Remembrance - Balmorhea

Faraway

A velvet dream represents the sadness of a child that was always hidden inside her

Velvet dream / رویای مخملی

می‌مرثیه (مرثیه‌ی من)
آهنگ و اجرا: جوما
شعر: بریده‌ای از سروده‌‌ی بلندِ درویش گیلانی (محمد بشرا) ۱۳۵۴ خورشیدی
تاریخ نشر: ۲۳ دی‌ماه ۱۴۰۱
زبان: گیلکی
.
این فقط یک ترانه نیست. که مرثیه‌ی ماست؛ مرثیه‌ی جوما. سوگ‌سروده‌ای از 
حنجره‌ی پدرانِ ما، و پسرانِ پدرمان ما. این روایت زخم‌های دیروز و حالا و فردای یک قبیله است.

شاعرِ مردم؛ درویش گیلانی (محمد بُشرا) آن‌گاه که این مرثیه را سرود، انگار از پس سفری سخت باز گشته بود. در دلِ سیاهی‌های میانه‌ی دهه‌ی۵۰،  قدم‌به‌قدم، از جلگه تا جنگل را فهمیده بود. بر فراز سماموس ایستاده و عظمت دریا را دیده بود و گریسته بود.
این مرثیه، کلمه به کلمه، خط به خط‌اش، ردِ رنجِ پدرانی‌ست که روی گنجِ گیلان با شرم و حیرت، به فقر و مشقت زیستند، و میراث‌شان برای فرزندان‌شان، نشد جز فریادی که دلِ کوه را می‌لرزانَد. حسرت و خشمی که شعله‌اش آسمان‌ را می‌سوزانَد....
.
.
دورون می‌شین مره خوره
می بیرونه جزن وزن خلایقا
می رنگه رو جه سیلیه. جه سیلیه!
بترکانم اگر ایروز می بغضانا
مرا گیدی الکیه

هنا دانم کی تا موما،
مره جیگیفته خشته سر بنا
می نافا غورصه ره بزه
می نافا غورصه ره بزه
هنا دانم کی تا می‌چوم وابو
بیدمه آفتابه بیا بوشو
می ماره شیر واسوخته بو
بجاره بج بوسوخته بو
می پره دست نداری جا دوسته بو
آوردی خالی نانه زورکی

الان منم کی جان کنم
می عمرا آتشه زنم
کویی کارم می کورشه سر،
کی می پسر به پا بایه
دانم کی وقتی پیلا به، ارا یا شه
ایروز آخر به تنگ آیه
زهار زنه که ذله بوم
هچین هچین جه دست بوشوم
ولی دانم؛
اونه صدا هتو کی می صدا اوخان ناره
به بادا شه. جه یادا شه
اونی چومان هه زندگی درازی راشی سر سیفیدا‌ به
ای کَس دانم، اونه نیگه
اَ شوره آبه جولفی جا،
کیه که دست و پا زنه

الان منم کی غرقه بوندرم
می پره رایا شوندرم
زخم بوخورده شیر جنگلم
می گورره کویا پرکنه
نترسه آدمانه ذهله ترکانه
اما چی فایده؟ چی فایده؟
ننیدی کی من از کویا باموم
کویا ایسام، کی‌ام چی گم؟

دورون می‌شین مره خوره
می بیرونه جزن وزن خلایقه
می رنگ و رو جه سیلیه. جه سیلیه!
بترکانم اگر ایروز می بغضانه
مره گیدی الکیه
تی گب دروغه خالیه
آی! تی گب دروغه خالیه.
همش دروغه خالیه...


برگردان به فارسی:
درونم من را می‌آزارد
و آب و رنگ بیرونم، مردم را
رنگ رخساره‌ام از سیلی است، از سیلی!
اگر روزی بغضم را بترکانم،
به من می‌گویند الکی‌ست

این را می‌دانم که تا ماما،
من را از رحم‌ مادرم گرفت و بر خشت نهاد
نافم را برای غصه برید.
این را می‌دانم که تا چشمم به دنیا وا شد
و آمد و رفت خورشید را دیدم
شیر مادرم خشکیده بود
و برنج مزرعه‌ از بی‌آبی سوخته بود       
دست پدرم از نداری بسته بود
و نان خالی را با سختی به خانه می‌آورد.

