Nejat Yavaşoğulları ve Hakan Kurşun’la Okaliptus’un gölgesinde dinamik, bol fikirli, tespitli, karşılaştırmalı, sorgulamalı, esprili, ılık ve “emniyetli” bir ortamda yüz yüze yaptığımız muhabbetimizden bir kesit. 

Nejat Y.: “Bu şarkıyı yazarken, şarkıda bahsedilenlerle etrafımıza olanlar arasında bir çelişki ortaya çıksın ve insanlar yaşadıkları durumlar için “Hakikaten de böyle yaşanır mı,” desinler ve düşünmeye başlasınlar istedim.”

Hakan K.: “Sabahtan akşama kadar tüketmemiz için dayatılan bilumum hayalden kurtulup kendi iç dünyamıza bakmamız gerekiyor, ki bence orada çok güzel şeyler var. Zaten onlara sahip çıkmadığımızda mutsuzluk başlıyor. Sahip olmadıklarımızın hayallerini kurarak bir ömür geçmez ki. İşte şarkı biraz bunun üzerine gidiyor, o yüzden seviyorum.” 

Söyleşinin tümüne bu link'ten ulaşabilirsiniz: https://t24.com.tr/k24/yazi/okaliptus-un-altinda-surdurulebilir-muzik-ve-diger-seyler,2739

Müzik: Nejat Yaşaoğulları’nın gitarı & Lobo Loco “Like JJ” - freemusicarchive.org

Fotoğraf: Deniz Koloğlu

Okaliptus’un altında sürdürülebilir müzik ve diğer şeyler

İlknur Yakupoğlu’yla pandeminin pik yaptığı günlerde ilaç gibi gelen son teklisi Uzun Lafın Kısası üzerine söyleşimizden bir kesit. 

“Bu şarkıda Karadeniz ezgilerinin dışında ezgiler de oldu. Ama herkesin yüreğine ulaşmak istedim ve çok da sevildi. Genç bir arkadaş şöyle bir mesaj atmıştı, ‘Zannedersin Yunanistan’dan bir ezgi dinliyorsun ve bir yandan da Karadeniz yaylalarında geziniyorsun’. Bu tür cümleler mutlu ediyor gerçekten. Yöresel müzikte tavırlar vardır. Fakat maalesef onların dışına çıktığın anda tepkiler gelmeye başlıyor. Ben hep yöremde, toprağımda, kendi içimizde nasıl konuşuyorsak o şekilde aktarmaya çalışıyorum. Bilmiyorlar ki bizim Tonya on dört bin nüfuslu bir kasaba ve mahallesinden mahallesine konuşmalar farklıdır. Bunu bilmeyen bazı insanlar ‘Şiveyi yanlış kullanıyorsun’ gibi mesajlar atıyorlar. Mesela Ben Denizde Bir Gemi de tam olarak yöresel bir şarkı değildir. Ama sözleri bu topraklara aittir. Uzun Lafın Kısası da benzer bir yapıda. Sonuç olarak biz yaptığımızda samimiyiz ve sözlerimizle gerçeklere değindik.”

Söyleşinin tümüne buradan ulaşabilirsiniz: https://t24.com.tr/k24/yazi/uzun-lafin-kisasi-gercek-oldugunda-her-gonule-ulasabilirsin,2749

Müzik: Lobo Loco “Like JJ” - freemusicarchive.org

Fotoğraf: Savaş Yakupoğlu

Uzun Lafın Kısası: “Gerçek olduğunda her gönüle ulaşabilirsin"

Yasemin Erdin Tavukçu, Yeşim Tezgören ve Zeynep Cin’le pandemi sebebiyle ara verdikleri Doğada Oyun ve Sanat Kamplarının muhteviyatını ve çocukların kendilerine sağlanan özgür ifade alanlarıyla nasıl da sağlıklı yetişkinliklere adım atabileceklerini konuştuğumuz söyleşimizden bir kesit.

