Dit strijkkwartet ontstond wat het eerste deel betreft al in het vorige millennium.
Toen Martien Tepe dit stuk na heel wat jaar weer boven water haalde, besloot hij er een tweede deel aan toe te voegen, vervolgens een derde en een vierde deel. Het hele stuk staat in de opgewekte toonaard van D groot – een toonschaal die hele vrolijke maar ook hele dramatische fragmenten kan verklanken.
De delen spreken voor zichzelf. Alleen over deel vier wil de componist iets meer zeggen. Dit deel is In wezen gebaseerd op een Franse ‘evergreen’ uit 1965 van Lucille Starr: “Quand le soleil dit bonjour aux Montagnes”. Hoewel niet direct aan het begin, is deze aandoenlijke melodie in dit deel verwerkt.
Met betrekking tot ‘Denkend aan Holland’: achter deze regel denk je al gauw: ‘zie ik brede rivieren traag door oneindig laagland gaan’. Dat is dan ook precies waarop het gebaseerd is.
De componist Martien Tepe schreef dit stuk aanvankelijk als een lied maar heb het voor deze cd bewerkt voor de klarinet. Dit wil zeggen dat de klarinet eigenlijk het lied ‘zingt’. Wie de tekst van dit gedicht van H. Marsman erbij neemt kan het lied letterlijk met de klarinet meezingen!  
 
Moge deze EP U enig luistergenoegen opleveren!

Martijn Es