Vilnius’taki “NATO Zirvesi”nde Ukrayna’nın üyeliği için bazı kolaylaştırmalar taahhüt edildi. Tabii bu kolaylaştırmalar
istikbale matuf. Zirve’den çıkan karara göre savaş devam ederken Ukrayna NATO üyesi olamayacak. Savaş biterse
hemen NATO’ya girebilecek mi? Bu konuda da tam bir açıklık yok. Üyelik savaşın bitmesine bağlandığı için, detaylar bir
kenara bırakıldı.
Daha da önemlisi, savaş ne zaman son bulacak? Her savaş er-geç biter. Savaş, politikanın bir yansıması olsa bile,
bazen politika savaşın yansımasıdır. Savaşın politikayı yönlendirmesi durumunda taraflar kısır döngüye dönüşen
sürtünmeleri kolayca aşamazlar. Sürtünmeler savaşın daha uzun sürmesine yol açabilirler. Ukrayna’da durum biraz böyle
görünüyor.
Rusya güç kullanarak Ukrayna’yı iradesini kabul etmeye zorladı. Ukrayna pes etseydi, Rusya savaş yoluyla siyasî
amacına ulaşmış olacaktı. Gerçi Rusya, amacına uygun olarak istediği bölgeleri işgâl ve ilhâk ettiyse de Ukrayna’nın
savaşa devam etmesi oyun plânını değiştirdi.
İstikbalde Ukrayna’nın üye olmasıyla birlikte NATO’nun Rusya sınırlarına dayanmasıysa, Ruslar açısından kabul
edilemez bir gelişme olacaktır. Napolyon ve Hitler’in Moskova seferlerinden ötürü, Rus jeopolitiğinde Ukrayna bozkırları
Rus savunmasının dış surlarıdır.
ABD ve NATO savaşın son bulması halinde Ukrayna’nın üyelik yolunda mesafesinin çok kısalacağını vaat ediyor.
Ancak ABD, savaşın uzun yıllar sürmesini de istiyor. Macaristan Başbakanı Viktor Orban ise, “Kossuth radyosu”nda
yaptığı bir değerlendirmede “Eğer Amerikalılar isterse, barış yarın sabah gelir. Amerikalıların bunu neden
istemediği ise tüm dünyanın üzerinde düşündüğü bir soru. NATO zirvesinde de buna cevap alamadık” demiş.
ABD’nin neden barış istemediğini herkes biliyor. Biden yönetimi en yetkili ağızlardan Rusya’nın kalıcı olarak
zayıflatılması gerektiğini defalarca duyurdu. ABD’nin stratejisinin savaşın uzamasına hizmet eden bir “vekalet savaşı”
olduğu da biliniyor. Barış girişimlerinin engellenmesi, NATO üyeliğinin savaşın bitmesine bağlanması bu görüşü
güçlendiriyor.
Dahası, ABD’nin bu politikası, Rusya’yı da - düşük yoğunlukta olsa bile- savaşı uzatmaya yöneltebilir. Oysa Rusya
“özel askerî operasyon” olarak nitelediği işgal girişiminin Kiev Yönetimi’ni çok hızlı biçimde devirmesini bekliyordu. Bu
plân Rus askerleri sahaya indiğinde hükmünü yitirdi. Sahadaki gerçeklikler, “savaşın sisi”, Rusya’yı istemediği bir yola
soktu.
Ukrayna’nın NATO üyeliği Rusya için aşılmaması gereken en parlak kırmızı çizgi. Dolayısıyla Rusya savaşın bitmesini
bu aşamada doğru bulmayabilir. Ne ki Rusya için Ukrayna giderek bir kapana dönüşüyor. Savaşın uzaması iki taraf için
büyük kayıplar demek. Kullanılan silahların yıkıcılığı her geçen gün artıyor. İki tarafın öne sürdüğü keskin koşullarsa
müzakerelerin önünü kapatıyor. Aslında “çıkmaz” veya “kapan” iki taraf için de geçerli. Ukrayna tarafında da bu kapandan
çıkılması gerektiğini savunanlar olacaktır. Kayıplar artıkça “barış”a duyulan ihtiyaç artacak. Savaş uzadıkça iki tarafta da
“bu lanet kapana kim soktu bizi” diyenler çıkacaktır.
Volodimir Zelenski 2014’ten bu yana devam eden krizi çözeceği vaadiyle iktidara gelmiş, Rusya yanlısı bölgelerden
de epeyce oy almıştı. Zelenski de o ilk duruşunun çok uzağına savrulmuş görünüyor. Yine de, Moskova ve Kiev’de işlerin
başka türlü ele alınmasına imkân tanıyacak ılımlı bir havanın esmesi mümkün. Sonunda savaşı bitirecek olanlar,
savaşanlardır.

Abdullah Muradoğlu - ‘Ukrayna kapanı’

Sosyal medyanın en güçlü haber mecrası Yeni Şafak.
Yeni Şafak Gazetesi olarak yayın hayatına başladığımız ilk günden itibaren ülkemizde demokrasinin tüm kurumları ile yerleşmesi, milli irade ve değerlerimizin hâkim olması için tüm gücümüzle çalıştık. Bu ülkenin geleceğinin derin sularda boğulup gitmemesi için çaba sarf ettik. Fırtınalı günlerde sığınılacak bir liman olduk. Bugüne kadar ülkemize yapmış olduğumuz katkıyı bundan sonra da okurlarımızın desteği ile sürdürmeye devam edeceğiz. Her gün Yeni Şafak’la yeni bir umut olacak.

New tracks tagged #KAPAN