nasl 1🔥🫀

Sakhte Iran

Quf-Taraneh Alidoosti

با وجود همه معضلا رو پام
زندگی سفره، منم تو راه
شاهنامه‌ افسانه‌ست 
زندگی تموم نمی‌شه غولاش
عمر یه اقیانوسه، کفش هم سولاخ
آروم و عمیق
یه باد میاد یهو می‌شه طوفان
بلندترین فیلم کوتاه
پر ز اتفاق بودار
مترسک که لال، غیر اونم کسی نی تو باغ
کلاغا رو کار، بعد اینا اون میان
ریخته شده از این خونا زیاد
انسانیت یعنی چقده پولات
چرا ساکتی؟ مگه کلاس یوگاس؟
مردا گرمه سراشون به زنا و زنا تو لاک
معنویات تو دام مدل موهاست
عیاشی شده امورات
مثل قرقی می‌رم نوک قله غروبا
ناز خوار گروهبان
من دودل روراست
بیخیال نوبل و هورا
باور بیخودی رو قبرش کن

آلت موسیقیت‌و چربش کن
بکن تو مغز سردار و ارتشبد
رپ‌و دوست دارم ولی‌ ورزشکار نیستم
من رهبرم بشین هضمش کن

خیلی وقته کشیدم بیرون از جامعه
نمی‌صرفه سر و کله با پاچه‌ی دولت
حامله شدن از اسپرم سیاست
نه نخواستیم ما کمک 
کلاً من چیزی ندارم ببازم
ولی بلدم بسازم
مثلاً ببین قطر پرونده‌م 
اقلاً چهل سانت هست
سه بار حبس، دو بار عفو
سرجمع جوونی‌م به گا رفت
می‌خوام برگردم به جامعه
کسی نگه عه بازم همون کاسبه
حاصل هنرم‌و بگیرم و کمبود فاصله
بین من و فقر بشه خاطره
مثل فائزه
نه اینا سرابه، گذشته از سر آب
با پول نمی‌شه وجدان‌و خریدش
خشکه گلو، پارچ پُر کنار پرونده رییسه
بی‌خبره آتو دارم از رییس رییسش
کاپوت نمی‌کشم سر حقیقت و جریده
عزیز بعضی فضیلتا فریبه

آلت موسیقیت‌و چربش کن
بکن تو مغز سردار و ارتشبد
رپ‌و دوست دارم ولی‌ ورزشکار نیستم
من رهبرم بشین هضمش کن
آلت موسیقیت‌و چربش کن
بکن تو مغز سردار و ارتشبد
رپ‌و دوست دارم ولی‌ ورزشکار نیستم
تو رهبری بشین هضمش کن

Hagh

Fadaei - Rahbar [prod. Hekmat, Mahdyar]

یه جوری به هم وصلیم انگار داربستیم
مراما هنوز داش‌مشتی
اهل هنر، از بدخواه درست می‌کنیم کاردستی
اگه حمله کنن می‌پیچه‌ بو عطر تفنگ
خلاصی می‌زنم راحت شی
ببین نمی‌ترسه مار از نیش
یه مشت لمپن 
با چند تا لوح تقدیر و تعریف و تمجید کشکی
فقط حرفی
بخوریم به هم میاد پایین جلوبندیت
گلچینه، کارا گل سر سبد
دست برنمی‌دارم از سر کچل دله‌‌طعمه‌هایی که می‌کنن تله بزک
وزه خودکارم از نوک دشنه ‌تیزتره 
فرو می‌کنم تو فکرت
تیرم تو کمونت، کیفم رو کولت
دماغ عملیت‌و عشقه
 
از کله‌ها پریده عقل
امان از مسیر کج
خیر شریک شر
دستگام تو کل دم و دستگاتون از صمیم قلب

بچه نیستم ولی رپ برام بازیه
یه جوری سلطنت می‌کنم انگار فامیلیم جهان‌شاهیه
درگیریاتون جُنگ شادیه
حاشیه ناهار کاریه
جوری می‌خورمتون بگن فدائی زامبیه
می‌دونه گنده‌ایم ولی مثل کبک سرش زیر برفه 
تهش رو به آسمان آبیه
صاب‌سبک چس‌ناله، خوراک گریه زاریه
وقتی با دیس میاد انگار خواستگاریه
قهوه قجری
می‌گیره خنده‌م از همین
تو محل قند عسلی 
رو ضرب با لحن عصبی
ما رو دیدی دنده‌عقبی رفتی بند بغلی
بی‌خبری رپ زندانه ما توش حبس ابدیم
بِیتا می‌زنه چک بهت عوضی
کف‌گرگی و کله‌ادبی

از کله‌ها پریده عقل
امان از مسیر کج
خیر شریک شر
دستگام تو کل دم و دستگاتون از صمیم قلب

عامه‌پسندی به واللهی 
گیر چار تا باریکلایی
بدخوامی؟ دو تا پیک شلاقی، خمره‌ای، دمپایی
با چوب و گزند مثل مور و ملخ از دیوارای محل 
می‌ریزن با فتوای حاجیت از پاریس
رُخت ننه‌من‌غریب، تو خورده‌شیشیه
وعده‌ها پای منقلی، کارا سرسری
وضعش کساده خوب نمی‌شه به چند دلیل
خالتوره، لای رپکنا به زور چپیده این اولیش
بی‌ثبات‌تر از خمیر
خط نستعلیق، ابیات فکسنی
رپ دبستان شده و میکروفون بستنی
تصویری که می‌دی ‌روش‌ بنویس شکستنی
جوری خوردتون می‌کنم جمع نشید با پلاتین
حماسه‌آفرینم، نظامی

