سلولام با کل هیکلم میجنگن🖤

Geran Bar

دیگرد x دهقان @saeed-dehghan
جلد: شهرزاد

تو خیابون همه گریه میکردن هر ده قدم که راه میرم تشنه میشم
امروز که کوره بذار فردا رو ببینیم از چشم دیشب
خبر شوک شد پخش مرگ مهسا که زد رفت تو حاشیه تموم بحثا
که میدونی که مرگ خبر چهل ساله باز کم میشه یکی دیگه از ما
توی خونه موندن نیست دوای درد
از سمت خونه سعید به سمت تئاتر شهر
که اپراتور مترو گفت تئاتر مرگه اینجا
خوش آمدید
تو خیابون همه سرفه میکردن گاز از تو ریه هاشون شعله میزد
پارک تو محاصره ی لشکر دیو، تیر صدای جیغ
همه شوکه میشن

من اینجا تو این شهر مسافرم نمیخواد بهم بگی کجا برم
هرچی که دیدم هرچی که میگم هرچی شنیدم
با چشای خودم دیدم
باچشای خودم دیدم
با چشای خودم دیدم

یه دختر گفت آقا بیا اینور بهتره باشه جمعیت بیشتر 
یکی دیکه داشت ماسک پخش میکرد
شدت گاز میشد باز وحشی تر
دود سیگارو که فوت کرد تو چشام تازه کل سیاهی رو روشن دیدم
منور آسمونو روشن میکرد
هرچی داد میزنن پرتر میشن
موتورای دو ترکه دنبال طعمه
رد تایر قیر آسفالتو خورده
یه دسته مو حبس تو یه دست مشت
فریاد ولش کن ***** بزدل
می‌خوام برم پیش شوهرم
فقط برم پیش شوهرم 
گفت خودم میشم شوهرت
شوهرتم میبرم
کل عمرتم میبرم
همه زندگیتو میبرم
تصویرا میگذرن
صداهارو میشنون گوشام واضح
یه لاکپشت که کوله مه سپر ساچمه

یه حبسی که شاید باز هشتگ داغ شه
ما که دست خالی کاری از دستمون بر نمیاد که
 سوگواری واسه گذر از غم میشه لازم

پس تو خیابون همه گریه میکردن به اجبار
یکی از گاز فل فل یکی احساس
حتی اگه قد نده عمر به پیروزی ولی بازم میدونیم که میشه 
کش داد
"ما از شما نمیترسیم"
جوابی که خود سوال بهش داد
یه حس که بودنش تو لحظه 
به دیدنش توی اخبار میرزه
تف تو اون که گفت آزادی ترسه
آزادی جنگه

تو شهری که بهش زور مذهب می‌چربه
آزادی رقصه
وقتی که شالش آزاد دور سرش  میچرخه
گرماشو لمس نکردم رو پوست
ولی با چشمای خودم دیدم خون چه رنگه


من اینجا تو این شهر که ساکنم
نمی‌خواد بهم بگی کجا برم
هرچی که دیدم هرچی شنیدم هرچی که میگم
با چشمای خودم دیدم
با چشمای خودم دیدم



خرید/buy

Ba Cheshmaye Khodam Didam [prod. Dehghan]

Saraab (Ft.Matarsak)

Title: Polhavaei
Artist: Mojri
Music: Matarsak
Mix & Mastering: Mojri
CoverArt: Mojri
Special thanks to:
Studio Timaz, Farhad, itrealhp, 26whist, Matarsak, Qasedak, Hossein
Available on all streaming platforms:
https://zil.ink.com/mojri1993
---
«ورس اول»
شهر از برِ قصه‌مون رو
نیست مهم کی رفت و ول کرد
نمیخوام لیلی کلیشه مجنون
اورشلیم باش تا صهیونت شم
چرخید کیلید تو قفل در تا
محکمتر جفت شه تن‌ها
دیدی لرزید صدام رو اسمت
کی گفت نمیشکنه بغض مردا
همه لباسا پخشن رو مبل
سرخ تنت تو نور قرمز
یه کبودیه دیگه رو گردن
یادآوره شروع قصه
گذشته ساعت نیمه‌ی شبه
چسبیده به‌هم بکشیم سیگار
بدون میکاپ برند فیست
حتی شلختگی چه بهت میاد

«کروس»
گفتی بهم خواب باشه چی
میخزه انگشت روی کمرت
گفتم تو باشی فرقش چیه
صلیب شدم توی بدنت

