[Abstract]Dystopia

Clip: https://www.youtube.com/watch?v=pAxVR8Iaw5E

[Όνειρο(πρόλογος)]

Κλείσε τα μάτια σου και οι βόμβες θα σωπάσουν
θα πέσει ο βασιλιάς και οι ρουφιάνοι όλοι στο χώμα
παλάτια θα γκρεμίσουνε θα βγούμε μες τη νύχτα
θ'αναψουμε φωτιά τόσο ψηλή που θα ακουμπήσει τη σελήνη

Θα λουστούμε από το φως και θα οργιάσουμε στο πιόμα
ο πιο μεγάλος πόνος θα χαθεί
θα φύγει από το σώμα θα καεί 
και πάνω από τις στάχτες θα χορέψουμε το τελευταίο χορό



[Πτώση]

Έχει λασπώσει το παιδί μέσα στο βούρκο
υπάρχει για να υπάρχουν όσοι σβήσαν το χαμόγελο απτά χείλη του
στημένο ημιλιπόθυμο στο στοίχο
με τη γνώση πως δεν είναι απεριόριστες οι ώρες του

Αναποδογυρίζω το κόσμο άμεσα να πέσουνε ψιλά στο πάτωμα 
πάραυτα κόσμος με ματιά κάτω να σιχτιρίζει τα παιδιά
φάρα για το προσάναμμα () πυρπολήσαμε ελπίδα πιστούς
έτσι για το άχτι μας

Μονάχα αρρώστια και βια - σκοτώνει η άνοια 
στη κοινωνία του θεάματος τα βρόμικα τα θεία
στα μίντια κηδεία συνήθεια στο θάνατο 
φετίχ νεκροταφεία κι αλητεία

Όπως πάντα
μοιρασμένοι δυσανάλογα,
στο κεφάλι τους σκατά 
κι υπόλοιποι να ζούμε στα σκατά να ψάχνουμε για γιατρειά 
χωμένοι μες στα φάρμακα τ'αλκοολ την εργατιά

Η ατέρμονη ανασφάλεια



[ρεφ]

Μοντέρνα γκιλοτίνα
αόρατος εχθρός
αλληλοτρώγονται απ' τη πείνα 



Είναι μοντέρνα γκιλοτίνα
μαχαίρι στον αφέντη 
πεθαίνουμε απ' την πείνα 

Έχουνε θα θάψει την ελπίδα
μαχαίρι στον αφέντη 
σκοτώνει κάθε ελπίδα

Μπουρλότο μες στη πόλη
Αυτή η κοινωνία είναι φύρα

[Πρόσκρουση]
Σ'αγωνη γη με μεγαθήρια ψηλά
πωλούνται άνθρωποι παγωμένοι μ' αλυσίδες σ' αγορά
κοστολογούνται απ' την ελίτ _ παν για τροφή η για σκλαβιά
δε βλέπανε ήλιο, βλέπουν φράχτες πολιτισμό απ' τα δυτικά

Σ'αγωνη γη να κολυμπάνε στη ξηρά
είδαμε ανθρώπους να πασχίζουν να γλιτώσουν τα πυρά
από το πέλαγος μέχρι τη στεριά
παντού χαμένα κορμιά άνθρωποι απάνθρωποι γελάνε ειρωνικά 


Στερήθηκες τη φύση μες στον αστικό οχετό
Συνήθεια απληστία κι ανασφάλεια να πονάνε
Φωτιά έβαλες τα πάντα _ στο χρηματοβωμό
Τα δέντρα μια μέρα να θυμάσαι θα σας φάνε

Στερήθηκες τη φύση μες στον αστικό οχετό
Συνήθεια απληστία κι ανασφάλεια να χτυπάνε
Φωτιά έβαλες τα πάντα _ στο χρηματοβωμό
Οι σπόροι μας θ'ανθισουνε και θα σας καταπιούνε

[ρεφ]
Μοντέρνα γκιλοτίνα
αόρατος εχθρός
αλληλοτρώγονται απ' τη πείνα 

Είναι μοντέρνα γκιλοτίνα
μαχαίρι στον αφέντη 
πεθαίνουμε απ' την πείνα 

Έχουνε θα θάψει την ελπίδα
μαχαίρι στον αφέντη 
σκοτώνει κάθε ελπίδα

Μπουρλότο μες στη πόλη
Αυτή η κοινωνία είναι φύρα

_ Μοντέρνα Γκιλοτίνα

youtube: https://www.youtube.com/watch?v=EddKNbgpVWs

Αυτή η σιωπή σκοτώνει, 
φτάσαμε στη δύση και μοιράστηκαν οι ρόλοι
Έτσι μου μάθανε απ'τα σπίτια τους, θάψαν  φόβους κι αράδες δάκρυά να μη τους δει κανεις 

