" توبیخ "

شعر و اجرا : ونوس ، دیا
آهنگساز: دوستی
میکس و مسترینگ: سهند
ویدیو و طراحی جلد : نور
تاریخ پخش : ۱۴۰۰/۴/۳
شنیدن و دانلود : ساندکلاد ، تلگرام⏯
-----------------------------

"Reprimand"

Rapper & Songwriter : Venoos ft DIA
Beat Producers : Dousti
Mix & Mastering : Sahand
Artwork : Noor
Release Date : 2021/6/24
Listen & Download from 🔻 SoundCloud , telegram



ورس ۱ :

از فضاهای تاریک پس ذهنت 
سو استفاده میکنن به سهم روشنایی کاذب 
روحتو می‌زارن حراجی عاطفه میخره
میکُشنش شب شام‌اش سیاست میخوره چنجه
نابرابری مرفهانه دوران و سپری،میکنه
 تو صلح طلبی؟ به خونت تشنه ست
یه رقابت مریضی میندازن به جونتون 
که همکلاسیت میخواد نباشی بزنه حجله ات
تک تک ،لامپهای،حاصل علامته سوالم شد خاموش
میراث مدارس ما بود
تو مبصریمون قانون 
شکنی کار ما بود و یه محصل نادون 
خطاب شدیم بجا بود  چرا 
چون رشد جهالت براه بود بجا
 سر به فلک کشیدن رویاها بالاها خبری نیس 
 ‏سرتو پایین بگیری کنی ملاقات با نوک پات
نوک قله ها جای نخبه هاست 
نوپا پاتو قلم میکنن گلیمتم کوتاه
مراعات تصورات کودکیه تو گویا
اهمیتی نداره واسه معلم با حقوقای
بخور نمیر،خودش نیازمند به آموزش و رشد تعلیم
نسل جدید غافله، جور ندونم کاریاروهم نمی‌کشن والدین
دودش همیشه تو‌ چشم خودشونم می‌ره ولی
بازم ماییم و جهالت توی رگ و ریشه جامعه

ورس ۲ :

به کشورم گفتن جهان سومی
بهم میگن تو فکر نکن بزار ماها برات فکر کنیم
جشن روشن کردنه تکلیفه کلاس سومی
بازی بازی کورا باوراشونو کری میخوندن
بُهت زده بودم از چیزایی که میداد به خوردم
حالا شکوفه میکنم میارمش توی جملم 
تزریق رسم و رسوم به جای 
تدریسه نظم و اصول  از دل و جون 
درس ندادن حصولش
نداره بچه وجوده یه جو جنم سرکشی نه
ولی یادمیگیره جرعه عرق سرکشیدن
یا دوره کاسب واسه رول علف صف کشیدن 
یادش بخیر تابیخ میشدیم توبیخ ! 
تو دفتره مدیر ، تو دفترم توصیف
میکردم با ریتم ، جایی که توش میکنی
تولید مثل خودت که نشدی هیچ گهی 
بهتره به فکرت یه تنوع بدی توام 
چون اینجا اصلا طلبه تعقل نمیکنن
با تعصب حرفای منو تحمل نمیکنن
دِینه دینیتون معروفه به امر
کردن به من نبوده واس کسی مقرون به صرفه
معروفه ورق شعرم به حربه
حمله میکنه به هجا ها میکنه وزنش
ضربِش میزنه ضربَت   میکنه حذفت

کروس 

سوگند به همون شرف دروغین
نه مارو  آموزش  دادین نه دنبال نبوغین
نه، سودی نداره من سیاه نمایی کنم
شما با سیاست خلاقیت مارو ربودین 

سوگند به همون شرف دروغین
نه مارو  پرورش  دادین نه دنبال نبوغین 
نه، سودی نداره من سیاه نمایی کنم
شما با سیاست خلاقیت مارو ربودین

ورس ۳:

شاخه های شرارت ما، روییده از جنایت شما،
واقعیت باغ نهال ها دارن کاشته میشن..
به دست باغبون رام سیرک دولت رو اب
والدین که خوابن،کارخونه ی تولید بشرشون
 فعاله فقط فرار و بلد شدیم  از آموزش غلط 
همشم گیر یه چاه بدتریم
به اسم رسانه های فعال بشر
منفعت طلبای آلوده به شعار قشنگ
قرضم از مزاحمت سالیان درازیه
دانش آموز از آموزش دانشتون شاکیه
بریده های شکایتشون همین حوالیه
چشمتو وا نکنی بیرون زده از یه جا دیگه..


