خواننده اصلی، فیروز

به بیروت
سلامی از قلبم به بیروت، به سواحل و کوچه هایش
به صخره بندرش که چون صورت ملوان سالخورده ای است
شهری که روح مردمش سرخوشی شراب دارد
چگونه بوی نان و یاسش طعم خاک و خون گرفت؟
به بیروت از فراز خاکستر شکوه از دست رفته اش
و دستان خون آلود فرزندانش
شهر من در خاموشی است
و درهایش بسته
در آسمان تنهاست
تنها در تاریکی
تو بیروت منی ... از آن منی
آغوش بگشا بیروت من
نشان من، ریشۀ من و موج حرکتم
زخم های مردم ام شکفته است، شکفته
و آشک و آه مادران
تو بیروت منی ... از آن منی
آغوش بگشا بیروت من
------------------------------
لبیروت....
من قلبي سلام لبيروت....
و قبل للبحر والبيوت....
لصخرة كأنها وجه بحار قديم....
هي من.....روح الشعب خمر ...
هي من....عرقي هي خبز وياسمين.....
فكيف صار طعمها...طعم نار ودخان....
لبيروت .......
مجد من رماد لبيروت...
من دم لولد حمل فوق يدها....
أطفأت مدينتي قنديلها.....
أغلقت بابها....
أصبحت في المسا وحدها...
وحدها وليل.....
لبيروت....
من قلبي سلام لبيروت....
و قبل للبحر والبيوت....
لصخرة كأنها وجه بحار قديم....
أنت لي.....أنت لي.....آه عانقيني أنت لي....
رايتي وحجر الغد و موج سفر....
أزهرت جراح شعبي أزهرت....
دمعة الأمهات.....

أنت بيروت لي...
آه عانقيني.....

به بیروت، عبیر نعمة

درباره لیز دورت
http://www.gooshe.net/?p=9643

Notrunning لیز دورت

درباره این رقص در «گوشه» بیشتر بخوانید http://www.gooshe.net/?p=9463

موسیقی رقص کلاه مکزیکی

تا سال‌ها، کسی اجازه نداشت شعر، داستان‌ یا ترانه‌‌ای از «بولات اوکودژاوا»، شاعر و نویسنده روس، منتشر کند یا جایی از او تصویر یا صدایی پخش شود. پدر و مادر او سال‌ها در اردوگاه‌‌های کار اجباری استالین اسارت کشیدند و تا حد مرگ آزار دیدند، اما ترانه‌‌های او آشکارا سیاسی نبود. استقلال، ظرافت و خلاقیت او در ترانه‌سرایی، تسلیم‌نکردن صدا و سروده‌هایش به دستگاه اختناق و فساد شوروی و به کارنبردن کلمه‌های تهی مورد نظر دولت، او را در «فهرست ممنوع‌ها» قرار داده بود؛ 
همچون نخستین عشق که قلبت را می‌سوزاند
همچون عشق دوم که نخستین را محکم‌تر می‌کند
همچون سومین عشق که کلید را در قفل می‌لغزاند
کلید در قفل می‌لرزد، چمدان در دستش
همچون نخستین جنگ که تقصیر هیچ‌کسی نیست
و جنگ دوم که تقصیر کسی دیگر است
و همچون جنگ سوم که تقصیر من است
و خطای من بر همگان آشکار است
همچون نخستین دروغ که چون مه صبحگاهی است
و دومین دروغ که چون تلوتلوخوردن پس از مستی است
و سومین دروغ، تیره‌تر از شب، تاریک‌تر از شب
شبی تار، بسی هولناک‌تر از جنگ

درباره این خواننده روس، بیشتر بخوانید در گوشه
http://www.gooshe.net/?p=795

زندگی من، بولات اوکودژاوا

شیدا و مسعود جاهد، گل خزان ندیده

شب می‌آی
سرشب می‌آی
دم صبح می‌آی
می‌آی به خوابم

دم به دم پرپر کنی
صد باغ گل بر رختخوابم

قربون او تن‌نما
گلشن‌نما پیراهن تو
بوی جان آرد به من
هر شب نسیم از گلشن تو

کاشکی چون برگ نیلوفر بشم من
با سر انگشت تو پرپر بشم من

قهر مکن با من غمگین و خسته
قهر مکن با من غمگین و خسته
دلم از شیشه بوده و شکسته
دلم از شیشه بوده و شکسته

