پشت در بی کسی هایم فردای تاریکه ماطل

ای!نگفتمت دگه گله نکنی ده شعرایت عه!؟

وطنم د مشتم مرز نداره دنیای رپ

نبرد کلمات د راستای تکامل عقل

زنده باد زیر زمین، از کابل تا تهران  ♥️🔥

Ali Sorena _ Mohreye Bargasht

Yakuza
Artis:AmirArsh
Producer: https://soundcloud.com/nava-officialll
____________________

Yakuza-AmirArsh (ProdByNaVa)

البوم(شاعر بی سواد) منتشر شد.

شعر و اجرا : غُلام 
آهنگساز : عباس مظفری 
میکس و مسترینگ : عباس مظفری 
جلد : حسن رضایی 
تاریخ انتشار : ۲۳ قَوس ۱۴۰۱

Shaer Be Savad

Kocha Haie Gham Angiz

#نقش_اصلی  منتشر شد.

ضبط و میکس و مستر : سهند ام زد

امیدوارم تو این روزا کمی حال شمارو بهتر کنه.💙🤟

Naghsh Asli

امید
رپر : نقیب الله
پرودوسر : اودیو

زبان زخم ها مشترکه
خونِ به ناحق ریخته خشک نمیشه
ایی قصه قشنگ نیست بره گفتن
ولی حقیقت هیچوقت پوت نمیشه
از او وقت های نچندان دور
میان کوه های برف آب پوش
بین روزگار تنگ دستی
قریه ایی کنار کوه گرم آو بود  (گرم آب)
مردمان زارع ، شاکر
برای زندگی قانع ، عاشق
خسته از زخم های کهنه و
جنگ های داخلی ، باعث و بانش
کینه د قلبها جا کرده
آشوب های زیادی پا کرده
تفرقه د راه ها میتازید
تنفر ها شده پاینده
بین تعصب و بی اعتمادی
دو کودک باهم رفاقت داشت
دو رفیق دور از تنفر ها
به نام امید و دلاور جان
حرف بزرگ تر ها پشت گوش 
والده حرس بچه ها جنب و جوش
شاید زوده بوده بفامن حقیقت ره
بینشان صد ها کس مرده بود
فصل ها به سرعت میچرخید
همچنان رفاقت دارن هنوزم بی تردید
امید رفت پشت مکتب و درس
دلاور قراعت خوانی حرف از دین
هنوزم بهمدیگه سر میزدن
احوال میگرفتن و گپ میزدن
زخم زبان دیگرانه میشنیدن
باز دوست بودن حتی اگه جنگ میکدن
تا که یک روز بد جدی 
درگیر شدن عصبا بد جنی
رو کردن هرچی که شنیده بودن
میخواستن یکدیگره کنن بد حرسی
پدرم گفته که شما کافِرین و یاقی
ارزش ندارین مثل جانور ناچیز
امید گفت به گپ پدرم رسیدم
وقتی میگفت شما قاتلین و جانی


میوزه باد 
غم های دل میده سینه ره چاک
ما و تو که ز یک آب و تابیم 
ولی دید مه کجا و دیدت کجا
متنفرم از بانی ظلم
ظلم چی؟! حق ماست بی کم و کاست
دست دادیم ما دست هم گرفتیم
بهتره بگیرم دستمه داغ

