nasl 1🔥🫀

Quf - Marjan (featuring Reveal)

متن به عشق نقره ای از فدایی
فدائی… «پیام جهانیست، همه‌ی قله‌های جهان رو فتح خواهد کرد»… خفه شو

به حاجی جون، اومدی؟ در بسته، کت آویزون، چون‌ که عرق می‌کنی‌، می‌دی انصراف از فشار اعترافم

پس همه توجه کنید، آره تو دیدی، نگاه نکردی هیچ‌وقت، که نسخم از همه بیشتر چون هستم پیش‌مرگ

و ارزن اعلا، ریخته رایگان، ما نمی‌خوریم می‌ریم بالا سر حمل پول با شات‌گان، تو بی‌خیال شاد باش

بزن پاپیون، با مایه پاپیت و ، برو تو کازینو، بازی کن، دست تو تو دست زن جانه، وقتی‌ دست ما دسته زنجانه

دردمندی باغ ما می‌چینی دوا ، کارهای ما فیلم می‌شه می‌بینی‌ شبا

ترجیح می‌دیم بگن اوباشیم، تا عین تو گرد و تو خالی‌ مثل O باشیم

یه عشق نقره‌ای، یه جعبه پاپ‌کورن، نه! نه! نه!‌ تو نیستی هاردکو، جواب آماده‌س قبل سؤالای بازپرس، خودمونیم، پر پاسپورت تو داشبورد

صلح رو دوس داریم واسه همین می‌جنگیم، می‌فهمی؟ تو از اون آدمایی‌ که برسی‌ می‌گندی بی‌تردید

عین تو زیاد دیدم، جور و واجور میان می‌رن، یکی‌ خوب، یکی‌ بد، یکی‌ آره، یکی‌ خیر، یکی‌ شر و کم کن هرچه سریع‌تر

تغییری نمی‌بینی، همینم، مخاطبام شدیداً مریضن. تمیزه کارام چون کثیفم، با همه آشنام واسه همین غریبم

بعد چراغا سبز می‌شن، با خودم درگیرم، چرا همه دارن ازش رد می‌شن؟ می‌شینم، می‌زنم خط‌های عابر رو تو دماغم

من دارم مهارت تو کلامم، برات خیابون رو تداعی می‌کنه فدائی رو ورق، ریخته عرق، کلمه‌ها تلو تلو می‌خورن سیک رو بیت

استعدادت رو به کس فروختی، حیف بودی، نه بذا عشق کنی‌ با…

یه عشق نقره‌ای، یه جعبه پاپ‌کورن، نه! نه! نه!‌ تو نیستی هاردکو، جواب آماده‌س قبل سؤالای بازپرس، خودمونیم، پر پاسپورت تو داشبورد

می‌پاشم رو ورق عقده‌هام رو مثل سرخ‌پوست‌ها نگاه می‌کنم قرص ماه رو تا صبح

می‌چاقم تو چپق طبیعت رو، سریعاً قافیه پر می‌شه تو خشاب مخم

به خیالم آزاد می‌شه جوهر از تو لوله، نه! شبامون بی‌‌طلوعه، روزامون بی‌فروغه

تن‌ها بی‌روحن و روح‌ها بی‌تن و، داروغه‌ها رو پولامون پیله‌ن، گلاویزیم با خیابون، تریلی تریلی پاره می‌شه پیرهن، تا گلو تو گه‌ام

از بالای برج نگاه می‌کنم به سقوط خودم و دست و پا می‌زنم می‌رم فرو تو باتلاق جوهر، گلم، رمانتیکه واست اینکه من تو کار گلم؟

چرا چشا زومه رو من مثل پلاک‌های فرانسه تو هلند؟ دولت سیره، واسه همین بوی بد می‌ده

منظور من اینه کمبود مغزی خود مردمه که باعث جنگ می‌شه

مخا رد می‌ده، چرا؟ چونکه نوشته‌ها‌‌‌م منی‌ می‌دن، می‌پاشه تو گوش‌ت، چشات حامله می‌شن

آره من عامل اینم. می‌گن عجیب خواسته‌م، ایده‌های چپی‌ دارم ولی‌ همیشه راستم

من موندگارم تو رپ مثل پوتین تو پستش همیشه آماده جنگ، حقیقت کلفته نمی‌ره تو مخ‌های تنگ

ما با جیب خالی‌ شاهکار تولید می‌کنیم، اونقدر گشنه‌ایم بعضی‌ شبا پلیس می‌خوریم

یادته انضباط تو بیست می‌شدی؟ ما به خاطر کارامون توبیخ می‌شدیم؟ الان هم همون گه سابقی و هدفت اینه تو رسانه‌ها خودت رو لوس کنی، عینهو برلوسکنی1ک

دور تو پره توخالیه، رفیقات می‌فروشنت مثل زولبیا، بامیه، به جای اینکه باز دری‌وری سر هم کنی که من دارم با کمک بقیه میام بالا

یه ذره فکر کن چرا آدمی مثل من رو میان کشف می‌کنن و تو باس بری خایه‌مالی کنی و آخرم برینن بهت

مهدیار تو حرفی، سخنی،چیزی، ای بابا نمی‌ذاره حرف بزنیم، خدافظ



Ashkan Fadaei Ye Eshghe Noghrei

Words: Fadaei
Music: Mahdyar
سینه نزن، اینجا هیئت نی
راست بگو، قمرو کجات غیب کردی؟
یالقوز کف‌خواب
می‌خواد بشه قارپوز رپ‌فارس
لاشی، به قدرته، به قدمت نی
مونده مسجد برن اینا جمعه شب
رپ مدرسه باشه اینا مبصرن
فقط بلدن پشت سر ما کس بگن
اگه لال بشیم کی‌ از آبان بگه گل‌پسر؟
بس کن، جلو هوادارات می‌شی‌ شرمنده‌تر
یه خواب خوش نمی‌ذارم برات، می‌گن بختک به من
راستی‌ پنبه رو از تو دماغت در بیار بعد خط بزن
می‌گم مرگ موش بده بهت
اونی‌ که ازش می‌گیری کوک رو چاقال
می‌کوبمت زمین مثل جودوکارا
برو بابا کیرم تو تو و نایاک
جای تیرت معلوم می‌شه خم بشی‌ جلو آقا
درمی‌ره زوار ورق
اینجا آتیش می‌ریزه از دهن بچه‌ها
به ملت نشون می‌ده حساب تقل
شخصی‌ نی، ما ترمز بریدیم، تو سوزوندی چراغ عقب
همه‌ش صد من یه غاز
شما تیراندازیاتون مثل هفت‌سنگ ماست
من مثل تو رو باسکول نیستم هر شب
ولی سنگین‌تر از وزنته پرونده‌هام
مجسمه‌ی قلابی، سر هم شدی با تف‌مالی
مخبر دوزاری، بی‌وجدانی
تخم داری فقط واسه کس‌بازی
سر پنج گرم صادقو به چخ دادی
می‌گن به طرف: ؛
؛ «به تلاش نی، به ط‌مع‌ست» ؛
مفت، ارزون، یه فیتن
به طلا، به تینا می‌گن: «بتکون بتیغم» ؛
بتهوون، می‌سوزه؟ بتمرگ بتادین بریزم

