มันเป็นธรรมดาของโลก
มันเป็นของมันอย่างนั้นเอง
ตื่นเช้ามาให้เวลานำทาง ฉันตามไปฉันเดินไป ตามกาล
มีเงินตราให้นำพาความเสุข ฉันต้องการเธอต้องการ ตามใจ
มีเรื่องราวมีความรักความเศร้า ฉันดีใจฉันได้เจอ ดั่งคน
มันเป็นธรรมดาของโลก
มันเป็นของมันอย่างนั้นเอง


Weeraponk และ จ่าทอม-มันเป็นธรรมดา(DEMO)

The River

Die Leiche am Seerosenteich

Leicht
so federleicht
verfliegt
die Lebenszeit
und weich
ganz butterweich
zerschmilzt
was davon bleibt

Verschneit
am Seerosenteich
das bleiche Fleisch
so kalt wie Eis

Frei 
letztendlich frei 
versiegt
in Ewigkeit
Ganz leis
der letzte Schrei
beweist
es geht vorbei

Verschneit
am Seerosenteich
das bleiche Fleisch
so kalt wie Eis
wird Zeit
für ein Goodbye
an das was 
übrig bleibt

Leicht
so federleicht
verfliegt
die Lebenszeit
und weich
ganz butterweich
zerschmilzt
was davon bleibt

Was davon bleibt



Die Leiche am Seerosenteich

Silent Forest

ไม่มีขาย

แรงบันดาลใจจากหนังสือ my blue โดย นที ศรีดอกไม้
บทเรื่อง นที

สายนที - Pancho & Uncle Tree

ขอบคุณภาพกาปบจาก " ก ร ะ เ ต็ น ฉั น ใ ด "

กวิตา

Recording by Bajang Studio 
Photo by Chanin

หากความนึกถึงทำให้เราคิดถึง Demo

นภา - ภาณุ (Official)

เพลง :   ชีวิต(Life)
คำร้อง : ณัฐธีร์ วิชชุเกรียงไกร(ธีร์)
ทำนอง : Jinta

เอ่อ เอ๋ย ลมเจ้าเอยพัดปีก บิน
เจ้าผกผินตามแรง ลม ลมเจ้าเอย ที่เกิด
(จิตเราเหมือนสิ่งที่ฟุ้งไปเรื่อยๆ เหมือนนกที่บินไปไม่รู้จบ อยู่ในห้วงภวังค์นึง)

สุขใดล้น เสรีเจ้า ยังส่องแสง
และชแม้งคอยดูเงา เอย เงาเจ้า เกิด
(และธรรมชาติของมันที่โหยหาความสุข จึงทำให้ทุกครั้งที่จิตกระทบแสง ต่างเกิดเงาขึ้นตามตัว และนี่คือที่มาของการเกิด)

เจ้านี้ ที่ตื่นมา
สุดแต่หา คำยินดี
สุขขี ทุกนาที แด่การเกิด
(เมื่อเริ่มต้น เราเกิดมาเป็นมนุษย์ ผู้คนต่างยินดีให้กับการเกิด บ้างเต้นรำ บ้างมีน้ำตาปิติ แห่งความสุข)

เก็บดอกไม้ ที่ริมทาง
ปลูกไว้ ที่กายหยาบ
สิ่งไหน ใจเอย ได้ใฝ่หา
(เราได้อยู่อาศัยในฐานะมนุษย์ ตามหา เก็บดอกไม้ ความงามริมทางมาประดับจิตของเรา และใฝ่หาความสุขไปเรื่อยๆ)

เกิดมาแล้ว เจ้านี้ จึงมีอยู่
อยู่ในนี้ เจ้ามี จึงเกิด
(และเราต่างเข้าใจว่านั่นคือเหตุที่เราเกิดขึ้นมา เราแน่ใจว่าสิ่งที่รอเราอยู่ คือความสุขในวิถีชีวิตนี้)

ดอกไม้ ที่ปลายดาบ
ชื่อเสียง เจ้าเคียงมั่น 
ความหวัง ตั้งแต่รอ เจ้าเกิด
(แต่สุดท้าย เราก็ต้องใช้ดาบเราฟาดฟันดอกไม้ที่เราเก็บมาทิ้ง ด้วยชื่อเสียง และความคาดหวัง ของระบบสังคม และ ความฝันของผู้ให้กำเนิด ที่เราต้องสืบทอดต่อไป ในฐานะ มนุษย์ 1 คน ผู้สืบเผ่าพันธุ์)

อัตตานี้ นั้นมี ก่อนเจ้าเกิด
อยู่ในนั้น เจ้ามี จึงเกิด
(นั่นคือที่มาของอัตตา เราไม่ได้สร้างอัตตาขึ้นเอง อัตตามีตั้งแต่ก่อนเราจะมาเกิด อัตตาเกิดตั้งแต่ความคาดหวังของผู้ให้กำเนิดเราแล้ว ที่อยากให้เราเกิดเป็นใคร ทำอะไร ความสุขในช่วงต้น มันจึงเหมือนเป็นแค่ของลมๆ แร้งๆ ในชีวิตจริง)

(ดนตรี)

โอ้ว โอ้ว ลมเจ้าเอยพากลับรัง 
จากพันเถาเอย สู่ก้าน 
(ในบั้นปลาย เมื่อเราลาโลกนี้ กระแสกรรม ที่เหมือนลม ที่จะพัดเรากลับไปที่แห่งเดิมของจิตเรา ชีวิตที่ผ่านมา จึงเหมือนต้นไม้ ที่เติบโตจากราก ไปสู่ลำต้น และกิ่งก้านที่ใหญ่โต)

สิ้นความงาม ยามคืนถิ่น
โอ้ว โอว โอ่ว โอว
(และการตายของต้นไม้ สิ้นสุดความงามของชีวิตหนึ่ง คือการกลับคืนถิ่นของจิตวิญญาณมนุษย์ ในฐานะประชากร จิต ดวงนึงของห้วงถวังค์)

แค่อยากให้รู้ โลกนี้ ยังมีอยู่
อยู่ที่ไหน ความงาม เจ้าอยู่
(สุดท้ายนี้ ทิ้งคำถามเอาไว้ นิยามของความงามชีวิต ที่เราหาคืออะไร แล้วเรากำลังหาความงาม ที่เราต่างไม่เข้าใจนั้น..)

อยากให้รู้ โลกนี้ ยังมีอยู่
อยู่ที่ไหน ความงาม เจ้าอยู่ อยู่ไหน ?
(ความงาม ยามสุดท้ายที่เราไม่ได้คำตอบ ก็จะเป็นเพียงคำถามที่ไม่มีคำตอบ ไปจนวินาทีสุดท้าย ใช่ หรือ ไม่ ?)

Demo Jinta [ชีวิต] 18 - 02 - 63 Tempo 74

เสียงในความทรงจำ

🌻
Contact : 099-6279996 (ปลื้ม)

นภา - ภาณุ (Official)

panu (ภาณุ)