အင္းလ်ားအသိဆုံးပဲ
(ဆုိ - ရင္ဂုိ)
ဟုိးတုန္းက နားခဲ့ဖူးတဲ့ … ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့ ေအးရိပ္ေက်ာင္းေတာ္ရယ္ … ျမင္ေယာင္ရင္းနဲ႔ေပါ့ ျပန္ေတြးၾကည့္ … အတိတ္ေဟာင္းအျဖစ္အပ်က္ေျပးျမင္လုိက္ …. ေက်ာ္လြန္ၿပီးဆုံးေတာ့ … ရင္ဆုိင္ေနၿပီ ဘ၀ႀကီးအတြက္ … အရင္လုိ ေပ်ာ္ရႊင္ သာယာတာေတြ … ေ၀း …..

အခုထိေတာ့ ရုန္းကန္ေနဆဲေပါ့ကြယ္ … ေအးျမတဲ့အရိပ္က အိပ္မက္ေလးလားကြယ္ … အင္းလ်ား အသိဆုံးပဲ … အသိဆုံးပဲ .. အင္းလ်ားအသိဆုံးပဲ .. ကုိယ့္အျဖစ္အပ်က္မ်ား …  မင္း .. ေမးၾကည့္လုိက္ …

ေငြစိန္ပန္းေလးတုိ႔ ပြင့္ဆဲေလ …. အရင္တုိင္းပဲလုိ႔ တုိ႔ထင္ေန …. ထုိင္ဖူးခဲ့တဲ့ ခုံေလးတခ်ိဳ႕ …. ေဖ်ာက္ဖ်က္မရတဲ့ စိတ္ရဲ႕အတုိင္း ….  သာယာတာေတြရယ္ … နာက်င္တာေတြ ေတြးၾကည့္လုိက္ .. ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းမ်ားထားခဲ့တဲ့ … အခ်ိန္ေတြကုိ အဆုံးသတ္ပစ္လုိက္ … ရင္မွာ အခုထိသတိရမိ …. ျပန္လုိခ်င္ေနေသးလည္း … အခ်ိန္ေတြ ေနာက္လွည့္ၿပီးေတာ့ … ေႏြးေထြးမယ့္ … အရာရာေတြဟာ … ေ၀းခဲ့ …

အိုး … ေမ့မရတဲ့ ပုံရိပ္ေဟာင္းေလးကြယ္ …. ႀကံဳဆုံခဲ့တဲ့အျဖစ္ေတြရယ္ … အခ်စ္ပုံျပင္ေလးတခ်ိဳ႕ရယ္ … အင္းလ်ားအသိဆုံးပဲ … အသိဆုံးပဲ .. အင္းလ်ားအသိဆုံးပဲ .. ကုိယ့္အျဖစ္အပ်က္မ်ား …. မင္း … ေမးၾကည့္လုိက္ …

စိတ္ခ်င္းဆက္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းရယ္ … ခ်စ္ဖူးခဲ့တဲ့ ခ်စ္သူရယ္ … အကုန္လမ္းခြဲလုိ႔ ထြက္သြားအေ၀း … အသည္းကြဲခဲ့တဲ့ … ေန႔ေတြေလ … ေပ်ာ္ရႊင္ရတဲ့ေန႔ … အကုန္ျပန္ေပးဖုိ႔ ေတာင္းခ်င္တယ္ … ပူေလာင္ကြဲအက္ေန႔တုိ႔ရွိခဲ့ … အျဖစ္ေလးေတြ ….

ေႏွာင္းသြားခဲ့တဲ့ ကုိယ့္အတြက္ ေက်ာင္းေတာ္မိတ္ေဆြရယ္ … ေမွ်ာ္လင့္ထားခဲ့မိတာေတြ … အဆုံးေတာ့ ဘာျဖစ္သြားလည္းေလ … (အင္းလ်ားအသိဆုံးပဲ .. အသိဆုံးပဲ .. အင္းလ်ားအသိဆုံးပဲ … ကုိယ့္အျဖစ္အပ်က္မ်ား .. မင္း .. ေမးၾကည့္လုိက္ …)၂

Myint Mo Hein