اینم آب پاکّیه میریزم رودستت
که رودست زدنات به مارو کنی بیرون از مغزت
حاجی میری اون بالا میبافی اراجیفو از  حفظ
تا پا به عمل میرسه حاجی حاجی مکه
انتقادم میکنم میگه تو کی باشی بچه
آره رنگ شما بودن خیلی حقوقش بالاس
خود به تاراج نمیده کسی که نبوغش بالاس
من پامو نمیزارم جای رد پاهات
ردشو پاک میکنم با تک تکه رد پاهام

Toobikh x DIA توبیخ[prod by dousti]

"راه بیا کنارم"


ضربآهنگ : شاهرخ
تنظیم : عارف

تاریخ نشر : فروردین ۱۴۰۲



بیا راه بیا کنارم
قدم هام قابل شمارش شاید نباشن..
شاید شرم دارم با سرعت بالا میخوام رد شم 
از دیدن شوق کودکی که خریدن ازش یه فال ، غم.. 
تاخیر! داره اما از بین... نرفت...
غمگین تر چهرم، از فطرتم

اگه ظاهرا ظاهرم آلوده به زهر سرخ
جای سیلی میخرم از کشورم

تابیدن جرم به مغرهای تاریک و تنگ 
گسترتگی جایی نداره تو سلول های بند
طناب و زنجیرن زیورآلات ما  بعد جنگ
سپر ها بشقاب غذای رئسای بی پرده ان 
سور و سات به راه شده 
به وقت کشتن گله
پای سفره اش بشین
پای گوسفندی که شقه کرده
لبا لب پره این لیوانی که دستته
اما حیف محتواش، مثل شکران برای مرگ

همه چی به ظاهر زیباست،
ختمی به خیر نمیشه 
اما سراغت میاد
تا فضا بدی به احساسات فراتر از شادی و غمت
یروزی دلیل وجودت شبا به خوابت میاد...




دنبال چرایی تورو نبره به راهی 
که پرتی از زمان حال و به دنبال داره
انسان رها همون پرنده ی بی حساب 
که دسیسه نمیکنه چون دوتا بال داره

موضوعات نمیشن حل نمیشن پرت
 ولی از بین نمیبرن نمیگم حق ِ 
اما واقعیته جهانه، تو انتخاب میکنی
از دوووور بببینی کوچیک، یا کوچیک بمونی، بشی غرقش
سالهاست تیغ امید، رگ گردنتو برید و نچکید خونی روی برگه هات
از سر صدای ناجوری که تولید میکنی، میفهمم دست و پا میزنی بیرون بیای از منجلابت


بیا بیا بیا راه بیا کنار من که بقل پام  قطعه ایی از همین فیلم خنده دار
بیا بیا بیا نشینی وسط راه که نشستت مهری رو بی ارزشیه این عرصه باشه


همه چی به ظاهر زیباست،
ختمی به خیر نمیشه 
اما سراغت میاد
تا فضا بدی به احساسات فراتر از شادی و غمت
یروزی دلیل وجودت شبا به خوابت میاد...




Rah bia kenaram  راه بیا کنارم

"آبان"
.Prod by mafogh.
.Mix and mastering : Diak.
. Cover art : Gray
.1402/9/12.



