گنننننننگگگگگگگ 🔥🔥🔥🔥🔥

nasl 1🔥🫀

Single

2Ja (Ft. Bi Bal)

Sobhone

Didgah (Ft. Epicure)

Ho3ein - 24-12

mj habil

Erfan And Ho3ein - Mano Natarsoon

با وجود همه معضلا رو پام
زندگی سفره، منم تو راه
شاهنامه‌ افسانه‌ست 
زندگی تموم نمی‌شه غولاش
عمر یه اقیانوسه، کفش هم سولاخ
آروم و عمیق
یه باد میاد یهو می‌شه طوفان
بلندترین فیلم کوتاه
پر ز اتفاق بودار
مترسک که لال، غیر اونم کسی نی تو باغ
کلاغا رو کار، بعد اینا اون میان
ریخته شده از این خونا زیاد
انسانیت یعنی چقده پولات
چرا ساکتی؟ مگه کلاس یوگاس؟
مردا گرمه سراشون به زنا و زنا تو لاک
معنویات تو دام مدل موهاست
عیاشی شده امورات
مثل قرقی می‌رم نوک قله غروبا
ناز خوار گروهبان
من دودل روراست
بیخیال نوبل و هورا
باور بیخودی رو قبرش کن

آلت موسیقیت‌و چربش کن
بکن تو مغز سردار و ارتشبد
رپ‌و دوست دارم ولی‌ ورزشکار نیستم
من رهبرم بشین هضمش کن

خیلی وقته کشیدم بیرون از جامعه
نمی‌صرفه سر و کله با پاچه‌ی دولت
حامله شدن از اسپرم سیاست
نه نخواستیم ما کمک 
کلاً من چیزی ندارم ببازم
ولی بلدم بسازم
مثلاً ببین قطر پرونده‌م 
اقلاً چهل سانت هست
سه بار حبس، دو بار عفو
سرجمع جوونی‌م به گا رفت
می‌خوام برگردم به جامعه
کسی نگه عه بازم همون کاسبه
حاصل هنرم‌و بگیرم و کمبود فاصله
بین من و فقر بشه خاطره
مثل فائزه
نه اینا سرابه، گذشته از سر آب
با پول نمی‌شه وجدان‌و خریدش
خشکه گلو، پارچ پُر کنار پرونده رییسه
بی‌خبره آتو دارم از رییس رییسش
کاپوت نمی‌کشم سر حقیقت و جریده
عزیز بعضی فضیلتا فریبه

آلت موسیقیت‌و چربش کن
بکن تو مغز سردار و ارتشبد
رپ‌و دوست دارم ولی‌ ورزشکار نیستم
من رهبرم بشین هضمش کن
آلت موسیقیت‌و چربش کن
بکن تو مغز سردار و ارتشبد
رپ‌و دوست دارم ولی‌ ورزشکار نیستم
تو رهبری بشین هضمش کن

Hagh

Fadaei - Rahbar [prod. Hekmat, Mahdyar]

غمت‌و نبینم قناری
چیه بی‌قراری؟
دنبال بهاری تو تقویم جلالی؟
کجای زمانی؟
ثانیه‌ها شهروند ساعتن
بگو نجاتت می‌دن اهالیش قاعدتاً
وقتی از گردن آویزونی به سقف قوانین
آه خودت‌و نبازی 
ما تفاله‌های جهانیم
یه خلاصه از امتحان شفاهی
جمله‌ها سیاهن زمینه‌ سفید
روا نی
شریک دلی؟ نه تو هم دردی علاج من روانی
لول دولول می‌زنه شقیقه به جیب
شاخه‌ها تله‌ن
می‌ده صدای جرس کمابیش سوت این قناری
جوجه‌هاش سر از تخم درمیارن خودشون‌و می‌زنن به قفس
پی رهایی می‌بُره نفس
مثل یه درخت زیر سایه‌ی تبر
ولی بی‌خبرن دم غروب می‌شه قاعده‌ عوض

زرد مثل صورت رنگ‌باخته‌ی یه فراری
هر زردی که‌ طلا نیس
بی‌رنگه حقایق، زرده جراید
سرخی من از شقایق، زردی تو از قناری