هی‌ نبودیم لاتی پر کردن
زیرسازی کردیم بشه بازی محکم‌تر
زنده‌م چون قاضی کشتم من
بی‌خبرن نفوذیمون قاطی‌ دشمن هست  

انگل جامعه‌ست
کجا در می‌ری؟ تازه می‌خوام ته حلقت کفشمو جا بدم
بی‌قانونی، مثل عیسی خونی
طی‌ نزاع خیابونی
نشونه می‌گیریم گردنو غالباً
روحیه لطیفه، اهل قلم و ایهام
مثل جلاد ولی بی ‌‌شلاق
می‌کنم تن ورقو سیاه
اشهدو بخون، کفنو بیار
تیم شید، فدائی یه‌تنه همه رو می‌گاد
تو همیشه عکس‌دار بوده جامدادیات
کف می‌زدن واسه خایه‌مالیات
این بیت نی، بیلیطه که بشینی‌ لای حاجیا
کنار سد مصطفی تو اتوبوس راهیان
بیست می‌شی‌
امثال تو رو که می‌بینم می‌گم خوبه پیش‌گیری
ترسیدی انگار تو نمره بودی و تیغ دیدی
نتیجه معلومه، دیگه چرا کون پیش می‌دی؟
پی پول پیش‌بینی‌
نمی‌رسه پات به زین
تو پیچیدی ولی‌ خب جاده چی؟‌
افتاده زندگی‌ کن، لات بمیر
همه جایزه‌ها مال شما
یه شیر احتیاجی نداره بهش تاج بدی
کار ما تو سلولا می‌شه پخش
قبل اعدام، زیر لب
خدا چیه؟ منم نمی‌ذارم بشی‌ پیرمرد
آویزونت می‌کنم از میخ سقف
ملتفت یعنی‌ شیب مرگ
تهش خاکت می‌کنم و شهرداری می‌آد قیر می‌ریزه
بودی حالا، چرا جیم می‌شی‌ هی‌؟
من بیتام باعث شد امامشون معجزه کرد
بدون دوربین فیلم می‌گیره! ؛
لمپن هفت‌مواد، لفظ نیا
تو رو چه به هنر؟
باس بری مصلا بخونی‌ وإن یکاد
اگه تو حسینی، من یزیدم
اینجا کربلاست
نمی‌ذارم سر برات

 هی‌ نبودیم لاتی پر کردن
زیرسازی کردیم بشه بازی محکم‌تر
زنده‌م چون قاضی کشتم من
بی‌خبرن نفوذیمون قاطی‌ دشمن هست  
 
لات قرتی ببینیم، پس‌گردنی محکم
امر به معروف، بوس، نهی از منکر
من مثل خامنه‌ای‌ام
ملتفتیا تاج سرمن و بقیه دشمن
خواست دوخم بگیره خیمه زدم
حیف نفس
یه کفن تنت می‌کنم عین جسد
واسه تو آخر زمونه‌س
واسه من فقط یه بیت خفن
بهت بگم ارباب لاف؟
یا قصاب مال؟
چی‌ شنیدی درباره ما؟
دم‌دستی‌تری از لفظای یاس
اگه کسی‌ پشتته، هوادار تو نی، بدخوای ماس 
جیگری، دل و قلوه، بزدل
تو آخرش هم یه لمپنی با شیکم گنده
تو یه بنز قرضی به رنگ عقده
عرق سرد پیشونیتو می‌مالی به لنگت
بیلیط بکش، تو که خزانه‌ت پره
شهر خالی‌ بوده، حاجی بدعادت شده
کلافه‌ست، آب قطعه، باید طهارت کنه
تو وزارت بهش می‌گن برادر هثین
از الفبا یاد گرفتی‌ فِ‌ فرار، دیدیم که گرخیدی اواخر
یارو ادبیاتش صفره
حالا چه با سین چه با صاد، دیگه توفیری نداره
صبح، ظهر، شب می‌مالی با چفیه
شنیدم تیم شدی جدیداً با مصطفی جقیه
یه عمامه بذاری رو سرت همه می‌گن: «عه! ؛
چقدر به مجتبی شبیهه!» ؛
تو رو چه به زیر زمین؟
باید بری سینه‌زنی‌
می‌گه بیا رفاقت کنیم، دیره ولی
خودتو فروختی که چی‌ بخری؟
قصه‌ت تموم می‌شه مثل رضا کیرخری

 هی‌ نبودیم لاتی پر کردن
زیرسازی کردیم بشه بازی محکم‌تر
زنده‌م چون قاضی کشتم من
بی‌خبرن نفوذیمون قاطی‌ دشمن هست   

شما اگه همه‌تون متحد شید
نمی‌تونید حتی میم ملتفت شید

Fadaei - Bilit

Words: Fadaei
Music: Mahdyar
چند تا بیت ناقابل 
واسه هر کی‌ خایه‌مال بیت آقاعه

ما به جنگ عادت داریم مثل ظهر به آفتاب 
فکر کردی ملتفت امونتون می‌ده؟
جوری قُرتون می‌کنم دربیاد کفر صافکار
اگه بِت حلاله پس حرومتون چیه؟
ببین حتی اگه یه روز سرمون بره 
خورده به پیروزی تنمون گره
فقط مغلطه‌آخوندی 
هشتاد و هشت، دی، آبان
دیدیم کی‌ خفه‌خون گرفت
بزنم پس کله‌ت صدا دبه می‌دی 
رپکن اداره‌ای، دست‌به‌بی‌سیم 
چه خبر از عمو سهراب و عمه ویلی؟ 
کربلا قبول باشه، کی‌ مکه می‌ری؟
کاغذ و خودکار و یه علف ناب 
کیمیا می‌کنم با کلمه‌ها
به ما می‌گن بلدکار
بگو احسنتم 
برادر هثین رپکن محبوب طلبه‌هاس
می‌گه پیامبره ولی‌ قاصدکه تو مسیر باد
آدم‌فروشه، نداره تو قبیله جا
تو رو حامله‌ت می‌کنه مسیح علینژاد
یه کم تپل شی، آقامیری می‌شه قرینه بات 
جلو هوادارا معذبی چون خزعبلی 
ریدی، قوی‌تر بود دیس‌بک شهاب مظفری 
رحمت شی رحمتی
فاتحه، صلوات محمدی