شروع ماه، غروب خورشید
شب شد تاریک گلامون خشکید
بدبیاری پشت بدبیاری دست یاری بود و
به یاد کودکی خودم شدم خوشبین
که میگذره می‌ره میکنیم ما رشد قوی تر
اما فهمیدم که قوی ترین هاهم رفتنین
نصفی از وجودم اشک شد ، نصفی عصبی ام
دلیلم واسه ادامه دادن شاید بخشیدنِ
مثل شمع می‌سوزم اما روشنایی بخشی از منِ
بریدم اما میکنن تعریفم همه
از بچگی باید آروم میکردم همهمه
آغاز نقش انتخاب حل مسئلمه 
فسخ میکنم قرارداد خودم با خودم
به موقع اش میزنم قید قوی بودن و قله رو
جلوتر ، آبان سمبل فرو ریختن شد
قبل کشی نهالی کوته یا کمرنگ شاید..
شاید 
شاید 
قبل قد کشی نهالی کوته یا کمرنگ
شاید
شاید 
شاید
قبل قد کشی نهالی بلند تر شاید
شاید

.
شاید درختی پربار ریشه در خاک این 
سرزمین گمنام داره شاید
روشنایی برای آدمای صبور شاید
اونا که نموندنم پروازشون قبول شاید
شاید شاید ها برای مایحتاج ما که هستیم و
شاید کل هستی به عدم ما نزدیکه
هیشکی هیچی نمی‌دونه
پس تمام افکار منفی اتم ممکن چرندیات یه دیوونه باشه
یه پل، برای گذران یا دور 
برگردون پشیمون های نگران دو
سه راهی که شاید منتظر قدم چندتایی
از ما باشه قبل ون وزرا به قول
یه بشر دیگه که رو کره به این عجیبی
زمینی همراهمه ، با یه نگاه شسته
رُفته میشه به آدمش همه چیو گفت
نیازی به تکلم همیشه نبوده نیست
همیشه نبوده نیستی...
ریموت نمایشگر و برداشتیم و زدیم
رو خط و خش بوته ها
رفیق نزدیکتو میکشن پای طناب دار
تعریف ما از زمان حال لا ترانه هاست
حالا فهمیدی چرا ممنوع شده صدای ما، ها؟
با رایحه های جدید رشد میکنن
حالا بچینید بچینید گلبرگ ها

.
سنگ تو دستشون جلو یه لشگر
آدم که بستن ذهن و روی حقیقت
بلند میگه قسم به خاک رفیقم
خون و نمیتونی پاک بکنی با چفیه ات
.





Aban آبان [Prod.mafogh]



.Vocal: venoos.
.prod by shahrokh.
.Mix and mastering: sahandmz.
.Cover:Fan baes.
2024






[ورس ۱]
گاهی نوشته هام راه میرن رو کتابی که هویتش به ثباتشه
روز آخری که اتمام زندگیه پدریه، اوایل استقلال بچه ی اولیشه
هوا تلاطم و داره تو خودش غیر این، آدم میمیره رای کیلو کیلو کلیشه
چه چیزی داره تازگی کیلومتر ها بابتش راه میریم تو طول و عرض زندگی
مالیدیم پیه چیو به تنمون قیمت خون ریخته قد چمدون مهاجرته که
نه نمیشه که رفت، نه نمیشه بمونیم به روی کی نیاریم خالیه قبرمون و
آرزو به گوریم مثل عمرمون ،خیلی چیزارو نمیشه خرید حتی
با پول خوب و خون و جنگ و حرص و جوش
ازینا بگذریم یه عده عطیقه طمع مادیات نذاشته حتی خشک نکنن آب جوب و 


نمیشه خرید نمیشه خرید
ذوق کور شده بی رمق از خبر جدید
نمیشه خرید نمیشه خرید 
امنیت با طمع آزادی و تو این سرزمین نمیشه خرید

نمیشه خرید سیاست بدون کثافت کاری و صادقانه رو 
نمیشه خرید
خانواده کشته زخمی یه بچه ی بعد جنگ و 
نمیشه خرید 
با هیچ پولی نمیشه خرید

[ورس۲]

داره هر آدمی قیمتی تو رقمت چنده؟ 
سر و صدا نکن بچه غربتی می صرفه
به صرف شام ، رد پرونده ی رفیقت برسه به کفشت
قبل خواب، گل‌های پیراهنم چه شادن 
دکمه هاش چه بازن
از سینم میریزم بیرون عقده هایی که دارم
دورم پر و قلع و قم میکنم کل قومیت و من
قدرتم ثروته چون پول در آخر
میخره مرحله های آتی
تقلب خریدم بازی 
میکنم عادتمه برنده باشم نه مساوی 
بازیکن دم در و لنگ دلاری 
بزودی همه چیو میبازی تو سر دوراهی
که حسرتات بها باشه ، نزنی جیب گنده هاتو
گردنت طلا باشه می‌خری مهره هاتو 
ازین جا به بعدش فقط یه چیزی با معنیه
صبر کن... اجازه ندارم بگم...