«ورس دوم»
این فاصله بد کشنده‌س
یه نفر اینجا از جنون مرد
دوتا چایی تازه دم صبح
آینه تصویر هردومون شد
تو و دامن قهوه‌ایت که
دست تکون میدی ببینمت
من و انتظار سرد دستام
که بیام و بغل بگیرمت
دوتا پای تو بالشِ صورتِ
من که گم شدم تو موهات
خالی میشد پاکت ناپولی
میره از چش هردومون خواب
دستات مرحم قرص و مسکن
تو واسم با زخما قشنگی
کل دنیا وایسن جلوت باز
من اینجام که تنها نجنگی

«کروس»
گفتی بهم خواب باشه چی
میخزه انگشت روی کمرت
گفتم تو باشی فرقش چیه
صلیب شدم توی بدنت

«ورس سوم»

میپری از خواب بدت
نور قرمز چشمتو میزنه
میچرخی و سردته انگار
در گوشت اسمتو میگم
بگیرم دستتو همه‌‌چی حله
میزنه قلبم با هر نبضی
کوله تو بردار بزنیم جنگل
بسازیم ادم برفی
میشه خاموش چراغ کوچه
شعله‌ی فندک سیگاره مگنا
دوتا اسکچ سایه رو دیوار
غرق سکوت زیاده حرفا
خونه دلگیره با نورِ کمش
نه فراموشی آسونه مگه؟
پل هوایی رو میپرم اینبار
تو نباشی و بارون بزنه

«کروس»
گفتی بهم خواب باشه چی
میخزه انگشت روی کمرت
گفتم تو باشی فرقش چیه
صلیب شدم توی بدنت
#مجری #پل_هوایی
مهر ماه هزاروچهارصد و دو

Polhavaei

PolHavaei

شعر:

بازم بخند واسه لبات کمدی میشم هر کرکتری تو بگی میشم نمیام قبلت تو بشی میشم واسم برقص تا راز مگو امو واست بگم من جرات رقصیدن روی صحنه‌ی شادیت تصویر ترسم عکس دوتاییت بیخبری از دل ما چی اینروزا زندگی وفق مراده و بسته‌ی خالی قرص و بگایی شاید برم گریه نکن راه نجاتم سقوط و دره‌ست دل کندن اونقدرا سخت نیست شروع کن از من ایندفعه هیچکس ماشه رو نکشید گلوله در رفت پشت این در مونده ازت منتظر اینقدر راهم بدی برو دنیاتو از چشم همه ادمایی که شادن ببین هست چشم به راه ما هم یکی بازم بچرخ بین ما هرکاری کنی بازم منم که بازنده‌ام موندنت چند چشم سیاهت و بوسه‌ی اول رو لبت چند میزنه کی بعد من غلت و رو تنت چنگ رفتی بعد اونهمه جنگ بودن درد و نبودنت تلخ دستات میلرزه صورتت اشک.. لالایی خوندنت چند میخوام یه جور به سیم آخر بزنیم که بگن بیچاره‌ها بی‌خونه ها، کولی تبارم و عضو قبیله‌ی بی‌سایه‌ها، دیوونه‌ها نکرده مستم این باده‌ها، پیمونه‌ها، بی تو مثل عابر و کوله‌م بی جاده‌ها بازم بخند چک میکنم ساعت چند میاد قطارم باید برم گاهی بخودم تلقین میکنم ردیفه اوضاع سر میچرخونم ببینم اونکه میخواستم باشم رسیده کجا ده میل میخورم فرکانسمو روی زندگی تخمیم تنظیم میکنم وگرنه با خودم درگیر میشدم واسم بجنگ دیدی گفتم کابوسا خوابمو گرفتن از من هرچی که دیدم تعبیر میشدن گاهی سکوتا بیشتر از حرفا زخمیت میکنن با من نمون عادت من اینه که عاشق تباهی باشم الکل و واسه‌ی تلخیش میخورم با من برقص مات و پریشون دستم چمدون هرطوری زاویه دیدو میچیدم بازم لباس رفتن تنمون خط خورده اسم و قصه‌ی هم دیگه از دفترمون ماتم و خالی پاره شد آخر عکس دوتایی بوسه رو شونه‌ت و جا موند فندک هدیه تو خونه‌ت بکن حتما یادم و گاهی بازم بخند غصه نخور برنمیگردم ایندفعه بالا وقتی پریدم دره رو پایین دیدی منو که، گریه نکن چیزی نشده

