آبان ۹۹
معرض
میکس و مستر: پرور

bi moqadameh

[به یاد سروش رنگی  که در پروسه خلق این اثر و پس از آن، همراه و همدل ما بود یادت همیشه سبز رفیق] 
شهر موعود 
اسفند۹۹
مختوم ، معرض
تیزر: محمد عبدی
طراحی جلد: یزدان مطیعی افرا


مختوم
از سرزمینای سوخته بلند میشم من
از جسدا با خاکستر به هوا میدنم دارم من خبر از ندیده هاتون از آینده سیاه نوه نبیره هاتون
کنده شده ازم یه نسیم پی شم
همه شهرارو دارم میگردم بهش برسم
نمیدونم تهش غروبه یا چی
نصایح شمس درگوشم دروغه یا چی
طوفان میشم گاهی نماد تزلزلم
با عشق انقد میرقصیم تا فروبپاشیم
رنگمو پاچیدم به بناهاتون
دیوارم کوتاهه تنم باشه برا باتوم
و جفتن ساعتا تو دو دلی من
به عشقاتون میشه گفت کمدی قرن
یه دختری میسپاره موهاشو دستم
یه لحظه فک میکنم خودتی میدمش حرکت
منم مسافرم سهمم شده رفتن از دلا
این قطارو میدمش فوت مثال هرشب

بارون میکنه رقیق تنمو 
میکنه باهام یهو عجین همرو
میاره بالا تا که بکوبه زمین سرمو

قرارمون همونجا
با پلک خیست همونجا
نسیم یاد من تو و فکرت همونجا
با بوی بکرت همونجا

معرض
بزا بت بگم اگه باد بیاد این بار منم باش میرم دیگه نمیمونم اینجا میرم باش وطنمم وسیع بی مرز /سنگین ترین تو این مسیر بی وزن/میرم باش میشینم یه گوشه کنج حنجره/ واژه هارو میکارم تو زمین بی بذر/میگذرم از دشت ها ودره ها و دامنه/غوطه ور تو وهم بکر برکه با منه/ تموم سکون سکوت این طبیعت و انزجار/ حقیقت نهایی که کل مسیر با غمه موسم سفر رسید با بادهای موسمی/گذر از دیارت از لا قله های مو سفید/ توزمان بی زمانی وا کن بند گیستو/ منوتو رقص زلف با نت های موسیقی/ طلوع غریب قرب از پشت کوه دیدار/بوسه های بی امان نسیم و سپیدار/سفیدتر از سفیدی سبزه زاربصیرت/احساسات شاعرانه با خودم کلنجار/انتظار بعید انتهای منظره/ نمه نمه بارون بعدش انعکاس اشعه/یه کمون رنگی زیرش کهکشون سنگی/پلکاتو نبند بذار که باز بمونه پنجره

مختوم
روندمو و حک شده تو طبیعتم این
رفیق من مریدمو تو پیر طریقتمی
این بار میوزم لای موهای بورت 
سمت ناکجا آباد دیار رویای دورت
و رد میشم از فلسفه ی انزجار
میگم درگوش فلک تموم قصه هام
وقتو میدم هدر با تماشای منظره
دزد پیغام عاشقام این نهال تو دستمه
تار من از شعر
پودم گمشده بین روزمرگی هاتون میفته
دائما از چشم
یه شاعر منو فرستاد سمت آزادی
یه جا که اشک یا که لبخندش دست ماها نیست
قله هارو فتح این طبیعتو میشناسم
زمان روزنه ست خاطرم حقیقتو میسپارم
سالهاست سیالم خلاف ادما که ایستادن
به روزی که حرفای منو بشنون امیدوارم 
لای توربیناتونم واستون انرژی
بی سرزمینم مثل کودکای فلسطین
حرفای نزدمو بزن پای بدهیم
با همقطارا میریم تا به دیار دوست برسیم
رازام سنگینه میکنه روی شونه هام
زندم تا وقتی بهم بگی همش بوده خواب
میرم بالاتر از این سطح میپیچم به خودم
میبینم کاملا از جهل بوده بوسه هام

