Far From Me - John Prine cover

"Powderfinger" is a song written by Neil Young, first released on his 1979 album Rust Never Sleeps. 
It subsequently appeared on several of Young's live recordings. 
A 2014 Rolling Stone special issue on Young ranked it as Young's best song ever.


[G]Look out, Ma, there's a [C]white boat comin' up the [G]river [C]  [G]
With a [C]big red beacon and a flag and a man on the [G]rail [C]  [G]
I think you'ld [C]better call John
'cause it don't look like they're here to de[Bm]liver the [C]mail
And it's [Bm7]less than a mile a[CM7]way
I [Bm7]hope they didn't come to [CM7]stay
It's got [Bm7]numbers on the side and a [CM7]gun
and it's makin[D]' big waves

Daddy's gone and my brother's out huntin' in the mountains
Big John's been drinkin' since the river took Emmy Lou
So the powers that be left me here to do the thinkin'
And I just turned twenty-two
I was wonderin' what to do
And the closer they got
The more those feelin's grew

Daddy's rifle in my hand felt reassurin;
He told me "Red means run, son, and numbers add up to nothin'"
When the first shot hit the dock I saw it comin'
Raised my rifle to my eye
Never stopped to wonder why
Then I saw black and my face splashed in the sky

Shelter me from the powder and the finger
Cover me with the thought that pulled the trigger
Just think of me as one you never figured
Would fade away so young
With so much left undone
Remember me to my love, I know I'll miss her

https://en.m.wikipedia.org/wiki/Powderfinger_(song)

Gear used:
Guitar: Recording King RO328
Audio recorder.: Zoom H1n

Powderfinger Neil Young cover

Arrangement en Zittesje tekst Paul van Huet.

Is Your Love in Vain is een song van Bob Dylan van het album Street Legal.
Vertaling Paul van Huet

Dit is altijd een (hoewel niet zo bekend) van mijn favoriete Bob Dylan nummers geweest.

en.wikipedia.org/wiki/Street-Legal_(album)

De originele tekst heb ik zo goed als mogelijk en zover ik het kan interpreteren vertaald naar het Sittardse dialect.

Do you love me, or are you just extending goodwill?
Do you need me half as bad as you say, or are you just feeling guilt?
I’ve been burned before and I know the score
So you won’t hear me complain
Will I be able to count on you
Or is your love in vain?

Are you so fast that you cannot see that I must have solitude?
When I am in the darkness, why do you intrude?
Do you know my world, do you know my kind
Or must I explain?
Will you let me be myself
Or is your love in vain?

Well I’ve been to the mountain and I’ve been in the wind
I’ve been in and out of happiness
I have dined with kings, I’ve been offered wings
And I’ve never been too impressed

All right, I’ll take a chance, I will fall in love with you
If I’m a fool you can have the night, you can have the morning too
Can you cook and sew, make flowers grow
Do you understand my pain?
Are you willing to risk it all
Or is your love in vain?

Ten tijde van dit album In 1978 kwam Dylan er openlijk vooruit een herboren christen te zijn en maakte zijn eerste gospelalbum "Slow Train Coming" 
De kritieken waren niet mals. 
De rocklegende zou een Jesusfreak zijn geworden. 
Nummers als Man Gave Name to All Animals en Gotta Serve Somebody stonden haaks op de gedachtewereld van de Dylan fans.

John Lennon noemde Serve Somebody zelfs beschamend. 
In reactie daarop schreef hij het nummer Serve Yourself, waarin hij Dylan bekritiseert en stelt: You gotta serve yourself. Ain’t nobody gonna do it for you.

Dat er veel onduidelijkheid bestaat over wat Dylan precies gelooft is misschien maar goed ook. 
In zijn periode als herboren christen is hij zo expliciet, dat veel fans zich van hem vervreemden.

Was hij op die ‘evangelische tour’ gebleven dan was zijn muziek -en de boodschap die hij daarin probeert over te brengen- gemarginaliseerd tot een beperkte club.

Nu worden er pagina’s aan boeken, artikelen en blogs gewijd over Dylans werk en zijn visie op de zin van het leven. 
Er zijn weinig artiesten waarvan de songteksten zo uitgebreid geanalyseerd en bediscussieerd worden.

