Paumanhin kung ako ay nagtagal
Sa dati kong anyong ngayo’y tingin ko ay hangal
Kung tutuusin, matagal ko nang pansin
Ang kaayusang nararapat na guluhin

Ang pagkamuhi nagsimula sa gobyernong
Magnanakaw, bulok, pumapatay pa ng tao
Pero aanhin ang galit kung baog rin
Kung ang dahilan ay ’di ko balak alamin
Gibain, pabagsakin
Kaya paumanhin

Lalong ginising ng mga kapital—
Listang ganid na hayok sa pagkamal
At pag-angkin ng yamang tayo rin
Naman ang lumikha pero kung tayo’y sagarin…

Nung ako’y mulatin ng mga organisasyon
Mga obra’t aklat tungkol sa rebolusyon
Ng mga tanglaw sa gabi na hindi magdidilim
Kumilos ako’t ngayo’y hangad na rin maging
Apoy na hindi nila kayang patayin
Para ang mundo’y aking baguhin
Apoy na hindi nila kayang patayin
Para ang mundo’y aking baguhin

Paumanhin

Peligroso
ni Kerima Lorena Tariman

Nangangamb ang mga kamag anak at kaibigan,
Dahil rebolusyon ang landas na pinili ng mahal
Peligroso anila ang panahong kasalukuyan,
Ang paninindigan katumbaas ngayon ay kamatayan.

Sayang, anila ang lakas na dati ay sa bukid amang abala,
Kundi man sa trabahong nakatutulong sa pamilya.
Saying ang talion, na kung nagtapos lang ng kolehiyo,
Di sana ngayon ay doctor na o abogado.
Sayang din ang propesyon kung ipaglilingkod sa masa,
At talikuran ang kita upang maging aktibista.
Sayang ang buhay kapag naging estadistika,
Sa talaan ng pinapatay ng gobyernong pasista.

Peligroso anila ang panahong kasalukuyan:
Walang kapantay sa kasaysayan ang karahasan 
At pananakot na sa puso ay nanunuot

Huwag mag-alala bagkus gawin ang lahat ng makakaya,
Upang sumanib at sumlig sa lakas ng masa.
Ang panghihikayat ay gawin para sa pagpapanday ng prinsipyo,
Labanan ang takot at tuluyang pagtamlay.
Dahil ang buhay ay dati nang sakripisyado,
Sa pang aapi ng mga dayuhan at lokal na tuso.

Ngayon, higit kailanman, ay napatutunayan,
Na nasa matuwid ang ating ipinaglalaban.
Ang tunay na namimeligro ay ang mggga gahaman
Nangungunyapit, 
Dahil nalalapit ang tiyak na katapusan.
Nangangamba ang mga ganid at hangal,
Dahil rebolusyon ang landas na tinatahak ng mundo.

Ang kanilang kapangyarihan ay lagi nang namimeligro,
Dahil ang daigdig ay lagi nang nasa bingit ng pagbabago.
Sa ubod ng Liwanag umiinog ang lahat
At malalantad ang katotohanan.
Kahit tayo ngayo’y binabalot sa lagim at karimlan
Walang mumurahing buhay o sukdulang nasayang sa rebolusyon
Sa ating pagbangon na hindi nila mapipigilan
Bawat araw ay nanghihilakbot ang kaaway sa nakaamba nilang wakas

Mga tigreng papel!

Salat sa sa tapang!
Walang tunay na lakas.

ghost

desk.