اگه تو هم ترکم کنی مجنون می‌شم من
زدوری ات دیونه و دل خون میشم من

شب می‌آی
سر شب می‌آی
دم صبح می‌آی
می آی به خوابم
دم به دم پر کنی صد باغ گل بر رختخوابم
قربون اون تن نما
گلشن نما پیراهن تو
بوی جان آرد به من
هرشب نسیم از گلشن تو

ترانه و آهنگ: پرویز وکیلی

شب میای سر شب میای، پوران و منوچهر سخایی

غم لیلا، گروه عاحک

هم‌نوازی امام‌یار حسن‌اف و آنا آر. اف

لاچین، آهنگ قدیمی از آذربایجان

آهنگ: عطا جنگوک
شعر: ؟
سرو دگر قد نکشیده که مجنون شد
یک گل دیگر زِ گلستان وطن ما در خون شد
تا که رسی بر سر چشمه‌ی آزادی
بس دل و دیده که بسان این چشمه‌ی جوشان پُرخون شد
اینک در بهار آزادی، باشد جای سرو و گل خالی

دشمن ما منطق ضد بشر دارد
از من و تو بس که چه مال و چه زر دارد
بهر وطن، نوکر اَجنبی خود تو بگو چه ثمر دارد
 
وقت آن رسیده تا دَمد از دل خاک
لاله‌های نوجوانانِ خفته به خاک
برخیزید به تفنگ و به خنجر و مشت
بشکافید همه سینه و پهلو و پشت
باید دشمن وطن میرد


آید نشاطِ برزگر
آید سرور کارگر
طی شد شب سیاه‌مان
آید سپیده‌ی سحر
آید بسی بهار و خون شود خزان
اینک در بهار آزادی، باشد جای سرو و گل خالی

دشمن ما منطق ضد بشر دارد
از من و تو بس که چه مال و چه زر دارد
بهر وطن، نوکر اَجنبی خود تو بگو چه ثمر دارد
خانه‌اش سازیم ویران ویران
می‌شود آباد ایران ایران
اینک در بهار آزادی، باشد جای سرو و گل خالی

دشمن ما منطق ضد بشر دارد - سروقامتان

آهنگ: محمدجلیل عندلیبی
آواز: محمدرضا شجریان
شعر:  ابوالقاسم لاهوتی
نی:  محمد موسوی 
کمانچه:  داوود گنجه ای
سنتور: محمدجلیل عندلیبی
تار:  منصور سینکی
تمبک:  محمود فرهمند
اجرا  ۱۳۶۰
نسخه کامل و بازسازی‌شده
--
تنیده یـاد تو در تار و پودم میهن ای میهن
بوَد لبریز از عشقت وجودم میهن ای میهن
تو بودم کردی از نابودی و با مهر پروردی
فِدای نام تو بود و نبودم میهن ای میهن
فزونتر گر می مـهرت اثر می کرد، چون دیده
به حال پرعذابت می گشودم میهن، ای میهن
به هر مجلس به هر زندان به هر شادی به هر ماتم
به هر حالت که بودم با تو بودم، میهن، ای میهن
اگر مستم اگر هشیار اگر خوابم اگر بیدار
به سوی تو بوَد روی سجودم، میهن، ای میهن
به دست دل گیاهی جز گل رویت نمی‌روید
من این زیبازمین را آزمودم میهن ای میهن
--
علیرضا افتخاری نسخهٔ جعلی این شعر را بازخوانی کرده:
به هر حالت که بودم با تو بودم [ای خدای من]

میهن ای میهن - نسخه کامل و دستکاری‌نشده

سرود آزادی
بر اساس سرود انقلابی El pueblo

برپاخیز برای زن زندگی آزادی

به‌نام زن به‌نام زندگی
رها شویم زطوق بندگی
شب سیاه ما سحر شود
تمام تازیانه‌ها تبر شود که با جوانه‌ها صدا شویم
من و تو و دگر دوباره ما شویم
قسم به خون پاک لاله‌ها
به انقلاب اشک و بوسه‌ها
در این گذار رنج بی‌امان 
ز جان ز تن وطن مرا بخوان
که با خروش بانگ سرخ نام تو 
جهان بلرزد از قیام تو
به‌نام زن به‌نام زندگی
دریده شد لباس بردگی
شب سیاه ما سحر شود
تمام تازیانه‌ها تبر شود که با جوانه‌ها صدا شویم
من و تو و دگر دوباره ما شویم
برپاخیر برای زن زندگی آزادی