Yasemin: “Doğada sesi, görüntüyü, formu birbirinden ayırmazsınız. Kendiliğinden bir birliktelikleri vardır. Bu bütünü okullarda resim, müzik, heykel vb. diyerek, birbirinden ayırarak çalışıyoruz. Dolayısıyla kamplarda çocuklara göstermek istediğimiz, her şeyin ne kadar da birlikte ve iç içe oluşuyla ilgili. Örneğin, bir resimdeki ritmi fark edecekleri veya renklerin nasıl sese dönüşebileceğini deneyimleyebilecekleri; müziği sadece notalarla değil çeşitli işaretlerle, resimsel elemanlarla kaydedebilecekleri, iki alanın sürekli birbirine geçiştiği çalışmalar yapıyoruz. O zaman da her şey birbiriyle bütünleşiyor.”

Zeynep: “Biz onlara sıkıştıkları yerde teknikler, yöntemler konusunda destek oluyoruz. Kendisi keşfederken kolaylaştırıcılık yapıyoruz diyebilirim. Ama 'Bu böyle yapılır hadi bizi taklit et,' demiyoruz. Daha çok üzerinde durduğumuz şey pratik yaptıkça o konuda ilerlediklerini onlara göstermek. Ayrıca pratik yaparak bir konu üzerine yoğunlaşabilme, sabretme yetenekleri ve sonunda da özgüvenleri gelişiyor. Bunlar hayatta onlara birçok konuda katkı sağlıyor.”

Yeşim: “Ritim genellikle müzikle bağdaştırılan bir şey. Oysa biz çocuklara yaprak yapısındaki ritmik ilerleyişten, çiçek yapılarının bir ritim içinde olduğuna ve hatta kendi bedenlerindeki ritimlere kadar her şeyde ve her yerde bir ritim olduğunu göstermeye çalışıyoruz. Mesela daha önce hiç kulak vermedikleri kalp atışlarını fark edince çok etkileniyorlar.”

Söyleşinin tamamına buradan ulaşabilirsiniz: https://t24.com.tr/k24/yazi/hani-hepimiz-resim-yapip-sarki-soyleyip-dans-edebiliyorduk,2783

Müzik: Kielicaster “Racing Like The Wind” - freemusicarchive.org

Hani hepimiz resim yapıp, şarkı söyleyip dans edebiliyorduk?

Bir grup sanatçı ve aktivistin İstanbul’da başlattığı kuir feminist, norm bükücü, organize neşeli Korospular’dan Fulya, İlksen ve Metin’le söyleşimizden bir kesit.

Fulya: “Grubun üyelerinin sabit olmaması daha çok sürecin getirdiği bir durum. Hiçbir şeyi formüle etmiyoruz, bu sayede sıkılmıyoruz bence. Organik, değişime açık, yönetilmeyen ve yönetilemez bir grup Korospular. Aramızda, birbirimizi anlamaktan, sevmekten kaynaklanan da bir bağ var, – ki bunun için lubunya olmak da gerekmiyor. Bütün bunların, nerede ve kiminle iyi hissettiğinle, kiminle yan yana durmak istediğinle ilgisi var.”

İlksen: “80 ve 90’larda, Hortum Süleyman döneminde seks işçiliği yapan translar Lubuncayı güvenlik ihtiyacıyla kapalı bir şekilde kullanıyormuş. O dönemki kapalılık geçerli gelmiyor bana, çünkü ihtiyaçlar değişti. Şimdi kendimizi ifade etmek için, senelerdir o şekilde söylenen türkülerin, şarkıların dilindeki erilliği, ayrımcılığı kırmak, bozmak için kullanıyoruz.[...]Biz ise Lubuncayı iktidardaki eril dilde kendimize biraz yer, alan açmak için kullanıyoruz. Nasıl yaşamak istediğimizi ve nasıl bir dille yaşamak istediğimizi ifade etmeye çalışıyoruz.”

