Aπόσπασμα από αυτοσχεδιασμό.
Ηρακλής Ιωσηφίδης -κοντραμπάσο
Κωστής Λιολιόπουλος-πιάνο 

Yπνική παράλυση

Όμορφοι γκρεμοί-ηχογραφήσεις 2015

Μέχρι να μάθεις (ζωντανή ηχογράφηση)

Ένα ποίημα της Βισουάβα Σιμπόρσκα
Από το cd  του 2008  ''Της λήθης το φιλί''

Διαφήμιση

Από το cd του 2008  "Της λήθης το φιλί"
Στίχοι-μουσική Ηρακλής Ιωσηφίδης


                       Οι όμορφες μέρες που μου είχες πει πως θα ζήσουμε,
          τώρα είναι γεμάτες χρώματα, που ξεθωριάζουν λίγο αφου βγει ο ήλιος.
                Τους λέω κάθε μέρα ψέματα πως θα΄ρθεις για να μη χαθούνε,
                                       δε θέλω να μείνω πάλι μόνος.

                                   Τρώνε ότι έχει απομείνει μέσα μου 
                             και ξεδιψάνε ρουφώντας τις ελπίδες μου.
                                     Βάφουν μαύρα τα μάτια τους
                             και έχουν μαλλιά φτιαγμένα απο λέξεις
                                    που όταν τα χαιδεύεις σε τρυπάνε.

                                 Κάθε φορά που κλείνω τα μάτια μου,
                                                      τις βλέπω.
                                                   Κάνουν έρωτα.

                              Όταν τ΄ανοίξω,δεν τις βλέπω πουθενά.
                             Έχουν προλάβει να κρυφτούν μέσα μου
                                 και έχουν πια πείσει την καρδιά μου,
                                                   οτί τις αγαπώ.



Όμορφες μέρες

 Aπό το cd  του 2004 "Ψαροκόκκαλο".

Όλο κάποιος μας εγκαταλείπει.
Δε μας προδίδει,
ανοίγει μόνο την πόρτα και φεύγει.

Τότε φωταγωγούμε το δωμάτιο,
ξεσκονίζουμε τα έπιπλα,
ανοίγουμε το ραδιόφωνο σε όλη την ένταση.

Με το θόρυβο
τα εκτυφλωτικά φώτα
με το να κρύβουμε στο υπόγειο τις άδειες καρέκλες
προσπαθούμε να καλύψουμε το κενό,
να ξεχάσουμε.

Όμως η πόρτα πάντα ανοίγει
κι η νύχτα παίρνει τη θέση αυτού που έφυγε.
Το κενό όλο μεγαλώνει
ανεβαίνει στην οροφή, κατεβαίνει στο πάτωμα,
στριφογυρίζει,
γίνεται δίνη μάς παρασέρνει
στο κέντρο της περιστροφής
και πια δεν ξέρεις
αν είσαι αυτός που έφυγε
ή αυτός που έχει μείνει.


H δίνη

Aπό το  cd  του 2008  "Tης λήθης το φιλί"        

Κανείς δε μου είπε πως θα σβήνω μπροστά,
τόσο άδειος σε γεμάτες οθόνες,
 με φθηνά βιβλία και φιλιά πλαστικά
 με σκιές που γίναν θαμώνες.
 Σε μπαρ βαρετά γνωριμίες, θεωρίες
και γω στου σπιτιού μου τη γλυκειά φυλακή.

Θα πίνω και θα κάθομαι, θα κάθομαι και θα πίνω.

Κανείς δε μου είπε ότι δεν πετάς
με σπασμένα φτερά, η χαρά πως θα γίνει βλακεία.
πως σε κάθε σιωπή, θα γελάνε παιδιά,
πως η άγνοια τρώει ευτυχία.

 Θα πίνω και θα κάθομαι, θα κάθομαι και θα πίνω.


xeilia louloudia