معرض

قسم به رنگ‌زرد بوته های گل/ یا رد اشک‌شبنم روی گونه های رز/
قسم به منوتو دره های بی رحم کوه که به کوه نمیرسه آدمای بی غم
قسم به جنگ بی امان قلب و مغزم/از جسارت پریدنم به هنگام رفتن/ شهر من یه شهر خوبه خدا داره توش/جون میده بشینی‌یه‌گوشش و بری از هوش/مثه رنگ خوابه روی بال های باد/ حس جنگ نابه روی تار های تار 
مثه‌منه اصن مثه منه مثه توعه مثه درد مشترکه با صدای داد مثه گردش گرد لا غبارا هوا دود فلوت سرما بخارا اورشلیم نصارا مسلمونی‌مکه؟ اهل عطری خم کوچه نیشابوری؟
نه
 مجنون لیلی باس بری‌گنجه/
نه اینا حرفه
  یا که اهل چش دلی میخوای بری خلصه؟ یکم شدی نزدیک
طرفای بلخ یا که خورشید تبریز 
با باد شدم عجین ومیگذریم از پرچینو میرسیم به منجیل
شهر موعود منو باد باهم میریم‌عبادت /
نه میشنوی کشت و کشتار نه میشنوی جنایت /نه معبد آنچنانی نه گنبد کذایی/نه قلبای مسمومو نزولات فضایی
اماکن مقدسش توربینای بادی شن/ تبلور انرژی ان‌پره هاش که پا میشن
زمین با تو اخت نمیشم نم میدی به چشم
پر زجر و ظلم زوری کدوم دردو بکشم؟
تو طبل جنگی ضرب ننگم مونده رو تنت/ گور های دسته جمعی موی فر رو سرت
زمین تورو نمیخوام با تو هیچ جا نمیام 
خلاف قانون جاذبت میچرخم/ وقتی کل طبیعتت ساحلو میچسبن/ من رو سطح دریا شاد با امواجش میرقصم/لخت و عریان مثه بادم‌همینم که هستم

shahre mo'ud  makhtum x mo'rez

به یاد دوست عزیزم سروش رنگی (۱۳۸۰_۱۴۰۱)

rangaarang (in memory of soroush rangi)

تقدیم به لیموناد زندگیم تو این روزهای از همیشه گرمتر سال‌های اخیر 

روزا بلند میشه توی تابستونو منم میشه دلم تنگ واست
لب پنجره میشینم صداتتو گوشمه میره دلم غنج واست 
روزا پهن شدن منم شده دلم تنگ تر منو ببخش میدونم که خوب نبودم هرچند، 
تو دلمی همیشه و میمونی تو قلبم اینو گفتم قبلا این نظرمه قلبا

وقتی با من میمونی تنهاییمو برده باد
خیس عرق داد میزنم هر چی باده بادا باد
قلبمو دزدیدی با اعمال شاقه
رو قلبمه ردپاتو رو شونمه جاپاهات

سخته اوضاع قول میدم که قوی باشم با شمع باشم هرچند حساسم
ته غارو دیدم رفتم توی دل زجر با مرگ چند بار دست دادم
شیر و خط کردم دوبار یکم بدشانسم مست بودم دائما پرتم حواسم
گرمه هوا خیلی دیگه کولر نی جواب
باد میاد ا لای موهات دل میشه کباب
این سراب نابو دوست دارم تو دشت داغ
تشنم شده خیلی و تو کوزه ای شراب

تو اتاقم دارم از تنهایی آتیش میگیرم
تو لباسم دارم از تپش قلبم میمیرم
منو دیدی گل یخ توی دلم جوونه کرده 
دل من سرد شده از گرمای تو تموم هفته

بهار از دستم پر زد و رف
منم از درونم خستمو حرف، زیاد دارم ببینمت میگم
چشام همش منتظرن بحث نکن پس
وقتی منو دیدی دیگه حرف وگله نداریم
گرمه هوا میشه سریع لباساتو دراری
لرز داری تو تنت میدونم بی قراری
گریه نکن تقاصمون جدایی بود خماری
پس میدیم که حسابمون بشه صاف
روز روشن رفتش  بعدش باید بیاد شب تار
گل یخم اینو بدون با من شدی بی حساب 
با احتساب مالیات بر ارزش عشق
از اولم صاف و صفریم با چرتکه ی دل

تابستونه گرمه ولی لبات واسم لیموناد
هرجا باشم تو دلمی مهم نیستش کی کجاست
کافه جدیدرو میریم با سیس معذب
کفش جدید ست میکنیم تست کن ببین میشه پات

لب طاق پنجره من منتظرم همیشه
هرسری که غم میاد من مطمئنم تهیشه
ولی خیلی سریشه میچسبه بیخ ریشت
معرضم یه مرضمم همین صداقتمه
هرکی تومو دیده میگه یارو روان پریشه

تو اتاقم دارم از تنهایی آتیش میگیرم
تو لباسم دارم از تپش قلبم میمیرم
منو دیدی گل یخ توی دلم جوونه کرده 
دل من سرد شده از گرمای تو تموم هفته

Lemonade

Ghorub Ajori
vocal & lyric: DVNGI
beat: XVN
Record & Mix: irouziboi
 artwork:YazdanMotieafra
intro sampled from "mack the knife" song by Luis Armstrong

DVNGI

Popular tracks