از کله‌ها پریده عقل
امان از مسیر کج
خیر شریک شر
دستگام تو کل دم و دستگاتون از صمیم قلب

Fadaei - Az Samime Ghalb [prod. Mahdyar]

غمت‌و نبینم قناری
چیه بی‌قراری؟
دنبال بهاری تو تقویم جلالی؟
کجای زمانی؟
ثانیه‌ها شهروند ساعتن
بگو نجاتت می‌دن اهالیش قاعدتاً
وقتی از گردن آویزونی به سقف قوانین
آه خودت‌و نبازی 
ما تفاله‌های جهانیم
یه خلاصه از امتحان شفاهی
جمله‌ها سیاهن زمینه‌ سفید
روا نی
شریک دلی؟ نه تو هم دردی علاج من روانی
لول دولول می‌زنه شقیقه به جیب
شاخه‌ها تله‌ن
می‌ده صدای جرس کمابیش سوت این قناری
جوجه‌هاش سر از تخم درمیارن خودشون‌و می‌زنن به قفس
پی رهایی می‌بُره نفس
مثل یه درخت زیر سایه‌ی تبر
ولی بی‌خبرن دم غروب می‌شه قاعده‌ عوض

زرد مثل صورت رنگ‌باخته‌ی یه فراری
هر زردی که‌ طلا نیس
بی‌رنگه حقایق، زرده جراید
سرخی من از شقایق، زردی تو از قناری

شیکما سیر می‌شه تو آسیاب دعا
آمریکا به متقاضیان دلار وابسته‌س
ما به ناجیای شجاع
که پشتشون بدیم ناشیانه شعار
مشت نشون بدیم
قناری به کوچ
حالا زمین‌گیر شده به آشیانه دچار
من شک دارم به شادیای شما
دیدی بعضیا انقدر دارن انگار فامیلای خدان
تو چی؟ سواری یا می‌دی‌ سواری
می‌خوری‌ تازیانه مدام از حامیان اوضاع؟
کمه امنیت، آدما شطرنجی‌ن و آینه‌ها‌ غبار
قناری اوقاتش قهره، قفسه سهمش
جمال چروک، بدن خسته
مظنه چنده؟
سفره‌ی‌ پربرکت، کباب جنون
تو آذر شرافت و همدلی
با اودیه‌ی کثافت مغز و لجن روح
لای کفن نون

زرد مثل صورت رنگ‌باخته‌ی یه فراری
هر زردی که‌ طلا نیس
بی‌رنگه حقایق، زرده جراید
سرخی من از شقایق، زردی تو از قناری

شمع می‌سوزه تا فضا بمونه روشن
می‌شه دود از میخونه بلند
تو رگا مهمونه سرنگ
پول از آدما می‌سازه یه حیوون دوسر
بیچاره کلمات که قربونی می‌شن تو میدون هنر
تو انزوا می‌زنم سنگ به شیطون خودم
وقتی‌ می‌بینیم خوبیا تو ریال ختم می‌شن
فاصله زیاده با دوریا
چقدن کوچیکا؟
بیخ بنا کج، به گوش کر نمی‌رسه صدای بلا
سر می‌کشه شعله از خیمه‌ی سوریا
طفلان قناری تشنه، قناری روسیاس
یه افریقاییه پی‌ یه قوطی آب
گم تو پوچی‌ سراب می‌ده کولی به زمان
زنده‌ست چون حتی پوسیده طناب
خمیده کمر، کز کنج کوری عوام
قناری مریض روحیه و دواش 
یه عدد قرص ماه تمام
الان تو ظهرِ

زرد مثل صورت رنگ‌باخته‌ی یه فراری
هر زردی که‌ طلا نیس
بی‌رنگه حقایق، زرده جراید
سرخی من از شقایق، زردی تو از قناری

تو چی؟
سیری از غذا یا اسیری‌ از قضا؟
بال‌ زدی‌ بر خلاف خیال
شدی مسافر مسیری تو سراب
تو جرات شدی و من طناب و 
الان دارن جر می‌خورن مفصلات
ولی هنوز آرزوشونه جات باشن 
تعداد کثیری از کفترا

Fadaei - Zard [prod. Mahdyar]

