بیش از اینها ، آه ، آری
بیش از اینها میتوان خاموش ماند

عروسک کوکی - شعر و صدای فروغ فرخزاد

Akhavan Sales

نشسته‌ام به در نگاه می‌کنم
دریچه آه می‌کشد
تو از کدام راه می‌رسی
جوانی مرا چه دلپذیر داشتی
مرا در این امید پیر کرده‌ای
نیامدی و دیر شد
نیامدی

نیامدی و دیر شد

پادکست خاموشی یک عاشقانه‌ی ساده
موسیقی پایانی از میلاد درخشانی.

Khamooshi

Khamoshi

Soheil Nafisi,Fiaries  /   پریا با صدای سهیل نفیسی 

Navid - Khata
Produced by Atour
Mixing and Mastering: Atour
March 2020, Divar Records

نوید - خطا
آهنگساز: آتور
فروردین ۱۳۹۹ - دیوار رکوردز

متن
----
قسمت اول:
هر روز صبح که از خواب پا می‌شم/ می‌غلتم گربمو می‌بینم
می‌بندم موهامو، می‌شینم/ باز آینه رو برعکس می‌گیرم
یه کم از عطر پیمان می‌زنم/ سایه سفید زیر چشمام می‌زنم
اخبارو می‌خونم و مچاله می‌کنم/ قهوه‌ی تازه رو تفاله می‌کنم
گروم گروم، توی سینم/ می‌کوبه میگه یه روز دیگه است
من توی سینم ساعت نمی‌خوام/ مسابقه، بردن و باختن نمی‌خوام
نفرت داره منو هارم می‌کنه/ سردی آدما داغم می‌کنه
این دوپای مغرور پر ادعا رو ول کنی برگر آدم می‌خوره
دادستان شهرم خواب/ رئیس جمهور وقتم خواب
توی خونمون زندانی/ تموم لباس و رختم خواب
آدم! می‌بینی زندانی چیه؟/ نتیجه دروغ و بازی چیه!
تو که این همه کفترو ساقط کردی/ کوچ خفاشا واسه چیه؟


همخوان
یه روزی همه چیو ول می‌کنم/ وسط خیابون شعر می‌خونم
اگه کسی بم گفت داره اشکالی/ میگم «منم یه خطای انسانی»
یه روزی همه چیو ول می‌کنم/ وسط خیابون شعر می‌خونم
اگه کسی بم گفت داره اشکالی/ میگم «منم یه خطای انسانی»

قسمت دوم
چیه؟ منم! همون که خودت زاییدی/ روزی سه وعده از پشت پاییدی
بیت المالو حیف و میل کردی/ پولای بیمه‌امون رو پس نمی‌دی
تف تو این قافیه و وزن که باید برا تو حیف و میل کنم!
بیت المال من مقدسه! نه مث تو ولنگ و واز
چشاتو درشت نکن آقا/ ما که زورمون نمی‌رسه به شماها
ولی بترس از اون روزی که آخر/ بچه‌ات بگه «کیو می‌گه تو این آهنگ؟»
نفرت مغزتو پوک می‌کنه/ ایدئولوژی تو رو از تو می‌خوره
لعنتی یه کمی عاشق باش/ این اکسیر دردتو خوب می‌کنه
تو که این همه روزنامه چاپ کردی/ دروغو با دروغ پاک کردی
بی لباست، بی ستاره/ لای مردمت راه رفتی؟
منم اون هیهاتی که دین گفته/ شیعه تو ذلت نمی‌افته
منم یه آدم معمولی/ عصبانی، حالم خوب نی

همخوان
یه روزی همه چیو ول می‌کنم/ وسط خیابون شعر می‌خونم
اگه کسی بم گفت داره اشکالی/ میگم «منم یه خطای انسانی»
یه روزی همه چیو ول می‌کنم/ وسط خیابون شعر می‌خونم
اگه کسی بم گفت داره اشکالی/ میگم «منم یه خطای انسانی»




قسمت سوم
همش خطا/ باغبون این دشت بلا
آسمون دیدم شدم سر به هوا/ بارمو نکشیدم، اونم خطا
گلهای باغچم کوتاهن/ نور نرسید بهشون، اونم خطا
برجاتون حیاط(ت) رو سایه کردن/ من که روی پشت بومم خطا
گفتن خونه جای موندن نیس/ گفتم هرجا به جز خونم خطاس
گفتن بیرون در آزادیه/ گفتم معنی نور توی شباس
نفرت توی سینم جایی نرفت/ کسی واسه رفته‌هام کاری نکرد
از فرودگاه تا بهشت زهرا/ توی خوابم منو راه می‌برن
هق هق! پیمان تو نرو! / هق هق! احسان تو نرو!
هق هق! آذین چرا رفت؟ / خواهر، داداشم تو نرو!
راست می‌گن آدم خیلی کمه/ این زمین فانی رو متر می‌زنه
کاش جای این همه مرگ و خطا/ شعر می‌شد واحد مملکتا