چشاتو می‌بندی رو مرگ ملت
این دیس بود دادی‌ یا ‌ظرف قیمه‌س؟
از خیابون گرفتی فقط برق امامو
خال‌کوبی علی کجاس بچه هیئت؟
چرا پریده پس رنگ ‌چهره‌ت؟
این دیس بود دادی‌ یا ‌ظرف قیمه‌س؟
از خیابون گرفتی فقط برق امامو
خال‌کوبی علی کجاس بچه هیئت؟

آویزونی مثل کیسه بکسی 
بعد بیست روز اومدی رو یه بیت دزدی 
من خوبت رو می‌خوام، چرا میاد نفرت به چشمت؟ 
صادق بیا بگو دیگه، گریه‌ش گرفته
نوک ممه شده اصول دینت 
کارو می‌شنوی، سرتو تو بالشت می‌کنی‌
رپکن نی، مسئول شنوده دیگه 
احساس خارش می‌کنی‌
گل رُزه داره شکوفه می‌ده 
دماغ مهمانداری، عینک خلبانی‌ 
عشق می‌کنم می‌شی‌ عصبانی‌ 
چهار تا چرخت رو چاک می‌دم چاقال
قبیله‌ای می‌آیم سراغت، قره‌قونی، گرکانی
فقط واسه فحش‌خوری اشتها داری
بعد دو روز حبس چجوریه حس آزادی؟
من شب می‌خوابم با یه حبه سیانور 
کیرم تو برادرای اطلاعاتیت
به ما می‌گه دوگانه‌سوز
یه پا مسجده یه پا کلیسا 
سه هفته رو کجا بودی؟ کمپ ترک تریاک؟
قمه‌ت رو ازت گرفته هلیا 
آره گارسونم می‌شاشم تو تکیلات 
ما تو سفره‌مون صفاس، نون و کلاش و پنیر 
اهل سنگ و جنگ و جناس و ردیف 
کاوازاکی چیه؟ تو می‌خوری با براوو زمین 
تظاهرات رفتی‌ ولی‌ جیب ندا رو زدی

چشاتو می‌بندی رو مرگ ملت
این دیس بود دادی‌ یا ‌ظرف قیمه‌س؟
از خیابون گرفتی فقط برق امامو
خال‌کوبی علی کجاس بچه هیئت؟
چرا پریده پس رنگ ‌چهره‌ت؟
این دیس بود دادی‌ یا ‌ظرف قیمه‌س؟
از خیابون گرفتی فقط برق امامو
خال‌کوبی علی کجاس بچه هیئت؟

واسه شیر سنگ پاعه جوجه تیغی
پف کردی با جوش شیرین
فقط سوژه می‌شی
 بذا رو‌ سرت کلاه ‌بوقی برو دعاخونی
جواب تلفنت رو نمی‌ده حتی هُلاکویی
کونت تو گچ بره می‌فهمی جودو چیه
تو بازیمون حتی اربابت نخودیه
دماغت رو گرفتن یا کوکه قاطی داشت؟
جوری از حبس می‌گی انگار آزاد شده حسین آدیداس
ترکیدی، نوحه می‌ذاری قر می‌دی
خرج عملت رو از صندوق صدقه کش‌ می‌ری
کاری کنم یاس برات آهنگ بخونه
گل هم بزنی گریه‌ت می‌گیره، استیلی
شدی لایی‌خور رپ فارس
با تخمام بهت می‌زنم دو تا گل خوشکل
آسفالت رو ماچ می‌کنی با یه فت پا
تو به ما بده فحش
آخه صلواته فحش مُرده
بیتا رو می‌ریزم تو حلقومت  هر چقدر گشنه باشی
مزدور منکراتی
توسری می‌خوری چایی رو بد دم کنی
تو‌ تو هیئت خودتون هم قندپخش‌کنی
تنه‌لش کر کفتاری، فقط زر مجانی
هنوز درنیومده روی سگ‌ من 
برادر دفعه بعد باید بره خیاطی
چون فیلمش پخش‌ می‌شه مثل قذافی

چشاتو می‌بندی رو مرگ ملت
این دیس بود دادی‌ یا ‌ظرف قیمه‌س؟
از خیابون گرفتی فقط برق امامو
خال‌کوبی علی کجاس بچه هیئت؟
چرا پریده پس رنگ ‌چهره‌ت؟
این دیس بود دادی‌ یا ‌ظرف قیمه‌س؟
از خیابون گرفتی فقط برق امامو
خال‌کوبی علی کجاس بچه هیئت؟

برادر جوری فیتیله شده که درومده اشک تختی
تنهات می‌ذارم با گنج فرضیت
میم ملتفت خال‌کوبی شده روی دست تقدیر

Fadaei - Fatehe

Quf-Taraneh Alidoosti

با وجود همه معضلا رو پام
زندگی سفره، منم تو راه
شاهنامه‌ افسانه‌ست 
زندگی تموم نمی‌شه غولاش
عمر یه اقیانوسه، کفش هم سولاخ
آروم و عمیق
یه باد میاد یهو می‌شه طوفان
بلندترین فیلم کوتاه
پر ز اتفاق بودار
مترسک که لال، غیر اونم کسی نی تو باغ
کلاغا رو کار، بعد اینا اون میان
ریخته شده از این خونا زیاد
انسانیت یعنی چقده پولات
چرا ساکتی؟ مگه کلاس یوگاس؟
مردا گرمه سراشون به زنا و زنا تو لاک
معنویات تو دام مدل موهاست
عیاشی شده امورات
مثل قرقی می‌رم نوک قله غروبا
ناز خوار گروهبان
من دودل روراست
بیخیال نوبل و هورا
باور بیخودی رو قبرش کن

آلت موسیقیت‌و چربش کن
بکن تو مغز سردار و ارتشبد
رپ‌و دوست دارم ولی‌ ورزشکار نیستم
من رهبرم بشین هضمش کن