Een mogelijke verklaring van de tekst (naast zoveel andere) zou derhalve kunnen zijn:

Bob Dylan had destijds een romance met een christelijke background zangeres. 
De godsdienst waartoe hij zich zou hebben bekeerd.

Zou hij daarom met de tekst Christus hebben bedoeld ipv een vrouw??

“Are you so fast that you cannot see that I must have solitude?
When I am in the darkness, why do you intrude?
Do you know my world, do you know my kind
Or must I explain?
Will you let me be myself
Or is your love in vain?”

Höbs doe zoveul haos das doe ’t neit zuus
dat ich einzaam bèn
Es ich ’t dan muilik höb 
woróm drings doe dich dan op.

Kèns doe mien wereld
kèns doe mien saort
of mót ich ’t oetlegke 
Wils doe mich michzelf laote zeen
of is dien leifde neit ech

Is Dien Leifde Neit Ech - Paul van Huet

Laegstandj - Paul van Huet

't Kapelke Harry Bordon - Paul van Huet

Hello In There - John Prine cover

Changes - Phil Ochs

Russians

In [Am]Europa [Am/G](an)d‘Am[F]erica[G]
there's a [Dm]growing [Em]feeling of [F]histeri[G]a.
Con[Am]ditioned to resp[Am/G]ond to a[F]ll the threats[G]
in the rhet[Am]orical [Am]speeches of the S[Esus4]oviets[E]
Mr. [C]Krushchov said we will [Am]bury you,
I [Am]don't subscribe to this [E]point of view.
It’s [Am]such an [Am/G]ignorant [F]thing to[G] do
if the [Dm7]Russians love their [G]children [Am]too.

How [Am]can I [Am/G]save my [F]little [G]boy
from [Dm]Oppen[Em]heimer's [F]deadly [G]toy.
There [Am]is no [Am/G]monopoly on [F]common [G]sense
on [Am]either [Am]side of the po[Esus4]litical [E]fence.
We [C]share the same [Am]biology
re[Am]gardless of ide[E]ology.
Be[Am]lieve me [Am/G]when I [F]say to [G]you,
I [Dm]hope the [Em]Russians [F]love their [G]children [Am]too.

Instr

There is no historical precedent,
to put the words in the mouth of the president.
There's no such thing as a winnable war,
it's a lie we don't believe anymore
We share the same biology, regardless of ideology.
And what might save us me and you,
Is if Russians love their children too

Russians Sting cover by Paul van Huet

Year Of The Cat - Al stewart by Paul van Huet

De tekst is geschreven in 1965 door Friso Wiegersma (onder het pseudoniem Hugo Verhage), de partner van Sonneveld, op de muziek van La montagne van Jean Ferrat.
Sonneveld zingt emotioneel over "zijn dorp" bij het weerzien van het door de vooruitgang gehavende Deurne.
De bekende regel uit het lied, En langs het tuinpad van mijn vader, verwijst naar het pad naast het ouderlijk huis van Wiegersma, het tegenwoordige gemeentemuseum De Wieger aan de Oude Liesselseweg in Deurne.
Dit pad kreeg op 14 oktober 2008 de officiële naam Het tuinpad van mijn vader. 
De onthulling van het straatnaambord vond plaats door Wiegersma's echtgenoot Hans van der Woude, Wiegersma's jongste broer Sjoerd Wiegersma en de Deurnese wethouder Nicole Lemlijn.

Originele tekst:

Thuis heb ik nog een ansicht kaart
waarop een kerk, een kar met paard
een slagerij J. van der Ven.
Een kroeg een juffrouw op de fiets
het zegt u hoogstwaarschijnlijk niets,
maar het is waar ik geboren ben.