همخوان
یه روزی همه چیو ول می‌کنم/ وسط خیابون شعر می‌خونم
اگه کسی بم گفت داره اشکالی/ میگم «منم یه خطای انسانی»
یه روزی همه چیو ول می‌کنم/ وسط خیابون شعر می‌خونم
اگه کسی بم گفت داره اشکالی/ میگم «منم یه خطای انسانی»

Khata

Navid - Khata (Prod. Atour) | خطا

Abraa
Navid, Safir, REZ and Kaboos
Produced by Mez’Rab
Artwork: Farlek
April 2020, Divar Records

ابرا
نوید، صفیر، رض و کابوس
آهنگسازی، میکس و مستر: مضراب
ضبط: نوید
جلد: فارلک
دیوار - فروردین ۹۹


متن
-----
نوید - قسمت اول:
منو قطارم جا گذاشت، روی دستام پا گذاشت
پاهامم منو جا گذاشت، با بلیطم تنهام گذاشت
قصه‌مون خبر داغ صبح، بیا بدون اجازه چاپش کن
زیر لب بخون تکرار شیم، شعرمو نوای سازش کن
امید،‌ یه جایی زیر سنگه، صلح هنوز اسیر جنگه
کفتر می‌ره،‌ پرپر میاد، درجه‌دار صدای خنده‌ش میاد
ولی این ترازو بی درجه‌ست، می‌کشنم، مفت می‌خرنم
آدمای من آدمک‌ن، قیمتی نیستن و بی رقمن

صفیر - قسمت دوم:
من ورم ملتهب تاریخ تو گلوی جغرافیا
عافیت
خیره
چیزی نیست
نگو، عیبه
قافیه و نظیر عشق از دستم در رفت
حالا مونده زشت
مونده چرک
مونده گریه به دل که به دل راه داره نگیری به دل
(باشه)
حبابی از جنس خیال
احاطه کرده مدار افکارم
بی اراده می‌ره انگشت اشاره
سمت ابرا
می‌کشم نفس
منم اون نقاش خلاق
سیاهن و خون
قه‌قه به هق‌هق
می‌چکه رو قلبامون
جدا از هم اما کنار هم باهم
لبالب دوتا لب
عدل و نظم بی شکل و
نقطه ایم وسط پرگار
می‌دمم سوت می‌شم سمت اَشکال
خیالم راحته به خدا

هم‌خوان:
ابرا سیان، تا بباره رو سرمون آسمون
آسمون
ابرا سیان، تا بباره رو سرمون آسمون
آسمون

رض - قسمت سوم:
پشت این ابر‌ها یه چشمه‌ست
جوشان گریه‌ست
رگبار بی‌امان این گونه‌ها تشنه‌ست
محبت بعد عشق، قبل حسادت نفرت
هر چی داشتمو  نصف کرد، معتقد به قسمت
مژه فر، بلند قد، سقف آسمون حد
دوست‌دار ارتباط، از اجتماع شدم طرد
تنها و بی صدا یه گوشه کنج عزلت
ریختم از تنگ دل توی پیک جرات
من مستم می‌رقصم بی‌ترسم از بعد
این جان میشه ازاد، من می‌شم راحت
بی شک ادامه می‌دم بازم راهم
دور از شهر‌های دود، این راه‌های آهن
مسافر کوچولوی این کره‌ی کوچیکم
بگن سفر تمومه من پرها رو پوشیدم
تو مسیر برگشتم من یادمه چی دیدیم
می‌دونم یه روز کارمه به همشون خندیدن

هم‌خوان:
ابرا سیان، تا بباره رو سرمون آسمون
آسمون
ابرا سیان، تا بباره رو سرمون آسمون
آسمون