Όλα μαύρα, είναι μαύρα σα τη νύχτα
ακροβατώ πάνω απ'τα σύννεφα κάτω από τη σελήνη μάνα στο είπα θα πετάξω εκεί ψιλά
καμία πραγματικότητα δε γέμισε τη στείρα μου καρδία 

μου είπες να μείνω με τα καθίκια κοντά 
σου είπα ότι σκοτώνει θα σκοτώσει κι εσένα Μέτα
δε σε σώζουν οι τέσσερις τοίχοι ξανά
δε σε γλυτώνει το ότι ξες να ρουφιανευεις καλά
ΣΑΠΙΛΑ

Με καημό βαρύ κάποιοι το χάσαμε κι άλλοι χάθηκαν
δεν είμαστε παιδιά που όλα στο πιάτο τους τα βρήκαν
δεν φάγαμε απ'τα έτοιμα κι ας λένε κι ας πείστηκαν    
τα φάγανε μονάχοι δε μοιράστηκαν τη πίτα
άνθρωποι απάνθρωποι με αβάντα του κόσμου όλο το χρήμα
λαλήσαν αποψαρες για εργατιά, για τον ιδρώτα μας, για πείνα
θα φύγουν όλοι νύχτα
νύχτα όλοι ψηλώσαμε μες στην ωμή αλήθεια
στα τραίνα στα παγκάκια στα στενά και στη πλατεία
διαβόλοι στην αφάνεια, το γκρίζο το γεμίζανε γκράφιτια
με δάκρυα στα μάτια όλοι στη γύρα

Χθες το τραγούδι μας σταμάτησε πρωί
εκεί μέχρι να νιώσεις να μ'ακούσεις 
κόκκινες αποχρώσεις που στόλισαν την αυγή
σα κβάντα που συμβάδισαν σε όλη τους τη Ζωή

ΑΝΑΠΝΕΩ  
Όσο αναπνέεις θα αναπνέουμε κι εμείς
θα είμαι εκεί μέχρι να νιώσεις να μ'ακούσεις
κόκκινες αποχρώσεις που γεμίσαν τις καρδιές μας το πρωί
η φλόγα δε θα σβήσει, να θυμάσαι θα νικήσεις

Στα πιο κρυφά μονοπάτια σκυφτά
στης πόλης τα ματωμένα στενά 
μάτια πρησμένα πάτωμα κοιτάνε και κλαίνε κρυφά 
μουρμουράμε ότι μας κλέψανε από τα μάτια μας μπροστά

με χώματα στα ρούχα και πενιές πελατειακά είμαστε ΜΟΝΟΊ
μουσική που δε χωράει σε κανένα ΠΟΡΤΟΦΌΛΙ
δυο χέρια που νέκρωσαν και είναι ζόρι  
μια φωνή που ποτέ του κανεις απ'αυτούς δε πρόκειται να τη φιμώσει

μια οργή που θέλει να εκτονωθεί σε ολους αυτούς που την Ελευθερία έχουν σκοτώσει  
είμαστε πρόβλημα στη τάξη και στο προγραμμα του κιτους που θέλει να μας πεθάνει
κι όπως λέει και ο ξα, η Ζωή μου ειν' αγκάθι
ΦΩΤΙΑ ΣΤΗ ΠΟΛΗ - ΦΩΚΟ ΣΤΟ ΑΣΤΥ

Χθες το τραγούδι μας σταμάτησε πρωί
εκεί μέχρι να νιώσεις να μ'ακούσεις 
κόκκινες αποχρώσεις που στόλισαν την αυγή
σα κβάντα που συμβάδισαν σε όλη τους τη Ζωή

ΑΝΑΠΝΕΩ  
Όσο αναπνέεις θα αναπνέουμε κι εμείς
θα είμαι εκεί μέχρι να νιώσεις να μ'ακούσεις
κόκκινες αποχρώσεις που γεμίσαν τις καρδιές μας το πρωί
η φλόγα δε θα σβήσει, να θυμάσαι θα νικήσειςπ

soiλ - Κβάντα/ Ανάσα [ft Ηρακλής_Χύμα *Prod.]

3track Ep by Rush Hour [ Soiλ χ Argy W ]

Οι Διασκεδαστές

Η Τρικυμία

ΓΕΛ.ΑΣ

record, mix, edit: soiλ
beat: Ηρακλής [χυμα]

τ0_ μ4τι_ τη2_  π0λη2 [κλειστό] [prod. Ηρακλής_ΧΥΜΑ]

lyrics:
ο λόγος μου δε καίγεται καρφί
το λάθος προκαλεί συγκοπή 
κι ότι ομορφιά υπήρχε πέφτει μέσα  σε καταπακτή 
δεν είμαι εγώ είσαι εσύ
εσύ δεν είμαι εγώ κιας πήγαινε η λίμπιντο στη κορυφή