Dit dorp ik weet nog hoe het was
de boerenkinderen in de klas
een kar die ratelt op de keien
het raadhuis met een pomp ervoor
een zandweg tussen koren door
het vee de boerderijen 

En langs het tuinpad van mijn vader
Zag ik de hoge bomen staan
ik was een kind en wist niet beter
dan dat het nooit voorbij zou gaan

Wat leefden ze eenvoudig toen
in simpele huizen tussen groen
met boerenbloemen en een heg
maar blijkbaar leefden ze verkeerd
het dorp is gemoderniseerd
en nou zijn ze op de goede weg

want ziet hoe rijk het leven is
ze zien de televisie quiz
en wonen in betonnen dozen
Met flink veel glas dan kun je zien
hoe of het bankstel staat bij mien
en d'r dressoir met plastic rozen

refrein

De dorpsjeugd klit wat bij elkaar
in minirok en beatlehaar
en joelt wat mee met beatmuziek
ik weet wel 't is hun goede recht
de nieuwe tijd net wat u zegt
maar het maakt me wat melancholiek
Ik heb hun vaders nog gekend
ze kochten zoethout voor een cent
ik zag hun moeders touwtje springen

dat dorp van toen 't is voorbij
dit is al wat er bleef voor mij
een ansicht en herinneringen

Toen ik langs het tuinpad van mijn vader
de hoge bomen nog zag staan
ik was een kind hoe kon ik weten
dat dat voorgoed voorbij zou gaan

T Dörp - Paul van Huet. Het dorp Wim Sonneveld cover

"As De liefde Mar Blef Winnen" is een lied van de Nederlands componist, zanger, multi-instrumentalist, producer en columnist, Danièl Lohues woonachtig in Erica provincie Drenthe.

Het lied staat op het tweede album uit de Allennig reeks. 
Het project Allennig is opgezet als een vierluik. Als eerste deel hiervan verscheen in 2006 het album Allennig, dat de winter verbeeldt. Hierna volgden de albums Allennig II (de lente, 2008), Allennig III (de zomer, 2009) en Allennig IV (de herfst, 2010).


In dit lied begeleid Lohues zich op piano. 
De originele tekst is in het Drents dialect.

Ik ben zo vrij geweest om het lied om te schrijven naar gitaar  begeleiding en de tekst te vertalen naar het Sittards dialect.

https://youtu.be/QaNTnBqZKRM

Es De Leifde Mer Blif Wènne - Paul van Huet. Daniël Lohues cover

KOEMPEL SJENG  vertaald.

De mijn is dicht 
en Sjeng heeft 'sjiech' (einde werktijd) 
de duivel hoorde zijn laatste biecht 
Ajuus, pastoor, dag kolenboer 
ik ga nu op de boemeltoer

De eierkolen zijn failliet 
Sjeng verpatst de anthraciet 
het kolenslik en nootjes vier 
stookt Sjeng nu op in potjes bier

Koempel Sjeng (maat, Sjeng=Jan), 
koempel Sjeng 
werkloos zijn je grote sterke handen 
koempel Sjeng, bijt op je tanden want de ondergronder 
blijft toch de arme donder

De lamp is uit, de schacht ligt scheef 
Alleen de hoge steenberg bleef 
Het monument van werk en zweet 
Sjeng verdrinkt zijn mijnwerkersleed

REFREIN; Koempel Sjeng.... enz.

Koempel Sjeng - Paul van Huet Carboon cover

Bron: http://www.demijnen.nl
Je zou Wie leef is Mie Land bijna een tweede Limburgs volkslied kunnen noemen, maar waar het echte volkslied blijft steken in bronsgroen eikenhout en nachtegalen, gaat Carboon verder.

Voor de de komst van de mijnbouw was het land groen en argrarisch, maar ook arm. De mijnbouw bracht welvaart, maar ook scheuren in de aarde en muren. De mijnsluitingen laten een kaal, naakt en plat land achter. En de mensen? Zij worstelen met de gezondheid door het stof.

Maar het is het refrein dat iedere keer terugvoert naar het Limburgse land waar je geboren bent en dat je nooit meer zal

Bron: http://www.demijnen.nl

Carboon zingt het originele lied in het Heerlens dialect.
Ik ben zo vrij geweest om het te vertalen naar het Sittard "Zittesj" dialect.