بی‌مرامی رسم آدمای مفتخوره
رفاقت هسته داره
تا درنیومده معده غرغرش
بگو تف کنه
نارفیق بنجله جنس عنصرش
خائنی که خرید ترس‌و به جون
ملتفت نی، نمی‌شه دم‌خورمون
هنوز بیت مهدیاره می‌ده قلب‌و تکون
زبون بدخواه لای انبرمون
یارو می‌گفت سینه‌چاکه 
تهش فهمیدیم پی چاک سینه دافه
می‌گن اینا رو خودت می‌نویسی یا که می‌شه نازل؟
فدائی تانک بی‌پلاکه
لات بی‌کتابه، یه دین کامل
کون لقت، فحش به نارفیق حقه
جاشون زیر تیغ عدله
مگه نمی‌گی شاعری بچه؟
چرا کارمون‌و‌ می‌شنوی ‌انگار دادن واجبی دستت؟
آس و پاس و ناسپاس
تیم جاکشا جمع شدن جنس‌ بفروشن به کاسبا
بی‌خبری زیر پاته‌ چاه
خوب‌ می‌شناسمت ولی من رازدارم مثل پیر خانقاه
اونایی که رکب زدن تو ذلت
الان کله‌شون‌و می‌بُرم با لذت
تو غیبت بودم می‌گرفتن هیبت
حالا ما قله‌ها رو فتح می‌کنیم
تو بگو ایول
پرچم بالاست حتی زمین بخوره شونه‌های تختی
می‌خوان قدرت‌و از ما بگیرن با چار کودتای کشکی
ردت می‌کنم مثل دونه‌های تسبیح
بزدل و مخبر 
می‌رن پاسگاه می‌زنن بعد گفتگو املت
جلومون خایه‌ماله، پشتمون غده
صورتاشون خوراکه، ما مشتمو‌ن گشنه
چاکرم‌نوکرما همه کشکی
خائنی ‌فرو می‌ره تو دهنت سر هفت‌تیر
فکر می‌کردیم رفاقت رسم مردیه
ولی مرام‌و یاد گرفتیم از یه زن مشتی
قسم به حضرت شعر
حاجیت رفاقت مذهبشه
توی طلبه‌ی تقل معطل بیت
از مرام نگو که بیشتر از مصرفته

نارفیق اینجا ته خطه دیگه، رو شده جفت دستت
ما رو دور زدی میدون نیست، کوچه‌ی بن‌بسته
آخر پاییزه و می‌خوایم بزنیم یه جوجه‌ی خوشمزه
برادرا بپیچن که درومده از چاه یوسف گم‌گشته

نارفیق زیاد
ما ناراحت و ناخوش
کاش می‌شد بشه ناامیدی نابود
می‌زنم ناسور
می‌کنم ناجور
می‌برم بازی رو زیبا
حاجیت می‌گه این لغات‌و چشم‌بسته
چی می‌شه اگه باشه بینا (بی نا)
رفقامون زیادن، تخم چشن
ولی تخمم هم نی نارفیقا کشته بشن
بذارین بهتون یه نکته بگم
شما رو پُر کردن مثل دلمه‌ی برگ
فقط می‌‌گیرین رخ مشتی‌گری
ولی تو مرام و معرفت دست می‌برین
شما جیب ما رو نزن نمی‌خواد‌ بگی واسه‌مون سر می‌زنی
قول و قراراتون هردمبیل
مافیاس پس چی؟ اگه برگردین
غیبتون می‌کنیم با تردستی
ما رو می‌شناسن حتی با صورتای شطرنجی
جلو آدمای نالوتیه پیک سر و ته
تف تو اون نارفیق که قید من‌و زد
چون براش پله نشدم
شما همیشه دیر می‌رسین عین صد و ده
بی‌ارزش‌ترین از پیت حلبی
رو کن تو چنته چی داری بینم چی بلدی
همه‌ش ادا مرام الکی و سیس الکی
من جیگر دارم بیشتر از یه جیگرکی
بیرون از دومینوعه آدم لاشی
تیزه بِیتا، بدخواه بادش می‌خوابه
سراغتون میام بعد ساعت کاری
ببین اصلاً فرقی نداره خائن کی باشه
این‌سری زدین با کاهدون
می‌شه زیر پام کتاب قانون ریز
تا من هستم پیش ما جاتون نیست
شاپور اومده که نابود شید
مفتخوری‌ مثل شریک زالو
می‌خوری مثل چالوس پیچ
بی‌مرامی یه بیماری بده 
که تو ناصرخسرو هم داروش نیس

نارفیق اینجا ته خطه دیگه، رو شده جفت دستت
ما رو دور زدی میدون نیست، کوچه‌ی بن‌بسته
آخر پاییزه و می‌خوایم بزنیم یه جوجه‌ی خوشمزه
برادرا بپیچن که درومده از چاه یوسف گم‌گشته

Fadaei - Narefigh (ft. Shapur) [prod. Mahdyar]

یه صبح سگی تعریف می‌کنه پاورقی
زندگی چنیمه کلمه سرخ می‌شه تو روغن حشیش
ثانیه‌ها کثیف، آینه‌ها غریب
تکیه دادم به صلیبی که پیکر مسیح‌و درید
می‌چکه خون از سرم وقتی عمیق
فکر می‌کنم به شب ضربت علی
این‌همه سوال
ما دنبال جواب و دلیل
پی‌ جهانی جدید
قید جهان‌و زدیم
رویا کویره
ترک‌های کفش تنها رفیق و شفیقت
انگار کره پادگانه، زندگی وظیفه
به اجبار ما هم در حال انجامش همیشه
حس می‌کنم یه روح پلید تو این تن شریف اسیره
خیاط کفن همیم 
تو ذهن سمی شهر 
هی می‌کشیم نفس عمیق
یه محشر مسری
گوله‌ی آتیشیم تبعه‌ی خورشید
تو یه منطقه قطبی
آواره 
شاهد تجاوز عرب و فارسم به آبای آزاد خلیج
با یه قایق کاغذی
پر مسافر، مهاجر اقیانوسای عمیق
ولی محو می‌شم تو آفاق کویر