با پول همه چیو میشه خرید میشه خرید
یا حیله گرید یا که می‌شکنید می‌شکنید 
شیشه ی عمرتونم میشه خرید میشه خرید
رقم بالا چشمامو بسته میشه ندید



[ ورس ۳]

دینار یا درهم دال کدومی دلال؟
سر مایه تیله چیو دادی بر باد
رقمش چقدر که برده ی ارباب
شدی اختیار نداری تو انتخاب حرفات؟
بیغی بیرون باغی تو در و دیواری
هیچی تو چنته واسه انتشار نداری زیغی
سبکی با یه نسیم ریختی 
حالا نه راه برگشت نه اعتبار و شرفتو داری
بی آبرو بی جنمی بی جر و عرضه بی ثمر
نفس کشیدنتم داره اکسیژن میده هدر
عقب نشینی نکرد این دخترک بی قفس
هرچند که شبا گشنه تو خیابونا میزد قدم
بها داره آره اما بهارم سبز 
از خستگی میبره خوابم چون خیالم تخته
وصله ی بردگی یا دزدی بهم نمیچسبه 
برعکس تو که انسانیت واست نمیصرفه اما


نمیشه خرید نمیشه خرید
وضعیت قبل نابسامانی و نمیشه خرید
نمیشه خرید نمیشه خرید 
ترکش های تن پسرتو نمیشه خرید
نمیشه ندید نمیشه ندید
نابودی رویا بچه هامون و نمیشه ندید
نمیشه خندید نمیشه خندید 
تو این روزای ناگوار و بد 
شما کور اصلا، اما نمیشنوید ؟

Nemishe kharid نمیشه خرید.

venoos
beat : instrumental by tanser 
Mix mastering : sahand mz
cover art : horoof

Pas Andaz  پس انداز[ Instrumental tanser].

خونه

آهنگساز: آرمیار
میکس مسترینگ: رُک
تاریخ انتشار: مرداد ۴۰۴

khoone خونه


"Sokoot" released.
Rapper : venoos
Beat : armyar
Mix & Mastering : mehrad
ArtWork : enzeva
Released Date : 2020/12/11



به سکوت من بزار احترام نظامی
نیومدم بخرمت با اعتراض یه شاهی
کنارم چیدن ناسزا به جرم کمالگرایی
کمانمو کشیدم عقب خار چشم کناریت
سنج قدرت؟زمان سنجتو نزار رو جمله ام
جلال و همت این قلم نیاز داره به لقمه ات
هنوز بردگانی با قامت بلند زیر ظلمن
واسه همین چشم ظالمان به چشم خدا زل زد
قلاده به گردن،علامه ی دهر دهن وا کرد
بالاخره..
ولی دهن هر منتقد و بست
یه نفره..
بهر منفعت طلبی صفحه زد با رقم بالا
طرف حق نیست،صدقه سر شهرت
چندتا اعتراض بی دردسر و سطح مسئله رو دیدن
میکشن به رخ ملت و هنر
مرحله چنده هنوز مرحله اول و شرح میده
شاکیه تو نقش و دهن پر حرف
حواسم هست نگیرم لکنت 
این راه و ادامه میدم حتی اگه باشه بن بست متلق
چیزی نمی افته از قلمم ،منتظر فرصتم
تیز میکنم از ته ببره جمله ام
جایگزین فرد نیست،جمع هر جونوری
جاری ام روده ،روده های فقر و کنیم تفتیش!!
جک سال با دو قدم نصف راه و رفتین
طولانیه این جاده به اقتضاع تکثیر شعر


حواسم هست.  حواسم هست

         حواسم هست
         ‏حواسم هست
......حواسم نمیشه پرت..........