حالا این منم که جان می‌کَنم
عمرم را به آتش می‌کشم
و بر خاکسترش کدو می‌کارم،
که پسرم پا بگیرد
می‌دانم وقتی که بزرگ می‌شود
[او هم] از این راه می‌گذرد
آخر یک روز به تنگ می‌آید
فریاد می‌کشد که خسته شدم
ارزان و بی‌جهت تباه شدم.

ولی می‌دانم؛
که صدای او مثل صدای من که پژواکی ندارد
به باد می‌رود. از یاد می‌رود
و چشمهایش به جاده‌ی دراز این زندگی سفید می‌شود
می‌دانم هیچ‌کس نمی‌آید و به او نمی‌گوید
در ژفای این شورآب
چه کسی است که دست و پا می‌زند؟

حالا این منم که دارم غرق می‌شوم
و به راه پدرم می‌روم
شیر زخم خورده‌ی جنگلم
که غرشم کوه را می‌لرزاند
زهره‌ی آدم‌های نترس را می‌ترکاند
اما چه فایده؟ چه فایده؟
نمی‌دانند که من از کجا آمده‌ام؟
کجا ایستاده‌ام؟ کی‌ام؟ چه می‌گویم؟

درونم من را می‌آزارد
و آب و رنگ بیرونم، مردم را
رنگ رخساره‌ام از سیلی است. از سیلی!
اگر روزی بغضم را بترکانم
به من می‌گویند الکی‌ست
حرف تو دروغ و توخالیست
آی! حرف تو دروغ و تو خالی‌ست!
همه‌ی این‌ها دروغ و تو خالی‌ست...

Mi Marsiyeh - می مرثیه

یکم
در باور کهن و عامه‌ی گیلک‌ها، قوس قزح زمانی در آسمان جلوه می‌کند که باباخان، تیری در چله‌ی کمان می‌گذارد.
چرا؟

همانندِ اسطوره‌ها و افسانه‌های بسیارانی دیگر از اقوام و ملل عالم، او نماد خیر است و برابر شمایلِ شر، کمان می‌کشد و سپرِ رنگین، دست می‌گیرد. و این یعنی نزدیکی تحقق آرزوی دیریابِ غلبه‌ی زیبایی بر زشتی. پیروزی نیکی بر ناراستی...
و نشانه‌اش؟
آذرخش (برقِ دَم) بزند، و توامان باران ببارد و آفتاب بتابد، تا شادی بیفزاید.

دوم
گیلان از گذشته سرزمین آب و آفتاب بوده است، و رنگین کمان، تصویرِ آشنای فصلهاش. اما حالا کو شورِ پایکوبان، وقتی باباخان کمان می‌کشد؟ کجاست مرغِ آزادی که شادمانه بخواند؟
.
.
.
برقِ دَم
آهنگ و اجرا: جوما
(با الهام از شان سون‌های فرانسوی)
شعر: حسین طوّافی لاهیجی
نشر: ۲۶ بهمن۱۴۰۲
زبان: گیلکی


بزن برقِ دَم! بزن برقِ دم 
می‌خابازه جانا تو بیدارا کُن 
بزن برقِ دم! بزن برقِ دم 
سیاوابو چومانا فرزانا کُن 
بزن برقِ دم! بزن برقِ دم 
می دم پور زماتِه که مایه ناره 
بهاران بوشو، زمستان بامو 
فوگودسته دارم کی سایه ناره
بزن برقِ دم...
 
بزن برقِ دم! بزن برقِ دم 
می چفتن بزه قلبا ویرانا کُن 
شاید وارش و باد یاور بایید 
کی سرما بیشه... چفتنا آباکُن!
سیا ابرانا پس بزن، پیله گل!
ایبارده می دیل شاد و آبادا به
تو می پهلوانی تو می ناجه‌ای 
می قلب میان ناجه آزادا به
بزن برقِ دم! بزن برقِ دم 
تی گورخانه پس نوبه‌ی شادیه
باباخان رنگی کمانا دینم 
خانه جاقالان: "وقت آزادیه..."