شیکما سیر می‌شه تو آسیاب دعا
آمریکا به متقاضیان دلار وابسته‌س
ما به ناجیای شجاع
که پشتشون بدیم ناشیانه شعار
مشت نشون بدیم
قناری به کوچ
حالا زمین‌گیر شده به آشیانه دچار
من شک دارم به شادیای شما
دیدی بعضیا انقدر دارن انگار فامیلای خدان
تو چی؟ سواری یا می‌دی‌ سواری
می‌خوری‌ تازیانه مدام از حامیان اوضاع؟
کمه امنیت، آدما شطرنجی‌ن و آینه‌ها‌ غبار
قناری اوقاتش قهره، قفسه سهمش
جمال چروک، بدن خسته
مظنه چنده؟
سفره‌ی‌ پربرکت، کباب جنون
تو آذر شرافت و همدلی
با اودیه‌ی کثافت مغز و لجن روح
لای کفن نون

زرد مثل صورت رنگ‌باخته‌ی یه فراری
هر زردی که‌ طلا نیس
بی‌رنگه حقایق، زرده جراید
سرخی من از شقایق، زردی تو از قناری

شمع می‌سوزه تا فضا بمونه روشن
می‌شه دود از میخونه بلند
تو رگا مهمونه سرنگ
پول از آدما می‌سازه یه حیوون دوسر
بیچاره کلمات که قربونی می‌شن تو میدون هنر
تو انزوا می‌زنم سنگ به شیطون خودم
وقتی‌ می‌بینیم خوبیا تو ریال ختم می‌شن
فاصله زیاده با دوریا
چقدن کوچیکا؟
بیخ بنا کج، به گوش کر نمی‌رسه صدای بلا
سر می‌کشه شعله از خیمه‌ی سوریا
طفلان قناری تشنه، قناری روسیاس
یه افریقاییه پی‌ یه قوطی آب
گم تو پوچی‌ سراب می‌ده کولی به زمان
زنده‌ست چون حتی پوسیده طناب
خمیده کمر، کز کنج کوری عوام
قناری مریض روحیه و دواش 
یه عدد قرص ماه تمام
الان تو ظهرِ

زرد مثل صورت رنگ‌باخته‌ی یه فراری
هر زردی که‌ طلا نیس
بی‌رنگه حقایق، زرده جراید
سرخی من از شقایق، زردی تو از قناری

تو چی؟
سیری از غذا یا اسیری‌ از قضا؟
بال‌ زدی‌ بر خلاف خیال
شدی مسافر مسیری تو سراب
تو جرات شدی و من طناب و 
الان دارن جر می‌خورن مفصلات
ولی هنوز آرزوشونه جات باشن 
تعداد کثیری از کفترا

Fadaei - Zard [prod. Mahdyar]

بی‌مرامی رسم آدمای مفتخوره
رفاقت هسته داره
تا درنیومده معده غرغرش
بگو تف کنه
نارفیق بنجله جنس عنصرش
خائنی که خرید ترس‌و به جون
ملتفت نی، نمی‌شه دم‌خورمون
هنوز بیت مهدیاره می‌ده قلب‌و تکون
زبون بدخواه لای انبرمون
یارو می‌گفت سینه‌چاکه 
تهش فهمیدیم پی چاک سینه دافه
می‌گن اینا رو خودت می‌نویسی یا که می‌شه نازل؟
فدائی تانک بی‌پلاکه
لات بی‌کتابه، یه دین کامل
کون لقت، فحش به نارفیق حقه
جاشون زیر تیغ عدله
مگه نمی‌گی شاعری بچه؟
چرا کارمون‌و‌ می‌شنوی ‌انگار دادن واجبی دستت؟
آس و پاس و ناسپاس
تیم جاکشا جمع شدن جنس‌ بفروشن به کاسبا
بی‌خبری زیر پاته‌ چاه
خوب‌ می‌شناسمت ولی من رازدارم مثل پیر خانقاه
اونایی که رکب زدن تو ذلت
الان کله‌شون‌و می‌بُرم با لذت
تو غیبت بودم می‌گرفتن هیبت
حالا ما قله‌ها رو فتح می‌کنیم
تو بگو ایول
پرچم بالاست حتی زمین بخوره شونه‌های تختی
می‌خوان قدرت‌و از ما بگیرن با چار کودتای کشکی
ردت می‌کنم مثل دونه‌های تسبیح
بزدل و مخبر 
می‌رن پاسگاه می‌زنن بعد گفتگو املت
جلومون خایه‌ماله، پشتمون غده
صورتاشون خوراکه، ما مشتمو‌ن گشنه
چاکرم‌نوکرما همه کشکی
خائنی ‌فرو می‌ره تو دهنت سر هفت‌تیر
فکر می‌کردیم رفاقت رسم مردیه
ولی مرام‌و یاد گرفتیم از یه زن مشتی
قسم به حضرت شعر
حاجیت رفاقت مذهبشه
توی طلبه‌ی تقل معطل بیت
از مرام نگو که بیشتر از مصرفته