φοβούνται να μιλήσουν
μες στα λαγκάδια να αγαπήσουνε να σμίξουν 
φοβούνται να αγαπηθούν να δώσουνε να πάρουνε να ζήσουν 
τα πτώματα μας χάθηκαν θυμήσου  

δεν είναι ο παράδεισος δεν είμαι η δύναμη σου 
δεν είναι το όποιο τέλειο δεν είμαστε μαζί σου 
μου φωνάζουνε μα ήμουν μονάχος  
απ' την αρχή χωρίς καρδία χωρίς μυαλό μονό φωτιά χωρίς καπνό 
  
είμαι το έρμαιο του φόβου  
παντού επίθεση από σέκτες συγκεντρώσου    
δε χωράς παντού
και πουθενά άπλα παραδώσου 
το έρμαιο της θλίψης και της βιας        
της ανησυχίας του μπετού της αρρυθμίας 
 του βρόμικου ανθρώπου   
στα πλοκάμια της αφέντρας δυστοπίας 

γρανάζι στα στενά της ιστορίας
του ψυχικού νοσήματος των απάντων 
της πιθανής γενιάς 
τη σύγχρονη σκλαβιάς 
η κοινωνία σε μας 
ρίχνει βολές κατατρυπάς

με πνίγει
ρίχνω φωνές μα δεν ακούς
ναι με πνίγει _
ρίχνω φωτιές μα δε κοιτάς
μα με πνίγει
ρίχνω ανάκτορα μα δε κοιτάς 
δεν ανασαίνω 
όλα με πνιγούν

δεν ανασαίνω 
ρίχνω τείχη
όλα για μας 
μα δεν υπάρχω

στην ίδια νότα πάνω κάτω 
στο ίδιο μινόρε την αυγή ανακουφίστηκα 
εκείνη την ώρα ώρα αιχμής που πιάσανε όλοι πάτο  
στο βαρέλι που εν τέλη δε ξεφύγαμε ποτέ 

_πως να χαμό _γελασω πες μου
_πως εγκεφαλικά να αρχίσω ξανά  
_πως να στρώσω τους νευρώνες μου πες μου  που τόσο απορυθμιστήκαν

τα κάναμε όλα σούπα 
είναι βρόμικο παιχνίδι μες στη βρόμικη λούπα  
μαστίγωμα ασταμάτητο να φύγουμε από δω 
πάτησα σε πτώματα μα πτώμα είμαι κι εγώ  
το πτώμα με το κάλπικο χαμόγελο 
 πτώμα σε άλλα ρούχα 
σκοτώνει η συμμετρία 
ματώνουν τα τετράμετρα η μπότα και τα μπίτια
όλα σε κουτιά κι όλοι σε δίχτυα 
να κάνουμε ότι ακούσαμε 
να δεις κι εσύ ότι είδα  
 
*δώρον άδωρον να προσπαθείς να ξαναφτιάξεις την σαπίλα 
όλα ανορθόδοξα λόγια πάνω σε ατέρμονα λίτρα 
μέσα σε αλλόκοτα σκίτσα, παντού πληγές 
κάθε φορά που χτυπάει η αλήθεια

αφού τόσο γουστάραμε να κάνουμε κακό εν κατακλείδι πες τι μένει 
τι σε πνιγεί τι σε μέλει
μια σφαίρα στο κεφάλι μου τα υπόλοιπα όλα μελί 
είναι όλα τέλεια 
είναι όλα τέλεια

δυσ∅ορίa_Ντελίριο

Πρώτος Εθισμός

Ο Καταρράκτης

Τα Παδιά Της Οροφής

αγκάθια να χαράζουνε το απαλό σου δέρμα
καφές και λίγο κλάμα, λίγο ραπ και λίγο ψέμα

μεταφορικά μιλώντας μόνο πέθανα για σένα

δεν ξέρω άμα μου 'λειπαν τ'αρχίδια τελικά
η άμα νάρκισσος και ψεύτης αγάπησα μόνø εμένα

Καταχνιά

Είμαι ένα τίποτα, μαζί όμως είμαστε ένα 
μα τι σου λέω αφου δεν θέλησε κανείς
και πάλι μόνος μου θα τρέχω στη καδένα 
με κάποιον στο κεφάλι μου να παρακολουθεί

Bλues/ Bρώμικος κόσμος

Επαφή

κι όταν ρημάξουμε το τελευταίο καλούπι τους
κι όταν μπορέσεις επιτέλους να εκφραστείς
όταν θα κάψουμε το τελευταίο κελί τους 
μέσα από τις φλόγες θα σε βλέπω πια να ζεις χ

Ηχογραφημένο στο αυτοργανωμένο "studio downstairs"

Αφαίρεση

Να μπορούσα να αλλάξω τον κόσμο 
(Μεγάλες αγάπες - Μποφίλιου)
σεβασμός.

Soiλ

Popular tracks