سینگل

برپاخیز برای زن زندگی آزادی - سرود آزادی

زن زندگی آزادی

به نام دختران سرزمین آفتاب
به نام رهروان حق، به نام انقلاب

دست در دست هم، دریا می‌شویم
طوفان می‌شویم، می‌خروشیم

به نام دختران سرزمین آفتاب

Carola Häggkvist – For freedom / برای آزادی / Baraye – Swedish version

Carola Häggkvist – For Freedom - برای آزادی - Baraye – Swedish Version

این نامه را برایت از خاک کوچه های سرد با خون سرخ خود نوشتم تا روید خنده ها زِ لب

این نامه را برایت از خاک کوچه های سرد با خون سرخ خود نوشتم

سرود زن
مهدی یراحی
نسخه کوتاه

به نام تو، که اسم رمز ماست
شبِ مهسا، طلوع صد نداست
بخوان، که شهر، سرودِ زن شود
که این وطن، وطن شود
شباهنگام، میان کوچه‌هاست
به در کوبد، که نوبت شماست
برادرم، که سنگر من است
چو سایه‌سارِ روشن است
دویدنش، فراخ سینه‌اش
چو جان‌پناه و مأمن است
بر تنِ شاهدان، تازیانه می‌زنند
این ز جان خستگان، پاره تن من‌اند
به جای او، به قلب من بزن
جهان، ترانه می‌شود
امان بده، ببوسمش به خون
که جاوِدانه می‌شود
بسته بالای سر گیسوان چه هیبتی‌ست
کشته‌اند هر که را راوی جنایتی‌ست
سفر چرا؟ بمان و پس بگیر
ز جورشان نفس بگیر
بخوان، که شهر، سرودِ زن شود
که این وطن، وطن شود

زن، زندگی، آزادی

سرود زن

Instagram @annimanera
هر شب از افق بانگ نی رسد
به یاد دختران قهرمان
ایران روشنی جهان
برای مرد و زن، زندگی، آزادی پاینده بمان
بعد از آن دوران جور و دلهره پس از شب تار
تابیده خورشیدی جاودان از کوه دماوند

برای مرد و زن، زندگی، آزادی پاینده بمان

بنده ژینا هستم
شما را به خدای بزرگ می‌سپارم

بنده ژینا هستم

مرا مادرم اینگونه پرورید که بهر وطن آریوبرزنم که پروردهٔ دامن یک زنم
که جان می‌دهم بهر آزادی‌ام که سرباز این خاک و آبادی‌ام
مرا مادرم اینگونه پرورید که می‌میرم  اما به ظلم تن نمی‌دهم
شرف را به سفره‌های رنگین نمی‌دهم

گروهی از دانشجویان موسیقی

مرا مادرم اینگونه پرورید

«بیا بیا که کوچه میزند تو را صدا صدا 
به نام کوچکت که نام آزادیست»
«ما دگر از حصار ترس رد شدیم 
عاقبت راه کوچه را بلد شدیم »

اجرای جمعی از دانشجویان موسیقی
بازخوانی سرود راه کوچه به آهنگسازی ادیب قربانی

بیا که کوچه می‌زند تو را صدا

آزادی اگر می‌طلبی غرقه به خون باش
کاین گلبن نوخاسته بی‌خار و خسی نیست
هر سر به هوای سر و سامانی و ما را
در دل به جز آزادی ایران هوسی نیست

شعر: محمد فرخی یزدی (تاج‌الشعرا)، شاعر و روزنامه‌نگار آزادی‌خواه 


نسخه کوتاه‌ اجرای تعدادی از اهالی موسیقی در ایران

آزادی اگر می‌طلبی غرقه به خون باش

ای عشق بی نشان ز تو من بی نشان شدم
خون دلم بخوردی و در خورد جان شدم
چون کرم‌پیله، عشق تنیدم به خویش بر
چون پرده راست گشت من اندر میان شدم
دیگر که داندم چو من از خود برآمدم
دیگر که بیندم چو من از خود نهان شدم
چون در دل آمدم آنچه زبان لال گشت از آن
در خامشی و صبر چنین بی زبان شدم
مرده چگونه بر سر دریا فتد ز قعر
من در میان آتش عشقت چنان شدم
مرغی بدم ز عالم غیبی برآمده
عمری به سر بگشتم و با آشیان شدم
چون بر نتافت هر دو جهان بار جان من
بیرون ز هر دو در حرم جاودان شدم
عطار چند گویی ازین گفت توبه کن
نه توبه چون کنم که کنون کامران شدم
عطار نیشابوری