نارفیق اینجا ته خطه دیگه، رو شده جفت دستت
ما رو دور زدی میدون نیست، کوچه‌ی بن‌بسته
آخر پاییزه و می‌خوایم بزنیم یه جوجه‌ی خوشمزه
برادرا بپیچن که درومده از چاه یوسف گم‌گشته

نارفیق زیاد
ما ناراحت و ناخوش
کاش می‌شد بشه ناامیدی نابود
می‌زنم ناسور
می‌کنم ناجور
می‌برم بازی رو زیبا
حاجیت می‌گه این لغات‌و چشم‌بسته
چی می‌شه اگه باشه بینا (بی نا)
رفقامون زیادن، تخم چشن
ولی تخمم هم نی نارفیقا کشته بشن
بذارین بهتون یه نکته بگم
شما رو پُر کردن مثل دلمه‌ی برگ
فقط می‌‌گیرین رخ مشتی‌گری
ولی تو مرام و معرفت دست می‌برین
شما جیب ما رو نزن نمی‌خواد‌ بگی واسه‌مون سر می‌زنی
قول و قراراتون هردمبیل
مافیاس پس چی؟ اگه برگردین
غیبتون می‌کنیم با تردستی
ما رو می‌شناسن حتی با صورتای شطرنجی
جلو آدمای نالوتیه پیک سر و ته
تف تو اون نارفیق که قید من‌و زد
چون براش پله نشدم
شما همیشه دیر می‌رسین عین صد و ده
بی‌ارزش‌ترین از پیت حلبی
رو کن تو چنته چی داری بینم چی بلدی
همه‌ش ادا مرام الکی و سیس الکی
من جیگر دارم بیشتر از یه جیگرکی
بیرون از دومینوعه آدم لاشی
تیزه بِیتا، بدخواه بادش می‌خوابه
سراغتون میام بعد ساعت کاری
ببین اصلاً فرقی نداره خائن کی باشه
این‌سری زدین با کاهدون
می‌شه زیر پام کتاب قانون ریز
تا من هستم پیش ما جاتون نیست
شاپور اومده که نابود شید
مفتخوری‌ مثل شریک زالو
می‌خوری مثل چالوس پیچ
بی‌مرامی یه بیماری بده 
که تو ناصرخسرو هم داروش نیس

نارفیق اینجا ته خطه دیگه، رو شده جفت دستت
ما رو دور زدی میدون نیست، کوچه‌ی بن‌بسته
آخر پاییزه و می‌خوایم بزنیم یه جوجه‌ی خوشمزه
برادرا بپیچن که درومده از چاه یوسف گم‌گشته

Fadaei - Narefigh (ft. Shapur) [prod. Mahdyar]

یه صبح سگی تعریف می‌کنه پاورقی
زندگی چنیمه کلمه سرخ می‌شه تو روغن حشیش
ثانیه‌ها کثیف، آینه‌ها غریب
تکیه دادم به صلیبی که پیکر مسیح‌و درید
می‌چکه خون از سرم وقتی عمیق
فکر می‌کنم به شب ضربت علی
این‌همه سوال
ما دنبال جواب و دلیل
پی‌ جهانی جدید
قید جهان‌و زدیم
رویا کویره
ترک‌های کفش تنها رفیق و شفیقت
انگار کره پادگانه، زندگی وظیفه
به اجبار ما هم در حال انجامش همیشه
حس می‌کنم یه روح پلید تو این تن شریف اسیره
خیاط کفن همیم 
تو ذهن سمی شهر 
هی می‌کشیم نفس عمیق
یه محشر مسری
گوله‌ی آتیشیم تبعه‌ی خورشید
تو یه منطقه قطبی
آواره 
شاهد تجاوز عرب و فارسم به آبای آزاد خلیج
با یه قایق کاغذی
پر مسافر، مهاجر اقیانوسای عمیق
ولی محو می‌شم تو آفاق کویر