حواسم هست چیا میدادن به خورد گوشامون
مدرسه همون شهر موشها بود
گربه های خبیس میکردن،ذهن و آب و جارو
بدون فکر به انزوای بچه های آروم،کنار حیاط
سر دعوا که معلم زده سرش جلو همه فریاد
برپا
احترام یه طرفه،آموزش برباد 
تنها راهشو کردن از اجتماع اش سوا
بقا لای این فرهنگ مرده
همون چیزیه که بلند پروازیه پروانه هامونو کشته
مدارس می‌خوان شمارو بار بیارن بزدل
اجازه نده که کسی بهت،تو بگه تو جمله
تف بکنید تو قانونای باعث مشکل
اینجاست
که تلنگر نیاز بده اخطار
بزرگترین صاحبان تفکر انسان
به بردگی تو مدارس،بدید اتمام
این خواسته ی جمعی و من باز میکنم تکرار
فعلا
تمام
تا انشا 
تو زمان
بعد




آره حواسم هست
حواس توام باید باشه
وگرنه 
میچشی طعم شکست...
وگرنه
میچشی طعم شکست..

Sokoot سکوت [ prod by Armyar]

«افسانه »

ورس ۱:

افسانه افسانه ی قصه ی من
شدی تو، تو باورم جا نمیشی
شهرتو ساختم تو عمق جیغم
تو بلندترین صدای حنجره ی منی
که بعد مرگم ،میشه حتی تورو زندگی کرد
شک شک،سوال..به هیچ جمله ایی
اتمامت نمیشه کرد،نه،ختم نمیشی تو این جلسه
ادامه میدم...
وجودمو ندیدی،ندیدی کجا میرم
لحظه هایی که تو لحظه ام،اما 
چشم به زمین خیرست..
قد کشیدم..البته نه
متوقف،از رشد بی دلیل
شدم یه متفکر،نسبت
به فرم و سطح جامعه ام متوجه
که نیستش کاملا بر وقف مراد
مهره از غیب اومده
دل به شعار نبندم،زاده ی تو تسخیر
توسط عمل
با هر نفس دیرمه،عجولم واسه رفتن
به قدمای تندم دارم اشاره
کنار قاب عکس،بدون قاب و قالب
شبا آجر شهر،بجای مهر و بالش
همیشه خواب من وصل،به کلی جرم ناقص
با روح تو هنوزم رفیقم و نصف کاره
ول میکنم وسطه توهمم،که سیاهه..
کسی آخه نمیاد به خلوتم سر بزنه
سودی وقتی نیست،صدامم براشون دردسره
زوری می‌خوان خفه کنن،خفگی سهم منه؟
نه..من اینجا چشم دارم میبینم
حتی گوش دارم و می‌شنوم
پس چطور باید بگذرم؟
ترسمو میفروشم،طناب و میخرم
میندازم گردنم
مدال افتخار مردن توی کشورمم کسب میکنم
تو درس ندادی بهم اما تو دفتر سادگیت
یه برگی،برگ برندست!
ندم احساسمو دست کسی 
اینجا پر شده از دست کثیف
زن ضعیف،ضربه زنندست
به خودش اول!
این جامعه پر از لبخند غلطه
میکُشه قلب تپندت‌‌..



کروس:


زن ساده زن نابودگر
ستایشت میکنم،گرچه کمی آلودم
به ردپای تو،به معشوقت که نابود کرد
من هنوز تو خیال قشنگ تو جاموندم..
پرته پرت..پر میزنم بی اعتنا
یه پرنده ی کله شق بی اعتماد..
اما همچنان برات اوج میگیرم
بدونی کیو رها کردن تو ارتفاع..



اوترو:

با هرسال جدید 
میرم مرحله ی بعد
یه مار افعی و صداشو نمیتونن قطع
کنن،زخم میخورم کالبدم قوی تر از قبل
ظاهر میشه..
تو عصری غایب،بی صدا،بی سر..