خیلی وقته کشیدم بیرون از جامعه
نمی‌صرفه سر و کله با پاچه‌ی دولت
حامله شدن از اسپرم سیاست
نه نخواستیم ما کمک 
کلاً من چیزی ندارم ببازم
ولی بلدم بسازم
مثلاً ببین قطر پرونده‌م 
اقلاً چهل سانت هست
سه بار حبس، دو بار عفو
سرجمع جوونی‌م به گا رفت
می‌خوام برگردم به جامعه
کسی نگه عه بازم همون کاسبه
حاصل هنرم‌و بگیرم و کمبود فاصله
بین من و فقر بشه خاطره
مثل فائزه
نه اینا سرابه، گذشته از سر آب
با پول نمی‌شه وجدان‌و خریدش
خشکه گلو، پارچ پُر کنار پرونده رییسه
بی‌خبره آتو دارم از رییس رییسش
کاپوت نمی‌کشم سر حقیقت و جریده
عزیز بعضی فضیلتا فریبه

آلت موسیقیت‌و چربش کن
بکن تو مغز سردار و ارتشبد
رپ‌و دوست دارم ولی‌ ورزشکار نیستم
من رهبرم بشین هضمش کن
آلت موسیقیت‌و چربش کن
بکن تو مغز سردار و ارتشبد
رپ‌و دوست دارم ولی‌ ورزشکار نیستم
تو رهبری بشین هضمش کن

Hagh

Fadaei - Rahbar [prod. Hekmat, Mahdyar]

غمت‌و نبینم قناری
چیه بی‌قراری؟
دنبال بهاری تو تقویم جلالی؟
کجای زمانی؟
ثانیه‌ها شهروند ساعتن
بگو نجاتت می‌دن اهالیش قاعدتاً
وقتی از گردن آویزونی به سقف قوانین
آه خودت‌و نبازی 
ما تفاله‌های جهانیم
یه خلاصه از امتحان شفاهی
جمله‌ها سیاهن زمینه‌ سفید
روا نی
شریک دلی؟ نه تو هم دردی علاج من روانی
لول دولول می‌زنه شقیقه به جیب
شاخه‌ها تله‌ن
می‌ده صدای جرس کمابیش سوت این قناری
جوجه‌هاش سر از تخم درمیارن خودشون‌و می‌زنن به قفس
پی رهایی می‌بُره نفس
مثل یه درخت زیر سایه‌ی تبر
ولی بی‌خبرن دم غروب می‌شه قاعده‌ عوض

زرد مثل صورت رنگ‌باخته‌ی یه فراری
هر زردی که‌ طلا نیس
بی‌رنگه حقایق، زرده جراید
سرخی من از شقایق، زردی تو از قناری

شیکما سیر می‌شه تو آسیاب دعا
آمریکا به متقاضیان دلار وابسته‌س
ما به ناجیای شجاع
که پشتشون بدیم ناشیانه شعار
مشت نشون بدیم
قناری به کوچ
حالا زمین‌گیر شده به آشیانه دچار
من شک دارم به شادیای شما
دیدی بعضیا انقدر دارن انگار فامیلای خدان
تو چی؟ سواری یا می‌دی‌ سواری
می‌خوری‌ تازیانه مدام از حامیان اوضاع؟
کمه امنیت، آدما شطرنجی‌ن و آینه‌ها‌ غبار
قناری اوقاتش قهره، قفسه سهمش
جمال چروک، بدن خسته
مظنه چنده؟
سفره‌ی‌ پربرکت، کباب جنون
تو آذر شرافت و همدلی
با اودیه‌ی کثافت مغز و لجن روح
لای کفن نون

زرد مثل صورت رنگ‌باخته‌ی یه فراری
هر زردی که‌ طلا نیس
بی‌رنگه حقایق، زرده جراید
سرخی من از شقایق، زردی تو از قناری

شمع می‌سوزه تا فضا بمونه روشن
می‌شه دود از میخونه بلند
تو رگا مهمونه سرنگ
پول از آدما می‌سازه یه حیوون دوسر
بیچاره کلمات که قربونی می‌شن تو میدون هنر
تو انزوا می‌زنم سنگ به شیطون خودم
وقتی‌ می‌بینیم خوبیا تو ریال ختم می‌شن
فاصله زیاده با دوریا
چقدن کوچیکا؟
بیخ بنا کج، به گوش کر نمی‌رسه صدای بلا
سر می‌کشه شعله از خیمه‌ی سوریا
طفلان قناری تشنه، قناری روسیاس
یه افریقاییه پی‌ یه قوطی آب
گم تو پوچی‌ سراب می‌ده کولی به زمان
زنده‌ست چون حتی پوسیده طناب
خمیده کمر، کز کنج کوری عوام
قناری مریض روحیه و دواش 
یه عدد قرص ماه تمام
الان تو ظهرِ

زرد مثل صورت رنگ‌باخته‌ی یه فراری
هر زردی که‌ طلا نیس
بی‌رنگه حقایق، زرده جراید
سرخی من از شقایق، زردی تو از قناری

تو چی؟
سیری از غذا یا اسیری‌ از قضا؟
بال‌ زدی‌ بر خلاف خیال
شدی مسافر مسیری تو سراب
تو جرات شدی و من طناب و 
الان دارن جر می‌خورن مفصلات
ولی هنوز آرزوشونه جات باشن 
تعداد کثیری از کفترا

Fadaei - Zard [prod. Mahdyar]

بی‌مرامی رسم آدمای مفتخوره
رفاقت هسته داره
تا درنیومده معده غرغرش
بگو تف کنه
نارفیق بنجله جنس عنصرش
خائنی که خرید ترس‌و به جون
ملتفت نی، نمی‌شه دم‌خورمون
هنوز بیت مهدیاره می‌ده قلب‌و تکون
زبون بدخواه لای انبرمون
یارو می‌گفت سینه‌چاکه 
تهش فهمیدیم پی چاک سینه دافه
می‌گن اینا رو خودت می‌نویسی یا که می‌شه نازل؟
فدائی تانک بی‌پلاکه
لات بی‌کتابه، یه دین کامل
کون لقت، فحش به نارفیق حقه
جاشون زیر تیغ عدله
مگه نمی‌گی شاعری بچه؟
چرا کارمون‌و‌ می‌شنوی ‌انگار دادن واجبی دستت؟
آس و پاس و ناسپاس
تیم جاکشا جمع شدن جنس‌ بفروشن به کاسبا
بی‌خبری زیر پاته‌ چاه
خوب‌ می‌شناسمت ولی من رازدارم مثل پیر خانقاه
اونایی که رکب زدن تو ذلت
الان کله‌شون‌و می‌بُرم با لذت
تو غیبت بودم می‌گرفتن هیبت
حالا ما قله‌ها رو فتح می‌کنیم
تو بگو ایول
پرچم بالاست حتی زمین بخوره شونه‌های تختی
می‌خوان قدرت‌و از ما بگیرن با چار کودتای کشکی
ردت می‌کنم مثل دونه‌های تسبیح
بزدل و مخبر 
می‌رن پاسگاه می‌زنن بعد گفتگو املت
جلومون خایه‌ماله، پشتمون غده
صورتاشون خوراکه، ما مشتمو‌ن گشنه
چاکرم‌نوکرما همه کشکی
خائنی ‌فرو می‌ره تو دهنت سر هفت‌تیر
فکر می‌کردیم رفاقت رسم مردیه
ولی مرام‌و یاد گرفتیم از یه زن مشتی
قسم به حضرت شعر
حاجیت رفاقت مذهبشه
توی طلبه‌ی تقل معطل بیت
از مرام نگو که بیشتر از مصرفته