Vertaling voor de 'Hollanders'

LIEF IS MIJN LAND...
Hoe groen was dit land voor de mijnen er kwamen 
hoe groen en hoe mooi, maar vergeten en arm 
Hoe zwart werd dit land toen er steenbergen kwamen 
hoe zwart van de rook, vol stof en lawaai 
Hoe rijk werd dit land toen men gaten ging boren 
en er goudstukken uit blies met zwaar dynamiet 
Hoe scheef hing dit land toen de aarde ging barsten 
en de huizen verzakten, zoals men nu zelfs nog ziet 

REFREIN: 
Maar mijn land is mij altijd lief gebleven
zoals het was, zoals het is en hoe het ook zal worden 
want goed is mijn land en zo zal het blijven 
een stuk van mijn hart, van mijn leven op aarde

Hoe vol werd dit land toen al die vreemdelingen er kwamen
en een boterham vonden diep in de grond 
Hoe trots was dit land op de kracht van de mijnwerker 
die het land en zijn mensen nieuwe welvaart toen schonk

REFREIN; Maar mijn land is mij altijd lief gebleven enz.

Hoe modern werd dit land toen het chemisch ging denken 
en nylon kon winnen uit olie en kolen 
Hoe sjiek werd dit land toen het Hollands kon spreken 
en dorpjes ging bouwen van plastic en staal

REFREIN; Maar mijn land is mij altijd lief gebleven enz.

Hoe schraal werd mijn land toen de mijnen verdwenen 
met werkplaatsen, koeltorens, schoorstenen en alles 
Hoe vlak werd het land zonder steenbergen en schachten 
daar ligt nu mijn land, kijk, hoe naakt en hoe kaal 

REFREIN; Maar mijn land is mij altijd lief gebleven enz.

Hoe koud is mijn land en hoe koud is het leven 
van mijnwerkers met stoflongen en een ziekenpensioen 
hoe stil is dit land voor al die werklozen 
die hard hebben gewerkt - is dat nu hun loon? 

REFREIN; Maar mijn land is mij altijd lief gebleven enz.

Leif Is Mie Landj - Paul van Huet Carboon Cover

Ik ben gevraagd om dit liedje te coveren.
Helaas ben ik het Roggels niet machtig.
Maar toch maar een poging gewaagd.

Dao liktj op de kaart van oos hollandj
Ein sjtipke door veul neit bekand
Mer waem in dat dörpke gaet woeandje
Dae zaet is t sjoeanst oet t landj

t liktj veur de waereld vergaete
n kalm en bezadigdje röst
Die prachtige plek oet oos Limburg
Beteikendj mien laeve mien löst

Refrein:
Roggel leef klein aardig dörpke
in os midden Limburgs landj
’t Plaetsjke woea ens stong mien weegske
Woea ich sjpeelde in het zandj

In det dörpke wil ich woeane
Woea de leeuwerik zingt zien leed
Roggel leef klein aardig dörpke
Dich vergaete kan ich neet

Woea ‘t haenke ouch kreijt in de mörge
Es de boor mit zien werk weer begintj
Wo sjteit tössen ‘t golvende kaore
Ein meule die dreidj in de windj

Wo sjittert de kruuts op t kèrkske
Zoe es t nog nörges ein waas
Det vindj men allein in dat dörpke
Dat liktj tösse de piël en de maas

Refrein.

Ich hoj van dich Roggel mien dörpke
Van dien bluijende buim in de mei
Ich haoj van dien bös en dien velje
van ein zoemeje biej op den hei

Ich haoj van dien zingende veugel
Van t hinnekendj paerd in zien sjtal
Ich haoj van uch Roggelse miense
En van eure Roggelse kal

Refrein

Voor deze opname gebruikt.

Gitaar: Martin D18e Retro
Gitaar pre amp: Tonedexter by Audio Sprockets
Mic: Shure SM7b
Gitaar-/Zang processor: TC Helicon Play Acoustic
Drums: Beatbuddy drumpedaal
USB Interface: Roland UA-1010 Octa Capture USB audio interface
DAW: Logic Pro X

Roggel mien Dörpke

"My Back Pages" is a song written by Bob Dylan and included on his 1964 album Another Side of Bob Dylan. 
It is stylistically similar to his earlier folk protest songs and features Dylan's voice with an acoustic guitar accompaniment. 
However, its lyrics—in particular the refrain "Ah, but I was so much older then/I'm younger than that now"—have been interpreted as a rejection of Dylan's earlier personal and political idealism, illustrating his growing disillusionment with the 1960s' folk protest movement with which he was associated, and his desire to move in a new direction. 
Although Dylan wrote the song in 1964, he did not perform it live until 1988

