Deze vuist op deze vuist

Zijn allergrootste puzzel

Rozijnen uit de pindamix

Ik blijf je maar tegenkomen (vertaling)

Soep

[Een ander]

Oktober

Nog even

Alleen maar om een punt te maken

Als je wil

Ons huis (vertaling)

Droom anders eens over mij (vertaling)

Eens per jaar

zie je er is zon

alvast dank

paul (grote dief)

station blaak

Ga nou maar

Mijn best

Verdwijnpunt

schrijvers

iemand zijn die wacht

Gedoe!

Dag mooi dier

Op alles voorbereid

terwijl de stilte zachtjes voortgaat
alles zo ontzettend traag
zitten we hier zonder zuurstof
of adem ik niet echt vandaag

kijk de huizen staan hier leeg
de plannen zijn van tafel
alles wat had kunnen zijn is er nooit geweest
er staat alleen nog maar een tafel 

als je alles benoemt 
dan bestaat het 
dan vergaat het 
zo denken we doem

als alles dan is ingestort
zinloze fundering als een valse start 
wordt uitgegraven zand er over
mag ik opnieuw naar het begin
loop me weer de mist in

de levensduur van zandkastelen
ooit was vloed het enige gevaar 
ja we laten het varen maar deinen mee

ik wek je op in de somberheid van de zon 
als je nog ligt te slapen
stop je weg in onuitgesproken ongeloof
misschien toch voor later
alle moed bijeengeraapt
alles gezegd, maar wel in m'n slaap

als je alles benoemt
dan bestaat het 
dan vergaat het 
zo denken we doem

als je alles benoemt 
dan bestaat het 
of dan staat het 
toch even in bloei

fantoompijn

als het volume nog iets hoger kan, doe dat dan
zodat jij de wereld niet meer zo kan horen roepen

ze zeggen dat het morgen vroeg wordt
ze zeggen tot ziens
en ze blijven heel de nacht

er verdwijnt wat bier in je vloerkleed
en een trui uit je kast want het is buiten koud
ze zegt dat ze hem nooit meer teruggeeft
je zegt dat je soms denkt dat ze van je houdt

wentel je in het stof 
totdat je er deel vanuit maakt
wentel je in het stof
totdat het je niet meer uitmaakt

het verkeer kwam vandaag ineens onverwachts
en ook nog van rechts
je zou het heus wel gezien hebben hoor
maar je hoofd was heel even weg

laten we dansen tot de nacht valt 
of tenminste een van ons
het duizelt mij
ik weet al wie het wordt

wentel je in het stof
totdat je er deel vanuit maakt
wentel je in het stof 
totdat het je niet meer uitmaakt 

wentel je in haar armen
wentel je in haar hart 
zodat ze het niet meer uitmaakt

tot stof

eenling 
wat zocht je in de schaduw van de leegte
eenling 
wat denk je veel 
wat denk je toch
wat weet je

daar gaat de zon op 
en daar gaat ie onder
en hier zijn we nergens
en alles is hier

eenling 
alles om je heen
en toch alleen
en toch weer elke dag
de ochtendtrein alsof iemand op je wacht

onderweg naar terug naar huis
je maakt een vuist
je zegt geen woord
en niemand die je stilte hoort

daar gaat de zon op
en daar gaat ie onder
en hier zijn we nergens
en alles is hier

iedereen was onderweg
maar je vluchtte naar de berm
maar je ligt nog in je bed
en de dagen gaan voorbij

iedereen was nog op zoek
maar je hebt het al gevonden
ja je hebt het al gevonden
ja wat moet je dan nog

eenling

binnen brandt alles nog even door
ook zonder ons
deze stilte is onnavolgbaar
en we kijken er naar

de planten op de vensterbank
leven meestal niet zo lang
en ergens vrees ik voor een soortgelijke ondergang

als we dan duiken
sta je schaakmat
bewijzen we de wereld plat
en vallen er vanaf 
nu nooit meer bomen om in achtertuinen