Bazam Bekhand [Maket]

Ali Sorena - Booseye Yahooda | Official Audio

https://www.instagram.com/a.sorena
https://twitter.com/sorenaofficial
https://www.youtube.com/@Sorenaofficial

Monday - 2024 15 January
______________________________________
سورنا-بوسه یهودا
شعر و اجرا:سورنا
آهنگ:فرشاد 
جلد:گروه دژ
دوشنبه، ۲۵ دی ۱۴۰۲
_______________________________________
قسمت اول 
بر اساس حادثه 
اینجام با انتقام از ضربات فاجعه 
از یه زور که از توی نظم نگاهمون می کرد 
با دستور آسمون رو به قانون می بست 
نسل نسل توی حصار جون میدادن 
هی تکرار می کردن فکر می کردن دژاوو میشن
من زوزه سیاه شب یه سوز حس عاصی از شکاف مرگ 
روییدم از خون اختیار 
با لمس عشق توی مرز ممنوعه با تجربه عمیق ترین بوسه سیاسی 
برهنه شدم از قفل به نماد دیدم بین زور و قانونتون حفره هواست 
قرار دادتون مورفین رو داد تو دستم 
یه گوزن وحشی با حکم قوه قضا 
خواستم تیم بشم با بچه ها به ضد بابا ها 
با باباهاشون تیم شدن زدن زیر پام 
دفن شد یه دنیا ستاره پشت سرم 
عمقی نموند تو هر نگاه مختصر 
یه دره عمیق آنی خالی شد از جادو 
شد یه ارتفاع مختصر 
از گناه شعر سرود هرزگی 
تا تثلیث مقدس عشق، جنون، برهنگی
مکش منو برد توی حافظه خالی 
این خلع مرز من بود یه فاصله تا آسیب 
شراب شلاق و شراره های شک وقت شام شیرین آخر 
یه قاب تلخ آزاد 
که توش خواستم حکام رو لو بدم به حضار 
اما حضار منو لو دادن به حکام 
مثل تن لخت گلوله مامورا 
لخت تنم صدام از زوزه هیولا 
پی حقیقتی شام آخر رو بچین دوباره 
من فقط مسیح مجرم پشت بوسه یهودام 
اما بی سرود مرگ 
زل می زد تو چشم بی فروغ من 
تموم تعهداتم رو کشتم به جز هنر 
نمی شد بخرنم می فرختن 
نگه نداشت از مسیر علامت منو 
مسیر بدون مقصد سراسر تب و 
من فهمیدم از سلولای آهنی رو آغوش 
شکاف مرز له میکنه پناهنده رو 
بگو کجاست مرز رهایی ؟ 
من که خارم تو درز سیاست 
استعاره ها شاهدان قتل رقصن 
من عیانم تو قلب ضیافت شعر 
تجربه رسوا تر از رفتن مرگ تا خرخره 
با هشدار نترسیدم 
من نیستم سگ نگهبان نگاه مرده 
پس مسیر محدود رو نشخوار نکردم 
گرم و گستاخ زدم شکستن سنت ها 
تا خونی شه بازار صورتش 
ما زدیم زیر ستون انگ وطن 
بکش کنار تا نریزه آوار رو تنت 
خطر خاک زخم تیغ تراژدی ته طبقه ها 
رقص با ریتم تاریک 
کمدی تبعیض تف به قانون 
من بیرونم از هر روند سیستماتیک 
کجای کاری زدیم از بیخ به لاشیا 
با بتهای تاریخ ما خود گناه بازیمون 
حالا میل به زهد رو کجا بذاریم 
مثل سینه سازمون صدای سرخ سربه 
ما خون بدن خیابون صحنه جنایت 
مرز رعشه صداقت دروغ کفتار و شیر 
یعنی رفتن مکش تا ته بی حمایت 
حتی پاره میکنه باز نعره جنازم 
منو اهلی نکن 