Harmonica C

[C]Crimson[Am] flames tied[Em] through my ears
Rollin'[F] high and[G] mighty[C] traps
[C]Pounced with[Am] fire on[Em] flaming roads
Using[F] ideas as my[G] maps
"We'll[Am] meet on edges,[Em] soon" said I,
[F]Proud 'neath heated[G] brow

Ah, but[C] I was[Am] so much[Em] older[F] then
I'm[C] younger[G] than that[C] now

[C]Half-wracked[Am] prejudice[Em] leaped forth,
"Rip[F] down all[G] hate," I[C] screamed,
[C]Lies that[Am] life is[Em] black and white
Spoke[F] from my skull I[G] dreamed.
Ro[Am]mantic facts of[Em] musketeers
Foun[F]dationed deep, some[G]how,

Ah, but[C] I was[Am] so much[Em] older[F] then,
I'm[C] younger[G] than that[C] now

Girl's[C] faces[Am] formed the[Em] forward path
From[F] phony [G]jealou[C]sy,
To[C] memor[Am]izing[Em] politics
Of[F] ancient histo[G]ry
Flung[Am] down by corpse e[Em]vangelist
Un[F]thought of, though,[G] somehow,

Ah, but[C] I was[Am] so much[Em] older[F] then,
I'm[C] younger[G] than that[C] now

A[C] self-or[Am]dained pro[Em]fessor's tongue
Too[F] seri[G]ous to[C] fool
[C]Spouted[Am] out that[Em] liberty
Is just e[F]quality in[G] school.
"E[Am]quality," I[Em] spoke the word
As[F] if a wedding[G] vow

Ah, but[C] I was[Am] so much[Em] older[F] then,
I'm[C] younger[G] than that[C] now

In a[C] soldier's[Am] stance I[Em] aimed my hand
At the[F] mongrel[G] dogs who[C] teach
Fearing[C] not that I'd be[Am]come my[Em] enemy
In the[F] instant that I[G] preach.
My[Am] pathway led by con[Em]fusion boats
[F]Mutiny from stern to[G] bow

Ah, but[C]I was so[Am] much[Em] older[F] then,
I'm[C] younger[G] than that[C] now

Yes my[C] guards stood[Am] hard
When[Em] abstract threats
Too[F] noble[G] to ne[C]glect
De[C]ceived me[Am] into[Em] thinking I
Had[F] something to[G] protect.
[Am]Good and bad, I de[Em]fine these terms
Quite[F] clear, no doubt, some[G]how,

Ah, but[C] I was[Am] so much[Em] older[F] then,
I'm[C] younger[G] than that[C] now


Guitar: Martin D18e retro
Mic: Shure SM7b
Recorded with a Zoom H6
Mouthharp : Hohner key of C
Harpholder:  Dunlop HH1 Harp Handle

My Back Pages - Bob Dylan Cover

I miss you so much, I can't stand it
Seems like my heart, is breaking in two
My head says no but my soul demands it
Everything I do, reminds me of you

I miss you so much, in this house full of shadows
While the rain keeps pouring down, my window too
When will the pain, recede to the darkness
From whence it has come, and I'm feeling so blue

Ain't goin'down, no more to the well
Sometimes it feels like, I'm going to hell
Sometimes I'm knocking, on your front door
But I don't have nothing, to sell no more

Seems like the spirit, is pushing me onwards
I'm able to see, where I tripped and went wrong
I'll just have to guess, where my soul will find comfort
And I miss you so much, when I'm singing my song

Ain't goin' down, no more to the well
And sometimes it seems, I'm going to hell
You'll find me knocking, on your front door
But I don't have nothing, to sell no more

Seems like my spirit, is pushing me onwards
'Till I'm able to see where, I tripped when I went wrong
I'll just have to guess, where my soul will get comfort
I miss you so much, when I'm singing my song

I miss you so much, I can't stand it
Seems like my heart is breaking in two
My head says no, but my soul demands it
And everything I do, reminds me of you
Everything I do, reminds me of you
Everything I do, reminds me of you

Guitar: Eastman E20ooss
Mic: Shure SM7b
Guitar Pre amp: Tonedexter by Audio Sprockets
Drums: Beatbuddy
Audio iterface: Roland UA-1010 Octa Capture.