آواز: عبدالحسین مختاباد
قانون: ملیحه سعیدی


ای عشق بی‌نشان ز تو من بی‌نشان شدم

HANAKAGE (Cherry blossoms) 
Year: 1932 
Composer: Shukei Oomura 
Poet: Yoshikazu Toyoda 

Original lyrics : 

On the night of the full moon, alone 
my sister was dressed as a bride. 
She stood within cherry blossoms 
falling like a snow storm. And she was 
gone in a rickshaw, through the storm. 

On the night of the full moon, alone 
you were watching as I cried in the storm 
of cherry blossoms, falling like snow. 
I spoke my last good byes to my sister, 
a new bride. 

On the night of the full moon, alone 
behind the cherry blossoms storm. She is 
gone, and now far away to another 
village. And I truly become 
all alone.

Hana Kage (Cherry blossoms) - Hako Yamasaki

از گفت‌وگویی با کیارستمی پس از نمایش فیلم طعم گیلاس

من یک بازی از رویا به واقعیت و از واقعیت به رویا رفتن را در زندگی معمولیم دارم و این مربوط به یک کارگردان و روشنفکر نیست، مربوط به تمام طبقات است. این حس رویاکردن مهم‌ترین چیزی است که بین تمام خلق‌الله تقسیم شده، نه به نسبت، به اندازه. رویا کردن یکی از بارزترین پدیده‌های شگرفی است که به انسان عطا شده. ما مواقعی که از شرایط احساس نارضایتی می‌کنیم به رویا، پناه می‌بریم. هیچ سیستم تفتیش عقایدی نمی‌تواند رویاکردن را کنترل کنند. می‌توانند تو را در یک سلول حبس کنند، اما تو می‌توانی عمدتا خارج از آنجا به سر ببری، بدون اینکه کسی تو را کنترل کند. از طریق رویاکردن این شرایط را داری که بعضی از سختی‌های زندگی را تحمل کنی که غیرقابل تغییرند. رویا یک پنجره است به زندگی ما

عباس کیارستمی؛ دربارهٔ  رؤیا و رؤیاپردازی

پاره‌‌هایی از دو سخنرانی عبدالکریم سروش: شرح مثنوی، دفتر نخست، جلسه سیزدهم و چهاردهم

یافتن و از دست دادن؛ همه‌چیز با هم جمع نمی‌شود؛ هرچه می‌یابی، چیزی را از دست می‌دهی، پنهان یا آشکار؛
چون خرید او را و برخوردار شد
آن کنیزک از قضا بیمار شد
آن یکی خر داشت، پالانش نبود
یافت پالان، گرگ خر را در ربود
کوزه بودش آب می‌نامد بدست
آب را چون یافت خود کوزه شکست
--
از هر حادثه‌ای، هر حادثهٔ دیگری را می‌شود انتظار داشت؛ احتمالا هرچیزی در این جهان، غایتی و نتیجه‌ای دارد؛
گفت معشوقم تو بودستی نه آن
لیک کار از کار خیزد در جهان
--
بُت‌ها و قبله‌های زیادی ما را از خودمان دور نگه می‌دارند و آگاهانه یا نااگاهانه ما را از  خودمان می ستانند؛
خلق را با تو چنین بدخو کنند
تا ترا ناچار رو آن سو کنند
--
 آدمی هنگام دارندگی و هستی، مستی پیدا می‌کند؛
در همه عمرش ندید او درد سر
تا ننالد سوی حق آن بدگـُهَر
...
این جفای خلق با تو در جهان
گر بدانی گنج زر آمد نهان
خلق را با تو چنین بدخو کنند
تا ترا ناچار رو آن سو کنند

درباره صبر و قناعت و امتحان و رنج؛ عبدالکریم سروش

ما در روزگار غوغا زندگی می‌کنیم و کمتر می‌توانیم با سکوت، سَر کنیم.
سکوت را کمتر تجربه می‌کنیم.
گذشتگان صدای طبیعت و وجود را می‌شنیدند.
آگوستین روایت می‌کند:

وقتى با من (خدا) مناجات و دعا داريد، فرياد نكنيد چون من براى شنيدن صدای‌تان به فريادتان احتياج ندارم
اما براى شنيدن صداى من، شما به سكوت احتياج دارید.