نارفیق اینجا ته خطه دیگه، رو شده جفت دستت
ما رو دور زدی میدون نیست، کوچه‌ی بن‌بسته
آخر پاییزه و می‌خوایم بزنیم یه جوجه‌ی خوشمزه
برادرا بپیچن که درومده از چاه یوسف گم‌گشته

نارفیق زیاد
ما ناراحت و ناخوش
کاش می‌شد بشه ناامیدی نابود
می‌زنم ناسور
می‌کنم ناجور
می‌برم بازی رو زیبا
حاجیت می‌گه این لغات‌و چشم‌بسته
چی می‌شه اگه باشه بینا (بی نا)
رفقامون زیادن، تخم چشن
ولی تخمم هم نی نارفیقا کشته بشن
بذارین بهتون یه نکته بگم
شما رو پُر کردن مثل دلمه‌ی برگ
فقط می‌‌گیرین رخ مشتی‌گری
ولی تو مرام و معرفت دست می‌برین
شما جیب ما رو نزن نمی‌خواد‌ بگی واسه‌مون سر می‌زنی
قول و قراراتون هردمبیل
مافیاس پس چی؟ اگه برگردین
غیبتون می‌کنیم با تردستی
ما رو می‌شناسن حتی با صورتای شطرنجی
جلو آدمای نالوتیه پیک سر و ته
تف تو اون نارفیق که قید من‌و زد
چون براش پله نشدم
شما همیشه دیر می‌رسین عین صد و ده
بی‌ارزش‌ترین از پیت حلبی
رو کن تو چنته چی داری بینم چی بلدی
همه‌ش ادا مرام الکی و سیس الکی
من جیگر دارم بیشتر از یه جیگرکی
بیرون از دومینوعه آدم لاشی
تیزه بِیتا، بدخواه بادش می‌خوابه
سراغتون میام بعد ساعت کاری
ببین اصلاً فرقی نداره خائن کی باشه
این‌سری زدین با کاهدون
می‌شه زیر پام کتاب قانون ریز
تا من هستم پیش ما جاتون نیست
شاپور اومده که نابود شید
مفتخوری‌ مثل شریک زالو
می‌خوری مثل چالوس پیچ
بی‌مرامی یه بیماری بده 
که تو ناصرخسرو هم داروش نیس

نارفیق اینجا ته خطه دیگه، رو شده جفت دستت
ما رو دور زدی میدون نیست، کوچه‌ی بن‌بسته
آخر پاییزه و می‌خوایم بزنیم یه جوجه‌ی خوشمزه
برادرا بپیچن که درومده از چاه یوسف گم‌گشته

Fadaei - Narefigh (ft. Shapur) [prod. Mahdyar]

یه صبح سگی تعریف می‌کنه پاورقی
زندگی چنیمه کلمه سرخ می‌شه تو روغن حشیش
ثانیه‌ها کثیف، آینه‌ها غریب
تکیه دادم به صلیبی که پیکر مسیح‌و درید
می‌چکه خون از سرم وقتی عمیق
فکر می‌کنم به شب ضربت علی
این‌همه سوال
ما دنبال جواب و دلیل
پی‌ جهانی جدید
قید جهان‌و زدیم
رویا کویره
ترک‌های کفش تنها رفیق و شفیقت
انگار کره پادگانه، زندگی وظیفه
به اجبار ما هم در حال انجامش همیشه
حس می‌کنم یه روح پلید تو این تن شریف اسیره
خیاط کفن همیم 
تو ذهن سمی شهر 
هی می‌کشیم نفس عمیق
یه محشر مسری
گوله‌ی آتیشیم تبعه‌ی خورشید
تو یه منطقه قطبی
آواره 
شاهد تجاوز عرب و فارسم به آبای آزاد خلیج
با یه قایق کاغذی
پر مسافر، مهاجر اقیانوسای عمیق
ولی محو می‌شم تو آفاق کویر

شهروند معرکه
در بند جبر
با یه لبخند تلخی که انگار زیادیه گردن به سر
نه سیاسیه نه داره پرونده قتل
فقط مهاجره
پول نداره که بمیره
پیدا نمی‌شه گور مفتی
مسافره ولی نه مقصد داره نه کوله‌پشتی
به آغوش باز دریا می‌رسه بالاخره رود پُرپیچ

مرزبان اسلحه‌ت‌و دقیقاً بذار رو شقیقه‌م
بزن تیر آخرو خلاصم کن از این وضعیت
راه فرارم شو 
می‌گن بهار از نو میاد 
بعد از این سرمای برادرکش
این شهر داره هواشم گرگ
کانون گرم خونواده می‌شه تو حرارت ذوب
نفرت می‌زنه تو سماور قول
مثل چایی تو نعلبکی
می‌کشم جام بلارم هورت
می‌دیدم دور گردنا دار و طناب 
سیاست لب حوضی، وعده‌ها باد هوا
نه شب ظلمت رفت، نه اومده صبح امید
غروب جمعه بودیم، با حال خراب
بانگ درد به افق نفت 
از خاور مصیبت 
گوشا رو کر می‌کنه، لاله‌ها رو قطع
طوفان جهله و فقط می‌دونه راز بادو برگ
نمی‌گیره جلوی این فاضلاب‌و سد
سفری بدون سرفصل
وقتی مرزا خط‌های فرضی مغزن
سلامتی اون که پابرهنه کوهی رو فتح کرد
می‌نشست فقط واسه بند پوتین‌و بستن

شهروند معرکه
در بند جبر
با یه لبخند تلخی که انگار زیادیه گردن به سر
نه سیاسیه نه داره پرونده قتل
فقط مهاجره
پول نداره که بمیره
پیدا نمی‌شه گور مفتی
مسافره ولی نه مقصد داره نه کوله‌پشتی
به آغوش باز دریا می‌رسه بالاخره رود پُرپیچ