شهروند معرکه
در بند جبر
با یه لبخند تلخی که انگار زیادیه گردن به سر
نه سیاسیه نه داره پرونده قتل
فقط مهاجره
پول نداره که بمیره
پیدا نمی‌شه گور مفتی
مسافره ولی نه مقصد داره نه کوله‌پشتی
به آغوش باز دریا می‌رسه بالاخره رود پُرپیچ

مرزبان اسلحه‌ت‌و دقیقاً بذار رو شقیقه‌م
بزن تیر آخرو خلاصم کن از این وضعیت
راه فرارم شو 
می‌گن بهار از نو میاد 
بعد از این سرمای برادرکش
این شهر داره هواشم گرگ
کانون گرم خونواده می‌شه تو حرارت ذوب
نفرت می‌زنه تو سماور قول
مثل چایی تو نعلبکی
می‌کشم جام بلارم هورت
می‌دیدم دور گردنا دار و طناب 
سیاست لب حوضی، وعده‌ها باد هوا
نه شب ظلمت رفت، نه اومده صبح امید
غروب جمعه بودیم، با حال خراب
بانگ درد به افق نفت 
از خاور مصیبت 
گوشا رو کر می‌کنه، لاله‌ها رو قطع
طوفان جهله و فقط می‌دونه راز بادو برگ
نمی‌گیره جلوی این فاضلاب‌و سد
سفری بدون سرفصل
وقتی مرزا خط‌های فرضی مغزن
سلامتی اون که پابرهنه کوهی رو فتح کرد
می‌نشست فقط واسه بند پوتین‌و بستن

شهروند معرکه
در بند جبر
با یه لبخند تلخی که انگار زیادیه گردن به سر
نه سیاسیه نه داره پرونده قتل
فقط مهاجره
پول نداره که بمیره
پیدا نمی‌شه گور مفتی
مسافره ولی نه مقصد داره نه کوله‌پشتی
به آغوش باز دریا می‌رسه بالاخره رود پُرپیچ

کاش می‌شد کل کره رو یه قدمی زد
ولی حیف که یه مرز ابدی‌ هست
رو نقشه نه
تو مغز من سیاهیا پاک نمی‌شن
باس خودم‌و پهن کنم رو بند رخت
ولی درومدن برگای پاییز توزرد
می‌گشتیم انبار کاه‌و، بیرون می‌بارید سوزن
زخم زبون مثل مورفین می‌پاچید تو رگ
به چشم آدم‌چوبیا جرمه آتیش بودن
امروز زندونی تن و تهش هم اسیر خاکی
انقدر نارو خوردی که زمینه‌سازی می‌کنی با خودت هم غریبه باشی
شهروندارو می‌بینی و ترجیح می‌دی عضو ‌قبیله باشی
سرباز بی‌سرزمین
می‌دونه بیشتره قدرت جیب از شهید
بعد بوی باروتی که توی ‌ریه‌ش خزید
دیگه عادت کرده به بی‌مقصدی
برسه یا نرسه قصه به آخر
مهم اینه من تشنه‌ی جاده‌م
قدمام روی تیغ دشنه‌ی عالم
مثل عقربه می‌چرخیم همه گرد یه ساعت

شهروند معرکه
در بند جبر
با یه لبخند تلخی که انگار زیادیه گردن به سر
نه سیاسیه نه داره پرونده قتل
فقط مهاجره
پول نداره که بمیره
پیدا نمی‌شه گور مفتی
مسافره ولی نه مقصد داره نه کوله‌پشتی
به آغوش باز دریا می‌رسه بالاخره رود پُرپیچ

Fadaei - Mohajer [prod. Mahdyar]

مگه چی می‌شه یه بار هم بنده
خدا رو ببنده
دورهمی خنده خنده
کله‌ها با پنبه بریده می‌شه
چیزی نی جنگه می‌خوننش جُنگ
دو تا نقطه می‌ذارن می‌گن چنگه
بزن ما تاب شکستن داریم
پنجره عاشق سنگه
لحظه‌ها لقن
تعادلت از کف نره 
بند به آب نده اصلاً
می‌گن تو بارون اسید حل می‌شه بند بندت
ولی باز پرسه می‌زنه با یه دفتر شعر
اصلاً عزرائیل بگو چنده؟
من خریدار مرگم
کاسبم پولم هم نقده
زندگی رنگ برگه
نه سبزه نه زرده
وقتی که تو لجن محضه
خاکستریه، افسرده، نم‌دار، خسته
گذران عمر تو این سگدونی مثل جق زدن می‌مونه با رنده
مفتبری بِرنده
کاسترو با آدیداس سه‌خطه
تن چه گوارا می‌افته به لرزه تو قبرش
می‌خنده، سوریلنده

آویزون شدم از بالکن
کف پام سرد، دستام شل
بهم می‌گه بپر
ولی من قبل اینکه بسپارم خاطرات‌و به باد
می‌مالم پوز همه ظالما رو به خاک