کابوس - قسمت چهارم:
نفس میکشی بی هدف، بی ‌انگیزه
راه می‌ری بی‌خود و بی‌جهت، نمی دونی اصلا چی جلو می‌برت
این مبارزه واسه تو خیلی وقته تمومه مهم نیست کی می‌بره، مگه اونی که می‌بره چی می‌بره؟
آخرش می‌ریم همه، توام خسته‌ای مثل من، هرچی که سن میره بالاتر کیری‌تره
این همه دویدی نتیجه چی؟ خوشی لحظه‌ای غمای همیشگی
می‌خوای امروز نشه مثل دیروز حاضری همه‌چی بدی ولی نمی‌شه
همه‌اش غر غر غر، سوال، گله
آدم می‌زنه بیرون از خونه نمی‌دونه کجا بره
یکی بود یکی نبود اون بود بعد، نبود بعد، ا..
هیچی نیست خوبم نمی‌دونم چرا هرچی که سعی می‌کنم نزدیک شم، ازت بیشتر می‌شم دور
همش تو فکر، یه پیرهن دیگه‌ام سوخت
آخر شکست اونقدری که فکر می‌کردم دیدنی نبود
سرگردونم تو این شهر، یه حس عجیب
قدم می‌زنم شعر می‌گم واسه این آشغالا
لباسا زرد، ست زمین، من و تو تلخ مثل همیم
تلخ، مثل همیم

هم‌خوان:
ابرا سیان، تا بباره رو سرمون آسمون
آسمون
ابرا سیان، تا بباره رو سرمون آسمون
آسمون
ابرا سیان، تا بباره رو سرمون آسمون
آسمون
ابرا سیان، تا بباره رو سرمون آسمون
آسمون

Abraa

Navid X Safir X REZ X Kaboos - Abraa (Prod. Mez'Rab) | ابرا

داستانی از غربت و دور خونه پنداری.

Khareji

Khareji | خارجی

یکی بود
کلام: دیگرد
آهنگ: آتور 
برگرفته از قطعه ی یکی بود که می خوند از سپیده وحیدی
میکس و مسترینگ : سعید دهقان
جلد: فروغ
قسمت اول:
یه جایی توی عالم قصه که ضمیر آدما از خمیره
میتونی با دستهات ور بدی بهش که هر شکلی که می خوای بگیره
یه شهره که ساکنینش
از روز تولد همه لالن
همه یه فرم یه شکل یه دست
نه غمگینن نه خوشحالن
اگه کسی حتی بگیره ماتم
شلاق میخوره رو گرده تنش
صدای خنده یه افسانه ست که لالای قبلی نوشتنش
وقتایی که بارون میزد
به دستور حاکم وقت
شهروندا پنبه تو گوش
صبر میکنید ابر بشه رد
جز صدای شکستن تو روز 
کل شهر صامته شب
تا وقتی که نوزادا زاده بشن
مادرا بگیرید قالب لب
میگن یه مرض تو هواش پخشه که گرفته هرکی که دهن باز کرد
برای بیان حس
چشم هست و بس
تو این سکوت بی نهایت 
اومد یه رهگذر عصا به دست

قسمت دوم:
عصاش رو میکوبه زمین که آی مردما! اینجا کجاست؟
چرا هیشکی نپرسید خرت به چند من ؟ بی کس و کار 
من نه گدام! نه طالب جام! اومدم دنبال پام
یه چی بهم بدید که اگه برگشتم
باشه سوغات رام
من دنبال رنگم
یه افسانه از جدم
که گشته از چندتا سینه
نشسته روی قلبم
حاکمای شهرم که خدا بده بهشون سلامت
مارو از مرض نور دادن نجات
چشمامونو بستن
اهالی شهر نورا
همه توی آواز یه دستی دارن
از صبح صداست تو گوش همه
تا لنگ شب که دارن می خوابن
چاکرتون که باشم بنده 
صبحا بیدار میشم با صدای خنده
آب جاری نوای بارون آواز پرنده
ولی یه چیزی فرق کرده تو ما یه روز یه رهگذر از شهر خوبا
اومد وسط میدونمون و به شهرمون گفت شهر کورا!
یه دخترک با ترس لرز نزدیک شد بهش دست زد
لباش رو میگرفت گاز و گفت
هی آقا! بکن چشماتو باز

Daygard - Yeki bood

Yeki Bood -  [Prod. by Atour]