کاش می‌شد کل کره رو یه قدمی زد
ولی حیف که یه مرز ابدی‌ هست
رو نقشه نه
تو مغز من سیاهیا پاک نمی‌شن
باس خودم‌و پهن کنم رو بند رخت
ولی درومدن برگای پاییز توزرد
می‌گشتیم انبار کاه‌و، بیرون می‌بارید سوزن
زخم زبون مثل مورفین می‌پاچید تو رگ
به چشم آدم‌چوبیا جرمه آتیش بودن
امروز زندونی تن و تهش هم اسیر خاکی
انقدر نارو خوردی که زمینه‌سازی می‌کنی با خودت هم غریبه باشی
شهروندارو می‌بینی و ترجیح می‌دی عضو ‌قبیله باشی
سرباز بی‌سرزمین
می‌دونه بیشتره قدرت جیب از شهید
بعد بوی باروتی که توی ‌ریه‌ش خزید
دیگه عادت کرده به بی‌مقصدی
برسه یا نرسه قصه به آخر
مهم اینه من تشنه‌ی جاده‌م
قدمام روی تیغ دشنه‌ی عالم
مثل عقربه می‌چرخیم همه گرد یه ساعت

شهروند معرکه
در بند جبر
با یه لبخند تلخی که انگار زیادیه گردن به سر
نه سیاسیه نه داره پرونده قتل
فقط مهاجره
پول نداره که بمیره
پیدا نمی‌شه گور مفتی
مسافره ولی نه مقصد داره نه کوله‌پشتی
به آغوش باز دریا می‌رسه بالاخره رود پُرپیچ

Fadaei - Mohajer [prod. Mahdyar]

مگه چی می‌شه یه بار هم بنده
خدا رو ببنده
دورهمی خنده خنده
کله‌ها با پنبه بریده می‌شه
چیزی نی جنگه می‌خوننش جُنگ
دو تا نقطه می‌ذارن می‌گن چنگه
بزن ما تاب شکستن داریم
پنجره عاشق سنگه
لحظه‌ها لقن
تعادلت از کف نره 
بند به آب نده اصلاً
می‌گن تو بارون اسید حل می‌شه بند بندت
ولی باز پرسه می‌زنه با یه دفتر شعر
اصلاً عزرائیل بگو چنده؟
من خریدار مرگم
کاسبم پولم هم نقده
زندگی رنگ برگه
نه سبزه نه زرده
وقتی که تو لجن محضه
خاکستریه، افسرده، نم‌دار، خسته
گذران عمر تو این سگدونی مثل جق زدن می‌مونه با رنده
مفتبری بِرنده
کاسترو با آدیداس سه‌خطه
تن چه گوارا می‌افته به لرزه تو قبرش
می‌خنده، سوریلنده

آویزون شدم از بالکن
کف پام سرد، دستام شل
بهم می‌گه بپر
ولی من قبل اینکه بسپارم خاطرات‌و به باد
می‌مالم پوز همه ظالما رو به خاک

شاه مرده بود، رخ قلعه می‌بست
جنازه‌ها لخت بودن ولی کسی شق نمی‌کرد
کوچه بن‌بست بود و باز دسته می‌رفت
تو خلق تا لثه می‌رفت
زیر پوتین عرف
پیر ضجه می‌زد و می‌گفت
مگه آدما رو با تخم قبر نمی‌کنن؟
پس چرا سبز نمی‌شن؟
ما تو چارخونه‌های مرگیم وزرا طفره می‌رن
دنیا رو جهنم کردن و بهشت‌و وعده می‌دن
توی گریبونه سرا
جدا می‌‌شه کله از تن، چی می‌مونه برات؟
وقتی می‌شنوی پای تریبون بلا
جماعت اهل قلم می‌گن هذیون تمام
افیونه دوا
اینجا مرگ سهله فقط
توی عصر یه ملت مرده‌پرست
بیدار می‌شه از خواب شبا مرغ سحر
مثمر ثمره
پاره می‌شه پیوسته چرت بشر
من آخرین قطره‌ی اشک مادرم که چکید
آخرین تیر کلاش آخرین کُردم، بخورم به کی؟ 

آویزون شدم از بالکن
کف پام سرد، دستام شل
بهم می‌گه بپر
ولی من قبل اینکه بسپارم خاطرات‌و به باد
می‌مالم پوز همه ظالما رو به خاک

صدای بادم به مزرعه‌ی‌ گندم
پیرمرد نجار، سمفونی چکش
طبقه‌ی همیشه‌کج‌خُلق
شهروند درجه‌چندم
زندگی سگی، جماعت سگ‌کش
مستقل از حکم، خودجوش، سرخود
کمری که جلو شما نشد خم
دستای بسته از پشت
بند شکنجه
تصویری که نگرفت دوربینای هنر هفتم
طنز تلخ یه لبخند محوم
گریه‌ت می‌گیره بخندم
صبر کن
ما بغض تو گلومونه دیگه اشک‌آور واسه چی سرگرد؟
گوش راستمون‌و بُریدین و شدیم ون گوگ
قیصر شدیم تو کلاس آق منگل
بگو دست‌خوش
مسخره‌ست 
یه صلح غلط وسط اسلحه‌ست
دست از سر مردم برنمی‌داره روباه مصلحت
خسته‌م از قاضی و بازی
از گلوله‌ای که می‌کنه مخ شاکی‌و خالی
از جهانی که خوناب دغدغه‌ست

آویزون شدم از بالکن
کف پام سرد، دستام شل
بهم می‌گه بپر
ولی من قبل اینکه بسپارم خاطرات‌و به باد
می‌مالم پوز همه ظالما رو به خاک

Fadaei - Mage Chi Mishe [prod. Mahdyar]

سهم من بوسه گل نیست

سهم من زخم یه خاره

سهم من کجا نسیمه

سهم من موج و غباره

کسی در منه که غمگینه همیشه

دلی که تنها باشه

جز این نمیشه

فتح کردی تن منو
از پیشم اصلاً نرو

مثلاً تو بودی داف سبزه‌ی من
مرجان سخته یه دم دور بودنت

لحظه‌ای پس، از پیشم نرو
پِی‌ت اومدم از تهران تا لندنو

رد پات، همه‌جا بود ولی‌
رفت به باد، هر چی‌ پول‌مول وقتی‌

هر چی‌ مولکول داشتم تقدیــــــــــم کردم
اما، نمــــــــــی‌فهمم بوسیدن لبات

واسه مــــــــــن عادت شده؟؛
راه دوستی‌ت‌ راستش الان

تازه مــــــــــن دارم یادش
می‌گیرم. اصلاً نخواه ترک‌ت کنم

چون می‌خوام فقط رو خودت باشم
نه قرص و هر چرند دیگه‌ای‌

نپرس تو از پرنده بی‌‌دلیل
چرا پرواز می‌کنه؟؛

حتماً تویــــــــــی بــــــــــاش
چی‌؟ چرا درخواست می‌کنم؟؛

حتماً خوبــــــــــی‌ کــــــــــاش
از پیشم نری، تا بیشتر از این

نسخ‌ت نباشم و نشم عزیزم
اگه دیدی خندیدن، نئشه‌ن، مریضن

کسی‌ نیــــــــــست سر روی شونه‌ام بذاره
شاخه‌ای گل توی خونه‌ام بیاره
کسی‌ نیــــــــــست که بشکنه تــــــــــنهاییمو
پا میون آشیونه‌ام بذاره
خیلی‌ تنهام، خیلی‌ تنهام چه کنم؟؛
ای خدا با کوه غمهام چه کنم؟؛