شاه مرده بود، رخ قلعه می‌بست
جنازه‌ها لخت بودن ولی کسی شق نمی‌کرد
کوچه بن‌بست بود و باز دسته می‌رفت
تو خلق تا لثه می‌رفت
زیر پوتین عرف
پیر ضجه می‌زد و می‌گفت
مگه آدما رو با تخم قبر نمی‌کنن؟
پس چرا سبز نمی‌شن؟
ما تو چارخونه‌های مرگیم وزرا طفره می‌رن
دنیا رو جهنم کردن و بهشت‌و وعده می‌دن
توی گریبونه سرا
جدا می‌‌شه کله از تن، چی می‌مونه برات؟
وقتی می‌شنوی پای تریبون بلا
جماعت اهل قلم می‌گن هذیون تمام
افیونه دوا
اینجا مرگ سهله فقط
توی عصر یه ملت مرده‌پرست
بیدار می‌شه از خواب شبا مرغ سحر
مثمر ثمره
پاره می‌شه پیوسته چرت بشر
من آخرین قطره‌ی اشک مادرم که چکید
آخرین تیر کلاش آخرین کُردم، بخورم به کی؟ 

آویزون شدم از بالکن
کف پام سرد، دستام شل
بهم می‌گه بپر
ولی من قبل اینکه بسپارم خاطرات‌و به باد
می‌مالم پوز همه ظالما رو به خاک

صدای بادم به مزرعه‌ی‌ گندم
پیرمرد نجار، سمفونی چکش
طبقه‌ی همیشه‌کج‌خُلق
شهروند درجه‌چندم
زندگی سگی، جماعت سگ‌کش
مستقل از حکم، خودجوش، سرخود
کمری که جلو شما نشد خم
دستای بسته از پشت
بند شکنجه
تصویری که نگرفت دوربینای هنر هفتم
طنز تلخ یه لبخند محوم
گریه‌ت می‌گیره بخندم
صبر کن
ما بغض تو گلومونه دیگه اشک‌آور واسه چی سرگرد؟
گوش راستمون‌و بُریدین و شدیم ون گوگ
قیصر شدیم تو کلاس آق منگل
بگو دست‌خوش
مسخره‌ست 
یه صلح غلط وسط اسلحه‌ست
دست از سر مردم برنمی‌داره روباه مصلحت
خسته‌م از قاضی و بازی
از گلوله‌ای که می‌کنه مخ شاکی‌و خالی
از جهانی که خوناب دغدغه‌ست

آویزون شدم از بالکن
کف پام سرد، دستام شل
بهم می‌گه بپر
ولی من قبل اینکه بسپارم خاطرات‌و به باد
می‌مالم پوز همه ظالما رو به خاک

Fadaei - Mage Chi Mishe [prod. Mahdyar]

جای بالش کلاش زیر سرش
سر آدمی داره، بدن دیوه تنش
یالا بگو کیه الف؟ یالا بگو کیه الف؟
من می‌گم خودتی و تو می‌گی می‌شه مگه

بریم اول بازی
ورق‌و بریده قلم راوی
الف از همه شاکی
جوونیش‌و بوده توی قفس تاریک
جای شکنجه‌ها یادگاری
الان هم مثلثی نشسته وسط قالی
همه‌چی‌و دیده دهن بسته تا الان
عزرائیله می‌کنه کفن تن آدما
پیاده می‌زنه تو شهر 
از بهشت زهرا می‌ره تا جهنم خاوران
پرسه می‌زنه تو درندشت باورا
وقتی تو خودت گیری محاله فرار
سرش پایینه نمی‌ده جواب سلام
زمان می‌بره خوشه بشه شراب
دست مردم نون گندم، دل کباب
بازم آدم گشنه پی غذا
جراحه، می‌ره واسه معاینه مطب
همه‌چی زیر نظر
تیغ عمل تو جیب عقب
انگار تمام آدما بسیجی‌ن و اون زیر لقد
نه امنیت ملی میاد، نه صدا آژیر خطر
حس می‌کنه زنده‌ست وقتی آدما رو می‌کشه
با ساقیا دوسته ولی سر قاضیا رو می‌بره
حالا بگو داره کی بُرش؟
اولش‌و قدم می‌زنه، آخرش‌و می‌دوعه
چی شده؟

جای بالش کلاش زیر سرش
سر آدمی داره، بدن دیوه تنش
یالا بگو کیه الف؟ یالا بگو کیه الف؟
من می‌گم خودتی و تو می‌گی می‌شه مگه

الف آمار ب رو زده
ب داره محافظ و پول و پله
می‌خوای بشنوی داستان؟
کاغذ و امضا، تور و تله
سازمان می‌کنن نورو خفه
نون گندم تیلیت می‌شه تو خون الف
نقشه بی‌نقصه مثل ماه شب چهارده کامله
کلمه نئشه‌ست از شنیدن بار شعر
دست خدا رو می‌شه با کف‌بینی یه فاحشه
کلاهت‌و سفت بگیر اینورا می‌وزه باد جن
هوایی شده الف از جونش سیر
شربت‌و نوشیده
پارچه رو چپونده تو شیشه
صابونا رو رنده کرده تو بنزین
لباس پوسیده‌ی یه گل‌فروش‌و پوشیده
یه آتیش زیبا می‌کشه رو زشتی
نه الف نمی‌مونه بنده‌ی تاریخ
ماشه رو می‌کشه گوله می‌خوره تو کله‌ی حاجی
جامعه‌ی نمایش، صحنه‌ی خالی
هر انقلابی داره یه جنبه‌ی تاریک

جای بالش کلاش زیر سرش
سر آدمی داره، بدن دیوه تنش
یالا بگو کیه الف؟ یالا بگو کیه الف؟
من می‌گم خودتی و تو می‌گی می‌شه مگه