دور شده حالی راهشان
هر دو رفتن به پشت باورهایشان
امید خوانده درس و معلم شد
دلاور رسید به راه طالبان
شده بود یکی از سر دسته ها
ریش بلند و لنگی سیاه سر میذاشت
شهره به خشم شرارت کار
دلاور جان دیگه شده دلاور خان
روزی از روزهای نحسی
دوستان و امید د راه تفریح
دید موتری به سمتشان روانه
یکی داد زد موتر طالبانه
هو هه  نفس ها حبس
صورت ها پوشیده سلاح به کف
اشاره با چشما آماده فیر
الله اکبر رَ تَ تَ تَ
همه ره کشتن بجز امید
پاهایش سست و رنگ سفید
انگار یکیشان اوره شناخت
امیده بردن همراهشان 
با شرافت زندگی کد
ولی زندگی کثیفه رحم نداره
بیگناهه وجودش مجرم بود
عدالت ایی بین چیزی خنده داره
چند روزی ره امید اسارت کشید 
زنده ماندنشه حقارت میدید
وقتی که فامیدش
شده اسیر دوست دوران بچگیش
چهره ایی عصبی چشمان درشت
با دستش به امید اشاره کد
فامید چره زنده ماندنش 
روبرویش دلاوره



میوزه باد 
غم های دل میده سینه ره چاک
ما و تو که ز یک آب و تابیم
ولی دید مه کجا و دیدت کجا
متنفرم از بانی ظلم
ظلم چی؟! حق ماست بی کم و کاست
دست دادیم ما دست هم گرفتیم 
بهتره بگیرم دستمه داغ


دلاور پیش اسیرش
سیگرت هاره به سینه حبس میکرد
نگاهش به سمت تپانچه ش بود
اولین باره تردیده حس میکرد
تو ره آزاد میکنم
به حرمت سال های دور
ایی دیار ترکش کو
که خونت میشه پایمال مفت
ترحم میکنی مسخره شیم
اندوال های مره کشتین سر چی
هه از چیزی خبر نداری
د ایی حالت بهتره شکر بکشی
امید که ازاد کدن
حراسان به سمت قریه دوید
گپ دلاور مثل زهری
انداخت به جانش ترسی عظیم
ظلمی بدتر ازی نمیشه نصیب
با چشم گریان به قریه رسید
خانه ها سوختن خراب
مردم قریه مردن قطار
د کوچه ها زد پرسه
د تک تکه جنازه ها سر زد
دید یکی دم داره هنوز
پرسید چی بلا امد فرود
طالبان امدن به گرم آب
گیر کردیم مابین کشتار
عده ایی گریختن مردها مردن
زن و بچه هاره با خود بردن
چیکار باید کرد
کجا ایی دردها ره فریاد زد
امید غرق زار و ماتم
بود که موتر طالبا باز امد


میوزه باد
غم های دل میده سینه ره چاک
ما و تو که ز یک آب و تابیم 
ولی دید مه کجا و دیدت کجا
متنفرم از بانی ظلم
ظلم چی؟! حق ماست بی کم و کاست
دست دادیم ما دست هن گرفتیم
بهتره بگیرم دستمه داغ

Omid (prod . Odiv)

شعر و اجرا : غُلام
آهنگ و مهندسی صدا : اُدیو
تصویر : عرفان عشوریون

     《 اوهام》

بمب های آهنین سیاه
مانند قطره‌های فولادی باران 
می‌باریدن
فریاد، شکاف، گوشت، لخته‌های خون، انسان
انسان...
پرنده‌ای بالای اجساد مردگان
آواز رهایی میخواند 
دختری به روی جسد آزادی می‌رقصید عریان
گریان...
کودکی پای لچ می دوید د کوچه‌های سوگوار و تاریک
د دست کوچک و چتل‌اش تکه‌ای نان
نان...
مردانی سرمه به چشم سلاح به دوش
از کوه پایان
میامدند به حذف فرهنگ و تمدن
آیین مستان 
سر های بریده شاهنامه میخواندن
رستم دستان 
زیر سلطه نمی‌رفت زبان شعر و شعورو عصیان