Anyone who knows me knows we roll together
You’re something that I hold close forever
And just in case you didn’t know babes I wrote this letter
Together more than years now still wanna know you better
My green eyed lady, mellowed out and changed me
from back in the days, on the estate I was crazy
I didn’t know you, you were holed up with some next fellas
I’d see you rolling with the olders and I’d get jealous
like fam I want that, damn I’m on that
I couldn’t reach you I had to plan the contact
like I know a man who knows a man who said he knows you
like good things in life you were hard to get close to
Started to know you better and better
that’s when I noticed you got fresher and wetter
I, took you home and started wrapping my own grams
and now I know you better than the back of my own hand
Never rush when I touch you, rough but gentle
and every time our lips brush its just so special
When I met you I had to tap my lungs for breath
You went straight out you were probably unimpressed
but I changed that soon put the flame back
Gave you space never mixed your flavors in the same sack
I had to open my heart and let it all pour out
I gotta go I gotta go I hear you calling me now

کسی‌ نیــــــــــست سر روی شونه‌ام بذاره
شاخه‌ای گل توی خونه‌ام بیاره
کسی‌ نیــــــــــست که بشکنه تــــــــــنهاییمو
پا میون آشیونه‌ام بذاره
خیلی‌ تنهام، خیلی‌ تنهام چه کنم؟؛
ای خدا با کوه غمهام چه کنم؟؛

Ziro Bame Zirzamin

Quf - Marjan (feat. Reveal)

Words: Shapur
Music: Mahdyar
سر تا پاتون الکی‌پلکی، می‌پلکین، مچلین 
بی‌خبرین، تو هچلین، نمی‌شه فرجی 
من اعدامی، ابدی، شاپور میاد خطری
بیت‌ها باتری، کتابی، قلمی
دورتون می‌زنیم قمری
تورنادو، باس بچسبی کرکاتو
قوربان‌اولوم نشناختی ترکارو 
من درس می‌دم گرگارو
جدید اسممو شنیدی؟ من پیر بازی‌ام
صد تا مار سمی سر بریدم زیر آستینم
ساکت، واسه رپ دادم به ریاضت تن
می‌زنم تو فکت بشه قیافه‌ت کج
کارامون کم که نی تازه زیادم هست
من نقش اولم الباقی سیاه‌لشکر
الک می‌شن الکیا می‌مونن رو الک
تو سطل آشغال ذهنا می‌لولن تو کپک
پته‌ت رو آب ریخته می‌شه پس زور نزن الکی
خیابون جنگله واسه خودت گور نکن عوضی
ما خاک نمی‌شیم مگه می‌شه کوهو خاک بگیره؟
مثل یه ماهی اسکلید که تورو خواب ببینه
نه به سیبیله، نه به این گنگ‌گوگولیا
این بزک‌دوزکا نون و آب نمی‌شه

الکیه، الکی
هر چی ازشون می‌بینی الکیه
الکیه، الکی
جدی یوزی رو بکشم جلوش می‌رقصه عربی

لاشی تو کمینه کافیه بدونه گیریم
گیریم تابلو نشد چهره‌تون بدون گیریم
وسط پیشونیتو تو تاریکی نشونه می‌ریم
نمی‌مونه پشت لبت یه دونه سیبیل
دیروز به الف پا تلفن می‌گفتم سرت سلامت
که اینجا سر یه سره می‌پیچن همو یه‌سره
دودره‌بازی هنره
از هرطرف می‌زنن، جلوشون فدایی سپره
شاپور شمشیر دولبه
نقد و سند دارم مثل نقل و نبات
یهو دیدی رئیستو خریدم
چون حقیقتاً بی‌ایمونم تو بهشت کفر و خلاف
می‌شاشم رو چفیه‌ت
زدوبند و زورگیری دولتی رو نبینم
پس لایی نکش نگیر فاز چمران
تو سیس بز نگیر که بالا سرت نیام با یه قصاب
این یکیو با اون یارو جاسوئیچیتم
می‌خوای از کف خزر پیداش نکنن چند تا غواص؟

الکیه، الکی
هر چی ازشون می‌بینی الکیه
الکیه، الکی
جدی یوزی رو بکشم جلوش می‌رقصه عربی

Shapur - Alaki

Words: Fadaei
Music: Mahdyar
تهران فدائی داره، شیراز سعدی
خطاهامون قتل‌های عمدی 
حکم‌ها اعدام قطعی
تهران وحشی، تهران سمی، تهران جنگی

قاطی دارم مثل کوک تهرانم
یه ردیابم توی جیب کت بن لادن
یه هوش مصنوعی که پر احساسه
نعوذ بالله من خود شیطانم
چنارا گر گرفتن، قرمزه رنگ ولیعصر
زندون دنیا، بند حقیقت
جریمه‌ت می‌کنم، هفت خبیثم
دستو قطع می‌کنه ساطور سید 
باز درمیاد آخه جادوی بیته
همه دنبال خدا می‌گردیم 
ولی تو امام‌زاده می‌ری من پابوس جنده
بذا مهمونت کنم یک جمله‌ی دبش
خایه‌مالی نکن واسه سه دنگ بهشت
اینو خانوم‌بزرگ می‌گفت و 
آروم می‌کشید سرمه‌ی چشم
سیاهه مستی داغدار
می‌پیچم دور چکش قاضی مثل افعی شاخدار
از ما کشتن، شخصیه داستان
خیابونا پاره‌پوره، زخمیه آسفالت

تهران فدائی داره، شیراز سعدی
خطاهامون قتل‌های عمدی 
حکم‌ها اعدام قطعی
تهران وحشی، تهران سمی، تهران جنگی