Reminds Me Of You - Van Morrison cover by Paul van Huet

Je zou Leif is Mien Landj (origineel: Leef is mie Landj. Jan Hendriks/Carboon)) bijna het tweede Limburgs volkslied kunnen noemen, maar waar het echte volkslied blijft steken in bronsgroen eikenhout en nachtegalen, gaat Carboon verder.

Voor de de komst van de mijnbouw was het land groen en argrarisch, maar ook arm. De mijnbouw bracht welvaart, maar ook scheuren in de aarde en muren. De mijnsluitingen laten een kaal, naakt en plat land achter. En de mensen? Zij worstelen met de gezondheid door het stof.

Maar het is het refrein dat iedere keer terugvoert naar het Limburgse land waar je geboren bent en dat je nooit meer zal 

LIEF IS MIJN LAND...

Hoe groen was dit land voor de mijnen er kwamen 
hoe groen en hoe mooi, maar vergeten en arm 
Hoe zwart werd dit land toen er steenbergen kwamen 
hoe zwart van de rook, vol stof en lawaai 
Hoe rijk werd dit land toen men gaten ging boren 
en er goudstukken uit blies met zwaar dynamiet 
Hoe scheef hing dit land toen de aarde ging barsten 
en de huizen verzakten, zoals men nu zelfs nog ziet 

REFREIN: 
Maar mijn land is mij altijd lief gebleven
zoals het was, zoals het is en hoe het ook zal worden 
want goed is mijn land en zo zal het blijven 
een stuk van mijn hart, van mijn leven op aarde

Hoe vol werd dit land toen al die vreemdelingen er kwamen
en een boterham vonden diep in de grond 
Hoe trots was dit land op de kracht van de mijnwerker 
die het land en zijn mensen nieuwe welvaart toen schonk

REFREIN; Maar mijn land is mij altijd lief gebleven enz.

Hoe modern werd dit land toen het chemisch ging denken 
en nylon kon winnen uit olie en kolen 
Hoe sjiek werd dit land toen het Hollands kon spreken 
en dorpjes ging bouwen van plastic en staal

REFREIN; Maar mijn land is mij altijd lief gebleven enz.

Hoe schraal werd mijn land toen de mijnen verdwenen 
met werkplaatsen, koeltorens, schoorstenen en alles 
Hoe vlak werd het land zonder steenbergen en schachten 
daar ligt nu mijn land, kijk, hoe naakt en hoe kaal 

REFREIN; Maar mijn land is mij altijd lief gebleven enz.

Hoe koud is mijn land en hoe koud is het leven 
van mijnwerkers met stoflongen en een ziekenpensioen 
hoe stil is dit land voor al die werklozen 
die hard hebben gewerkt - is dat nu hun loon? 

REFREIN; Maar mijn land is mij altijd lief gebleven enz.

Bron: https://www.demijnen.nl

Leif Is Mie Landj - Steffen de Lange, Paul van Huet orig: Leef is mie Landj

Kapel "Niks Dao"  40 jarig jubileum (opgericht 1979)

Gitaar, zang, drum: Paul van Huet
Bugel: Steffen de Lange

Tekst vrij vertaald naar het Nederlands:

40 Jaar geleden in Sittard geboren
Blazen nog altijd de hoogste noten
Van ophouden willen wij niks weten
We gaan door tot het niet meer gaat

Opgericht in Sittard lang geleden
van Kisselstraat in het Drakeveld
Veel zijn er bij vanaf het begin
Zelden iemand weg of een nieuw lid erbij

Refrein:
En wij hebben tuba's
Dikke trom en ein kleine trom
Trompetten schuif(trombone) en sax
En deksels er bij

We zijn nu iets ouder
Maar blazen nog altijd
Met veel plezier
Bijna iedere week

Een keer per jaar vogelschieten
Al is er geen vogel te zien
In een zaal daar wordt geschoten
Om ook eens "schuttekoning" te zijn

Carnaval vieren dat is nu wat minder
Maar wij kunnen het als bijna geen ander
Met een eigen zitting en een prins uitroeping
Maar na zoveel jaren is iedereen het eens geweest

Refrein.