kijk de deur staat al op een kier
niemand blijft voor altijd hier
maar het water kookt nog niet
al dit niemandsland is al ons stroomgebied

we bouwen er huizen
we leven er niet
de kleur van te groot gedroomde plannen
is een geuzenlied

als we dan zingen
is de maan stil
is grootspraak onze lofzang
en, ergens vrees ik, 
een soortgelijke ondergang

hallo Adam 
adem even
even Eva
even leven

zomerslaap

als de glazen leeg zijn vul je ze
verontschuldig je 
verhulde je zorgvuldig al je ongeduld
opgekruld en in de knoop met wie je nog niet bent
banger dan je vangen kan 
in woorden of in liefde dan

is ineens de dag weer voorbij
en wie zijn wij dan
wie zijn wij dan

passen dromen door de brievenbus
kunnen ze nog terug
en met de post en dan nog niet bezorgd
was je bezorgd dat je bederven zou
het onverzorgde erven zou
dat je nergens invloed op uitoefenen kon

moeten we de bergen voorbij
en waar staan wij dan
waar staan wij dan

we hebben zoveel te verliezen 
zoveel te verliezen
we hebben zoveel te verliezen
het glipt door onze vingers
hebben zoveel te verliezen
zoveel te verliezen we hebben zoveel te verliezen
laat ons licht ontvlambaar zijn

maak ruimte 
maak ruimte
maak ruimte
neem het in 

maak ruimte 
maak ruimte
maak ruimte
adem in

ademruimte

open de deuren
zie je de dag
alles is anders 
zie je dat

sluit toch je ogen als je zegt dat je weet
hoe de val te ontlopen maar steeds vergeet

je was hier al eerder 
nu zit je weer vast 
je bent nog steeds wie je toen niet meer was
en het blijft 
en het blijft nacht

sluit toch je ogen
het is allemaal niet echt
ik hoor wat je niet zegt
daar gaan we weer

morgen zijn we in gedachten iemand anders
dit maal met m'n hart niet in m'n handen

altijd weer dezelfde kuilen op de route
vallen met de wereld aan je voeten
kon je winnen dan verloor je
weer beginnen, weer op orde
weer de woorden die je voor je houdt

je was hier al eerder
nu zit je weer vast
je bent nog steeds wie je toen niet meer was
en het blijft 
en het blijft nacht

altijd ergens 
altijd ergens nacht
alsof het nooit meer licht wordt

altijd toch ineens 
en dan toch onverwacht

nacht

vanmiddag toen de zon oranje langs de muur sijpelde
was het tijd
was het tijd

mijn schoenen trokken mij aan 
en aan mij zag je niks
maar het was toen al even ongemerkt een periode op

de mensen hier zien me niet dwalen
dus vraag ik ze de weg niet meer
maar ergens moet ik adem halen
en ik weet niet waar, of wanneer

daar is de kerk en daar de steeg
en daar loop ik, hoofd vol tas leeg
en daar de wereld en hier sta jij
en zuurstof voelt soms zo dichtbij

hersenspook

vanochtend kwam de ochtend niet
ze sloeg een dagje over 
en iedereen bleef dromen 
want wakker werden we niet

de middag voelde zich voor lief genomen
heeft de wekker uitgezet
en zich omgedraaid in bed 
en is toen ook niet meer gekomen

van verstrijken werd de tijd moe
en de lucht dekte de daken als een blusdeken toe
de schapen telden schapen
en de golven snurkten zacht tijdens het slapen

vandaag heeft nooit bestaan
kijk mij aan 

de avond was een slaapwandelaar en viel
en iedereen ontwaakte
op zoek naar antwoorden
maar er was geen nieuws
we wisten niet meer wie of waarom we waren

dan gaat het zaallicht aan 
en iedereen gaat staan
we kijken om en om en omdat we niets meer durven te begrijpen

vandaag heeft nooit bestaan
kijk mij aan
laat mij gaan

vandaag heeft nooit bestaan

denise breevaart

Popular tracks