بخشی از سخنرانی عبدالکریم سروش؛ عشق، عرفان و سکوت

شاعر: کارلوس دروموند دِ آندراده
دکلمه: احمدرضا احمدی
آلبوم : مهمانی طولانی غمناك 
موسيقی: ميلاد موحدی
  ۱۳۸۹ نشر  نی‌ داوود

حالا چی ژوزه؟

شعر: علیرضا کلیایی
آواز: مهرشاد حاجیلو
آهنگساز: مهیار علیزاده
بدون دکلمه

دو هزار چشم غمگین به دو چشم واله گشته
به جهانِ جان رسیدم، غزلم ترانه گشته

تو روان به خواب شهری، من از این خیال ترسان
مگریز از خیالم، مگریز، رو مگردان

می‌خواهمت بمان! می‌جویمت مرو
سرگشته ام چو باد! می‌خواهمت بمان

به کجا مرا کشانی که نمی‌دهی نشانم؟
به جز این دگر ندانم که تو جانِ این جهانی

اگر از غروب رویت هوسم کند شکایت
و گر این خیال واهی بَرَد از سرم هوایت

دگرم روا نباشد که نظر کنم به سویی
ببرد خیال، من را، ز جنون به جستجویی

می‌خواهمت بمان! می جویمت مرو
سرگشته ام چو باد! می خواهمت بمان

می‌خواهمت

بخشی از تصنیف «بی‌همزبان» از آلبوم سَرو چمان
شعر: جواد آذر
آهنگساز: محمدرضا شجریان

هر دَمی چون نی، از دلِ نالان، شِكوه‌ها دارم
روی دل هر شب، تا سَحرگاهان با خدا دارم
هر نفس آهی‌ست، از دلِ خونین
لحظه‌های عُمر بی‌سامان، می‌رود سنگين
اَشکِ خون‌آلوده‌ام دامان، می‌كُند رنگين

محمدرضا شجریان؛ هر دَمی چون نی، از دلِ نالان، شِكوه‌ها دارم

آذرستون، در مایه شوشتری و سه‌گاه

بخشی از اجرای خصوصی محمدرضا شجریان   
نی: محمد موسوی
شعر: باباطاهر

گلستون جای تو ای نازنینُم
مو در گُلخَن، به خاکستر نشینُم
چه در گلشن، چه در گلخن چه صحرا
چو دیده واکِرُم جز تو نوینُم

سال ۱۳۵۹

Azarestoun(Khosousi.Com)

محمدرضا شجریان، گلستون جای تو ای نازنینُم، مو در گُلخَن به خاکستر نشینُم

از عشق، محمدرضا شجریان، سهراب و تهمورث پورناظری و رابین واسای، برنامه تاینی‌دسک در رادیو عمومی ملی آمریکا ان‌پی‌آر
فروردین ۱۳۹۲
شعر: سیمین بهبهانی

دل را  فِکندم  ارزان  به  پایت
سودای مِهرش  در سَر نکردی
گفتم  گلم را  می‌بویی از لطف
حتی  به  قهرش  پَرَپر  نکردی
دیدی  سبویی  پُر  نوش  دارم
با  تشنگی‌هـا  لـب  تر  نکردی
هنگام  مستی  شور آفـرین بود
لطفی که  با  ما  دیگر  نکردی
آتش  گرفتم  چون  شاخ نارنج
گفتم  نظر کن  سر  بَر  نکردی

ویدیوی این اجرا
http://youtu.be/TyDBA-1hGrI

از عشق؛ محمدرضا شجریان، سهراب و تهمورث پورناظری و رابین واسای در رادیو عمومی ملی آمریکا اِن.پی.آر

لطفا «گوشه اصلی» را دنبال کنید، آهنگ‌های گوشه۲، ۳ و آهنگ های بیشتر:
https://soundcloud.com/gooshe-net

Gooshe3

Popular tracks