Name: Episode 5 by رادیو ممبعد
Duration: 23 min 46 s
Description: شب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هایل

این قسمت هم اجراش ضعیف بود، به امید پیشرفت ها..

Prelude | Ali Azizmi | پیش درآمد | علی‌ عظیمی

ای ماه عالم‌سوز من، از من چرا رنجیده‌ای؟
وای شمع شب‌افروز من، از من چرا رنجیده‌ای؟
یک شب تو را مهمان کنم، از جان و دل قربان کنم
جای تو در چشمان کنم، از من چرا رنجیده‌ای؟
من عاشق زار تو ام، از جان خریدار تو ام
تا زنده‌ام یار تو ام، از من چرا رنجیده‌ای
من عاشقی دیوانه‌ام، اندر جهان افسانه‌ام
تو شمع و من پروانه‌ام، از من چرا رنجیده‌ای
رنجیده‌ای، رنجیده‌ای، از من گنه چه دیده‌ای؟
با این گنه بخشیده‌ای، از من چرا رنجیده‌ای؟
گر من بمیرم از غمت، خونم فتد در گردنت
فردا بگیرم دامنت، از من چرا رنجیده‌ای؟

غلامعلی پورعطایی از من چرا رنجیده ای

یک پرده تُنک‌تر ز حباب است دلِ ما

بیات اصفهان  زلفت هزار دل

در پادکست «پیچ» دوم به آرزوهای کاک فواد محمدی اعلام وفاداری کردیم. و بعد به «بالا» نگاهی انداختیم، وقتی بالایی‌ها معتقدند و در این اعتقاد خود راسخند که گدایان از هر انتخابی ناتوانند، و باید مطالبات سطحی خود را به این نمایندگان واقعی مطالبات مهمتر، بسپارند. که کارگران و معلمان اگر خیابان را تسخیر می‌کنند به چیزی غیر از «رژیم‌چنج» نیندیشند. که رعایا فقط برای اعلام بیعت با رضا شاه دوم در غدیر خم گرد هم آیند تا شاید «همه با هم» از این پیچ خطرناک تاریخ «گذار» و ارباب جدیدی انتخاب کنیم.

پادکست پیچ | شماره‌ی دو | گدایان شورشی و ضیافت شام پدر

آهنگ بی کلام پایان عشق اثری از بابک زرین منتشر شد 

آهنگ پایان عشق اثر بابک زرین را از تمامی پلتفرم های معتبر موسیقی جهان بشنوید

Babak Zarrin - End Of Love

Babak Zarrin - End Of Love Single

Babak Zarrin - End Of Love

Babak Zarrin - End Of Love |  بابک زرین - پایان عشق

Chavoshi: vocal by Akhvan-Sales

چاووشی

بسان رهنوردانی که در افسانه‌ها گویند،
گرفته کولبار زادِ ره بر دوش،
فشرده چوب‌دست خیزران در مشت،
گهی پرگوی و گه خاموش،
در آن مه‌گون فضای خلوت افسانگی‌شان راه می‌پویند،
ما هم راه خود را می‌کنیم آغاز.

سه ره پیداست. 
نوشته بر سر هر یک به سنگ اندر، 
حدیثی که‌ش نمی‌خوانی بر آن دیگر. 
نخستین: راه نوش و راحت و شادی 
به ننگ آغشته، اما رو به شهر و باغ و آبادی. 
دو دیگر: راهِ نیمش ننگ، نیمش نام، 
اگر سر بر کنی غوغا، و گر دم در کشی آرام. 
سه دیگر: راه بی‌برگشت، بی‌فرجام. 