ده فکرو ذهنُم جاری، خیالات واهی 
با مرگ تبانی میکدیم، دستای خالی 
جامع ای مرده دغدغه های سیاسی 
قاتل رنگ‌ها بود ظلمت و سیاهی 
آزادی ای آزادی زیر تیغ ستم بند 
نی پناهی نبود بجز آغوش غم چنگ
میزد شعروم چنگ به نور به هستی 
به دخترای شورش شکاف تَن و مرمی 
کلمه و محتوا د سوگ فارسی دَری 
ها میچکید از کاغذها اشک و خون شرقی 
رهایی سرشت حقیقت مه د بند جنون 
خیال اوهام جهان کوچک درون 
سلطه میکد سکوت ما پیروه پرسش 
سوال د ذهن ما جاری شک آغاز جنبش 
از طبقه ای اختلاف سقوط میکد و می مُرد 
فقرو استبداد نه میگن خدا کشتش 
نیستی خدا بود
قسم به نان 
که تمنای زندگی بود پشت نفس‌هایمان 
زار میزدیم لا به لای خنده‌هایتان 
بیزار از شعر های تلخ و تکراری غلام
موی‌هایت سوژه ای قلم شعارهای آزاده ایی بی نوای خجل
چی بگه برت؟
به چادری ماتم سرت چی سرایه؟
تا نبرای نفس قلم بگردوم دور سرت 
چی بُگوم برت؟
تلخه کام شعر لِیکن نبود حقیقت شیرین 
تا غم ها ر سودا کنیم خوشی ها ر تقسیم 
زندگی خیال نی نباشه شعرُم غمگین 
تو برقصی مه برقصُم پروانه‌های رنگین 
خیال، رویا، دور سرُم دنیا


Ohum

شعر و اجرا : غُلام
آهنگ ومهندسی صدا : اُدیو
تصویر : عرفان عشوریون
نوازنده : وحید منصورلی

     《امواج》

وطن بوسه آخر مادر وقت رفتنه 
که جنگ به عشق و آغوش و قصه‌ها میته خاتمه 
تا یادمه تباه بودیم و مهره جای پای ما 
پشت مرزهای رفتن و درد عمیق فاصله 
که پشت سینه‌های تنگه رفتن جبر میته جولان 
ثانیه‌ها شاهدهای لحظه‌های دلگیر انسان 
دَ بهار جهان و شکوفه های رنگین هستی 
ماییم خزان و تکه ای از غروب آسمان 
که از بین فروغ هستی تیرگی آمد پدید 
افتادیم د دامان جنگ و خون و بانگ تکبیر 
بره انتقام و راهی دیدوم هنر است پناه 
تا بمب های بی‌رحم و جنایتا ر به تصویر 
کشیده باشیم راوی و رپکن شاره مرده‌ها 
استاده پیکر های پاره به تن زخمی بوسه 
که تکه های تنه با سوزن شعر میدوزه 
ای استقامت کهنه بختانه ستم دیده 
ادامه میته نسل باد از سر ما راه و مسیره 
وطن بوسه آخر مادر وقت رفته 
که جنگ به عشق و آغوش قصه ها میته خاتمه

( زیر کیبله عقیده د دولت معصیت و ترس 
خون از عقیده میچکید و آزادی از چشم مست 
ما مست اندیشه می‌نوشیم پیک‌های خروشه 
پرچم‌های سوخته ر میبینم پایان و سقوطه )

روشنه نور شعر ما د ظلمت و عمق فکر 
ما حارس‌های اندیشه د آیین‌تان مشرک 
د بند تروریست‌ها
از تیره طیارا کشال
یک طنز تلخیم د جهان فرومایه ای مضحک 
بیک د پشتش بی‌سرنوشت می‌رفت به امید فردا
رویاها ر می‌بره هرسو با خود امواج دریا 
مرزهای قاتل میکشت وقت رفتن آدما ر
سیم‌های خاردار سرنوشت و عبور مُرده‌ها
امواج غرق میکد پناهجویا ر د عمق آب 
ارمان نان و آزادی د دل جسدها به خاک 
میرفت رفتن و تبعید و جبر بود 
د چهره‌ها داغ سرخ سیلی تبعیض نژاد 
ها فرقه بین چشم‌های رنگی و چشم تَر
د بین رویداد و سانحه‌ایم سر خط خبر 
دور است آزادی از بیان میخره بشر حقوقه 
نماد کشتار و تروریم د جوامع دیگه 
میفتوم از تکلم
میفتوم از بام خیال و گمان و توهم
جسد یقین سر شانایم خروشان میدوم 
به نابودیتان یقین و به رپ پناه میبروم
امواج غرق میکد پناهجویا ر د عمق آب
ارمان نان و آزادی د دل جسدها به خاک