شهروند معرکه
در بند جبر
با یه لبخند تلخی که انگار زیادیه گردن به سر
نه سیاسیه نه داره پرونده قتل
فقط مهاجره
پول نداره که بمیره
پیدا نمی‌شه گور مفتی
مسافره ولی نه مقصد داره نه کوله‌پشتی
به آغوش باز دریا می‌رسه بالاخره رود پُرپیچ

مرزبان اسلحه‌ت‌و دقیقاً بذار رو شقیقه‌م
بزن تیر آخرو خلاصم کن از این وضعیت
راه فرارم شو 
می‌گن بهار از نو میاد 
بعد از این سرمای برادرکش
این شهر داره هواشم گرگ
کانون گرم خونواده می‌شه تو حرارت ذوب
نفرت می‌زنه تو سماور قول
مثل چایی تو نعلبکی
می‌کشم جام بلارم هورت
می‌دیدم دور گردنا دار و طناب 
سیاست لب حوضی، وعده‌ها باد هوا
نه شب ظلمت رفت، نه اومده صبح امید
غروب جمعه بودیم، با حال خراب
بانگ درد به افق نفت 
از خاور مصیبت 
گوشا رو کر می‌کنه، لاله‌ها رو قطع
طوفان جهله و فقط می‌دونه راز بادو برگ
نمی‌گیره جلوی این فاضلاب‌و سد
سفری بدون سرفصل
وقتی مرزا خط‌های فرضی مغزن
سلامتی اون که پابرهنه کوهی رو فتح کرد
می‌نشست فقط واسه بند پوتین‌و بستن

شهروند معرکه
در بند جبر
با یه لبخند تلخی که انگار زیادیه گردن به سر
نه سیاسیه نه داره پرونده قتل
فقط مهاجره
پول نداره که بمیره
پیدا نمی‌شه گور مفتی
مسافره ولی نه مقصد داره نه کوله‌پشتی
به آغوش باز دریا می‌رسه بالاخره رود پُرپیچ

کاش می‌شد کل کره رو یه قدمی زد
ولی حیف که یه مرز ابدی‌ هست
رو نقشه نه
تو مغز من سیاهیا پاک نمی‌شن
باس خودم‌و پهن کنم رو بند رخت
ولی درومدن برگای پاییز توزرد
می‌گشتیم انبار کاه‌و، بیرون می‌بارید سوزن
زخم زبون مثل مورفین می‌پاچید تو رگ
به چشم آدم‌چوبیا جرمه آتیش بودن
امروز زندونی تن و تهش هم اسیر خاکی
انقدر نارو خوردی که زمینه‌سازی می‌کنی با خودت هم غریبه باشی
شهروندارو می‌بینی و ترجیح می‌دی عضو ‌قبیله باشی
سرباز بی‌سرزمین
می‌دونه بیشتره قدرت جیب از شهید
بعد بوی باروتی که توی ‌ریه‌ش خزید
دیگه عادت کرده به بی‌مقصدی
برسه یا نرسه قصه به آخر
مهم اینه من تشنه‌ی جاده‌م
قدمام روی تیغ دشنه‌ی عالم
مثل عقربه می‌چرخیم همه گرد یه ساعت

شهروند معرکه
در بند جبر
با یه لبخند تلخی که انگار زیادیه گردن به سر
نه سیاسیه نه داره پرونده قتل
فقط مهاجره
پول نداره که بمیره
پیدا نمی‌شه گور مفتی
مسافره ولی نه مقصد داره نه کوله‌پشتی
به آغوش باز دریا می‌رسه بالاخره رود پُرپیچ

Fadaei - Mohajer [prod. Mahdyar]