1_Afsaneh افسانه

پابند


ورس ۱:

صدای پابندت کف دادگاه
بین آدمای شر و دادخواه
نگاهشون با منم کار داشت
یه مرد خسته مرموز
تمام مغز من بود
که چی الان تو نگاهشه
میبینه منو هروز
پشت هم متهمارو آوردن طبق معمول
من بودم تو شوک،چیشد،کجام الان در به در تو
اطاقای اینجا پیگیر چی ام،اون مرد کمرو
کنار دیوار،منتظر چیه دست مأمور؟!
برده های افسرده،پشیمون از هرچی جرمه
قاضی خودش مجرمه تو پرونده ها دست برده
برنده ست چاقویی که،دست منه،زجر کُشِت
نمیکنه فقط میشی زخمی
این از زبون تقدیر بود،تلخیه زبون من
مثل شمشیر بود ،بُرنده..
تسلیم بود گوشای بقیه ،انگار لپ مطلب گل کرده
سرخ شده هرچی خجالتی
گرما نیست..اما جرما..شرارتی شد
هربار این قاضی منو خواست،یه عدالتی مرد
تته..پته..حتی طبخ خاطراتم چکی خورد
دروغی نبود اما خب نشد حقیقتو گفت
به هیچ نحوی لخت‌..
هرچیزی تکونم نمیده جدیدا
زلزله حادثه ایی شد،شیرین
ترش دیدی خب،تلخی که روزانه ست
خوردیشو تف کردی
خب..چیشد زنده ایی هنوز؟!
پس میریم مزه های بعدی..


آره یه طنز تلخ که نیازمند شد به شکر کلومت
گلوی ما پیش هیچکسی گیرنکرد اما خب بازم
خفه شدیم قبوله حق
صبور قلمم،تا الان موندم از زبون تلخم رو کنم
یا زبون نرم
بچرخه امثالتو ببنده به گلوی حق
تا اینجا من نه قاتلم نه دزدم نه باعث سرکوب شهر
قربانی دیدی تاحالا؟ از اینجا به بعد درد
واسه خودم کمونه کرد..

گذشته زشته هربار میزنه سیلی بهم
‌پا توش بزارم یا نه هی میخواد یه گیری بده
نتیجه بهم میگه اینکه از آب کشیدی بیرون گلیمته
مانع ها تیز بینت کرد نه باعث پیری چشم شد
نه صرف نظر،از نظرت،ضد ذهن کلیشه شکل
شمایل اسارت،باطنت آزاد،میگیره دل..
گوشتو بخوابون آزادی بهت لالایی بگه


کروس:

تفاوت و درک کن و انساناتو بشناس
خطا که نیستش پایان جون آدما شعر کاش
برسه به گوش اونی که طنابارو سفت ساخت
گردنا هنوز لنگه پاها آویزونه بجاش
پابند و باز بکنید پابند و باز
بکنید
بندارو باز بکنید
بندارو باز
پابند و بند و طناب و سلول نشدن صلاح
ضد هر ظالمی،خون و با خون نزنید کنار..


ورس ۲:

کشیدمش کنار گفتم بیا رو به روم
حرفتو بهم بگو همون حرفا که گفته بود
به گفتگومون یه درجه دار دادش خاتمه
من هنوزم تو معمای زندگیم گم و گور شدم
هیچ اثری از اصل ماجرا نیست
پرم از سوال کثیف،سمق محتوا چیست
به فال نیک گرفتم من رها تر از پرنده ام
بالم خونی نشد ، یه شانس مقوائیست
بخندین..بترسین
به زنجیر..از تکثیر
قتل و قصاص مقابل مرگ گیر ما نیست
ما تماشاگر باشیم جای شاکیه این بازی
بازیکنا به ردیف می‌خوام شما شاهد باشین
شواهد؟ کافی و جاری
جرایم؟ مالی و جانی
جواهره اون که تو جهنم،نه میگه به آتیش
مراجع دنبال منافع ان مکاتبم قاطیش
کلافه عدالت..کفافه یه جراحت کافی
روی قلب اون مجرمه،سالهاشو سر واقعه
اون واقعیتشو باخته ادامه ی فاجعه
اونجاست که خون و با خون می‌خوان بکنن معاوضه
بجای یکی دوتا،از روحا بشن عازمه آسمون...