قسمت دوم 
مکش من رو برد تو سرگذشت زور 
افتادم تو مردمان کور 
نعمت از تو آسمون می ریخت 
پر می کردن بسته بسته تور رو 
این یه قرارداد بود بین زمین و آسمون 
که نظم بده آشوب رو 
مرد خدا گسسته شد امنیت 
موند یه جمع ترسو تر و فکر شعله های جنگ 
روز بعد جمع و بار کینه شون  رو از تو فقر کشیدن به کار بی ته 
عصر تراکتور های دو پای بی قلب با شخم امنیت و کشت مالکیت 
سود تولید صدور بسته بسته نور و شلاق استبداد که کور کرد کور سو رو 
و نور خدا که بسته شد به میله و علمی که اثبات نکرد این شکست نور رو 
من رو ببوس من یه دو پای وحشی ام 
فارغ از دکور اندیشه ترور 
مکان من بی رحم و ثبات و امنیت 
اون گلوله که زد بیرون از تو سینه یه کلت 
اما اما بی فرود تو اولین هدف 
و پارگی رو ترجیح دادم به سرزمین 
مگر که بوسه عشق جایی می بود واسه آخرین وطن 
یه فاصله بین فرهنگ و مذاب طبیعت
و هر دوگانگی از جنس انتخاب و جبر 
که از پیش انتخاب تصمیم غیر شد 
یهودا زمان رو تسلیم شعر کن 
که بوسه ما هر مکان رو پس می گرفت 
تلو بده به خنده ات 
مستم کن منو گرو بده به ترس اما 
دست از بوسه برندار تو جمع حضار 
این شومی تفاوت هامو لو بده به وحدت 
به نام محرومان به نام دلشکستگان 
به نام تن فروشان به نام خستگان 
به نام بی دستگان به نام هرویین 
به نام اعتیاد و زخم 
صدای تروریسم 
تصویر قاصدک های خاور میانه 
سرخی خبر 
به نام دست بستگان و خشکی خطر رو پوست نازک زمین 
و خون و خون که سمت قبله می رفت و غیر از شمشیر هیج حادثه ای نیست 
به نام زنجیر شکستگان و زخم هر جهش 
که مثل سینه ام تنتون یه قصه بی مقصده 
به نام تو که تشنه می بندنت تو استعمار و استبداد و ظلم 
هزار صلیب هزار شعر بی اسلحه و حذف شدگان که پوچی رو نمی پذیرن اتفاقا هر روز می میرن 
زنده میشن تهش
#Rap #hiphop #سورنا  #Sorena  #AliSorena

Booseye Yahooda

Booseye Yahooda [Prod.Farshad]

آوار
میکس و مسترینگ: قاصدک
تاریخ پخش: سه‌شنبه - ۲۱ فروردین ۱۴۰۳

Rapper and Songwriter : Matarsak
Music Producer : Mhdbeat
Record, Mix and Mastering : Qasedak
Saturday - 9 April 2024

_______________________________________


(بخش اول)
دارم وداع میگمت آخرین پناهم
شریک جرم کودکیم رفیق اشک و آهم
دارم میرم ببین تو آخرین امیدم
شاید یه جایی غیر این جهان بهت رسیدم
کشیدی آغوش تموم روح لختم
من که جمله هام رو واسه تو میگفتم
من که خشت به خشت با تو ساختم
دیر شده زمانم به این زمونه باختم
ببین قلدرها می‌رن با ماشینا رو پیکرت
جای زخم آوار میمونه روی هیکلت
داره تموم خاک تو میره به دست باد
قرارمون یه جایی تو شهر قصه‌ها
من خون ام ، اگه کنار تو نفس نگیرم
عمارتی ، شکوهی اما سینه چاکی
میون آسمون خراشا توی شهر نو
پاکی تو پاکی تو پاکی تو پاکی

(هم‌خوان)
تموم لحظه‌هام تو مرگن
مثل نفسای آخر ، کنار هم
سلول‌هام با کل هیکلم می‌جنگن
سوختیم ، سوختیم ، سوختیم به پای هم

(بخش دوم)
زیر آوار تن توئه روح من
بعد تو من خالی از وطن شدم
خط میندازه روم هنوزم هر خراش رو تنت
الان که کلی گرد و خاکه تو نبودنت
من سرفه میکنم تموم عقده هام و
نیستی تکی رو دوشمه این کوله‌بار و
هی میرم و میرم تموم کوچه‌ها رو
ببین! من خالی‌ام بدون تو
یه خالی که پر میشه گاهی از بغض
یه گمشده رو زمینم بدون راهی از تو
یه جایی برگه‌هام و پر از خط و واژه میکنم
ولی آروم نمیگیرم نمیشم خالی از تو
زدن دست و پای مارو مثل هم فرو ریختیم
شریک جرم کودکیم رفیق اشک و آهم
شاید تو غیر این جهان بهت رسیدم
دیگه خداحافظت آخرین پناهم..