Metin: “Sahneden indiğimde 17-18 yaşında bir lubunya bana gelip “İyi ki böylesin, böyle olduğun için çok mutlu oluyorum,” dediğinde çok iyi hissediyorum. Çünkü o yaşlarda ben de bu sözleri söyleyecek birini arıyordum. İşte bu benim için bir sorumluluk. Benim de yolumu açan, elimden tutup sahneye çıkaran kişi Boysan’dı. Hani lubunyadan lubunyaya el gider ya, bu işin öyle bir tarafı da var. Bir de kuir sanat tarihi diye bir şey varsa Korospular da onun içinde var. Aslında hep beraber bir tarih yazıyoruz. Bunun da sorumluluğunu hissediyorum.”

Söyleşinin tamamına buradan ulaşabilirsiniz: https://t24.com.tr/k24/yazi/provayi-sevmezler-ama-sarki-soylerler-boyledir-korospular,2823

Müzik: Brazzmatazz “Helping Hands” (Turbolence) - freemusicarchive.org

Fotoğraf: Gaye Günay

"Provayı sevmezler ama şarkı söylerler, böyledir Korospular!"

Araştırmacı yazar Serdar Soydan’la 1872-1928 yılları arasından yirmi dört farklı metni derlediği Ah Bu Sevda! kitabı üzerine birlikte düşündüğümüz ve konuştuğumuz söyleşiden bir kesit. 

“Zamanla arşivle aramda duygusal bir bağ geliştiğini söyleyebilirim. Kütüphaneler yani arşivler benim için bir sığınak. Kendimi orada güvende ve huzurlu hissediyorum. Ayrıca arşive gitmemin psikolojik bir temeli de var. Ailemi çok erken yaşta kaybettim. Hani büyük kayıpların yerine başka şeyler koyarsınız, ben de yalnızlığımı bu şekilde telafi ettim sanırım. Ayrıca ergenlik döneminde yalnız bir eşcinsel erkek olarak kendimi o homososyal ortamda konumlandıramıyordum. 2000’lerden itibaren kendime hep kitaplardan, bir süre sonra da gazetelerden, dergilerden arkadaşlar bulmaya başladım. Bu kulağa biraz şizofrenik bir şey gibi gelebilir fakat hakikaten de yaptığım şey buydu. Aile benzetmesini ise benzer ayrımcılıkları, şiddeti deneyimlemiş bu insanların arasında bazı bağlar olduğunu düşündüğüm için yapmıştım. Ah Bu Sevda!’daki hikâyelerin karakterleri de belki başka bir gerçeklikte etkileşim halindeler. Ben olaylara biraz daha spiritüel, duygusal açıdan bakmayı daha mutlu edici buluyorum.”

Söyleşinin tamamına buradan ulaşabilirsiniz: https://t24.com.tr/k24/yazi/serdar-soydan-kendimizi-bir-sekilde-var-etmek-ve-tanimak-icin-baska-deneyimlere-muhtaciz,2876

Müzik: Lobo Loco “Comming Back” - freemusicarchive.org

“Kendimizi bir şekilde var etmek ve tanımak için başka deneyimlere muhtacız”

Salih Korkut Peker’le ilk tek kişilik albümü Denize Dik’e ve albümünden telli bir sürü başka müzikli konuya değindiğimiz söyleşimizden bir kesit.

“Miskinlik, üşengeçlik bunlar hayatımda çok önemli ve fazla yere sahip iki önemli mevzu. Mesela albümde de yer alan Dünün Halayı  benim bir nevi manifestom [*bkz. hemen aşağıda sözlerinden bir kuple]. Bir yandan çalışkanlık da söz konusu. Ama çalışkanlığımı en çok besleyen şey de üşengeçlik. Birbirleriyle terazinin iki kefesinde oynuyorlar ve benden ne çıkıyorsa öyle çıkıyor.”

