De gouden deur knop en de essentie van reïncarnatie. 

Losbandig is de deur met de gouden deurknop. Onbewust, Betast, Gegrepen, Gesnapt, omwentelend uit zijn deurpost gedreven. Het voelt net als leven, onbegrepen terug gejaagd. Altijd in de weg. Geforceerd door een oude leven. Keer op keer. Denkt hij een nieuw begin die steeds niet wordt vast gegrepen. Kraakte er maar iets dan wordt ik misschien uit mijn oude leven geheven. Nagekeken, verzorgt, in geolied om niet constante frictie te horen en verheven. Niks. Het werkt nu weer terug met die gouden knop om altijd mooi te wezen. Zo onbewust mooi leven. Alsmaar achterwegen één kant donker de ander buiten in de regen. Terug in de oude deur verder leven. Alstublieft kan iemand deze deur voor mij open breken. Reïncarnatie in een andere deur waar ik rustig een andere deur tegenover mij heb zweven. Gouden deurknop zijn wat een leven.

Houten Postduif