من اینجا بس دلم تنگ‌ست 
و هر سازی که می‌بینم بدآهنگ‌ست. 
بیا ره‌توشه برداریم، 
قدم در راه بی‌برگشت بگذاریم، 
ببینیم آسمانِ "هر کجا" آیا همین رنگ‌ست؟ 

تو دانی کاین سفر هرگز بسوی آسمانها نیست. 
سوی بهرام، این جاویدِ خون‌آشام، 
سوی ناهید، این بد بیوه‌ی گرگِ قحبه‌ی بی‌غم، 
که می‌زد جام شومش را به جام حافظ و خیام، 
و می‌رقصید دست‌افشان و پاکوبان بسان دختر کولی، 
و اکنون می‌زند با ساغر "مک‌نیس" یا "نیما" 
و فردا نیز خواهد زد به جام هر که بعد از ما، 
سوی اینها و آنها نیست. 
بسوی پهن‌دشتِ بی‌خداوندی‌ست، 
که با هر جنبش نبضم 
هزاران اخترش پژمرده و پرپر بخاک افتند. 

بهِل کاین آسمان پاک، 
چراگاه کسانی چون مسیح و دیگران باشد: 
که زشتانی چو من هرگز ندانند و ندانستند کان خوبان 
پدرشان کیست؟ 
و یا سود و ثمرشان چیست؟ 
بیا ره‌توشه برداریم 
قدم در راه بگذاریم 

بسوی سرزمینهایی که دیدارش، 
بسان شعله‌ی آتش، 
دواند در رگم خونِ نشیطِ زنده‌ی بیدار. 
نه این خونی که دارم، پیر و سرد و تیره و بیمار. 
چو کرم نیمه‌جانی بی‌سر و بی‌دم 
که از دهلیز نقب‌آسای زهراندود رگهایم 
کشاند خویشتن را، همچون مستان دست بر دیوار، 
بسوی قلب من، این غرفه‌ی با پرده‌های تار 
و می‌پرسد، صدایش ناله‌ای بی‌نور: 
- "کسی اینجاست؟ 
هلا! من با شمایم، های! ... می‌پرسم کسی اینجاست؟ 
کسی اینجا پیام آورد؟ 
نگاهی، یا که لبخندی؟ 
فشارِ گرم دستِ دوست‌مانندی؟" 
و می‌بیند صدایی نیست، نور آشنایی نیست، حتی از نگاه مرده‌ای هم رد پایی نیست. 
صدایی نیست الا پت‌پتِ رنجور شمعی در جوار مرگ. 
ملول و با سحر نزدیک و دستش گرمِ کار مرگ. 
وز آنسو می‌رود بیرون، بسوی غرفه‌ای دیگر، 
به‌امیدی که نوشد از هوای تازه‌ی آزاد، 
ولی آنجا حدیث بنگ و افیون است - از اعطای درویشی که می‌خواند: 
"جهان پیرست و بی‌بنیاد، ازین فرهادکش فریاد ..." 

وز آنجا می‌رود بیرون، بسوی جمله ساحل‌ها. 
پس از گشتی کسالت‌بار، 
بدانسان - باز می‌پرسد - سراندر غرفه‌ای با پرده‌های تار: 
- "کسی اینجاست؟" 
و می‌بیند همان شمع و همان نجواست. 
که می‌گوید بمان اینجا؟ 
که پرسی همچو آن پیر به‌درد‌آلوده‌ی مهجور: 
خدایا "به کجای این شب تیره بیاویزم قبای ژنده‌ی خود را؟" 

بیا ره‌توشه برداریم 
قدم در راه بگذاریم 
کجا؟ هر جا که پیش آید. 
بدان‌جایی که می‌گویند خورشیدِ غروب ما، 
زند بر پرده‌ی شبگیرشان تصویر. 