Dünün Halayı 

Bugün olmaz, yarın olur
Yarın olmaz, öbür gün
Zorlamaya ne gerek
Gelecekte hepsi dün
...

Söyleşinin tamamına buradan ulaşabilirsiniz: https://t24.com.tr/k24/yazi/salih-korkut-peker-nukte-ve-harman,2914

Müzik: Kielicaster  - “Madame Flowers” - freemusicarchive.org

Salih Korkut Peker: nükte ve harman

"Fonograf Alanda: Erken Dönem Karşılaştırmalı Müzikoloji Çalışmaları ve Türkiye" kitabının ekibinden iki müzikolog, Elif Damla Yavuz ve Nihan Tahtaişleyen’le yaptığımız kafa açıcı ve leziz, sohbet tadındaki söyleşimizden bir kesit.

Elif: “Bu kitap Avrupa’nın, Avrupa dışı kültürlerin müziklerini bilimsel olarak anlamayı, anlamlandırmayı amaçlayan karşılaştırmalı müzikoloji disiplininin doğuş ânına odaklanıyor, ama Türkiye penceresinden bakarak. İçeriğinde karşılaştırmalı müzikolojinin kurucu isimlerinin Türkiye’yle ilgili yaptığı ilk çalışmalar ve alanda yapılmış ilk ses kayıt örnekleri var. Bugün çoğunlukla pozitivist olduğu eleştirisine dayanarak reddi miras refleksiyle yaklaştığımız karşılaştırmalı müzikolojinin doğuş ânına baktığı kadar ona içeriden bir bakış da sunuyor. Kitabın hedefi, karşılaştırmalı müzikologların hangi konuları nasıl çalıştıklarını tasvir etmekten ziyade olduğu gibi göstermek.”

Nihan: “Kitabın iki odağı var. İlki, 1902 tarihli Felix von Luschan ve 1898-99 tarihli Hubert Octave Pernot kayıtları. Diğer odağı ise, bu kayıtların bağlı olduğu zemine dair temel metinlerin çevirileri ve özgün metinler. Bu kitap öncelikle Türkiye üzerinden baktığımızda malzemenin ne olduğuna; bu malzemeleri derleyen araştırmacıların insiyaklarına ve yöntemlerine; tüm bu çıktıların, onların bu bağlamda kaleme aldıkları metinlere ve mevcut bulunan diğer yaklaşımlara nasıl oturduğuna dair sorulara bir kaynak olmuş oldu. Dolayısıyla kitap birbirini tamamlayan metinlerden oluşuyor.”

Söyleşinin tamamına buradan ulaşabilirsiniz: https://t24.com.tr/k24/yazi/fonograf-alanda-karsilastirmali-muzikolojiye-turkiye-den-bakmak,3018

Müzik: Turku, Nomads of the Silk Road “Harman Dalı” (Istanbul Valley) - freemusicarchive.org

Fonograf Alanda: Karşılaştırmalı müzikolojiye Türkiye'den bakmak

İnsan Haklarına Eşit Erişim Kampanyası kapsamındaki Eşitlik Festivali’nin final etkinliği olarak “Birlikte ve Çok Sesli” başlığı altında canlı kaydedilmiş bir müzik videosu yayınlandı. Dört kişilik çekirdek ekipten Ayşe Görür ve Ayşe Tütüncü’yle bunun üzerine yaptığımız söyleşiden bir kesit.

Ayşe Görür: “Bir arada yaşamanın, birbirimizle dayanışmanın mümkün gözükmediği bugünlerde -sadece korona sürecini değil son yıllardaki ülke koşullarını kast ediyorum- biz hâlâ bunun mümkün olduğuna inanıyoruz ve bu bağlamda da çok sesliliği büyük bir imkân olarak görüyoruz. Dolayısıyla eşitlikçi bir dünyanın çok seslilik ile renklendiği bir yaşamı savunmaya yönelik bir içerik oluşturmaya çalıştık.”