2_Paband پابند

ضد

ورس ۱:

تلف شدن تو غربت به جرم حرف
مضحکه مسئله هنر تو اوج فقر
من نباشم کی پاشه پس؟ پا پس نمی‌کشم از ترس
پا ورق حداقل
تا حلقم گیر طناب نیست
چندسال دیگه مگه وقت حرافی دارم
مار و پونه غذای جدید
مزه ها شور به ظاهر لذیذ
تفکر که شد غرق تجمل
لق لق  میزدش پایه ی میزم
نوشته هام خرچنگ و قورباغه
نوبتم رسید ماهی بگیرم
دریا رو فروختن بهاشم پودر
مغزارو ربودن عذاب روح
شکنجه عادی شد بلا به دور 
از جون جلاد،تبر و داس و باتوم شیاد
کشیدن بیرون خشم و از شریانم
روزی صدبار،سد میسازن جلوت بعد چندسال
هم بُت شکنیم،هم شکنجه گر
شک به درست بودنمون شکسته تر کرد
چهره ی عبوس عزت نفس
پلک می‌زنیم ما به سرعت برق
مدت ها گذشته ما هنوز لب لب لب ،لب می‌زنیم فقط
به همه چی نزدیکیم جز عمل
نوسان داره موندنمونم رو یه حرف
پس شعر خودمم گذراست خوندم
افسانه شد بُت،پابند تو پام
بوم نقاشیم شد مانند آس فالت
ضد که یه شاهرگ خاص(خواستمه) 
این پاره ی مشکل ماست...

تا اونجایی که یادم بیارم
حواسم به همه نامردیام هست
نا  مردم، زنم و زیادم؟
نه فقط ادامه حرف عامیانه ست
عام ضدم،آدما ضدم،زمین و زمان و زنا باهام ضدن،زاده ی ضد ام، زیان و زشتم؟
ظاهراً ذهنمم ضد بازیام هست..
ضربانم ضرب آهنگم
تکلمم منو عرض آور کرد
عرقامم مست نمی‌کرد منو 
آواز مرگ رامم کرد
یقین داشتم به زبون درازم یقه های بسته خارم کرد
یروزی روز ما میرسه فرمون گوش بچه هاشون با من هست
تمنای من کورم کرد
تقلای من باعث شد بانی بام سوتم زد
تلنباره حرف جون کندم تا صدامو بشنون
صورتم زد ضرب
ضربه زدن گذشتم رفتم
کوله ام کم جا
جا نشدن تموم رختام
خودم بودم کتاب و دفترام
غرور و باورم تموم هدفام
مسافرم هنوز خلاف سکنات
مسافرم هنوز شهرا برام
جایزه گذاشتن بیشتر از یه ماه بمونم توشون
بی اعتنا،کوله مو ورداشتم آرزشونو میبرن به گور



اوترو:


قسم به هرچی،هرچی میخوری قسم
تقصیر من نیست،نیست تقصیر من نه
بستن زاویه هارو،زاویه بسته ست
چه ضلعی مد نظرته واسه شوت اول..

3_Zed ضد

بوم نقاشی



ورس ۱:

سرتو بگیر پایین منو میبینی زیرپات
همون رنگی ام که هیچ بومی رنگ من نیست بی نقاب
با تن ترکیم،تکیه به منن نرینه ها
ترکمو نبین عوضی قویترین تیغه ها
رو منه سنگین،له میشم زیبایی نیست کف کفشای رنگی
من سیاهم سیاه تر از اون مخمصه ی قبلی
چی راجبم فکر می‌کنی تو ذهنت میشه تشکیل
لگدم کنی آسمون مرفح و تحسین؟
تصویر من درد توشه از سر شب تا هروقت که فکر کنی من بیدارم،وقت و نا وقت
میبینم حق و ناحق ،مینالم که شهرو باختن
آدما هر کدومشون چه رویاهایی بافتن
غافلن که توی جوبا بافنده هاشون خوابن
چشمتو دوختن به آفتاب تو روز روشن
صدای پای دویدن ها نیست تو گوشت عمرا
تپش قلب جوونی که اعتماد و دود کرد..
چه ردپاهایی که جاشون رو ما موندن
از اینا میگذشت،تبدیل به عادتن من ازین بیشتر
قصه دارم،تو عمق ریشم جیوه ست نه نهال سبز
بحث اصلی...
قاتلان نقاش شدن جدیدا رنگ خون و پاچیدن روم
قانون گذاران خط صاف سفیدشونو کشیدن روم
منم طرح دارم جدیدا یه بوم نقاشی ام
از کثافت و لجن تا رنگ خون و دیدم
منم بوم نقاشی ام ، منم بوم نقاشی ام

تخت خواب هر ماشینم 
گاهی بوم نقاشی ام گاهی
بوم نقاشی ام
گاهی...


ورس ۲:
چاله چوله های من جذابیتی نداره توش
برعکس چال جذاب رو صورتتون
این گودی رو تنم براتون بهونه بود
حواله کنید فحشاتونو من گوش مسئولتونم
شرورتونم زخمتم،ضرورتونم
بجا خاک زیرپا همیشه قبولتونم 
قطوره روحم کل شهرتونو میپوشونم
شریک زمینتونم حقمو میچپونن 
تو حلق آسمون،خفه خفه 
ادامه راهتونو برید اونم قطره قطره رو صورتم تف می‌کنه وضع مارو ببین
بروز بعد بارون خسته و خیس کرده بود منو
دویید پایین
از ابرا کردش قطع امید
صداش تو صفحه برید
گفت:
چی داری به من تهی بگی تو که پری
 از این شهر گوهی
چی نسیبت شده بعد سالها تولید مثل آدما
من مثل آدما،خالی ام فقط پر از ادعا
تو خودم چندتا اسکناس دارم
به شکل ستاره ها
که روزمو میگذرونم به شکل ادامه دار
تو لمس میکنی رو تنت تراولا؟ 
یا با جیب خالی حمالی می‌کنی زیر پای عابرا
چه ساده وار و احمق..

منم قال و کندم رفتم پی حقم با داد و کل کل
تتمه ی حلقم و ریختم،تو فاضلاب و کلم شد خالی
جای پشیمونی خوشحالی از اعماق وجودم شد جاری
گاهی باید
واسه شادی 
یه جاهایی جا خالی بدی منطق
ناسازگاری داره،مخالف من هستش
تا وقتی انسانها واس رسیدن به آسمون میزنن زجه
یه نقشه ،بکش توام شو شبیه من تو شهرت
من رو زمین بد دل 
تنمو می‌زارم زیر پاهاشون اما کنسل 
نشده مرامم،هنوزم سمتش
گلوله کنن شلیک..
من خونشو تتو میکنم قبلش،با آرم ملی
شدنی که شدنی ست فقط نبر ریتم و از ریخت
هنوزم میشه،با صد تومنی زنده باشی
اما شرفتو نفروشی به مشتریه سمت حریف

کف زمینم باشم باز واسه ترمیم تنم
خیابون و میبندن این خوبه واسم
کنار خونه ها سهم دارم،با گربه ها شب چنیمم و 
رو به راهم
واسه ادامه دادن نمی‌خوام سوت آخر 
پایانمو خودم میبندم
میرم مرحله ی بعد
کنار رود آب هم مست میکنم،میخندم به شوخیای موشای شهر...



اوترو:

من همونی بودم که هر رنگی پاچیدید روم
زیر پاتونو خالی نکردم..
واسه نگاه به من آدما سر به زیر میشن
اما بهای نگاه به آسمون 
سر به هوایی .....

4_Boome Naghashi بوم نقاشی

 venoos  |  venny  | ven 
 
We're all here, for sounds


.
.
.
(~_~)

venoosamkhob

Popular tracks