برگردان به فارسی:
بزن ای آذرخش! بزن ای آذرخش 
روح خواب‌مرده‌ام را بیدار کن 
بزن ای آذرخش! بزن ای آذرخش
چشم‌های به سیاهی گراییده‌ام را روشن کن 
بزن ای آذرخش! بزن ای آذرخش
نفس من مدتهاست که غنایی ندارد 
بهار رفته، زمستان شده
و من آن درخت افتاده‌ام که سایه‌ ندارد
بزن آذرخش...

بزن ای آذرخش! بزن ای آذرخش
قلب یخ زده‌ام را ویران کن 
شاید باران و باد به یاری‌ تو بیایند
تا سرما به پایان برسد... یخ را آب کن!
ابرهای سیاه را کنار بزن ای بزرگ گیله‌مرد!
بگذار تا باری دیگر دلم شاد و به سامان شود 
تو پهلوان منی، آرزوی منی
بگذار آرزو از قلبم رها شود
بزن ای آذرخش! بزن ای آذرخش
بعد از صدای بلند تو، نوبت شادی فرا می‌رسد
می‌توانم رنگین کمان (کمانِ باباخان) را ببینم 
او می‌خواند: "دوستان وقت آزادی رسیده است..."

barghe dam- برق دم

«دور و نزدیک»
برگرفته از ملودی: Sen Benim Şarkılarımsın
Song by Ilhan Şeşen


‌ترانه: غزل مهدوی
خواننده: امین هدایتی، ملینا شربتی
پیانو: شایان شکرآبی
ساز های کوبه ای: میلاد سعدی
تمبک: یزدان بهمنی
گیتار باس: فرشاد رضایی
دودوک: امیر حسین کیانپور
ویلن سل: مهرداد عالمی
گیتار الکتریک: علیرضا قهرمانی
صدابردار: وحید بقراط پور، آرش قربانی، یزدان ‌‌بهمنی
‌‌‌میکس و مسترینگ: حامی حقیقی
کاور آرت: سولماز مالک
مدیر گروه: مجید روغنی

"Far and  Near"
...........................................
Based on the melody of "Sen Benim Şarkılarımsın"
‌Song by Ilhan Şeşen
...........................................
Lyrics: Ghazal Mahdavi
‌Singers: Amin Hedayati, Melina Sharbati
‌Piano: Shayan Shekarabi
‌Percussions: Milad Saadi
‌Tombak: Yazdan Bahmani
‌Bass Guitar: Farshad Rezaei
‌Duduk: Amirhossein Kianpour
Cello: Mehrdad Aalami
‌Electric Guitar: Alireza Ghahremani
‌Sound Engineers: Vahid Boghratpour, Arash Ghorbani, Yazdan Bahmani
‌Mixing and Mastering: Hami Haghighi
‌Cover Art: Solmaz Malek
Band Manager: Majid Roghani

Far and Near دور و نزدیک

Vocal: Mohammadreza Shajarian
Ney: Jamshid Andalibi
Trumpet: Ibrahim Maalouf

Piano, Back Vocal, Electric Guitar, Composition: Mahan Farzad

Cold Silence Of Time (سکوت سرد زمان)

واژه‌ها در دستم منتظرند

بیا به موهایت رویا ببافم
-----------------------------
خیابان بوی یاس می‌دهد
  موهایت را به باد داده ای
----------------------------------

رویایی که به موهایت بافتم(A dream braided to your hair)

Topless

If you wanna | Alexandra Pride Telegram: @Mahyacloud

“I will write Peace on your Wings, and you will fly all over the World.”
Sadako Sasaki, Age 12

Now You Can Sleep

Composer : Hesam Naseri
Kemancheh Solist : Saman Samimi
Mix & Mastering : Arash Pakzad

Single

Alone - Hesam Naseri & Saman Samimi

♥️ People, Writing, Cinema, Code, Research

Remembrance - Balmorhea

Amin

Related tracks