Ayşe Tütüncü: “Bir arkadaşım “İzlerken kâh güldüm kâh ağladım kâh dans ettim,” demişti. Bunların hepsini bir arada yaptırabildiysek ne güzel çünkü ayrımcılık gibi bir konuyu sadece üzerek, öfkelendirerek veya başkaldırıya sevk ederek çözmek mümkün değil. Hayatta da olduğu gibi bunların hepsi bir arada olmalı. İşte parçaları seçerken bütün bu duygulara birer kere uğrayarak düşünmemiz gerekti.”

Söyleşinin tamamına buradan ulaşabilirsiniz: https://t24.com.tr/k24/yazi/farkliligin-bir-aradaligina-dair-bir-guzelleme-birlikte-ve-cok-sesli,3072 

Müzik: Ketsa, “Eye On Me” (Abundance) - freemusicarchive.org

Farklılığın bir aradalığına dair bir güzelleme

Eski bir Yeşilçam aktörüyle yolları karanlık bir biçimde kesişen bir güvenlik memurunun hikâyesini konu edinen, yönetmenliğini Barış Sarhan’ın yaptığı The Cemil Show müziklerini bestecisi Taner Yücel’le konuştuğumuz söyleşiden bir kesit.  

Taner: “Bizim ailede özellikle de babam eski filmleri çok severdi. Ana akım Türk televizyonlarında üç milyon kez oynayan filmleri tekrar tekrar izlerdi. Ben de çocukken ses kaydeden teybimi televizyonun altına koyar, o filmlerin sesini kaydeder, sonra da oyuncaklarımı o müzik ve seslerle oynatırdım. Zaten müzikle ilk haşır neşir olmam bu şekilde başladı.”

Söyleşinin tamamına buradan ulaşabilirsiniz: https://t24.com.tr/k24/yazi/sahibinden-orijinal-retro-the-cemil-show-soundtrack,3098 

Müzik: Lobo Loco, “Allright in Louisiana” (Salad Mixed) - freemusicarchive.org

Sahibinden orijinal retro: The Cemil Show Soundtrack

Hale Birgül Akçakmak’la, doktora tezinden kitaba uyarladığı ve Kırmızı Kedi Yayınevin’den yayımlanan “Budalaların Şerefine – Gürciyev ve Performans” üzerine yaptığımız söyleşiden bir kesit.  

Hale: “Türk literatüründen tutun da Sufizm’e, Yezidi hikâyelerinden tutun da Ermeni ninnilerine kadar birçok kültürel malzemeyi kullanmış birisinden ve de iki dünya savaşına birden tanıklık etmiş bir karakterden bahsediyoruz. Üstelik tüm bu bildikleri üzerinden çıkar sağlamaya çalışmamış. [...] Sonuçta Gürciyev aristokrat bir aileden gelmiyor. Rusçası kırık; doğru dürüst ne İngilizce ne de Fransızca biliyor. Etrafındaki sanatçılar hep gönüllü bir şekilde onu tanıtmaya çalışmışlar. Bütün bunlara rağmen çok büyük bir yankı uyandırmış. Sanırım beni asıl cezbeden Gürciyev’in bütün aidiyetlerinden sıyrılarak kendini özgür kılma hali ve bunu çok büyük bir cesaret içerisinde yapmış olması oldu.”

Söyleşinin tamamına buradan ulaşabilirsiniz: https://t24.com.tr/k24/yazi/sanatin-ozgurlestiriciligine-dair-budalalarin-serefine,3135 

Müzik: Axletree, “Reservoir Sunset” (remastered)- freemusicarchive.org

Sanatın özgürleştiriciliğine dair: “Budalaların Şerefine!”

Bağımsız Kitap Kültür Kritik sitesi https://t24.com.tr/k24

K24 Podcast

Popular tracks