Ida Gerhardt  -  "De Tuinman" : 

Georgica 'labor improbus' _  uit de bundel Het Sterreschip, 1979

(onvermoeide arbeid komt alles te boven)

gelezen door Johannes van der Veer:

Ik ben een tuinman, niets dan dat, 
met aarde en met mest bespat; 
ik buig mij neer, ik richt mij op, 
ik klem de schoffel en de schop.

Ik wied, ik volg mijn diepste wet 
als ik de naakte zaailing zet; 
ik richt mij op, ik buig mij neer. 
Een tuinman ben ik en niets meer.

Ga ik met donker stram naar huis, 
de pijn spaart schouderblad noch kruis. 
Ik waak nog als ik rusten mag. 
Mijn land, mijn land: het is kort dag.

Delft straks uw spa voor mij de wig, 
vergeet waar ik geborgen lig. 
Voorbij mijn moeite, nood en pijn 
moet er een tuin van sterren zijn.

Ida Gerhardt "De Tuinman" : georgica = labor improbus

gedicht uit Johan de Goede, Kogel Kegel de Demon, 2004, p. 217

Het valt
Alles is vergeten
Eindeloos
De druppel 
Elke druppel

’n Akker van de schommeling
In de regen van de tijd
En de overstroming van ’t nachtlijk ruim
Snoeit de vloeivelden
Bloemen in de hand

Te staan zonder schaduw
Het nu gebundeld
En het los te laten
Het spoor van vallende bloemen
En de druppels

Achter elke voetstap
In elke handdruk
Op alle vingertoppen
De wortelschietende lange tenen
Een vochtig lijf van golven

Wacht de glinstering
Er onder te worden bedolven
De wereld te weerkaatsen
Ook als de maan en de nacht aanvloeit
De lichtkringen worden getrokken

En het vallen zal
Wat naar beneden zal komen
En zich afzetten zal
Tot de hemelcirkels komen 
Als opgelost in etherische geuren

Zuiver en eerlijk zweet.

Johan de Goede

Popular tracks