فرق نداره با هم حرف و عملش
صلح‌و دوست داره ولی جنگ‌و بلده
همه حروفا پیدا می‌شه تو زیرزمین صد و ده
همه سر و ته
ولی پا رو دم علف بذاری جات تو صندوق عقبه
یه صدای مطمئن تو یه جو مبهم
هوا برادرکشه، عابرا گرم صحبت
جبر مطلق اینه که 
لنگ کفش الف گیره توی حلق قدرت
سرباز اضافی، خونه‌ی پر
حومه‌ی جرم
مامورا می‌پاچن و پاره می‌شه روده‌ی مبل
اثری از الف پیدا نمی‌کنی اخوی
جز یه کلاش و یه صداخفه‌کن رو لوله‌ی کلت
نداره تب شک نه
تو کوچه‌های شهر می‌خوابه راحت‌تر از یه شاه 
تو یه پشه‌بند
بهم می‌گفت عشق قدغنه و 
الف شب قبل لبای ب رو گذاشت روی لب مرگ
مثل آب روون زلاله بیت
الف مفسد فی‌الارضه جرمش محاربه
شالش کهکشانه نصف کره کلاهشه
حتی کلاغ هم نمی‌دونه ته قصه قراره کجا بره

جای بالش کلاش زیر سرش
سر آدمی داره، بدن دیوه تنش
یالا بگو کیه الف؟ یالا بگو کیه الف؟
من می‌گم خودتی و تو می‌گی می‌شه مگه

از حاجی یه جنازه مونده و یه بنزِ قُر
تیرو نظام می‌خوره خون می‌چکه از لنگ ظهر

Fadaei - Alef [prod. Mahdyar]

سر خم نمی‌کنم مدال بگیرم
لات زندگی می‌کنم که لات بمیرم
همینم تو جهنم رام نمی‌شم
مریم فیروزم، نه! باج نمی‌دم
خیلی‌ها شاد می‌شن از نبودن ما
صدا رو زیاد کن بشنون هنوز سر پام
می‌کشن زیر چارپایه فت پا
من همون سر بی‌گناهم لب دار
پیشکشتون برابری
بگو چه بلایی اومد سر برادری
اونا کلاه برمی‌داشتن توی لوکوموتیو فناوری
ما پشت خرطومی با یه پاس شباهتی
ما دنبه و گنده‌ها کنن ماهیچه کباب
بعضی سوالا رو حتی نمی‌ده آینه جواب
پس دیو درونت کی پا می‌شه از خواب؟
همه می‌خوان یه چیزی رو نبینن پایینه سرا
نه می‌شنوی نه حس می‌کنی 
مثل مرمی که می‌خوره تو مغزت
جای اشک می‌چکه خون از چشم
پر شده رود از چرک، گور از گل
ولی جدا نمی‌شه روح از جسم
اونی نبودیم که حرف حالیمون شه
رد می‌شیم از روت با یه کامیون شعر
همه رفتن مکه و حاجی مونده
تمارض، نمایش، بالیوود، فیک
بریده شد خم نشد سر فرخزاد
من قاتل‌و نشون می‌دم و همه مقتول‌و می‌بینن
کجه انگشتام
با چی آسفالت‌و می‌شورین بعد هر کشتار؟ ها؟
شدی مهره‌ی ظلم
افتاده قرعه به تو
قرارت می‌دم مورد لطف
درمیارم چاقو رو از تو کمرت
مرگه توبه‌ی گرگ
وضعیت نامساعد
حرفا رو بزنم کجا بهت؟
خلاصه که پر نمی‌شه جای خالی با کلمه‌ی مناسب
مشکل منم یا تو یا این پلیسای مزاحم؟ ها؟
ما از حومه‌نشینای نظام لمپنی
عالم کل علوم مفتبری
ما اون سیلی که می‌کنه ستوناتونو منحنی
کوه یخیم آب می‌شیم تو چشم یه غربتی
چند تا دست از عمق چاه فاجعه
جام سمیم تضمینی بدون عارضه
شما محاسبه کردین و ما مبارزه
عالیجناب رحم کنه خدا بهت

ما هم طواف می‌کنیم ولی مثل گرگ دور طعمه
فارغ از رنگ و زبون می‌شیم عنصر جنبش
تهدید به مرگ می‌کنن، مگه هر شب کم می‌میرم؟
من‌و از چی می‌ترسونی؟ اونی‌ام که از سر بریده لب می‌گیرم