بدان دستش گرفته رایتی زربفت و گوید: زود 
وزین دستش فتاده مشعلی خاموش و نالد: دیر 

کجا؟ هر جا که پیش آید. 
به آنجایی که می‌گویند 
چو گل روییده شهری روشن از دریای تردامان 
و در آن چشمه‌هایی هست، 
که دایم روید و روید گل و برگ بلورین‌بال شعر از آن 
و می‌نوشد از آن مردی که می‌گوید: 
"چرا بر خویشتن هموار باید کرد رنج آبیاری کردن باغی 
کز آن گل کاغذین روید؟" 
به آنجایی که می‌گویند روزی دختری بوده‌ست 
که مرگش نیز (چون مرگ تاراس بولبا 
نه چون مرگ من و تو) مرگ پاک دیگری بوده‌ست، 

کجا؟ هر جا که اینجا نیست. 
من اینجا از نوازش نیز چون آزار ترسانم. 
ز سیلی‌زن، ز سیلی‌خور، 
وزین تصویر بر دیوار ترسانم. 
درین تصویر، 
عمر با تازیانه‌ی شوم و بی‌رحم خشایرشا 
زند دیوانه‌وار، اما نه بر دریا، 
به گرده‌ی من، به رگهای فسرده‌ی من 
به زنده‌ی تو، به مرده‌ی من. 

بیا تا راه بسپاریم 
بسوی سبزه‌زارانی که نه کس کِشته، ندروده 
بسوی سرزمینهایی که در آن هر چه بینی بکر و دوشیزه‌ست 
و نقش رنگ و رویش هم بدینسان از ازل بوده، 
که چونین پاک و پاکیزه‌ست. 



بسوی آفتاب شاد صحرایی، 
که نگذارد تهی از خون گرم خویشتن جایی 
و ما بر بیکرانِ سبز و مخمل‌گونه‌ی دریا، 
می‌اندازیم زورقهای خود را چون کُلِ بادام 
و مرغان سپید بادبانها را می‌آموزیم 
که باد شرطه را آغوش بگشایند 
و می‌رانیم گاهی تند، گاه آرام 

بیا ای خسته‌خاطر دوست! ای مانند من دل‌کنده و غمگین 
من اینجا بس دلم تنگ است. 
بیا ره‌توشه برداریم 
قدم در راه بی‌فرجام بگذاریم.

م.امید

Akhavan Sales - Chavoshi

متنی که پیش رو دارید، بر خلاف ظاهر ساده‌اش، یکی از پیچیده‌ترین داستانهایی است که تا به حال درباره اختلاف طبقاتی شنیده‌ام. این متن را چندین ماه پیش شنیده‌ام، اما در طی این مدت مدام در ذهنم در حال رفت و آمد است. اینکه مواجهه‌ام با این داستان چگونه باید باشد هنوز برایم نامشخص است اما آنچه نمی‌توان انکار کرد، مهارت «محمد صالح‌علا» در پرداخت آن است.

تابستان، جان است

«آمدنیوز»/ گروه فرهنگ و هنر- «محمدعلی طاهری» بنیان‌گذارعرفان حلقه که پنج سال است در بند امنیتی سپاه پاسداران در زندان اوین محبوس است و اخیرا حکم «اعدام» وی به خاطر «بیان عقیده و ابراز اندیشه‌»اش، توسط قوه قضائیه جمهوری اسلامی صادر شده، دستی هم در آواز داشته است.

آهنگ «ای عشقت بهانه من»، با صدای «محمدعلی طاهری» و بر اساس ملودی استاد لطفی با سازبندی و میکس از گروه موسیقی اندیشه طاهری، برای انتشار در اختیار «آمدنیوز» قرار گرفته که می‌توانید این آواز زیبا را در زیر دنبال کنید.

آواز کسی که به جرم «اندیشه» محکوم به «اعدام» است

شب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هایل

Episode 5

سوز زیبای خانوم آقا به زبان گیلکی


#گیلانی
#گیلکی
#تالشی
#خانوم_آقا

خانوم آقا به زبان گیلکی

سریال صوتی ما؛ به پاس تمام صداهایی که صدایشان می آمد و گوش نسپردیم

Episode 5

ر‌ا‌د‌یو مم‌بعد

Recent comments

Nima J

Related tracks