May isang kundimang naiiba,
Daloy ay kay haba,
waring hindi magwawakas;
Nilikha buhat sa langit,
ng Amang tapat umibig;
Awitin, kundiman ng langit.

Himig ay sinulat ng Kanyang dugo,
Titik ay hinugot sa
pusong ‘di magtatampo,
Ang hatid ay kaligtasan,
at ang ating kalayaan;
Dinggin, kundimang ito.

Kay hiwaga ng pag-ibig na dulot Mo,
Kasalanan ko’y nilimot nang totoo;
Sa kabila ng ginawa ko;
ako’y mahal na mahal Mo,
May hihigit pa ba sa pag-ibig Mo?

Nilikha buhat sa langit,
ng Amang tapat umibig;
Awitin, kundiman ng langit.

Sana’y tugunan ang haranang ito
Na binuhay ng kamatayang pinangtubos,
Sugat ay paghihilumin.
Dungis nati’y lilinisin;
Damhin, pagsuyong ito.

Kay hiwaga ng pag-ibig na dulot Mo,
Kasalanan ko’y nilimot nang totoo;
Sa kabila ng ginawa ko;
ako’y mahal na mahal Mo,
May hihigit pa ba sa pag-ibig Mo?

May hihigit pa ba sa kundimang ito?

Morris Montilla