Aavaar

ROZE

Instrumental

Parākandeh-Rooz
Atour X Taraamoon
Part of Encounters
Lyrics by: @Sara-Bigdeli-Shamloo @Taraamoon
Mixed and Mastered by: @Nima-Aghiani
August 2020, Divar Records

پراکنده‌روز
آتور و ترامون
دیوار - تیر ۹۹
از پروژه‌ی «برخوردها» از آتور

متن
-----

آفتاب، پای باختر نرسید
تیره‌ی شب، عاقبت سر نرسید

تنها بود؛
ساتن دستارش پروا بود،
دلهره پیدا بود
می‌باخت.

روز،این گرداب سرد

پاره‌ی درد، تا ابد سر نکشید
لیق چشمش، تا به آخر نکشید

تنها بود،
معطل فردا بود

می‌باخت، به عقب برمی‌گشت؛
آوار.

بیزار، پی آخر می‌گشت این‌بار

Encounters

Atour X Taraamoon - Parākandeh-Rooz | پراکنده‌روز

صحنه ی اول 
باد پیچید تو مزرعه ی گندم / پشت زمینای خونه ی پدربزرگ 
اینجا کویره /گرم، خشک، سخت ،بزرگ 
گفتم یادته نواختی برامون/ با گندما سوت سوتک ساختی برامون 
اومد یادم اومد یادش و ساخت / سوت سوتک رو بازم نواخت 
بازم نواخت ...
 بادم نواخت..
گندما می رقصیدن...
 اون بازم نواخت
پشت به من بود ...وقتی برگشت دیدم ... چشمهاش درخشیدن .... 
ولی بازم نواخت ..
زندگی گاهی ورم می کنه / سعی کن آروم باش و متین 
سقوط کن به عمق رها شو  / مثل نفس های عمیق 
رهایی فرار نیست پشت هر گره / یه شیوه ی مبارزه است 
این رو به رو شدن یعنی لمس واقعیت / و فراری از پناهگاه متنفره
باد پیچید تو مزرعه ی گندم / گرم شدم من همه ی سرد رو 
ایستادم احساس از حضوم گذشت / اشک درد رو شست غروبم شکست 
باد پیچید تو مزرعه ی گندم / آزاد شدم من همه ی درد رو 
مرحم گذاشت رو زخم های بازم / ورودم به قعر .. سقوطم به زخم 

همخوان
این منم یه انسان سخت که دنبال صحنه می گرده 
جاری تو پهنای مرگ .. گرچه می ترسه 
بدون لحظه ای وقفه به سمت آینده 
اون گلوله ای که می شه شلیک هرگز به اسلحه بر نمی گرده 

صحنه ی دوم
در انتهای هر زمستان که دست ها و ساقه ها غروب می کند 
آخرین انار دنیا به روی سنگ فرشی از جنس خون غروب می کند 
در انتهای این تباهی /  انتهای این هوای بد 
  انتهای کوچه های یاس / بن بست ها غروب می کند 
در انتهای تن جان غروب می کند / در انتهای شب جهان غروب می کند 
در انتهای فقر نان غروب می کند / و در انتهای آخرین رعد و آخرین ستاره آسمان غروب می کند 
و باران غروب می کند .....
سواران غروب می کند 
نامداران غروب می کند 
تیر های چوبی از روی شونه های بردگان غروب می کند 
در این سراسر غرق تباهی آفتاب و آفتابگردان
و مزرعه های سرگردان غروب می کند 
اینجا که فواره ها جعل آبند 
آبشاران غروب می کند 
مثل تو که آخرین بند سرخ قامتت
به روی بومی از خیابان غروب می کند 
خیابان غروب می کند 
..
همخوان
این منم یه انسان سخت که دنبال صحنه می گرده 
جاری تو پهنای مرگ .. گرچه می ترسه 
بدون لحظه ای وقفه به سمت آینده 
اون گلوله ای که می شه شلیک هرگز به اسلحه بر نمی گرده 
....

Baad Pichid Too Mazra`eye Gandom [Prod. Shemrooni]

Songwriter

 
 
راه های ارتباطی 🔻

Aavaar

Matarsak

Recent comments

Erfan Rafiezadeh

Erfan Rafiezadeh

mc jenaei

mc jenaei

Related tracks