Amvaj

شعر و اجرا : غُلام
آهنگ و مهندسی صدا : اُدیو
تصویر : عرفان عشوریون


              《ابلق》
روزی قاتل ما شوه شعر و لغت های تیره خاد 
د جستجوی ما بود تیرگی و حس اضطراب
که دَ بین خندها میگرفت یخن ما ر او 
غرور میچکید از پشت پلک های مه و تو 
ورق میزدیم کتابه می دیدیم د هر صفحه 
به کاغذ های سفید ، کلمات سیاه مرحمه 
ایی هم آغوشی بین سفید و سیاهی هاست 
که به فارسی نوشته میشد دری خوانده و ادا
از عشق و لبخند گاهی جنگ ایده ها و فکر 
ده بین صفحات سفید حقیقت سیاه شکل 
میگرفت و رسم می شد راه رستگاری 
محتوا ریشیه هنر رنج بهایه آگاهیست 
درک میکدوم معنای ایثار عمیق 
وقتی جان میداد قلم بره خلق و ترسیم مفاهیم 
روح تحفه می داد کلمات و شعرو ابیات
به روانه مُرده و جسمی که گِروه مادیات 
بود و زیر چرخ دنده های اقتصادو کار 
دست و پای میزد و شوَها شاعر انقلاب 

( وطنُم د مشتُم مرز نداره دنیای رپ 
باز رنگ میگیره هنر از قلم ما خط به خط 
نبرد کلمات د راستایه تکامل عقل 
هم سو با باور های ما جنبش ادبی خلق )

پشت در بی کسی هایم فردای تاریکه ماطل 
نی جای نَمیته مره جهان پوچ و پهناور 
میتکوم برگهای زرد واره از دل شعرو غزل 
ها باد میبره مره همرای اندوه همسفر 
تُتوله میشُم فقر میکنه جلوه ها 
ناز میته مره غم بای میتوم خوده 
ای! نگُفتومت دگه گله نکنی ده شعرایت عه!؟
انتخاب مه نی تاریکی ها کده مره قبضه 
کاغذ های سفید شوریده‌ی حقایق تلخه 
کلمات از شور و عشق کاغذها میرقصه اند ببین
هه دیوانا واره گپ میزنوم سربه خود کته خود 
گریزان از حقایق د پشت ناگفته پُت 
نوایی از درونوم میگفت هیچی نداری! 
گلونمه خفک میکد، ایده ها ر میکشت...
مره جای نمیداد جهان پوچ و رنگی 
ابلق دستای مه میگرفت د تاریکی ای مطلق 
ها دیدنی دار بودی هی یار بی کس ها 
که جایی ر نداری و به شعر می بری پناه

( وطنُم د مشتُم مرز نداره دنیای رپ 
باز رنگ میگیره هنر از قلم ما خط به خط 
نبرد کلمات د راستایه تکامل عقل 
هم سو با باور های ما، جنبش ادبی خلق )


Ablagh

BL4KED (with E.T. Han)

Qarineh 2

Saleck - Qarineh 2

عالم امکان - امیرعرش
اهنگ ساز : روحی
تنظیم : سهتد ام زد
ظبط : سهند ام زد

Ablagh

Gholam

Recent comments

Fazaie/فضایی

morteza

Mehran Touzhali

Hadi Ghulami

Related tracks