Er waren ook weekend reizen
wijnfeesten en wat al niet meer
Ook muziek studie reizen
Maar dat alles doen we op vandaag niet meer

Daar gebeurde van allerlei zaken
Met mooie muziek en heel veel plezier
Je gelooft het niet als je er niet bij was
Bergaf haalde een deksel mij in

Refrein.

Kapel "niks Dao" ("Niks Daar") is nog lang niet versleten
En van ophouden willen we niks weten
Deze spreuk hebben we al jaren
"we gaan door tot we naar de kl.... gaan"

Tekst in het Sittards dialekt:

40 jaor geleje in Zitterd gebaore
Blaoze nog ummer de hoogste teun
Van opheure wille v’r niks weite
V’r gaon door pès ’t neit mee geit

Opgerich in Zitterd lang geleje
Van Kisselstjtraot in 't Drakeveljd
Veul zeen dr biej vanaaf de aanvank
Soms eine weg of ein nuuje dr bie

Refrein:
En veer höbbe tuba’s
Dikke trom en ein trömpke
Trompette, sjuuf, sax
En deksels dr bie

V’r zeen noe get awwer
Mer blaoze nog ummer
Mit veul plezeier
Bekans jedere waek

Ein keer per jaor vogelsjeite
Al is d' r geine vogel te zeen
In ein zaal dao wurt gesjaote
Om ouch ens sjuttekeuning te zeen

Vastelaovend viere dat is noe get minder
Mèr veer kenne ‘t bekans es gein ein
Mit ein eige zitting en ein prins oetrouping
Mer nao zoveel jaore is jederein ‘t èns gewaes

Refrein:

D'r waore ouch weekend reize
Wien feeste en waat al neit mee
Ouch muzikale studie reize
Mer dat alles doon veer op vandaag neit mee

Dao passeierde van allerlei dènger
Mit sjone meziek en heel veul plezeier
Doe geluifs ’t neit es te d’r neit bie waors
Berg aaf haolde ein deksel mich in

Refrein

Kapel Niks Dao is nog lang niet versjlete
En van opheure weite v’r neit
Dees sjpreuk höbbe v’r al jaore
Vr gaon door pès veer nao de klote gaon

Kapel Niks Dao - Veer Blaoze Nog Ummer.  Paul van Huet, Steffen de Lange

Zwaluwtje

Als het eerste zwaluwpaartje boven ons hoofd verschijnt
Is dat een teken dat de winter met wat sneeuw en kou verdwijnt
En het mannetje zoekt het nestje van het vorig jaar weer op
In een geit- of varkensstalletje of onder een oud dak

Ref:
Zwaluwtje zwaluwtje hoog in de lucht
Als je weer hier bent dan weet ik genoeg
Als ik je zie vliegen dan is het toch in het zicht
De lente de lente waar ik mij zo op verheug

Zie ze om onze huizen vliegen, door onze straten kris en kras
Om de toren wel duizend keer eer zich een eens even rust
Ieder jaar dan komt de lente, in de lente ook de mei
En het vrouwtje van de zwaluw legt het allereerste ei. 

Ref.

Ieder jaar dan komt de lente en de zwaluwen zijn hier
Aangevlogen uit het zuiden in het mooiste jaargetij
Staat het zonnetje aan de hemel geeft zijn lentestralen weer
Dan zet zich het vrouwtje van de zwaluw langzaam op het nestje neer. 

Joseph Antonius Gertrud "Jo" Erens (Sittard, 24 februari 1928 – Amersfoort, 21 januari 1955) was een Limburgse zanger. 
Hij zong zijn liedjes in het Limburgs (Sittards) dialect. 
Bekende liedjes van Erens zijn onder andere Zitterd/Limburg allein en Limburg mie landj. 
Zowel tekst als muziek werden door Erens geschreven.

Erens, wordt samen met Chel Savelkoul, Sjef Diederen, Frits Rademacher en Harry Bordon gerekend tot De Grote Vijf van de Limburgse Troubadours van de jaren veertig tot en met negentig van de vorige eeuw.


Bron: https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Jo_Erens

Gitaar: Recording King RPH-05.
Opgenomen met Zoom H2n.