یک طرف جنگه، یک طرف نه
یک طرف خنده، یک طرف غم
یک طرف خوب و یک طرف بد
یک طرف مه ک د یکه رفتن
جنگ در گرفت و دغمش نیست 
مرمی شد از چپنش تیر
خنده میکنه بدنش سر شده
میگم هیچ دیگه رقمش نیست 
د کم هیچ نیست قانع باخت داده بود
دولت و قانون و پلیسَ چاک داده بود
تا روزی ک براکی زخما پادذهری بود
نه او لحظه مره دیدی د پارک سر دود
روزگار  تلخیش  سون مایه 
چشما کلگیش سون مایه
یکی دَم به دَم به دود و دَم به تنگ امد
او ک پاره میشد عوضش کون مایه
این دفعه ره تو مره بل 
ببی سره د خرج میمانوم مره تیر 
کدن از پل خره تیر 
زدن از پشت اگه خنجرهم هیچ
تیرته بیار چی کرته بیادر
بیا ک مه و دلم منتظرته بیادر
زدی زدی برو اگه نه که وار مه شه
راست خنجرمه د دلته بیادر
بری کسی ماک سرخم نکردم
ولی د رفیقی ناقی شر کم نکدیم
توره چی غرض دمه ک رپَ چطو کده میروم
سر چتیاتت هم فقط ما خنده کدیم
هرکی یک رقم شعر تلاوت میکنه
ک فکر میکنی از شِو خرابه
کرهم سربتن خوده مشکل نداره
دل نداره ک دل نداده
توهم هرکس ک پرسید چنده نگو
دم بده ولی کنده نشو 
بشی گپه گوش بده بچم خنده نکو
سَر خَم نکو بری کسی بنده نشو
فکر تنهای مه د شب های بندار 
د شهری ک فقط دیگه صدای بمبارد
گوش کلگی ره کر کده رفت
سیگرت های ک میرفت د قاط لب های کم کار

ما هم طواف می‌کنیم ولی مثل گرگ دور طعمه
فارغ از رنگ و زبون می‌شیم عنصر جنبش
تهدید به مرگ می‌کنن، مگه هر شب کم می‌میرم؟
من‌و از چی می‌ترسونی؟ اونی‌ام که از سر بریده لب می‌گیرم

پررو بیا که ما دست‌خالی نیستیم، سینه سپره
روی تن شهر می‌نویسیم سر خم قدغن

Fadaei - Tavaf (ft. Mostafa Miri) [prod. Mahdyar]

می‌گن آدم از کوچیکی بزرگ می‌شه
دنیاش یه تلقین خالص، سر‌به‌هواست
منتظره بده یه دستی نجاتش
تشنه‌ی پوله، نمی‌بینه کوزه گنج زیر خاکه
دمت گرم بگو گرمی چنده زندگی بی‌منت
تا باشه چی قسمت
یا مِن‌مِنی یا مَن مَن
ازت پله می‌سازن بادو می‌ندازی به غبغب، ها؟
نمی‌بینه چاه‌و کور
لو نمی‌ره راز بین خاک و خون
مثل رابطه‌ی تاس و پول
این حرفا نمی‌شه نون و آب
قورت می‌ده فوت‌و باد
سر و وضع خاکی هنوز وایساده رو دو پا
اصلاً راز و روز
اصلاً زار و زور
اصلاً تار و پود خود خالق هم نبوده صاف و صوف
اصلاً یادش به خیر بچگی گل‌کوچیک، شوت و پاس
توپ پلاستیکی، جوب و ساق
نه کبود می‌کنه ضربه‌ها
نه کنایه‌ی بنده‌ها 
وقتی لالن واسه حرف حق 
انگار زبون‌ها روی رنده‌هاست
هی ها می‌‌کنیم ولی گرم نمی‌شه جمع ما
می‌رسیم به استخون هم زیر پوست زمین
اونقدا هم نیست عمق کره
در حال کندن گوشت همیم
خاک گشنه مرده‌خوره
فکر کن یه درصد
کلاغا بترسن
تا حالا فکر کردی به ترس تو دل مترسک؟
دستاشو باز کرده که بغلش کنی
ولی تو می‌ری میخ تو کمرش کنی
جاده نشون می‌ده هر کی سد رام بوده
از اون استخون مونده از من رد پا
یارکشیه بین مرام و جاکشی
خاکی باش قبل اینکه خاک بشی

Fadaei - Moghaddame [prod. Mahdyar]

Fadaei - Freestyle (Ho3ein Diss)

Artwork: @khoshdel

-Lyrics-

دماغ سربالا، روش یه چسب زخم
تو عمل صفر، فقط استاد نظری
هفت سال داستان تعریف می‌کنه از یه هفته حبس
تو نوچه‌ای حتی تو محل خودتون، استان رضوی
تن لش، مفت‌بری قدغن، نه زبون سرخی، نه سر سبز
شما رو باید ساعت نُه گذاشت دم در
هنو مونده چشم تو چشم بشیم، ببینمت بازت می‌کنم مثل شب قدر
شعر نی، تیر خلاصه تو سر بدخواه
می‌شنوی می‌ریزه پشمات
تو همونی که هنو فحش نداده می‌گی صدام
با دو تا چس پک و سر کج تو اخبار، همون داستان هشتاد
کاوازاکی، شیر رو با تیر می‌زنم، تو رو با کیر
می‌کنم تو جیگرت سیخ رو تا بیخ، کیش و ماتی
تک به تک در می‌ری، دو به یک هم بیاید که سه می‌شه، فیبوناچی
لفظ رو تو لفافه میاد که مبادا به گوش ما برسه
تا بری بیای بخوای بگی: هـِ تِ تِ
از جیب ساعتی درمیارم و می‌گم: رِ تِ تِ
پاییز پیش من باید اینا رو می‌شمردم
بچه حاجی، فقط لفظ خالی
سوراخ کون رو نشون می‌ده، می‌گه: تیر خوردم
بسه بازی، جای لبات مونده رو دست قاضی
یه آقازاده اربابت، دستشه افسارت
نه فقط تو، تو و امثالت
اسلحه چیه؟ تو که چند ساله ابزار کارت فقط یه دستماله
شب لفظ میام، صبح می‌بینم کاغذ مرد
شعرام مدرکه، خودکارم آلت جرم