انگار رستمو دور کردن از زاهدان
حالم مثل سیمرغه با بال بسته
به‌هم‌ریخته‌م مثل شاخه‌ها
امان از روزی که کج بره پای خطکش
سایه‌ی باد افتاده رو جسمم، یه مربع نصفه‌م
لای دایره‌ها 
یعنی مرتد، چند ساعتی می‌شه که مرده‌م
ولی هنوز داغه سلاح
برنمی‌گرده که تیر رفته 
دل می‌کنه کفتار از شیر خسته
هر سال دهن باز می‌کنن زخمای قدیمی
انگار گوشواره زیر برفه 
بارون که میاد 
دو تا انگشتم رو می‌ذارم رو نبض آتیش
کشتن همدیگه قانون نمی‌خواد 
روشن می‌کنم آروم یه سیگار
آخه جنگل جنگه قاطیش
اونجا که به پیر مِی‌خونه می‌گن مست عرق‌خور
من سرکش بودم از بدو تولد
سربلندم، راه می‌رم جر می‌دم سقف محلو

تهران فدائی داره، شیراز سعدی
خطاهامون قتل‌های عمدی 
حکم‌ها اعدام قطعی
تهران وحشی، تهران سمی، تهران جنگی

Fadaei - Tehran

Words: Fadaei
Music: Mahdyar
سراغتون میام به نوبت
ملت که هیچی، آب می‌زنه زیرآب لیوانو
کبابتون می‌کنم رو آتیش صنوبر
فرو می‌رید تو صندلی مهدیار بذاره پاشو رو پدال پیانو
تو کاسه‌ی گدایی می‌گیری زیر آبروت
من رول هیندوکوشو آتیش می‌کنم تو وان خون
جون‌عزیز نگران نباش اگه کشتمت
آخه شعرای فدائی دوباره می‌ده به لاشه جون
بیت‌هامون داره حکم تیر
جا نمی‌شه جُرمام، می‌ذارم نقطه‌چین
کف آسفالتی انگار داره جوهر پس می‌ده رو دفترم خودنویس
دلسوزی نداره خائنی که کنج دیوار می‌شه گربه‌گیر
نصفم عزرائیله، نصف دیگه‌م جبرئیل
من دریای شعرم، شما خشکتون زده از تشنگی
ما رفاقتی می‌جنگیم نه واسه‌ی زندگی
شما واستادید رو نوک قله‌ی مادرجندگی
من از نفرت شماها می‌سازم یه طناب
گوشت خونواد‌ه‌تو می‌جوییم مثل لاویز
آدمای تشنه می‌بینن کویرو سراب
ولی تمام جنگلا هیزمه تو چشم آتیش
از باطلاق دروغاتون بیرون زده سرتون
تتو می‌شه بیت‌های ما روی تن تهران
فشار پام رو کله‌ته، دهنت رو لب جوب
لفظا می‌خوره تو سینه‌ت مثل سر زیدان

آدم چش‌سفید حقیقتو نمی‌بینه نه
کوه که با دو تا طوفان نمی‌ریزه نه
تیغو می‌کشم رو گردنت مثل آرشه‌ی ویولن
جونور خائن راحت نمی‌میره نه

اون واسه نارفیقا بود و این واسه خائنا
دارن خرتون می‌کنن با بوی‌ گوشت
رنگتون می‌پره نیم‌کیلو بکنید جابه‌جا
شما کبریت نم‌گرفته‌اید و ملتفت کوه نور
شیر شکار می‌کنه کفتارا می‌رن ناهار
بیننده‌ها یکی‌ن فقط عوض می‌شه کانال
لاشخورا به شغالا می‌گن داداش
جوری همو می‌فروشن که انگار توله‌های حوا همه کالان
واسه هم قلاب می‌گیرن دم دیوار شرافت
سم می‌ریزن تو لیوان رفاقت
بی‌مرام اگه قول می‌دی که دیگه نبینمت این‌ورا
برات یه دربست می‌گیرم مهمون من کرایه‌ش
روسیاهی می‌مونه به شما مثل ذغال
تهش انگشتتون برسه به دل حباب
تو تو بنده‌ها دنبال یاری
من جای مشتم هنو مونده پای چش خدا
خون خائنو می‌ریزیم سلامتی خوبا
با کدخدا می‌جنگه ولی سفره‌دار موشاس
واسه بدخوای ما می‌کشیدن سوت و هورا
شاهدشون آیینه‌س و قسمشون دم روباه
می‌خوان دُر معرفتو بکنن بُزخری
جایزه‌بگیرای لیگ لمپنی بسه مفت‌بری
تهش جنس ما رو می‌زنید غیرمستقیم
خیالی نی، حاجیت فرقی نمی‌ذاره بین مشتری

آدم چش‌سفید حقیقتو نمی‌بینه نه
کوه که با دو تا طوفان نمی‌ریزه نه
تیغو می‌کشم رو گردنت مثل آرشه‌ی ویولن
جونور خائن راحت نمی‌میره نه

مهم نی کجای کاری، بیت‌ها میاد مثل موشک
انگار کور بوده از پیداش اجاق خالق
بالاخره تابلو می‌شه که کی بوده توزرد
انقدر ببویید که پیشتون ادیسونه الاغ باقر
خودتو می‌زنی به خواب هوا بشه تاریک
بی‌چش‌و‌روعن و جلو میان می‌گن چش مایی
نقابتون می‌افته رو زمین یه روز بالاخره
شما بی‌خبرید که دو تا چش داره «ت» تاریخ
رپکنا رو غیب می‌کنم، طلسمم
ما هیچ‌وقت نخواستیم باشیم آدم‌خوبه، جنده‌ها فرشته‌ن
خیابون راه‌بندونه، انقدر حالم خوبه
که فکر می‌کنم خون همه‌تون آب‌انگوره
ساعت کاریمون به وقت گرگاس
انقدر بیت وحشیه انگار حیوونه
ما زوزه می‌کشیم، شما خرناس
تشنه نمی‌مونیم کف مِیخونه
حل می‌شید تو اسید جُرمام
بیت‌ها پُر و پیمونه
دستمو کردم تا آرنج تو عسل، باز گرفتین گاز
مرامتون مُرده می‌ده بو جسد، می‌خورید به در باز
روتون زیاده، کمه شرفتون
سر که هیچی حتی خمه کمرتون
می‌خوان حکومت راه بندازن با تاج ما
تابوت هم‌دیگه رو پله می‌کنن خائنا
تو گذر زمون حل می‌شن این عوضیا
ولی فدائی ابدیه تو ادبیات

آدم چش‌سفید حقیقتو نمی‌بینه نه
کوه که با دو تا طوفان نمی‌ریزه نه
تیغو می‌کشم رو گردنت مثل آرشه‌ی ویولن
جونور خائن راحت نمی‌میره نه

Fadaei - Bilit

Mahdyar

Recent comments

₩_terrorist

MAMAD

rahman

Farshad FX

Related tracks