون،
                                                                   یه عروسک مَنوُ کرده دیوونه.

شاپرک شی عروسک‌جون،
                                 بشینی رو دامنم.
                                                       کبوتر شی، از اون ایوون
                                                                                    رو بون ما بشینی.

عروسک‌ جون

این یه کشتیه،
                   میون دریا.
                               نوک دَکَلِش
                                            یه پرچم بسته.

این ماهی از آب،
                     پریده بیرون.
                                   این گربه‌م رو موج دریا نشسته.

این آهو از کوه،
                  اومده به شهر.
                                    می‌خواد از تو شهر،
                                                             دوا بخره.

این دختره بهِش
                   بستنی میده.
                                     آهو پول نداره، پاشم شکسته.

این یه عروسه،
                   زیر سایه‌بون.
                                  جارو دستشه،
                                                    شمشیرم بسته،

اونم داماده،
              با یه دسته گل،
                                 سر کوه، تو بارون، تنها نشسته.

این کلاغ از باغ،
                   پنیر دزدیده.
                                مار اونُو دیده،
                                                دنبالش کرده.

این مرد با چوبش،
                       مار رو میزنه.
                                      خورشید خانم از ترس، چشماشو بسته.

این آدم برفی،
                جلو تنور،
                          بس که نون پخته، آتیش گرفته.

- کی دیده که برف
                         آتیش بگیره؟
                                        بارون فروردین برفا روُ شسته.

پنج‌ تا نقاشی

 به‌به،
چه برفی نیشس رو زمین.
هنوزَم می‌باره،
بچه‌ها پاشین.
خونه
      خیابون
               مونده زیر برف.

                                        روز برف بازییه،
                                        بچه‌ها پاشین.

به‌به،
چه برفی، دونه به دونه
چه سفید، چه خوشگل.
چه مهربونه.
چشمه 
       چشمه‌سار
                     مونده زیر برف.

                                       روز برف بازییه،
                                        بچه‌ها پاشین.

به‌به،
چه برفی داره می‌باره.
رو زمین برامون
پنبه می‌کاره.
کوچه
       پشت‌بون
                     مونده زیر برف.

                                       روز برف بازییه،
                                        بچه‌ها پاشین.

به‌به،
چه برفی نقش زمینه.
پولک و مرواری
فرش زمینه.
بیشه 
       بیشه‌زار
                     مونده زیر برف.

                                       روز برف بازییه،
                                        بچه‌ها پاشین.

به‌به،
چه برفی شکوفه‌بارون.
شکوفه می‌شینه
رو تاق ایوون.
صحرا
       بیابون
               مونده زیر برف.

                                       روز برف بازییه،
                                        بچه‌ها پاشین.


سرود برف بازی

باغ ما پرچین داره
               میوهای شیرین داره
               گل و چشمه و آهو
               لاله و نسرین داره

                                                                «فلفل نبین چه ریزه
                                                                بشکن ببین چه تیزه»

               پرچینش صد فرسنگه
               ابرش هزارون رنگه
               هم بارون نَم‌نَمش
               هم توفانش قشنگه

                                                 «فلفل نبین چه ریزه
                                                 بشکن ببین چه تیزه»

               باغ ما بارون داره
               باد گل افشون داره
               «سهند» قد بلندش
               چتر زرافشون داره

                                                 «فلفل نبین چه ریزه
                                                 بشکن ببین چه تیزه»

               پر از سرو بلنده
               یال اسبش کمنده
               هشتی داره باغ ما
               ایوونش «دماوند»ه

                                                 «فلفل نبین چه ریزه
                                                 بشکن ببین چه تیزه»

               باغ ما گلشن داره
               سایه و روشن داره
               خاره سنگ «البرز»ش
               صد جور آویشن داره

                                                 «فلفل نبین چه ریزه
                                                 بشکن ببین چه تیزه»

               یه گُلهَ‌ش برف و بارون
               یه گُلهَ‌ش آتیش‌بارون
               «کویر»ش خار و شوره‌س
               «گیلان»ش شالی‌کارون

                                                 «فلفل نبین چه ریزه
                                                 بشکن ببین چه تیزه»

              باغ ما قصّه داره
              درخت پسّه داره
              رو شاخ پسّه‌ش مرغی
              یال شیکسّه داره

                                                 «فلفل نبین چه ریزه
                                                 بشکن ببین چه تیزه»

               چمنزارش چین‌چینه
               پر از خال نگینه
               رو هر نگین و خالش
               یه شاپرک می‌شینه

                                                 «فلفل نبین چه ریزه
                                                 بشکن ببین چه تیزه»

               باغ ما کُلون داره
               نگین و نشون داره
               دروازه‌ش بازه، اما
               شیر نگهبون داره.

                                                 «فلفل نبین چه ریزه
                                                 بشکن ببین چه تیزه»

               «مهرگان» و «نوروز»ش
               بی‌رنگ و کم‌سو نَشَن
               پَلنگای شاهنومه‌ش
               بُزهای ترسو نَشَن.

                                                 «فلفل نبین چه ریزه
                                                 بشکن ببین چه تیزه»

               باغ ما شبنم داره
               برگ گلش خَم داره
               شمشیرش تن فولاد
               دل ابرشم داره.

                                                 «فلفل نبین چه ریزه
                                                 بشکن ببین چه تیزه»

               مردمش بی‌دل نَشَن
               گمنام و بی‌گِل نَشَن
               خوشه‌های شیرینش
               بوته‌ی فلفل نَشَن

                                                 «فلفل نبین چه ریزه
                                                 بشکن ببین چه تیزه»

               گنجیشک این باغم من
               پلنگ این باغم من
               شوره‌زار یا گلزار
               عاشق این باغم من

                                                 «فلفل نبین چه ریزه
                                                 بشکن ببین چه تیزه»

               تو طلا و تو خشتم
               آتیشزار و بهشتم
               رو سینه‌ی دروازه‌ت
               با خنجر نوشتم:

                                                 «فلفل نبین چه ریزه
                                                 بشکن ببین چه تیزه»
 

Hana

Popular tracks