Sjwerbelke - Jo Erens

Als de klanken van de avondklok weer jubelend als muziek
Over ons Limburgs landje gaan dan voelen wij ons rijk
En door de avondzon bestraald knielen kinderen voor het kruis
Dat je alleen in Limburg nog langs ieder zandpad ziet

Refr.
Hoe mooi ons Limburg is begrijpt toch niemand
Als alleen de zuiderling die Limburg lief heeft
Want door de jaren heen blijft Limburg onbetwist
't stukje Nederland dat het mooiste is.

Als een zilverig lintje is de maas
Door berg en bos omzoomt
Waar iedere zuiderling die in de vreemde is van droomt
Want valt het leven af en toe niet mee en zoek je nog wat geluk
Blijf even in gedachten staan en denk aan Limburg terug


Henri Charles (Harry) Bordon (Venlo, 14 september 1921 - Amsterdam, 3 november 1980) is voornamelijk bekend als zanger en cabaretier, maar heeft tijdens zijn leven vele baantjes gehad.

Van oorsprong bakkersleerling werkte Harry tot na de Tweede Wereldoorlog als bakkersknecht in Geleen. In Remscheid (Duitsland) genoot hij een muzikale opleiding, waarmee hij cabaretier werd. Hij schreef zijn eigen teksten. Na het overlijden van zijn moeder in 1929 woonde hij onder andere bij familie in Maastricht en Geleen en een vakbroeder in Stein.

Met de Geleense Dizyband van de gebroeders Dizy trok hij door Limburg met zijn sketches en liedjes. Hij was een snelle tekstschrijver, het bekende 'Wie sjoen ós Limburg is' zou tijdens de nachtmis in Munstergeleen in 1949 zijn ontstaan. De meeste van Bordons liedjes zijn in deze periode geschreven.

De zanger stapte over naar het Zuid-Nederlands Ontspanningsgezelschap van Emile Fijten, dat met een revue-achtig programma wekelijks uitverkochte zalen trok. Het orkest werd ondersteund door het Fonds voor Sociale Instellingen van de Staatsmijnen, erg actief in het organiseren van ontspanning voor de duizenden mijnwerkers en mijnbeambten.

Via Fijten, die contacten had in Amsterdam, kwam Bordon in 1951 in de hoofdstad terecht waar hij ging optreden als conferencier en zanger. Daar was toen ook Toon Hermans net aan zijn carrière begonnen en hadden revues, zoals die van Snip en Snap, veel succes. Hij trouwde in Amsterdam met chansonnière Conny Renoir die al een kind had uit een eerder huwelijk, Jenny Klarenbeck, alias Jenny Arean.

Bron Wikipedia https://nl.wikipedia.org/wiki/Harry_Bordon

Gitaar: Recording King ROS a9m EZ Tone
Geluid opgenomen met Zoom H6 audiorecorder
Geluid bewerkt met Logic ProX

Wie Sjoon Ós Limburg Is - Jo Erens cover  door Paul van Huet

[G]In Dublin's fair [Em]city, where the [Am]girls are so [D]pretty
I [G]first set my [E7]eyes on sweet [A7]Molly [D7]Malone
She [G]wheeled a wheel[Em]barrow, [Am]through streets broad and [D7]narrow
Crying: [G]Cockles and [D-]Mussels, [Am]Ali[Em]ve, Al[D]ive [G]O

Chorus:  
[G]Alive, alive [Em]O
Ali[Am]ve, alive [D7]O
Crying, [G]cockles and [D-]Mussels
[Am]Aliv[Em]e, ali[D]ve [G]O

She was a fishmonger, and sure twas no wonder
For so were her Father and Mother before
And they all wheeled their barrows,
Through streets broad and narrow
Crying: Cockles and Mussels, Alive, alive O

(chorus)

She died of a fever, and no one could save her
And that was the end of sweet Molly Malone
Now her ghost wheels her barrow
Through streets broad and narrow
Crying: Cockles and Mussels, alive, alive O

(chorus)

Molly Malone - The Dubliners Cover Paul van Huet

In deze donkere tijden is er toch een licht aan het einde van de weg.

Paul van Huet - Singer-Songwriter / Pop Troubadour

Popular tracks