Freestyle (Ho3ein Diss)

Fadaei - Freestyle (Ho3ein Diss)

Lightning In A Bottle (Prod. Jack Ohare)

Words: Fadaei
Music: Mahdyar
گشنه، وحشی،  پریشون، می‌چکه خون از نقاب
از دنیا خورده، جلوش می‌ذارن صورت‌حساب
بالشتش کفشه، تختش نیمکت
نبوده بچه هیچ‌وقت
خودش زخمیه و باندپیچیه دست نیمچه‌ش
انگار زده بیرون غول از چراغ
پول نداره، آدما می‌فروشن فخر بیشتر
شکسته شاخه رو سر گاو
می‌وزه باد خنک پارک
آرزوهاش گوداله و وقت شیرجه‌س
رو زمین وحشی می‌چرخه سنگین
پیاده تو شهری که فرعی زیاده
بارونم با یه ترسی‌ میادش
خورده الکل
پنجه می‌کشه به دیوار
پاک بشه اثر انگشت
تحت نظره
مشکلش با قانون شروع می‌شه از بند اولش
حوصله نداره، بدون دنده‌عقبه
کمه قند بدنش 
گشنه‌س ولی‌ نمی‌زنه هیچ‌وقت از خرج علفش
خورشید زخمیه می‌زنه بیرون چرک از سپیده
چشاشو می‌بنده دنیا رو بهتر ببینه 
خریدار صلحه ولی‌ کسی‌ قیمت نمی‌ده
آدما یه‌جوری همو می‌کشن انگار نفرت یه دینه

می‌سوزه چنار باغ
کولی‌ نگاه می‌کنه به هلال ماه
چشا خط شده زیر فشار خواب
کولی‌ می‌میره و زنده‌ن الهه‌ها
لخته، کفنش فقط یه لایه خاک

خزیده تا کاسه توالت
بالا میاره خونابه
از این همه تظاهر و
رساله به قلم گوساله
آهن آهنو می‌بره
کولی‌ فولاده
آدم آدمو می‌خوره
روش یه قلپ نوشابه
لباش داد و دلیل
نگاهش هیچ‌وقت نبوده به تاج و طریق 
اسبو زین کرده
بکوبه شاهو زمین
پیش‌مرگه
می‌کشه بیرون تیغ از غلاف
نه نمی‌ترسه هیچ‌موقع  شیر از سگا
داره خفه می‌شه، رو گلوش پای هواس
نمی‌رسه به ریه‌ش راز بقا
دست به دامن هیشکی نمی‌شه
حتی پنج تن آل عبا
خون شیشه رو جر می‌ده
نمی‌مونه تو یه جام شراب
ولی‌ مادی نی
شرایط عادی نی
آلاخون والاخون
باج نمی‌ده، خواهش کن
کولی‌ هم لاله هم شاهد جرم
بهش می‌گن ساکت شو
بی‌خبرن هست توی ساکش ؟؟؟
سوال شده براش یه نکته‌ای
آزادی باشه که چی‌؟
شماها کس بگید؟
هی‌ کتاب بخون و رخ بگیر
جفت بگیر
از تو چندتا فرزند می‌مونه
از ما خاکستر، شعله‌ایم

می‌سوزه چنار باغ
کولی‌ نگاه می‌کنه به هلال ماه
چشا خط شده زیر فشار خواب
کولی‌ می‌میره و زنده‌ن الهه‌ها
لخته، کفنش فقط یه لایه خاک

آدمای بی‌ سر و ته
قصه‌های بی‌ کس و کار
صدا بمب می‌ده بازتاب تف تو شیکم چاه
یکی‌ می‌زنه ساز
دور کولی‌ می‌خزه مار
واسه چشم آفته و واسه گل زینته خار
زمان عادل‌ترین قاضیه
هرچند که الان خوابیده
جوری که انگار دوقلو زاییده
عاشق ریاضیه، با خدا تو زاویه
عاصیه، ضامنو می‌کشه و
بعدم چندتا قافیه
دیگه رو شده دست سران 
خون می‌خورن تو ظرف طلا 
آزادی نقش بر آب 
باتوم بسیجی‌ تو فرق سرا
جامه‌ی تقوا گشاده به تنا
کولی‌ چهارچوب جامعه تنگه براش
خاکی مثل لباس زائرا 
حل می‌شه تو اسید نگاه عابرا
روان مریض، تنها مثل شبای کویر
جنازه‌ها کنار لاله‌ها
باید کوبید و ساخت یه جهان جدید
خونه‌به‌دوش، تو جیبش دوبیتی
دنیا رو وحشی می‌دید
آدما رو گوشت خورشتی
زندگی‌ کوتاهه، دعای کمیل نی‌
دستای کولی‌ روی آتیش بود و
هوا سردتر از نگاه خمینی

می‌سوزه چنار باغ
کولی‌ نگاه می‌کنه به هلال ماه
چشا خط شده زیر فشار خواب
کولی‌ می‌میره و زنده‌ن الهه‌ها
لخته، کفنش فقط یه لایه خاک

Fadaei - Tavaf (ft. Mostafa Miri) [prod. Mahdyar]

Mahdyar

Recent comments

arvin Iranpur

Shayan Enzo

Hossein Ashna

Loading…

Related tracks