#79 stemmen in stemhokje

Het geluid is een fragment uit een geluidscompositie die ik maak voor de tentoonstelling 'On Demand, Between Self and Other' bij tegenboschvanvreden. Het gaat om een plek die we allemaal kennen en wekelijks (zo niet dagelijks) betreden. Nu is het een plek die even niet meer bestaat en verloren is gegaan. Daarmee missen we niet alleen de plek zelf, maar ook het gevoel en de beleving ervan. Zal het ooit nog hetzelfde klinken?

Geluid #65: ruisend geroezemoes

Gerinkel, gerammel, getik en geklingel.
Sinds het maken van deze geluidsmobile klinken onze spullen uit o.a. de keukenlade en mijn overgrootmoeders knopendoos in onze tuin. Elke zucht wind laat de mobile dansen en dus geluid maken.
Het werk is gemaakt in opdracht van de Volkskrant vandaag te vinden in de Volkskrant Magazine, inclusief interview en bouwtekening. Duik zelf een rommelkast of de schuur in en ga aan de slag. Mocht je een mobile gemaakt hebben, dan vind ik dat natuurlijk heel leuk om te horen.

Foto: Erik Smits

Geluid #66: rinkelende geluidsmobile

Iedereen heeft gister geluiden van de wind kunnen horen, bijvoorbeeld via ruisende bomen, gierende ramen, suizende afzuiging of krakende daken. Ik weet nog goed dat mijn zusje (toen 7/8 jaar) op school een filosofieles had gehad en de vraag behandelde: “hoe klinkt de wind?” Mooie vraag natuurlijk, want de wind is niet hoorbaar zonder objecten en/of obstakels. Of dat nu een boom, muurtje, lantaarnpaal of plastic tasje is, het heeft iets nodig om te klinken. En wanneer dit alles er niet is en je toch de wind denkt te horen, ben jij het zelf die zorgt voor gesuis: je jas, je haren, je oorschelp.

Gister werd aangeraden binnen te blijven. Nu zijn we daar behoorlijk aan gewend geraakt afgelopen twee jaar, maar toch voelde het gister anders thuis. De wind liet zich horen binnen de muren van ons huis. Via de afzuiging (zoals in dit geluid, uit ons toilet) klonk een onheilspellend gedreun. Het maakte dat ons huis ineens kwetsbaar leek, de wind in de aanval ging. Waar ik me normaal veilig voel, keek ik nu toch soms even naar de boom in de tuin buiten en de dakpannen van de overbuurman. Gelukkig ging de wing langzaam liggen en suste de suis. De stilte keerde terug en we konden redelijk rustig de nacht ingaan.

Geluid #67: winderige ventilatie

Aan het einde van de maand opent mijn eerste solotentoonstelling bij CODA, is mijn eerste buitenwerk te horen op de Paltz Biënnale en vindt de lancering plaats van de nieuwe website van het Instituut voor Huisgeluid. Dit betekent veel getik op mijn toetsenbord: teksten schrijven, 
geluiden bewerken, photoshoppen, mails beantwoorden en orders plaatsen. Het getik is soms zacht en subtiel, soms hard en vol nijd (vaak in geval van stress, of vermoeidheid). Het is getik dat eigenlijk niet meer kan ontbreken in het archief. 

Het opgenomen getik is het bovenstaande tekstje.

Wanneer ik het getik een aantal keer terugluister en bewerk voor het abonnement, begint het bijna muziek te worden. Een slagwerkinstrument. Korte, snelle tikken gevolgd door een tel rust, een harde klap op de enter en een pauze voor de nieuwe letters worden geraakt. Het deed mij denken aan het stuk Living Room Music van John Cage waarin getik van (o.a.) computers het stuk vullen. Eigenlijk maakt bijna iedereen dagelijks zo’n stuk, met eigen vingers en met eigen slag, op haar eigen instrument.

Geluid #68: tikkend toetsenbord

https://www.elisethart.com/#/dossier-cees/

Het Centraal Archief Bijzondere Rechtspleging zou begin 2025 voor iedereen openbaar worden. Dat oorlogsarchief zit vol met documenten over vermeende foute Nederlanders in de Tweede Wereldoorlog. Maar na waarschuwingen over de privacy komt het hele archief niet online, maar blijft het beperkt openbaar. Het gesprek hierover is in sommige families het afgelopen jaar al wél geopend. Want: geschiedenis die onbesproken was, wordt nu opgerakeld en zwarte bladzijdes worden onder ogen gezien. Wat deden de ouders, grootouders of overgrootouders in deze tijd? Kortom: wat betekent die collaboratie precies? Verslaggever Rozemarijn Brus volgden ons gezin in deze zoektocht. Met haar opnames hebben Wij (Elise ‘t Hart en Willem ‘t Hart) een compositie gemaakt die deze vragen ruimte geeft.  Ze knipten alle bijgeluiden uit de verslaggeving. Bij elk geluid ontvouwde zich een deel van het verhaal. De zwaarte is te horen in het openslaan van de dossiers, het geritsel van de bonnen en het geruis van de handgeschreven brieven. De dissonantie van de piano omschrijft het dissonante verleden, maar wordt mooi ingekleurd met warme harmonie die staat voor waar ze nu zijn.

Mede mogelijk gemaakt door BNN/VARA. Met dank aan het archief, Rozemarijn Brus en Nils Davidse

Dossier Cees

Obscùlta

https://www.elisethart.com/#/knappendetakjes/

Registratie ‘TK’

We zijn aan huis gekluisterd. Nog nooit zo'n lange tijd verbleven wij in en om ons eigen huis. Misschien ontdekt u hierdoor nieuwe huisgeluiden, is er een geluid dat u ineens enorm irriteert of juist iets dat u als heel prettig ervaart. Neem dit geluid op (bijvoorbeeld met uw telefoon) en stuur het naar elisethart@gmail.com.

We denken dat dit een bijzondere verzameling kan worden die ons veel vertelt over deze vreemde tijd. De geluiden en verhalen worden verzameld voor het archief van het Instituut voor Huisgeluid en komen zo snel mogelijk online te staan zodat we naar en bij elkaar kunnen luisteren.

#78 schaatsen [klinkend ijs]

Instituut voor Huisgeluid / Institute for Domestic Sound

Dossier Cees

Elise 't Hart

Related tracks