Pittig instrumentaaltje door Flipsonius & his wrecking Weissenborn. Met verder nog tenorsax, xylofoon en een jaren 70 wah wah clavinetje!

Jona

Ooit had ik een relatie met een percussioniste. Een schat van een meid hoor, daar niet van, maar allemensen, wat een gelazer heb ik ermee gehad! Ik heb er maar een liedje over geschreven. Enfin, ik mailde de tekst aan George Welling, en (ja, daar kan je op wachten!) die  schreef er per ommegaande muziek bij, voegde een refrein toe en had nog een briljante verbetering voor het laatste couplet. Het is mij  een raadsel waarom het geen hit is geworden, maar goed, we proberen het gewoon opnieuw!
(“Had ik de liefde niet, ik zou klinken als een dreunende trom, of een schel cymbaal” – 1 Kor. 13)
Ik had eens een vriendin
Marimba was haar naam
Ze trommelde op mijn ribbenkast
Ik liet haar maar begaan
Ze zei: “het zou veel beter gaan,
Als je klonk als een hol vat?
Daar kan ik wel voor zorgen,
Wat denk je, lieve schat?”

Ik heb beleefd geweigerd
Hoewel ik haar graag mocht
Maar toen ik lag te slapen
Deed zij het stiekem toch
Ze beende me vakkundig uit
Organen, spier en zeen
Zodat heel mijn mooie inborst
In het vuilnisvat verdween

Marimba, Marimba,
Ze sloeg er graag op los
Marimba, Marimba,
En ik, ik was de klos

Ik klink nu stukken beter
Dat is op zich niet fout
Maar het voelt zo leeg van binnen
En ik heb het alsmaar koud
Elke vrouw wil op mij spelen
Ja, da krijg je er nou van
Al haar vriendinnen smeken haar
“doe dat ook eins bij mijn man”

Marimba, Marimba,
Ze sloeg er graag op los
Marimba, Marimba,
En ik, ik was de klos

Dus trouw nooit met een drummer
Weet waar je aan begint
Het gaat ze nooit om jou
Alleen maar hoe je klinkt
Ze laten je leeg achter
Als ze uit getrommeld zijn
Jou rest slechts de vergetelheid,
Een bekken en een brein
credits
released May 27, 2018
Lyrics D.P. Regt, music G.M. Welling

Marimba

Gezellig zydecodeuntje. Het gaat gelukkig nergens over

Woerd

Waar gebeurd verhaal. Alleen was het niet het Spui, maar de hoek van de Nieuwezijdsvoorburgwal en de Raadhuisstraat. Maar dat paste niet in het metrum. 

Op de hoek van het Spui staat een man –
Hij speelt Hawaiian gitaar
Western swing en jazzy tunes in oude stijl –
Uit een lang vervlogen jaar

De ene lick na de andere rijgt hij aan elkaar
Met achteloos gemak en ik denk, hoe speelt hij het klaar
Ik ben op weg naar mijn werk, en ik ben al wat laat
Maar gebiologeerd blijf ik staan

Hij draagt een ouderwets pak, een geruite sjaal
Een hoed met een gleuf op zijn hoofd
Als ik hem zelf niet gezien of gehoord had
Had ik het van niemand geloofd

En ik applaudisseer, spreek hem aarzelend aan
Vraag, geeft u ook les, want ik heb thuis ook zo’n ding staan
Maar hij ziet me niet eens, speelt onverstoorbaar door
Ik druip af en ga naar kantoor

De volgende dag kom ik weer langs het Spui –
Maar hij staat er niet deze keer
En waar ik ook zoek in de jaren daarna
Ik zie hem nooit meer

Was ik terug in de tijd, van de wederopbouw
Toen de muziek werd geboren waar ik zo van hou?
Was het de geest van Bob Dunn, die zich verveelde,
En die me even liet merken, hoe krukkig ik zelf speelde?

Op de hoek van het Spui stond een man
Met een hoed en een Hawaiian gitaar

oktober 2014

Flipsonius' hertzenfokkerij

Pinned to spotlight

Popular tracks