Drums are banging from the caves. Inside lay heaps of bones. Inside they lay, both new and old. In the short grass plains so vast there is no hiding. The night breeze brings the smell of roasted flesh and burning trees.
Tears from the clouds today litter the dry sand. Fire from their burning hearts scorn the savannah whole.
Minds so troubled, yet no lips seem to move. Tainted by the screams among the flames

Afrika: Beating Drums from Smoking Caves

Afrika - I: Roasted Flesh and Heaps of Bones

Maskinalder, insektstid, intethetsdømme. Hva anstår en maur anstår ikke en mann. Alt er stål, alt er røyk, alt for koloni. Smogen fra pipen har skygget for all guddommelighet, og mennesker er tomme, mennesker er kjøtt og dritt. Nå står kvantit, kvantit, kvantit mot Kvaltiteten fra fordums stund, ånden tilforn.

Æra Av Insekt - I

Sky disse ordene: "Kube", "Masse", "Sjokk". De er heller tilegnede insektenes verden enn menneskets
 - F. Schuon

Æra Av Insekt - II

Eg hører trærne hviske, eg vet en vind kommer
Det renner i blod, mitt rødeste kjære blod
Heller dette enn en skugge som dreper uten at drapet er en visst

Eg er fortsatt herre over min borg, mitt legeme
Beleirede og utmattede må vi kjempe framåt
Drypp efter drypp, blodet lates

Det brenner i en hul stamme, trykket kunne tatt til å sprenge, 
eimen setter seg sterkt i luften. 
Så svir jernet, fossen brøler sannferdig igang

Så er det stille; Gud, så stille. 
En herlig ro rår. Det hele blir seg selv verdt.
Enhver bør dø for å leve livet, alle burde dunkles for atter å se Solen

Nyheroisme - Brutt motgang

Bærer du egen blodskniv? Du er som offeret, åstedet og forøveren i ett! Sort gjørme trekker opp fra gresset, gjør det vanskelig å vade i.
Alt er stille, blod og mørke. Den tid er atterkommen, når fordervelse skal ha sin dans.
Sortblodige festarmøy, de krefter som drager deg til helvete ned
Metamorfoser av metamorfoser, du vil gjerne få være som du er, du vil gjerne bli den du vil bli
Paradokser på paradokser, vis er den som anerkjenner begge speilets sider
Send bønner om grønt gress som skal spire opp mellom tærne, og Balder oven i det evige blå, som skal speile sitt varende lys i det stille havet som forbarmer solrenningen

Svartblodig

Augo mine, de kan ikkje dy dykk
følgjande med på hennar tær utan stans
ikkje i transe, for eg hadde ikkje uvisst teke det i hug
Trinna ho spinn på, som ikkje eingong rører ved bakken
Salig svevande, høgare heroppe
Dó ikkje utbrakt tå ho, moder og kone
Frå stengde lepper, or flyt ord, ljod som slanga si kropp

Månen dansar i vatnet, vatnet kviknar til
Det er natta si time, det er her det underlege skjer
Spegla frå dagen, då sola er vedunderleg
Sjå til aust, kor mørke og kalde fjella heng
Stjernevevet sprir sine tankar ovan oss, slik har det vori i tusenar år

Tørste tunger talar taust om døyving, ingen kan høyra dei, at sine skrale skrik sloknar
Rustne øyrar heng ikkje lutre, dó slim-simar på ditt auga talar for seg sjølv

Nu, att sjå mot fjella, ex orient lux, du høyrar eit brøl djupt or dalane, fjernt bak fjella riser han seg
Ljosande solskin under ljodande basungjall stig fram, og ein allheim er so han att skal verta
Månen og sola som ovan jagast kvarannan, slik er det berre hernede
Eg veitt kor sola er kvinne og månen er mann, eg veitt kor ein aldri har noko tå mangel
Satan er eit vakkert verk til tider, som andre vakre verk sprunge frå våre iltre hender, sjølvopptekne og uvisse
når me ser hennar rørsler over plenen, eit helsikes til måneljos inatt
Eg veitt kva som kan døyva smerten

Muse i Dans (Flytaljod)

FOR GUD ER I DET MINSTE OG DET FJERNESTE
DOG ÒG I DET STØRSTE OG DET NÆRMESTE
, I KNAPPE ORD OG I UTROP DE HØGESTE

Askese - Inngang

MELLOM ER VI, SOM BARE KAN HA DET ENE FRAMFOR DET ANDRE
ET URENT SKARVESTYKKE, EN KVEISTRET FJØL, 
BIKKENDE ER VÅR GALSKAP VITEN
LENGTER DU IKKE -
EFTER MARMORS ALVOR, SAMT BLOMENS GRØNSKE I SKJØNEFRYD?
SAKNER DU IKKE NOE HVILKET ER ALT, SOM SANT ER?

Askese - Undringsvandring

KOM HIT, DU ER EN MANN, SLÅSS MEG SOM DIN NESTE
MEN DU KAN IKKE, OG DU SKAL IKKE, DU KAN IKKE OG DU VIL IKKE
VINDEN ULER STIVT, TRESTAMMEN TÅRNER SEG EVIG OPPOVER
JORDEN BRUMMER, FOR HVEM VET HVA SOM LIGGER UNDER
METALLET BØYES, RUSTER OG FALLER TIL BAKKE
DU SKRUMPER INN I DEG SELV, DITT BLOD RENNER UT, DINE BEIN PUR ASKE
MINE FINGRE ER EVIG MANGE, DERES ARMER STADIG LANGE
MINE ØYNE BLÅ ALTOPPSLUKENDE AV VELVILJE
MIN SKALP SÅ LYS STEKER ALT MED MIN VREDE
GJØR DITT BESTE FORSØK Å BESEIRE MEG, OG DU GRAVER DIN EGEN GRAV
DU KAN IKKE OG DU SKAL IKKE, DET ER FÅFENGT
MIN PUST SLÅR I SVIME, MITT SPYTT VIL KUNNE DRUKNE
DEG OG DINE ER MEG MED MINE
ET SLAG MOT MEG BETYR DØDEN FOR DEG
DU KAN IKKE OG DU SKAL IKKE, DU GJØR IKKE OG VIL IKKE

Askese - Ovenerkjennelse

JEG HØRTE BEINENE VOKSE UNDER MITT TYNNESTE LAG AV HUD OG BRUSK
OM JEG SÅ LAGDE MITT ØRE TIL MITT LEGEMES PERIFERIER, OG RIKKET JEG SÅ PÅ EN LEM, DA FIKK JEG ENDA MED MEG BLODETS SKVULPELYDER MOT KARENES YTRE
; DA VAR JEG LYTTER ØRE TIL MIN RØDESTE, KJÆRESTE OG VARMESTE LIVSSAFT, SILDRENDE GJENNOM MINE KANALER FLOMMENDE OVER MINE SLUSER

HVILKET EN MARE RIDER! DET ER SELVET SOM MÅ FORGÅ!

Askese - Blod & Jord

Askese - Aske

Eg ser havet mitt i ens øyne
Eg ser steingarden om ens hals
Solen skiner så lyst deruppe

Tilforn

Popular tracks