مگه چی می‌شه یه بار هم بنده
خدا رو ببنده
دورهمی خنده خنده
کله‌ها با پنبه بریده می‌شه
چیزی نی جنگه می‌خوننش جُنگ
دو تا نقطه می‌ذارن می‌گن چنگه
بزن ما تاب شکستن داریم
پنجره عاشق سنگه
لحظه‌ها لقن
تعادلت از کف نره 
بند به آب نده اصلاً
می‌گن تو بارون اسید حل می‌شه بند بندت
ولی باز پرسه می‌زنه با یه دفتر شعر
اصلاً عزرائیل بگو چنده؟
من خریدار مرگم
کاسبم پولم هم نقده
زندگی رنگ برگه
نه سبزه نه زرده
وقتی که تو لجن محضه
خاکستریه، افسرده، نم‌دار، خسته
گذران عمر تو این سگدونی مثل جق زدن می‌مونه با رنده
مفتبری بِرنده
کاسترو با آدیداس سه‌خطه
تن چه گوارا می‌افته به لرزه تو قبرش
می‌خنده، سوریلنده

آویزون شدم از بالکن
کف پام سرد، دستام شل
بهم می‌گه بپر
ولی من قبل اینکه بسپارم خاطرات‌و به باد
می‌مالم پوز همه ظالما رو به خاک

شاه مرده بود، رخ قلعه می‌بست
جنازه‌ها لخت بودن ولی کسی شق نمی‌کرد
کوچه بن‌بست بود و باز دسته می‌رفت
تو خلق تا لثه می‌رفت
زیر پوتین عرف
پیر ضجه می‌زد و می‌گفت
مگه آدما رو با تخم قبر نمی‌کنن؟
پس چرا سبز نمی‌شن؟
ما تو چارخونه‌های مرگیم وزرا طفره می‌رن
دنیا رو جهنم کردن و بهشت‌و وعده می‌دن
توی گریبونه سرا
جدا می‌‌شه کله از تن، چی می‌مونه برات؟
وقتی می‌شنوی پای تریبون بلا
جماعت اهل قلم می‌گن هذیون تمام
افیونه دوا
اینجا مرگ سهله فقط
توی عصر یه ملت مرده‌پرست
بیدار می‌شه از خواب شبا مرغ سحر
مثمر ثمره
پاره می‌شه پیوسته چرت بشر
من آخرین قطره‌ی اشک مادرم که چکید
آخرین تیر کلاش آخرین کُردم، بخورم به کی؟ 

آویزون شدم از بالکن
کف پام سرد، دستام شل
بهم می‌گه بپر
ولی من قبل اینکه بسپارم خاطرات‌و به باد
می‌مالم پوز همه ظالما رو به خاک

صدای بادم به مزرعه‌ی‌ گندم
پیرمرد نجار، سمفونی چکش
طبقه‌ی همیشه‌کج‌خُلق
شهروند درجه‌چندم
زندگی سگی، جماعت سگ‌کش
مستقل از حکم، خودجوش، سرخود
کمری که جلو شما نشد خم
دستای بسته از پشت
بند شکنجه
تصویری که نگرفت دوربینای هنر هفتم
طنز تلخ یه لبخند محوم
گریه‌ت می‌گیره بخندم
صبر کن
ما بغض تو گلومونه دیگه اشک‌آور واسه چی سرگرد؟
گوش راستمون‌و بُریدین و شدیم ون گوگ
قیصر شدیم تو کلاس آق منگل
بگو دست‌خوش
مسخره‌ست 
یه صلح غلط وسط اسلحه‌ست
دست از سر مردم برنمی‌داره روباه مصلحت
خسته‌م از قاضی و بازی
از گلوله‌ای که می‌کنه مخ شاکی‌و خالی
از جهانی که خوناب دغدغه‌ست

آویزون شدم از بالکن
کف پام سرد، دستام شل
بهم می‌گه بپر
ولی من قبل اینکه بسپارم خاطرات‌و به باد
می‌مالم پوز همه ظالما رو به خاک

Fadaei - Mage Chi Mishe [prod. Mahdyar]

"Kabk" Out Now  
Listen to Kabk:
https://streamlink.to/kabk

Artist : Hamid Sefat & Ho3ein
Music Producer : Mvmmuti - Siamand
Mix & master : Siamand
Video Creator : Amirhossein Khanloo
Cover Art : Khishkvr - Damirchi
Video Edit : 1Mohrez
Motion : Mohamadsadegh narimi
Visualizer : DXK.CO
Label : Zadobandco - Johar.co
Special thanks : Mehdi Sefid, Touraj Parazit, Arian Alaviiii, Farbod Vafadar