Words: Fadaei
Music: Mahdyar
گشنه، وحشی،  پریشون، می‌چکه خون از نقاب
از دنیا خورده، جلوش می‌ذارن صورت‌حساب
بالشتش کفشه، تختش نیمکت
نبوده بچه هیچ‌وقت
خودش زخمیه و باندپیچیه دست نیمچه‌ش
انگار زده بیرون غول از چراغ
پول نداره، آدما می‌فروشن فخر بیشتر
شکسته شاخه رو سر گاو
می‌وزه باد خنک پارک
آرزوهاش گوداله و وقت شیرجه‌س
رو زمین وحشی می‌چرخه سنگین
پیاده تو شهری که فرعی زیاده
بارونم با یه ترسی‌ میادش
خورده الکل
پنجه می‌کشه به دیوار
پاک بشه اثر انگشت
تحت نظره
مشکلش با قانون شروع می‌شه از بند اولش
حوصله نداره، بدون دنده‌عقبه
کمه قند بدنش 
گشنه‌س ولی‌ نمی‌زنه هیچ‌وقت از خرج علفش
خورشید زخمیه می‌زنه بیرون چرک از سپیده
چشاشو می‌بنده دنیا رو بهتر ببینه 
خریدار صلحه ولی‌ کسی‌ قیمت نمی‌ده
آدما یه‌جوری همو می‌کشن انگار نفرت یه دینه

می‌سوزه چنار باغ
کولی‌ نگاه می‌کنه به هلال ماه
چشا خط شده زیر فشار خواب
کولی‌ می‌میره و زنده‌ن الهه‌ها
لخته، کفنش فقط یه لایه خاک

خزیده تا کاسه توالت
بالا میاره خونابه
از این همه تظاهر و
رساله به قلم گوساله
آهن آهنو می‌بره
کولی‌ فولاده
آدم آدمو می‌خوره
روش یه قلپ نوشابه
لباش داد و دلیل
نگاهش هیچ‌وقت نبوده به تاج و طریق 
اسبو زین کرده
بکوبه شاهو زمین
پیش‌مرگه
می‌کشه بیرون تیغ از غلاف
نه نمی‌ترسه هیچ‌موقع  شیر از سگا
داره خفه می‌شه، رو گلوش پای هواس
نمی‌رسه به ریه‌ش راز بقا
دست به دامن هیشکی نمی‌شه
حتی پنج تن آل عبا
خون شیشه رو جر می‌ده
نمی‌مونه تو یه جام شراب
ولی‌ مادی نی
شرایط عادی نی
آلاخون والاخون
باج نمی‌ده، خواهش کن
کولی‌ هم لاله هم شاهد جرم
بهش می‌گن ساکت شو
بی‌خبرن هست توی ساکش ؟؟؟
سوال شده براش یه نکته‌ای
آزادی باشه که چی‌؟
شماها کس بگید؟
هی‌ کتاب بخون و رخ بگیر
جفت بگیر
از تو چندتا فرزند می‌مونه
از ما خاکستر، شعله‌ایم

می‌سوزه چنار باغ
کولی‌ نگاه می‌کنه به هلال ماه
چشا خط شده زیر فشار خواب
کولی‌ می‌میره و زنده‌ن الهه‌ها
لخته، کفنش فقط یه لایه خاک

آدمای بی‌ سر و ته
قصه‌های بی‌ کس و کار
صدا بمب می‌ده بازتاب تف تو شیکم چاه
یکی‌ می‌زنه ساز
دور کولی‌ می‌خزه مار
واسه چشم آفته و واسه گل زینته خار
زمان عادل‌ترین قاضیه
هرچند که الان خوابیده
جوری که انگار دوقلو زاییده
عاشق ریاضیه، با خدا تو زاویه
عاصیه، ضامنو می‌کشه و
بعدم چندتا قافیه
دیگه رو شده دست سران 
خون می‌خورن تو ظرف طلا 
آزادی نقش بر آب 
باتوم بسیجی‌ تو فرق سرا
جامه‌ی تقوا گشاده به تنا
کولی‌ چهارچوب جامعه تنگه براش
خاکی مثل لباس زائرا 
حل می‌شه تو اسید نگاه عابرا
روان مریض، تنها مثل شبای کویر
جنازه‌ها کنار لاله‌ها
باید کوبید و ساخت یه جهان جدید
خونه‌به‌دوش، تو جیبش دوبیتی
دنیا رو وحشی می‌دید
آدما رو گوشت خورشتی
زندگی‌ کوتاهه، دعای کمیل نی‌
دستای کولی‌ روی آتیش بود و
هوا سردتر از نگاه خمینی

می‌سوزه چنار باغ
کولی‌ نگاه می‌کنه به هلال ماه
چشا خط شده زیر فشار خواب
کولی‌ می‌میره و زنده‌ن الهه‌ها
لخته، کفنش فقط یه لایه خاک

Fadaei - Koli

پادکست های فارسی رادیو دلخون

Khamoshi

Radio Delkhon رادیو دلخون

Recent comments

negar

Related tracks