You hear me?
I laid my eyes open. Light yes, but I cannot see. Sounds yes, but I cannot hear.
No, no feeling has come aboard 
I taste something that you already know, but I do not.
I am like the middle of the wire
I walk around “the suits” in my pajamas. 
I watch three pink and gray balloons over the skyscraper
I’m always like the locked side of the door.
Now I see the trick of the sunset.
My blood stained hands do not smell anymore.
No, still no feeling has come aboard
You hear me?

/

Orada mısın?
Gözlerimi açıyorum. Işık var ama göremiyorum. Sesler var ama duyamıyorum.
Hiçbir şey hissetmiyorum.
Senin tadını bildiğin, benim bilmediğim şeyleri yiyorum.
Kablonun ortası gibiyim.
Pijamalarımla, takım elbiselilerin arasında yürüyorum.
Gökdelendeki üç pembe, üç gri balonu izliyorum.
İkili kapının her zaman kilitli kalan tarafıyım.
Güneşin doğarken sahip olduğu muzipliği fark ediyorum.
Elimdeki kurumuş kanın kokusu geçmiş.
Hala bir şey hissetmiyorum.
Orada mısın?

MissCrowleyProject