Lyrics:
من گوشم به این حرف ها بده کار نیست 
بریز برا خودت بابا 
منو قضاوتم نکن با حرف ۴ تا جنده 
داش حمید یه عمر جنگیده کفه جبهه 
پشت سرش پره قصه 
رفیقش گیره بیسه 
لبخندش تلخه حسشه این شبا فقط 
گریه گریه گریه گریه 
گج دارو مریض لیله لیله لیله لیله 
به هم میزنیم فقط هره کره هره کره 
چال شدیم از ازل زنده  زنده زنده زنده
گشنه بودیمو شدیم تلف 
دست خالی تو میدون با ۳ قوه شدیم طرف 
غول به کونت میبندن با پول میشی لقد 
گوه میگیره کلت 
اشک میچکه ازت 
قاضی با یه  قلم از بیخ میکنه شتک  
خودمو تش نی یادم 
گفتن نرو وایسادن ببینن من کم میارم 
تو مسیری رفتم بد هرچی آدم قصه امو شنید دیدیم ازش پشم می بارد 
عشقی صفری یا صد 
مشتی مهربون ته حماقت 
رپ کردن دلی فلو تهه شرارت تش میشه فقط واست 
گریه گریه گریه گریه 
گج دارو مریض لیله لیله لیله لیله 
اینجا میکننت قیمه قیمه قیمه قیمه 
رو به باورامون میتراشتن صد تا قبله 
برفا آبو کبکا ذله 
من که سوخته خسته کوفته 
وقتی دیدم عشقو از یه تن فروخته 
وقتی دیدم هرکی سفته واسه یه سکه لوخته 
قصه اینه دیگه معصومیت زره مفته 
چشمه کی سیره چشمه کی گشنه 
کی پیِ حسه کی پیِ لقمه 
اینا به ذاته اونا به عقده
ادا بره از تو گرگه 


یه نخ از اون سیگارات بیار 
بیا بشین اینجا کارت دارم 
در ضمن حواست به خودت باشه 
اینورا عاطفه شوهر کرد

آماده ی جنگ  
لبریز شد دیگه کاسه ی صبر 
تعطیل شد  برام واژه ی ترس 
تکمیل شد شاید پازل تهش
من اللّهی وسط بازی مرگ 
خون سردترم حتی از قاتل قرن  
زندگی قصه ی شیرنو تلخ  
بستمش هر موقع جا بده قبر 
هی ساختیمو کردن آوار 
تن موندو یه روح مازاد
خستم از این راه ناصاف 
کیرم تو این دست اندازا ، عقب وایسا پَ
بویه کباب میاد اما کردیم خر داغ  ، دقت سرکار ،
قصه خوف میشه بچسبه سیم سرباز 
گشنن همه  شل کردن، پشت کردن، دولتام هوشمندن 
خوش رنگن،هروزم روشنتر
فرو میکنن تا برسه به پشتگردن
حق خوردن رشد کردن، توش کردن 
ملتم خوش خندن ، پشت پردم ، هرکی جلوش گردن 
خم نمیکنه سریع جاش پشت نردس 
کی میدونه تهش چیه ، بخشش خوبه یا فرصت تصفیه  
منجی میاد یا میمونه فرضیه 
عمر کوتاهه مثل سبزی عید 
یکی فهمید رفت، اون یکی رفت ولی  فهمید تهش 
دنیا دار مکافات هر تیکش 
شادی روح اونکه تغییر کرد  ، تکبیر پس 
قصه رو تا یادم میاد .. زدیم حرف حق 
یه مشت حیف نون، دادن دستمون، خونه غرق خون 
ولی شکن نکن  ایرانم میام 
به سر شبای خوف ، میزنه هوای جرم 
رو به این درای قفل ، نداریم خیال صلح !
لیله لیله لیله لیله   
میسوزیم از ازل    زنده زنده زنده زنده 
اینجا میکننت   قیمه قیمه قیمه قیمه 
روی باورامون میتراشن صد تا قبله 
برفا آبو کبکا ذله

Sobhone

Johar Records

Recent comments

Hazrat_divaj

Zarreh(Megariisk)

amir taghi

Alireza Jalali

Related tracks